Lucas 22
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARC
1 Nkɛ mʋ nɩɩ Gyiwu abi bee gyii Kesu kɔnɔ kɔlɔŋɔ bodobodo mʋ nɩɩ ba man taa kɩfɛ tinsa waa tɔ mʋ tiri tɔ. Kanɩn saŋa maŋa nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Kanyaŋɛ nbunɔ mʋ.
1 Estava, pois, perto a Festa dos Pães Asmos, chamada de Páscoa.
2 Nɩɩ aseepu bɩlɩsa yɛ nbara akaapʋpʋ bee biti ɩkpa mʋ nɩɩ ba taa kɩtaa Yesu mɔɔ kɛ ɔkʋ ɔ man wu, lɩɩ fɛɛ ba sɩlɛ sakyɔ mʋ.
2 E os principais dos sacerdotes e os escribas andavam procurando como o matariam, porque temiam o povo.
3 Tʋtɔ nɩɩ Sɩtaanɛ taa nfɛɛrɛ libi waa Gyudasi mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ Isikariyoti mʋ tɔ. Ɔ gyɛ asunpu kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Nɩɩ Gyudasi kpee aseepu bɩlɩsa yɛ kabwaarɛ‐sunkpa kɩkpaara akunpu bɩlɩsa mʋ asɛ, nɩɩ maa bamʋ ba naa taa nfɛɛrɛ ɔkpa mʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ Yesu sa.
4 E foi e falou com os principais dos sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria,
5 Nɩɩ ɩ waa bamʋ ɔkɔn, nɩɩ ba tɔwɛ kyula yɛ bee biti ba sa mu afulee.
5 os quais se alegraram e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Nɩɩ o kyula nɩɩ ee biti ɔkpa mʋ nɩɩ ɔ taa lɛɛ Yesu sa bamʋ, kanan mʋ nɩɩ sakyɔ mʋ ba man nyɛ wu.
6 E ele concordou e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Kakɛ mʋ nɩɩ Gyiwu abi bee gyii bamʋ Bodobodo mʋ nɩɩ ba man taa kɩfɛ tinsa waa tɔ, yɛ Kanyaŋɛ nbunɔ kabʋlʋpʋ mʋ kɩmɔɔ fʋʋ.
7 Chegou, porém, o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava sacrificar a Páscoa.
8 Nɩɩ Yesu sun Pita maa Gyɔn nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan naa lɔŋɔ atɔ mʋ nɩɩ an biti a taa gyii Kanyaŋɛ nbunɔ agyitɔ mʋ.”
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a Páscoa, para que
9 Nɩɩ ba taasɛ Yesu yɛ, “Fɩnɛ nɩɩ fii biti fɛɛ a naa lɔŋɔ ɩmʋ yɩla?”
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Fan maa dan fen loo kadɛ lala mʋ tɔ mʋ, fen biti fan gyaŋa ɔnyɩn kʋ maa sʋ kolobi yɛ nkyu. Fan buu mʋ loo kɩkpaara mʋ nɩɩ ee loo mʋ sʋ.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 Kɛ fan tɔwɛ kɩkpaara wuya mʋ yɛ, ɔkaapʋpʋ mʋ yɛ, ‘Nkɩɩ afɔ obu mʋ nɩɩ maa mɛ abɩɩlapʋ an biti a kyɩna tɔ gyii Kanyaŋɛ nbunɔ mʋ?’
11 E direis ao pai de família da casa: O mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ee biti ɔ kaapʋ fanɛ obu lala kʋ mʋ nɩɩ kɩ bʋ abansʋrʋ mʋ sʋ, nɩɩ ɔ lɔŋɔ kɩmʋ tɔ waa kɩmʋ kʋtɔ kʋmaa. Fan lɔŋɔ agyitɔ mʋ yɩla tʋtɔ.”
12 Então, ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei os preparativos.
13 Ba lɩɩ naa wu atɔ mʋ kpini fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ mʋ. Nɩɩ ba kʋʋla Kanyaŋɛ nbunɔ mʋ.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a Páscoa.
14 Saŋa mʋ maa fʋʋ mʋ, Yesu maa mu asunpu ba naa kyɩna tʋtɔ bee gyii.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e, com ele, os doze apóstolos.
