Lucas 22
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NTLH
1 Nkɛ mʋ nɩɩ Gyiwu abi bee gyii Kesu kɔnɔ kɔlɔŋɔ bodobodo mʋ nɩɩ ba man taa kɩfɛ tinsa waa tɔ mʋ tiri tɔ. Kanɩn saŋa maŋa nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Kanyaŋɛ nbunɔ mʋ.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Nɩɩ aseepu bɩlɩsa yɛ nbara akaapʋpʋ bee biti ɩkpa mʋ nɩɩ ba taa kɩtaa Yesu mɔɔ kɛ ɔkʋ ɔ man wu, lɩɩ fɛɛ ba sɩlɛ sakyɔ mʋ.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Tʋtɔ nɩɩ Sɩtaanɛ taa nfɛɛrɛ libi waa Gyudasi mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ Isikariyoti mʋ tɔ. Ɔ gyɛ asunpu kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Nɩɩ Gyudasi kpee aseepu bɩlɩsa yɛ kabwaarɛ‐sunkpa kɩkpaara akunpu bɩlɩsa mʋ asɛ, nɩɩ maa bamʋ ba naa taa nfɛɛrɛ ɔkpa mʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ Yesu sa.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Nɩɩ ɩ waa bamʋ ɔkɔn, nɩɩ ba tɔwɛ kyula yɛ bee biti ba sa mu afulee.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Nɩɩ o kyula nɩɩ ee biti ɔkpa mʋ nɩɩ ɔ taa lɛɛ Yesu sa bamʋ, kanan mʋ nɩɩ sakyɔ mʋ ba man nyɛ wu.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Kakɛ mʋ nɩɩ Gyiwu abi bee gyii bamʋ Bodobodo mʋ nɩɩ ba man taa kɩfɛ tinsa waa tɔ, yɛ Kanyaŋɛ nbunɔ kabʋlʋpʋ mʋ kɩmɔɔ fʋʋ.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Nɩɩ Yesu sun Pita maa Gyɔn nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan naa lɔŋɔ atɔ mʋ nɩɩ an biti a taa gyii Kanyaŋɛ nbunɔ agyitɔ mʋ.”
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Nɩɩ ba taasɛ Yesu yɛ, “Fɩnɛ nɩɩ fii biti fɛɛ a naa lɔŋɔ ɩmʋ yɩla?”
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Fan maa dan fen loo kadɛ lala mʋ tɔ mʋ, fen biti fan gyaŋa ɔnyɩn kʋ maa sʋ kolobi yɛ nkyu. Fan buu mʋ loo kɩkpaara mʋ nɩɩ ee loo mʋ sʋ.
10 Jesus respondeu:
11 Kɛ fan tɔwɛ kɩkpaara wuya mʋ yɛ, ɔkaapʋpʋ mʋ yɛ, ‘Nkɩɩ afɔ obu mʋ nɩɩ maa mɛ abɩɩlapʋ an biti a kyɩna tɔ gyii Kanyaŋɛ nbunɔ mʋ?’
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Ee biti ɔ kaapʋ fanɛ obu lala kʋ mʋ nɩɩ kɩ bʋ abansʋrʋ mʋ sʋ, nɩɩ ɔ lɔŋɔ kɩmʋ tɔ waa kɩmʋ kʋtɔ kʋmaa. Fan lɔŋɔ agyitɔ mʋ yɩla tʋtɔ.”
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Ba lɩɩ naa wu atɔ mʋ kpini fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ mʋ. Nɩɩ ba kʋʋla Kanyaŋɛ nbunɔ mʋ.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Saŋa mʋ maa fʋʋ mʋ, Yesu maa mu asunpu ba naa kyɩna tʋtɔ bee gyii.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, naafɔɔ n biti gaa fɛɛ maa fanɛ an gyii Kanyaŋɛ nbunɔ agyitɔ anɩmʋ pɔyɩ kɛ n gyii mɛ awʋrʋfɔ mʋ.
