Lucas 22

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nkɛ mʋ nɩɩ Gyiwu abi bee gyii Kesu kɔnɔ kɔlɔŋɔ bodobodo mʋ nɩɩ ba man taa kɩfɛ tinsa waa tɔ mʋ tiri tɔ. Kanɩn saŋa maŋa nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Kanyaŋɛ nbunɔ mʋ.
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 Nɩɩ aseepu bɩlɩsa yɛ nbara akaapʋpʋ bee biti ɩkpa mʋ nɩɩ ba taa kɩtaa Yesu mɔɔ kɛ ɔkʋ ɔ man wu, lɩɩ fɛɛ ba sɩlɛ sakyɔ mʋ.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Tʋtɔ nɩɩ Sɩtaanɛ taa nfɛɛrɛ libi waa Gyudasi mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ Isikariyoti mʋ tɔ. Ɔ gyɛ asunpu kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Nɩɩ Gyudasi kpee aseepu bɩlɩsa yɛ kabwaarɛ‐sunkpa kɩkpaara akunpu bɩlɩsa mʋ asɛ, nɩɩ maa bamʋ ba naa taa nfɛɛrɛ ɔkpa mʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ Yesu sa.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 Nɩɩ ɩ waa bamʋ ɔkɔn, nɩɩ ba tɔwɛ kyula yɛ bee biti ba sa mu afulee.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Nɩɩ o kyula nɩɩ ee biti ɔkpa mʋ nɩɩ ɔ taa lɛɛ Yesu sa bamʋ, kanan mʋ nɩɩ sakyɔ mʋ ba man nyɛ wu.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 Kakɛ mʋ nɩɩ Gyiwu abi bee gyii bamʋ Bodobodo mʋ nɩɩ ba man taa kɩfɛ tinsa waa tɔ, yɛ Kanyaŋɛ nbunɔ kabʋlʋpʋ mʋ kɩmɔɔ fʋʋ.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 Nɩɩ Yesu sun Pita maa Gyɔn nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan naa lɔŋɔ atɔ mʋ nɩɩ an biti a taa gyii Kanyaŋɛ nbunɔ agyitɔ mʋ.”
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 Nɩɩ ba taasɛ Yesu yɛ, “Fɩnɛ nɩɩ fii biti fɛɛ a naa lɔŋɔ ɩmʋ yɩla?”
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Fan maa dan fen loo kadɛ lala mʋ tɔ mʋ, fen biti fan gyaŋa ɔnyɩn kʋ maa sʋ kolobi yɛ nkyu. Fan buu mʋ loo kɩkpaara mʋ nɩɩ ee loo mʋ sʋ.
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 Kɛ fan tɔwɛ kɩkpaara wuya mʋ yɛ, ɔkaapʋpʋ mʋ yɛ, ‘Nkɩɩ afɔ obu mʋ nɩɩ maa mɛ abɩɩlapʋ an biti a kyɩna tɔ gyii Kanyaŋɛ nbunɔ mʋ?’
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ee biti ɔ kaapʋ fanɛ obu lala kʋ mʋ nɩɩ kɩ bʋ abansʋrʋ mʋ sʋ, nɩɩ ɔ lɔŋɔ kɩmʋ tɔ waa kɩmʋ kʋtɔ kʋmaa. Fan lɔŋɔ agyitɔ mʋ yɩla tʋtɔ.”
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 Ba lɩɩ naa wu atɔ mʋ kpini fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ mʋ. Nɩɩ ba kʋʋla Kanyaŋɛ nbunɔ mʋ.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 Saŋa mʋ maa fʋʋ mʋ, Yesu maa mu asunpu ba naa kyɩna tʋtɔ bee gyii.
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, naafɔɔ n biti gaa fɛɛ maa fanɛ an gyii Kanyaŋɛ nbunɔ agyitɔ anɩmʋ pɔyɩ kɛ n gyii mɛ awʋrʋfɔ mʋ.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Lɩɩ fɛɛ n tɔwɛ fanɛ yɛ, n man bɩla yɛ n gyii falɛ agyitɔ anɩmʋ, naa fʋʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ agyitɔ nɩmʋ kigyii kasɛ ɩɩ kaapʋ ɩ waa Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ tɔ.
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Tʋtɔ nɩɩ Yesu taa kɔɔpʋ mʋ, nɩɩ ɔ taa afwaala sa Ɩbwaarɛ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kɔɔlɛ kɩnɩmʋ barɩgɛ tɔ sa abaa.
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 Lɩɩ fɛɛ n wʋla tɔwɛ fanɛ yɛ, n man bɩla yɛ n nuu falɛ nta nɩmʋ naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ kɩ ba mʋ tɔ.”