15 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, naafɔɔ n biti gaa fɛɛ maa fanɛ an gyii Kanyaŋɛ nbunɔ agyitɔ anɩmʋ pɔyɩ kɛ n gyii mɛ awʋrʋfɔ mʋ.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta Páscoa, antes que padeça,
16 Lɩɩ fɛɛ n tɔwɛ fanɛ yɛ, n man bɩla yɛ n gyii falɛ agyitɔ anɩmʋ, naa fʋʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ agyitɔ nɩmʋ kigyii kasɛ ɩɩ kaapʋ ɩ waa Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ tɔ.
16 porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Tʋtɔ nɩɩ Yesu taa kɔɔpʋ mʋ, nɩɩ ɔ taa afwaala sa Ɩbwaarɛ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kɔɔlɛ kɩnɩmʋ barɩgɛ tɔ sa abaa.
17 E, tomando o cálice e havendo dado graças, disse: Tomai-o e reparti-
18 Lɩɩ fɛɛ n wʋla tɔwɛ fanɛ yɛ, n man bɩla yɛ n nuu falɛ nta nɩmʋ naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ kɩ ba mʋ tɔ.”
18 porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o Reino de Deus.
19 Nɩɩ ɔ taa bodobodo, nɩɩ ɔ fwaala Ɩbwaarɛ, nɩɩ ɔ kpɛɛ kɩmʋ tɔ sa bamʋ, tɔwɛ bamʋ yɛ, “Kɩnɩmʋ ɩ gyɛ mɛ kayɩɩ‐wʋlɛ mʋ nɩɩ fanɛ sʋ, n taa lɛɛ saraga. Fan gyii kɩmʋ taa nyiŋi mɛ.”
19 E, tomando o pão e havendo dado graças, partiu- o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isso em memória de mim.
20 Ɔkpa kʋlʋn maŋa sʋ ba maa gyii kalaatɩpwɛ agyitɔ lʋwɛ mʋ, nɩɩ ɔ taa kɔɔpʋ sa bamʋ tɔwɛ yɛ, “Nta nɩmʋ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ katɔwɛ kyula pʋpwɛ mʋ nɩɩ n taa mɛ nkalan tii ɩmʋ kɔnɔ, nɩɩ n kyɛɛgɛ wʋrɩgɛ sa fanɛ.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Amaa n tɔwɛ fanɛ yɛ, ɔsa mʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ mɛ sa mʋ, maa mʋ abaa ɩ bʋ agyitɔ nɩmʋ tɔ.
21 Mas eis que a mão do que me trai
22 Mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ n biti n kpee Ɩbwaarɛ asɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wʋla tɔwɛ yɩla mʋ. Amaa ɔmʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ mɛ sa mʋ, mʋ laakʋ.”
22 E, na verdade, o Filho do Homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Tʋtɔ nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba piili bɛɛ taasɛ abaa bamʋ tɔ ɔmɔɔ ii biti ɔ waa kanɩn asɩn nɩmʋ?
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Nɩɩ kamɔɔrɛ‐gyii kɩ tɩyɛ Yesu abɩɩlapʋ mʋ sʋ lɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɔ gyɛ bamʋ tɔ ɔbɩlɩsa.
24 E houve também entre eles contenda sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Dulinya nɩmʋ tɔ awura bɛɛ nyan bamʋ asa nɩn, amaa bamʋ asa mʋ bɛɛ tɩɩ bamʋ yɛ, ‘Anɛ akyɛtɔpʋ.’
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Amaa fan man yɛgɛ fanɛ lɛɛ ɔ baa o du kanɩn. Fanɛ tɔ ɔmʋ nɩɩ ɔ gyɛ ɔbɩlɩsa mʋ, o biliŋi fɛɛ kebii, kɛ fanɛ ɔgyankpaapʋ mɔɔ o biliŋi fɛɛ fanɛ kɩyaafɔlɛ.
26 Mas não seja como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Ɔmɔmɔ ɩ gyɛ ɔbɩlɩsa? Ɔmʋ nɩɩ ɛɛ ba kyɩna nɩɩ ee gyii mʋ, abɛɛ ɔmɔɔ nɩɩ ɛɛ bɩya agyitɔ mʋ? Man gyɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ ba kyɩna ee gyii mʋ? Amaa mɛɛ mɛ n bʋ fanɛ asɛ n sun fɛɛ kɩyaafɔlɛ.