15 e lhes disse:
16 Lɩɩ fɛɛ n tɔwɛ fanɛ yɛ, n man bɩla yɛ n gyii falɛ agyitɔ anɩmʋ, naa fʋʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ agyitɔ nɩmʋ kigyii kasɛ ɩɩ kaapʋ ɩ waa Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ tɔ.
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Tʋtɔ nɩɩ Yesu taa kɔɔpʋ mʋ, nɩɩ ɔ taa afwaala sa Ɩbwaarɛ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kɔɔlɛ kɩnɩmʋ barɩgɛ tɔ sa abaa.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Lɩɩ fɛɛ n wʋla tɔwɛ fanɛ yɛ, n man bɩla yɛ n nuu falɛ nta nɩmʋ naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ kɩ ba mʋ tɔ.”
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Nɩɩ ɔ taa bodobodo, nɩɩ ɔ fwaala Ɩbwaarɛ, nɩɩ ɔ kpɛɛ kɩmʋ tɔ sa bamʋ, tɔwɛ bamʋ yɛ, “Kɩnɩmʋ ɩ gyɛ mɛ kayɩɩ‐wʋlɛ mʋ nɩɩ fanɛ sʋ, n taa lɛɛ saraga. Fan gyii kɩmʋ taa nyiŋi mɛ.”
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Ɔkpa kʋlʋn maŋa sʋ ba maa gyii kalaatɩpwɛ agyitɔ lʋwɛ mʋ, nɩɩ ɔ taa kɔɔpʋ sa bamʋ tɔwɛ yɛ, “Nta nɩmʋ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ katɔwɛ kyula pʋpwɛ mʋ nɩɩ n taa mɛ nkalan tii ɩmʋ kɔnɔ, nɩɩ n kyɛɛgɛ wʋrɩgɛ sa fanɛ.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Amaa n tɔwɛ fanɛ yɛ, ɔsa mʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ mɛ sa mʋ, maa mʋ abaa ɩ bʋ agyitɔ nɩmʋ tɔ.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ n biti n kpee Ɩbwaarɛ asɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wʋla tɔwɛ yɩla mʋ. Amaa ɔmʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ mɛ sa mʋ, mʋ laakʋ.”
22 Pois o
23 Tʋtɔ nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba piili bɛɛ taasɛ abaa bamʋ tɔ ɔmɔɔ ii biti ɔ waa kanɩn asɩn nɩmʋ?
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Nɩɩ kamɔɔrɛ‐gyii kɩ tɩyɛ Yesu abɩɩlapʋ mʋ sʋ lɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɔ gyɛ bamʋ tɔ ɔbɩlɩsa.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Dulinya nɩmʋ tɔ awura bɛɛ nyan bamʋ asa nɩn, amaa bamʋ asa mʋ bɛɛ tɩɩ bamʋ yɛ, ‘Anɛ akyɛtɔpʋ.’
25 Então Jesus disse:
26 Amaa fan man yɛgɛ fanɛ lɛɛ ɔ baa o du kanɩn. Fanɛ tɔ ɔmʋ nɩɩ ɔ gyɛ ɔbɩlɩsa mʋ, o biliŋi fɛɛ kebii, kɛ fanɛ ɔgyankpaapʋ mɔɔ o biliŋi fɛɛ fanɛ kɩyaafɔlɛ.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Ɔmɔmɔ ɩ gyɛ ɔbɩlɩsa? Ɔmʋ nɩɩ ɛɛ ba kyɩna nɩɩ ee gyii mʋ, abɛɛ ɔmɔɔ nɩɩ ɛɛ bɩya agyitɔ mʋ? Man gyɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ ba kyɩna ee gyii mʋ? Amaa mɛɛ mɛ n bʋ fanɛ asɛ n sun fɛɛ kɩyaafɔlɛ.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 Mɛ awʋrʋfɔ tɔ mʋ fan yɩlɛ mɛ kamaa.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ mɛ‐Sɛ sa mɛ ɔkpa fɛɛ n gyii kuwura mʋ, kanɩn ɔkpa maŋa sʋ nɩɩ ngbaa mɛ n sa fanɛ yɛ fan gyii kuwura.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Nɩɩ n kan be gyii kuwura mʋ, n biti n yɛgɛ maa fanɛ an gyii, kɛ a nuu teeburi kʋlʋn sʋ, kɛ fan kyɩna nwuragya sʋ kɛ fan talɛ Ɩsɩrayɩ abi nbunɔ kudu anyɔ mʋ.”