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Nɩɩ ɔ taa bodobodo, nɩɩ ɔ fwaala Ɩbwaarɛ, nɩɩ ɔ kpɛɛ kɩmʋ tɔ sa bamʋ, tɔwɛ bamʋ yɛ, “Kɩnɩmʋ ɩ gyɛ mɛ kayɩɩ‐wʋlɛ mʋ nɩɩ fanɛ sʋ, n taa lɛɛ saraga. Fan gyii kɩmʋ taa nyiŋi mɛ.”
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Ɔkpa kʋlʋn maŋa sʋ ba maa gyii kalaatɩpwɛ agyitɔ lʋwɛ mʋ, nɩɩ ɔ taa kɔɔpʋ sa bamʋ tɔwɛ yɛ, “Nta nɩmʋ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ katɔwɛ kyula pʋpwɛ mʋ nɩɩ n taa mɛ nkalan tii ɩmʋ kɔnɔ, nɩɩ n kyɛɛgɛ wʋrɩgɛ sa fanɛ.
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 Amaa n tɔwɛ fanɛ yɛ, ɔsa mʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ mɛ sa mʋ, maa mʋ abaa ɩ bʋ agyitɔ nɩmʋ tɔ.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ n biti n kpee Ɩbwaarɛ asɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wʋla tɔwɛ yɩla mʋ. Amaa ɔmʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ mɛ sa mʋ, mʋ laakʋ.”
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 Tʋtɔ nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba piili bɛɛ taasɛ abaa bamʋ tɔ ɔmɔɔ ii biti ɔ waa kanɩn asɩn nɩmʋ?
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Nɩɩ kamɔɔrɛ‐gyii kɩ tɩyɛ Yesu abɩɩlapʋ mʋ sʋ lɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɔ gyɛ bamʋ tɔ ɔbɩlɩsa.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Dulinya nɩmʋ tɔ awura bɛɛ nyan bamʋ asa nɩn, amaa bamʋ asa mʋ bɛɛ tɩɩ bamʋ yɛ, ‘Anɛ akyɛtɔpʋ.’
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Amaa fan man yɛgɛ fanɛ lɛɛ ɔ baa o du kanɩn. Fanɛ tɔ ɔmʋ nɩɩ ɔ gyɛ ɔbɩlɩsa mʋ, o biliŋi fɛɛ kebii, kɛ fanɛ ɔgyankpaapʋ mɔɔ o biliŋi fɛɛ fanɛ kɩyaafɔlɛ.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Ɔmɔmɔ ɩ gyɛ ɔbɩlɩsa? Ɔmʋ nɩɩ ɛɛ ba kyɩna nɩɩ ee gyii mʋ, abɛɛ ɔmɔɔ nɩɩ ɛɛ bɩya agyitɔ mʋ? Man gyɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ ba kyɩna ee gyii mʋ? Amaa mɛɛ mɛ n bʋ fanɛ asɛ n sun fɛɛ kɩyaafɔlɛ.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 Mɛ awʋrʋfɔ tɔ mʋ fan yɩlɛ mɛ kamaa.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ mɛ‐Sɛ sa mɛ ɔkpa fɛɛ n gyii kuwura mʋ, kanɩn ɔkpa maŋa sʋ nɩɩ ngbaa mɛ n sa fanɛ yɛ fan gyii kuwura.
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 Nɩɩ n kan be gyii kuwura mʋ, n biti n yɛgɛ maa fanɛ an gyii, kɛ a nuu teeburi kʋlʋn sʋ, kɛ fan kyɩna nwuragya sʋ kɛ fan talɛ Ɩsɩrayɩ abi nbunɔ kudu anyɔ mʋ.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Yesu tɔwɛ Pita yɛ, “Simon, Simon! Nu nfɩɩ! Sɩtaanɛ kʋlɛ ɔkpa Ɩbwaarɛ asɛ, kɛ ɔ bɔla kʋtʋʋ tɔ kɩɩ sʋ kyaalɛ fanɛ fɔyɩ fɛɛ ayu waatɛ mʋ.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 Amaa Simon, n kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ sa fʋ kɛ fʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii kɩ man tɩyɛ. Nɩɩ fʋ kan kyɛɛgɛ fʋ nfɛɛrɛ ba mɛ asɛ mʋ, waa fʋ tɔɔmaa ana abɩɩlapʋ mʋ ɔlʋn tɔ.”
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Amaa Pita lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, n kʋʋla mɛ n‐yɩɩ fɛɛ obu kitii tɔ gbaa n biti n buu fʋ kpee, nɩɩ halɩɩ lewu gbaa maa fʋ an biti a wu.”
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Nɩɩ Yesu tɔwɛ yɛ, “Pita! Pɔyɩ kɛ kyaasɛ ɔ bʋn kagyanbwɛ nɩmʋ mʋ, fii biti fu kina ɩlɩɩ ɩsa yɛ fʋ man nyi mɛ.”