27 Pois qual é maior: quem está porém, entre vós, sou como aquele que serve.
28 Mɛ awʋrʋfɔ tɔ mʋ fan yɩlɛ mɛ kamaa.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ mɛ‐Sɛ sa mɛ ɔkpa fɛɛ n gyii kuwura mʋ, kanɩn ɔkpa maŋa sʋ nɩɩ ngbaa mɛ n sa fanɛ yɛ fan gyii kuwura.
29 E eu vos destino o Reino, como meu Pai mo destinou,
30 Nɩɩ n kan be gyii kuwura mʋ, n biti n yɛgɛ maa fanɛ an gyii, kɛ a nuu teeburi kʋlʋn sʋ, kɛ fan kyɩna nwuragya sʋ kɛ fan talɛ Ɩsɩrayɩ abi nbunɔ kudu anyɔ mʋ.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Yesu tɔwɛ Pita yɛ, “Simon, Simon! Nu nfɩɩ! Sɩtaanɛ kʋlɛ ɔkpa Ɩbwaarɛ asɛ, kɛ ɔ bɔla kʋtʋʋ tɔ kɩɩ sʋ kyaalɛ fanɛ fɔyɩ fɛɛ ayu waatɛ mʋ.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo.
32 Amaa Simon, n kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ sa fʋ kɛ fʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii kɩ man tɩyɛ. Nɩɩ fʋ kan kyɛɛgɛ fʋ nfɛɛrɛ ba mɛ asɛ mʋ, waa fʋ tɔɔmaa ana abɩɩlapʋ mʋ ɔlʋn tɔ.”
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Amaa Pita lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, n kʋʋla mɛ n‐yɩɩ fɛɛ obu kitii tɔ gbaa n biti n buu fʋ kpee, nɩɩ halɩɩ lewu gbaa maa fʋ an biti a wu.”
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Nɩɩ Yesu tɔwɛ yɛ, “Pita! Pɔyɩ kɛ kyaasɛ ɔ bʋn kagyanbwɛ nɩmʋ mʋ, fii biti fu kina ɩlɩɩ ɩsa yɛ fʋ man nyi mɛ.”
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Tʋtɔ nɩɩ Yesu taasɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ, “Saŋa mʋ nɩɩ n kyɩna sun fanɛ yɛgɛ fan man sʋ afulee ɔwaakpa yɛ itaakpe yɛ asɩbɩta mʋ, fan pan kʋtɔ kʋ?”
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje ou sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Nɩɩ Yesu yɛ, “Amaa nbɩɩnbɩɩ bɩrɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ sʋ afulee ɔwaakpa yɛ taakpe mʋ ɔ taa. Nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ man sʋ sakunde mʋ, ɔ fɛ mʋ balɩmaasʋ kɛ ɔ taa sɔɔ kʋkʋ.
36 Disse-lhes, pois: Mas, agora, aquele que tiver bolsa, tome-
37 Lɩɩ fɛɛ ba kyʋrɔɔ mɛ n‐yɩɩ sʋ asɩn yɩla yɛ, ‘Ba taa mʋ bʋga alibi awaapʋ tɔ.’ Ɩmʋ sʋ n tɔwɛ fanɛ yɛ ɩ dagaa fɛɛ kanɩn Asɩnkyan yɩlasa nɩmʋ ɩ ba tɔ kesintin nbɩɩnbɩɩ lɩɩ mɛ sʋ.”
37 porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que
38 Nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, kɩɩ isakunde anyɔ ndee.” Nɩɩ ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɩ kʋkwɛ.”
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Nɩɩ Yesu lɩɩ tʋtɔ, nɩɩ maa mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba kpee olifu kɩbɩɩ mʋ sʋ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba wʋla bɛɛ waa mʋ.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Ba maa fʋʋ opula maŋa mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kɛ fan man lɩɩ tɩyɛ kʋtʋʋ tɔ kɩɩ tɔ.”