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Yesu tɔwɛ Pita yɛ, “Simon, Simon! Nu nfɩɩ! Sɩtaanɛ kʋlɛ ɔkpa Ɩbwaarɛ asɛ, kɛ ɔ bɔla kʋtʋʋ tɔ kɩɩ sʋ kyaalɛ fanɛ fɔyɩ fɛɛ ayu waatɛ mʋ.
31 Jesus continuou:
32 Amaa Simon, n kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ sa fʋ kɛ fʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii kɩ man tɩyɛ. Nɩɩ fʋ kan kyɛɛgɛ fʋ nfɛɛrɛ ba mɛ asɛ mʋ, waa fʋ tɔɔmaa ana abɩɩlapʋ mʋ ɔlʋn tɔ.”
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Amaa Pita lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, n kʋʋla mɛ n‐yɩɩ fɛɛ obu kitii tɔ gbaa n biti n buu fʋ kpee, nɩɩ halɩɩ lewu gbaa maa fʋ an biti a wu.”
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Nɩɩ Yesu tɔwɛ yɛ, “Pita! Pɔyɩ kɛ kyaasɛ ɔ bʋn kagyanbwɛ nɩmʋ mʋ, fii biti fu kina ɩlɩɩ ɩsa yɛ fʋ man nyi mɛ.”
34 Então Jesus afirmou:
35 Tʋtɔ nɩɩ Yesu taasɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ, “Saŋa mʋ nɩɩ n kyɩna sun fanɛ yɛgɛ fan man sʋ afulee ɔwaakpa yɛ itaakpe yɛ asɩbɩta mʋ, fan pan kʋtɔ kʋ?”
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Nɩɩ Yesu yɛ, “Amaa nbɩɩnbɩɩ bɩrɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ sʋ afulee ɔwaakpa yɛ taakpe mʋ ɔ taa. Nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ man sʋ sakunde mʋ, ɔ fɛ mʋ balɩmaasʋ kɛ ɔ taa sɔɔ kʋkʋ.
36 Então Jesus disse:
37 Lɩɩ fɛɛ ba kyʋrɔɔ mɛ n‐yɩɩ sʋ asɩn yɩla yɛ, ‘Ba taa mʋ bʋga alibi awaapʋ tɔ.’ Ɩmʋ sʋ n tɔwɛ fanɛ yɛ ɩ dagaa fɛɛ kanɩn Asɩnkyan yɩlasa nɩmʋ ɩ ba tɔ kesintin nbɩɩnbɩɩ lɩɩ mɛ sʋ.”
37 Pois as
38 Nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, kɩɩ isakunde anyɔ ndee.” Nɩɩ ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɩ kʋkwɛ.”
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Nɩɩ Yesu lɩɩ tʋtɔ, nɩɩ maa mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba kpee olifu kɩbɩɩ mʋ sʋ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba wʋla bɛɛ waa mʋ.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Ba maa fʋʋ opula maŋa mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kɛ fan man lɩɩ tɩyɛ kʋtʋʋ tɔ kɩɩ tɔ.”