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Tʋtɔ nɩɩ Yesu taasɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ, “Saŋa mʋ nɩɩ n kyɩna sun fanɛ yɛgɛ fan man sʋ afulee ɔwaakpa yɛ itaakpe yɛ asɩbɩta mʋ, fan pan kʋtɔ kʋ?”
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 Nɩɩ Yesu yɛ, “Amaa nbɩɩnbɩɩ bɩrɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ sʋ afulee ɔwaakpa yɛ taakpe mʋ ɔ taa. Nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ man sʋ sakunde mʋ, ɔ fɛ mʋ balɩmaasʋ kɛ ɔ taa sɔɔ kʋkʋ.
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Lɩɩ fɛɛ ba kyʋrɔɔ mɛ n‐yɩɩ sʋ asɩn yɩla yɛ, ‘Ba taa mʋ bʋga alibi awaapʋ tɔ.’ Ɩmʋ sʋ n tɔwɛ fanɛ yɛ ɩ dagaa fɛɛ kanɩn Asɩnkyan yɩlasa nɩmʋ ɩ ba tɔ kesintin nbɩɩnbɩɩ lɩɩ mɛ sʋ.”
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 Nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, kɩɩ isakunde anyɔ ndee.” Nɩɩ ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɩ kʋkwɛ.”
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 Nɩɩ Yesu lɩɩ tʋtɔ, nɩɩ maa mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba kpee olifu kɩbɩɩ mʋ sʋ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba wʋla bɛɛ waa mʋ.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Ba maa fʋʋ opula maŋa mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kɛ fan man lɩɩ tɩyɛ kʋtʋʋ tɔ kɩɩ tɔ.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Maa tɔwɛ kanɩn mʋ, nɩɩ o nin lɩɩ bamʋ asɛ gbɛrɛɛ naa yɔɔ muŋa mu amulii sʋ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ yɛ,
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 “Nsɛ, nɩɩ ɩ gyɛ fu kebiti mʋ, yɛgɛ awʋrʋfɔ anɩmʋ ɩ kɩlɩgɛ mɛ. Amaa man gyɛ mi kebiti, waa ɩmʋ nɩɩ ɩ gyɛ fu kebiti.”
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 Nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ lɩɩ sʋsʋ ba mʋ asɛ, ba waa mʋ ɔlʋn tɔ.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Lɩɩ kayɩyɛɛ yɛ kensi payɩ sʋ mʋ, ɔ taa ɔlʋn kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ, nɩɩ kududuu mʋ nɩɩ ɩɩ lɩɩ mʋ sʋ ɩɩ kyɔlɛ ɩ tɩyɛ kasɛ mʋ i du nɩn fɛɛ nkalan.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 Maa kʋsʋ mʋ kabwaarɛ‐kʋlɛ tɔ mʋ, o bwii naa tu mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba maa dɛ nsɩɩrɛ lɩɩ bamʋ kɩkpɩnɛ yɛ kɔkɔlɔ nyita sʋ.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 Nɩɩ Yesu taasɛ bamʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fan dɛ nsɩɩrɛ? Fan kʋsʋ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kɛ fan man lɩɩ tɩyɛ kʋtʋʋ tɔ kɩɩ tɔ.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 Saŋa mʋ nɩɩ Yesu san ɛɛ maa sʋ ɛɛ tɔwɛ mʋ, nɩɩ sakyɔ kʋ ba ba lɩɩ tʋtɔ. Nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Gyudasi mʋ, gyankpaa sakyɔ mʋ. Nɩɩ o nin tiri Yesu, nɩɩ ɔ baari mʋ tɔ.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Tʋtɔ nɩɩ Yesu taasɛ Gyudasi yɛ, “Kibiri tɔ nɩɩ fʋ sʋ fɩɩ lɛɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa fɩɩ sa?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Tʋtɔ mʋ, Yesu abɩɩlapʋ mʋ nɩɩ ba bʋ mʋ asɛ mʋ, ba maa wu kʋtɔ mʋ nɩɩ kii biti kɩ waa mʋ, nɩɩ ba taasɛ Yesu yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ a lɛɛ anɛ isakunde mʋ kɔ?”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Opula maŋa tɔ nɩɩ abɩɩlapʋ mʋ tɔ ɔkʋ ŋɛ oseepu bɩlɩsa asɛ kɩyaafɔlɛ gyisa kʋsʋ tɩn.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Amaa nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ, “Fan yɛgɛ kanɩn kɩwaa.” Nɩɩ Yesu taa mʋ kɩbaa mata ɔnyɩn mʋ kʋsʋ nɩɩ kɩ kyaga sʋ.