40 E, quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Maa tɔwɛ kanɩn mʋ, nɩɩ o nin lɩɩ bamʋ asɛ gbɛrɛɛ naa yɔɔ muŋa mu amulii sʋ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ yɛ,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 “Nsɛ, nɩɩ ɩ gyɛ fu kebiti mʋ, yɛgɛ awʋrʋfɔ anɩmʋ ɩ kɩlɩgɛ mɛ. Amaa man gyɛ mi kebiti, waa ɩmʋ nɩɩ ɩ gyɛ fu kebiti.”
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ lɩɩ sʋsʋ ba mʋ asɛ, ba waa mʋ ɔlʋn tɔ.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o confortava.
44 Lɩɩ kayɩyɛɛ yɛ kensi payɩ sʋ mʋ, ɔ taa ɔlʋn kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ, nɩɩ kududuu mʋ nɩɩ ɩɩ lɩɩ mʋ sʋ ɩɩ kyɔlɛ ɩ tɩyɛ kasɛ mʋ i du nɩn fɛɛ nkalan.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se em grandes gotas de sangue que corriam até ao chão.
45 Maa kʋsʋ mʋ kabwaarɛ‐kʋlɛ tɔ mʋ, o bwii naa tu mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba maa dɛ nsɩɩrɛ lɩɩ bamʋ kɩkpɩnɛ yɛ kɔkɔlɔ nyita sʋ.
45 E, levantando-se da oração, foi ter com os seus discípulos e achou-os dormindo de tristeza.
46 Nɩɩ Yesu taasɛ bamʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fan dɛ nsɩɩrɛ? Fan kʋsʋ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kɛ fan man lɩɩ tɩyɛ kʋtʋʋ tɔ kɩɩ tɔ.”
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai para que não entreis em tentação.
47 Saŋa mʋ nɩɩ Yesu san ɛɛ maa sʋ ɛɛ tɔwɛ mʋ, nɩɩ sakyɔ kʋ ba ba lɩɩ tʋtɔ. Nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Gyudasi mʋ, gyankpaa sakyɔ mʋ. Nɩɩ o nin tiri Yesu, nɩɩ ɔ baari mʋ tɔ.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Tʋtɔ nɩɩ Yesu taasɛ Gyudasi yɛ, “Kibiri tɔ nɩɩ fʋ sʋ fɩɩ lɛɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa fɩɩ sa?”
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Tʋtɔ mʋ, Yesu abɩɩlapʋ mʋ nɩɩ ba bʋ mʋ asɛ mʋ, ba maa wu kʋtɔ mʋ nɩɩ kii biti kɩ waa mʋ, nɩɩ ba taasɛ Yesu yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ a lɛɛ anɛ isakunde mʋ kɔ?”
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Opula maŋa tɔ nɩɩ abɩɩlapʋ mʋ tɔ ɔkʋ ŋɛ oseepu bɩlɩsa asɛ kɩyaafɔlɛ gyisa kʋsʋ tɩn.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Amaa nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ, “Fan yɛgɛ kanɩn kɩwaa.” Nɩɩ Yesu taa mʋ kɩbaa mata ɔnyɩn mʋ kʋsʋ nɩɩ kɩ kyaga sʋ.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Nɩɩ Yesu taasɛ aseepu bɩlɩsa asɛ yɛ kabwaarɛ‐sunkpa akunpu abɩlɩsa yɛ kadɛ tɔ abɩlɩsa mʋ nɩɩ ba ba kɩtaa mʋ mʋ yɛ, “N gyɛ kumu tɔ ɔlʋn oyu nɩn nɩɩ fan sʋ isakunde yɛ agulungu kɛ fɛn ba kɔ yɛ mɛ?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos que tinham ido contra ele: Saístes com espadas e porretes, como para deter um salteador?
53 Kakɛ kʋmaa nɩmʋ maa fanɛ nɩn kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ tɔ, nɩɩ fan man kɩtaa mɛ. Amaa ɩnɩmʋ ɩ gyɛ fanɛ saŋa fɛɛ Sɩtaanɛ kitentenbiri tɔ owura maa sun kusun.”