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Maa tɔwɛ kanɩn mʋ, nɩɩ o nin lɩɩ bamʋ asɛ gbɛrɛɛ naa yɔɔ muŋa mu amulii sʋ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ yɛ,
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 “Nsɛ, nɩɩ ɩ gyɛ fu kebiti mʋ, yɛgɛ awʋrʋfɔ anɩmʋ ɩ kɩlɩgɛ mɛ. Amaa man gyɛ mi kebiti, waa ɩmʋ nɩɩ ɩ gyɛ fu kebiti.”
42 dizendo:
43 Nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ lɩɩ sʋsʋ ba mʋ asɛ, ba waa mʋ ɔlʋn tɔ.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Lɩɩ kayɩyɛɛ yɛ kensi payɩ sʋ mʋ, ɔ taa ɔlʋn kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ, nɩɩ kududuu mʋ nɩɩ ɩɩ lɩɩ mʋ sʋ ɩɩ kyɔlɛ ɩ tɩyɛ kasɛ mʋ i du nɩn fɛɛ nkalan.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Maa kʋsʋ mʋ kabwaarɛ‐kʋlɛ tɔ mʋ, o bwii naa tu mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba maa dɛ nsɩɩrɛ lɩɩ bamʋ kɩkpɩnɛ yɛ kɔkɔlɔ nyita sʋ.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Nɩɩ Yesu taasɛ bamʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fan dɛ nsɩɩrɛ? Fan kʋsʋ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kɛ fan man lɩɩ tɩyɛ kʋtʋʋ tɔ kɩɩ tɔ.”
46 E disse:
47 Saŋa mʋ nɩɩ Yesu san ɛɛ maa sʋ ɛɛ tɔwɛ mʋ, nɩɩ sakyɔ kʋ ba ba lɩɩ tʋtɔ. Nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Gyudasi mʋ, gyankpaa sakyɔ mʋ. Nɩɩ o nin tiri Yesu, nɩɩ ɔ baari mʋ tɔ.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Tʋtɔ nɩɩ Yesu taasɛ Gyudasi yɛ, “Kibiri tɔ nɩɩ fʋ sʋ fɩɩ lɛɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa fɩɩ sa?”
48 Mas Jesus disse:
49 Tʋtɔ mʋ, Yesu abɩɩlapʋ mʋ nɩɩ ba bʋ mʋ asɛ mʋ, ba maa wu kʋtɔ mʋ nɩɩ kii biti kɩ waa mʋ, nɩɩ ba taasɛ Yesu yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ a lɛɛ anɛ isakunde mʋ kɔ?”
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Opula maŋa tɔ nɩɩ abɩɩlapʋ mʋ tɔ ɔkʋ ŋɛ oseepu bɩlɩsa asɛ kɩyaafɔlɛ gyisa kʋsʋ tɩn.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Amaa nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ, “Fan yɛgɛ kanɩn kɩwaa.” Nɩɩ Yesu taa mʋ kɩbaa mata ɔnyɩn mʋ kʋsʋ nɩɩ kɩ kyaga sʋ.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Nɩɩ Yesu taasɛ aseepu bɩlɩsa asɛ yɛ kabwaarɛ‐sunkpa akunpu abɩlɩsa yɛ kadɛ tɔ abɩlɩsa mʋ nɩɩ ba ba kɩtaa mʋ mʋ yɛ, “N gyɛ kumu tɔ ɔlʋn oyu nɩn nɩɩ fan sʋ isakunde yɛ agulungu kɛ fɛn ba kɔ yɛ mɛ?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Kakɛ kʋmaa nɩmʋ maa fanɛ nɩn kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ tɔ, nɩɩ fan man kɩtaa mɛ. Amaa ɩnɩmʋ ɩ gyɛ fanɛ saŋa fɛɛ Sɩtaanɛ kitentenbiri tɔ owura maa sun kusun.”