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Nɩɩ Yesu taasɛ aseepu bɩlɩsa asɛ yɛ kabwaarɛ‐sunkpa akunpu abɩlɩsa yɛ kadɛ tɔ abɩlɩsa mʋ nɩɩ ba ba kɩtaa mʋ mʋ yɛ, “N gyɛ kumu tɔ ɔlʋn oyu nɩn nɩɩ fan sʋ isakunde yɛ agulungu kɛ fɛn ba kɔ yɛ mɛ?
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 Kakɛ kʋmaa nɩmʋ maa fanɛ nɩn kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ tɔ, nɩɩ fan man kɩtaa mɛ. Amaa ɩnɩmʋ ɩ gyɛ fanɛ saŋa fɛɛ Sɩtaanɛ kitentenbiri tɔ owura maa sun kusun.”
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Tʋtɔ nɩɩ ba kɩtaa Yesu, nɩɩ ba taa mʋ kpee Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kɩkpaara sʋ. Nɩɩ Pita sii kamaa tɔ o buu bamʋ kɩyaa‐kɩyaa.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Ba maa naa fʋʋ mʋ, ba dɛɛla fʋlɔn kɩkpaara mʋ nsana bɛɛ wʋlɛ, nɩɩ Pita naa sii kyɩna bamʋ asɛ.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Nɩɩ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kibite wu Pita maa tɛ fʋlɔn mʋ asɛ. Ɔ kɩɩ mʋ diin nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩn nɩmʋ gbaa tii Yesu sʋ.”
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 Nɩɩ Pita kyɛɛ yɛ, “Ɔkyɩɩ, n man nyi mʋ kpini‐kpini.”
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Ɩ maa waa kesin mʋ, ɔkʋ mɔɔ bɩla wu Pita nɩɩ ɔ yɛ, “Ngbaa fʋ, fʋ gyɛ bamʋ tɔ ɔkʋ.” Nɩɩ Pita lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔnyɩn n man tii su.”
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 Saŋa gbɛrɛɛ kamaa mʋ, nɩɩ ɔkʋ kyaga sʋ ɛɛ tɔwɛ yɛ, “Kesintin, ɩ man sʋ ɩmɔɔrɛ yɛ ɔnyɩn nɩmʋ man tii Yesu sʋ, lɩɩ fɛɛ ɔ gyɛ Galile obii nɩn.”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Nɩɩ Pita tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩn, n man nyi asɩn mʋ nɩɩ fɩɩ tɔwɛ falɛ sʋ.” Saŋa mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ kanɩn mʋ, nɩɩ kyaasɛ bʋn.
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Tʋtɔ nɩɩ Yesu biliŋi kɩɩ Pita surum. Nɩɩ Pita nyiŋi asɩn mʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ wʋla tɔwɛ mʋ yɛ, “Pɔyɩ kɛ kyaasɛ ɔ bʋn kɩbwayɩkɛ kɩnɩmʋ mʋ, fii biti fʋ kyɛɛ ɩlɩɩ ɩsa yɛ fʋ man nyi mɛ.”
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 Nɩɩ Pita lɩɩ naa su gaa.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Asa mʋ nɩɩ Yesu bʋ bamʋ abaa tɔ mʋ, bee yooli mʋ yɛgɛ bɛɛ dayɩ mʋ.
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Ba waa Yesu kebunbun ansi, nɩɩ ba da‐da mʋ ɩtan nɩɩ ba yɛ, “Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ, kaapʋ anɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ da fʋ.”
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 Nɩɩ ba saalɛ mʋ asebi gaalaagaa.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Kayɩ maa kɛ mʋ, ɔsʋwʋlɛ abɩlɩsa yɛ aseepu bɩlɩsa yɛ nbara akaapʋpʋ ba ba gyaŋɛ nɩɩ ba taa Yesu ba bamʋ asɩn ogyikpa mʋ.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Nɩɩ ba yɛ, “Tɔwɛ anɛ, fʋ ɩ gyɛ Ɔmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wʋla lɛɛ mʋ?”
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 Nɩɩ n kan taasɛ fanɛ asɩn gbaa, fan mɛɛ yɛ fan lɛɛ mɛ asɩn maŋa kɔnɔ.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Amaa lɩɩ nbɩɩnbɩɩ nɩmʋ ɩɩ sʋ ii kpee mʋ, mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n biti n baa n tɛ Owura lala Ɔlʋnpʋ Ɩbwaarɛ gyisa sʋ.”
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Nɩɩ bamʋ kpini ba taasɛ yɛ, “Kanɩn sʋ fʋ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ Mu‐Bii mʋ?”
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 Nɩɩ ba yɛ, “Mɩnɛ asɩn nɩɩ an bɩla an biti a nu tii sʋ? Lɩɩ fɛɛ an nu asɩn mʋ lɩɩ mʋ gbaa‐gbaa mʋ kɔnɔ tɔ.”
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.