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Tʋtɔ nɩɩ ba kɩtaa Yesu, nɩɩ ba taa mʋ kpee Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kɩkpaara sʋ. Nɩɩ Pita sii kamaa tɔ o buu bamʋ kɩyaa‐kɩyaa.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o meteram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Ba maa naa fʋʋ mʋ, ba dɛɛla fʋlɔn kɩkpaara mʋ nsana bɛɛ wʋlɛ, nɩɩ Pita naa sii kyɩna bamʋ asɛ.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Nɩɩ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kibite wu Pita maa tɛ fʋlɔn mʋ asɛ. Ɔ kɩɩ mʋ diin nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩn nɩmʋ gbaa tii Yesu sʋ.”
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Nɩɩ Pita kyɛɛ yɛ, “Ɔkyɩɩ, n man nyi mʋ kpini‐kpini.”
57 Porém ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Ɩ maa waa kesin mʋ, ɔkʋ mɔɔ bɩla wu Pita nɩɩ ɔ yɛ, “Ngbaa fʋ, fʋ gyɛ bamʋ tɔ ɔkʋ.” Nɩɩ Pita lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔnyɩn n man tii su.”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Saŋa gbɛrɛɛ kamaa mʋ, nɩɩ ɔkʋ kyaga sʋ ɛɛ tɔwɛ yɛ, “Kesintin, ɩ man sʋ ɩmɔɔrɛ yɛ ɔnyɩn nɩmʋ man tii Yesu sʋ, lɩɩ fɛɛ ɔ gyɛ Galile obii nɩn.”
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Nɩɩ Pita tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩn, n man nyi asɩn mʋ nɩɩ fɩɩ tɔwɛ falɛ sʋ.” Saŋa mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ kanɩn mʋ, nɩɩ kyaasɛ bʋn.
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Tʋtɔ nɩɩ Yesu biliŋi kɩɩ Pita surum. Nɩɩ Pita nyiŋi asɩn mʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ wʋla tɔwɛ mʋ yɛ, “Pɔyɩ kɛ kyaasɛ ɔ bʋn kɩbwayɩkɛ kɩnɩmʋ mʋ, fii biti fʋ kyɛɛ ɩlɩɩ ɩsa yɛ fʋ man nyi mɛ.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Nɩɩ Pita lɩɩ naa su gaa.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Asa mʋ nɩɩ Yesu bʋ bamʋ abaa tɔ mʋ, bee yooli mʋ yɛgɛ bɛɛ dayɩ mʋ.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 Ba waa Yesu kebunbun ansi, nɩɩ ba da‐da mʋ ɩtan nɩɩ ba yɛ, “Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ, kaapʋ anɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ da fʋ.”
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza-nos: quem é que te feriu?
65 Nɩɩ ba saalɛ mʋ asebi gaalaagaa.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Kayɩ maa kɛ mʋ, ɔsʋwʋlɛ abɩlɩsa yɛ aseepu bɩlɩsa yɛ nbara akaapʋpʋ ba ba gyaŋɛ nɩɩ ba taa Yesu ba bamʋ asɩn ogyikpa mʋ.
66 E logo que foi dia, ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes, e os escribas, e o conduziram ao seu concílio,
67 Nɩɩ ba yɛ, “Tɔwɛ anɛ, fʋ ɩ gyɛ Ɔmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wʋla lɛɛ mʋ?”
67 e lhe perguntaram: Se tu és o Cristo, dize-nos. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 Nɩɩ n kan taasɛ fanɛ asɩn gbaa, fan mɛɛ yɛ fan lɛɛ mɛ asɩn maŋa kɔnɔ.
68 e também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Amaa lɩɩ nbɩɩnbɩɩ nɩmʋ ɩɩ sʋ ii kpee mʋ, mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n biti n baa n tɛ Owura lala Ɔlʋnpʋ Ɩbwaarɛ gyisa sʋ.”
69 Desde agora, o Filho do Homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Nɩɩ bamʋ kpini ba taasɛ yɛ, “Kanɩn sʋ fʋ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ Mu‐Bii mʋ?”
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Nɩɩ ba yɛ, “Mɩnɛ asɩn nɩɩ an bɩla an biti a nu tii sʋ? Lɩɩ fɛɛ an nu asɩn mʋ lɩɩ mʋ gbaa‐gbaa mʋ kɔnɔ tɔ.”
71 Então, disseram: De que mais testemunho necessitamos? Pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.