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Tʋtɔ nɩɩ ba kɩtaa Yesu, nɩɩ ba taa mʋ kpee Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kɩkpaara sʋ. Nɩɩ Pita sii kamaa tɔ o buu bamʋ kɩyaa‐kɩyaa.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Ba maa naa fʋʋ mʋ, ba dɛɛla fʋlɔn kɩkpaara mʋ nsana bɛɛ wʋlɛ, nɩɩ Pita naa sii kyɩna bamʋ asɛ.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Nɩɩ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kibite wu Pita maa tɛ fʋlɔn mʋ asɛ. Ɔ kɩɩ mʋ diin nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩn nɩmʋ gbaa tii Yesu sʋ.”
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Nɩɩ Pita kyɛɛ yɛ, “Ɔkyɩɩ, n man nyi mʋ kpini‐kpini.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Ɩ maa waa kesin mʋ, ɔkʋ mɔɔ bɩla wu Pita nɩɩ ɔ yɛ, “Ngbaa fʋ, fʋ gyɛ bamʋ tɔ ɔkʋ.” Nɩɩ Pita lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔnyɩn n man tii su.”
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Saŋa gbɛrɛɛ kamaa mʋ, nɩɩ ɔkʋ kyaga sʋ ɛɛ tɔwɛ yɛ, “Kesintin, ɩ man sʋ ɩmɔɔrɛ yɛ ɔnyɩn nɩmʋ man tii Yesu sʋ, lɩɩ fɛɛ ɔ gyɛ Galile obii nɩn.”
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Nɩɩ Pita tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩn, n man nyi asɩn mʋ nɩɩ fɩɩ tɔwɛ falɛ sʋ.” Saŋa mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ kanɩn mʋ, nɩɩ kyaasɛ bʋn.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Tʋtɔ nɩɩ Yesu biliŋi kɩɩ Pita surum. Nɩɩ Pita nyiŋi asɩn mʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ wʋla tɔwɛ mʋ yɛ, “Pɔyɩ kɛ kyaasɛ ɔ bʋn kɩbwayɩkɛ kɩnɩmʋ mʋ, fii biti fʋ kyɛɛ ɩlɩɩ ɩsa yɛ fʋ man nyi mɛ.”
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Nɩɩ Pita lɩɩ naa su gaa.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Asa mʋ nɩɩ Yesu bʋ bamʋ abaa tɔ mʋ, bee yooli mʋ yɛgɛ bɛɛ dayɩ mʋ.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Ba waa Yesu kebunbun ansi, nɩɩ ba da‐da mʋ ɩtan nɩɩ ba yɛ, “Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ, kaapʋ anɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ da fʋ.”
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Nɩɩ ba saalɛ mʋ asebi gaalaagaa.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Kayɩ maa kɛ mʋ, ɔsʋwʋlɛ abɩlɩsa yɛ aseepu bɩlɩsa yɛ nbara akaapʋpʋ ba ba gyaŋɛ nɩɩ ba taa Yesu ba bamʋ asɩn ogyikpa mʋ.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Nɩɩ ba yɛ, “Tɔwɛ anɛ, fʋ ɩ gyɛ Ɔmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wʋla lɛɛ mʋ?”
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Nɩɩ n kan taasɛ fanɛ asɩn gbaa, fan mɛɛ yɛ fan lɛɛ mɛ asɩn maŋa kɔnɔ.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Amaa lɩɩ nbɩɩnbɩɩ nɩmʋ ɩɩ sʋ ii kpee mʋ, mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n biti n baa n tɛ Owura lala Ɔlʋnpʋ Ɩbwaarɛ gyisa sʋ.”
69 Mas de agora em diante o
70 Nɩɩ bamʋ kpini ba taasɛ yɛ, “Kanɩn sʋ fʋ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ Mu‐Bii mʋ?”
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Nɩɩ ba yɛ, “Mɩnɛ asɩn nɩɩ an bɩla an biti a nu tii sʋ? Lɩɩ fɛɛ an nu asɩn mʋ lɩɩ mʋ gbaa‐gbaa mʋ kɔnɔ tɔ.”
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.