Lucas 22

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nkɛ mʋ nɩɩ Gyiwu abi bee gyii Kesu kɔnɔ kɔlɔŋɔ bodobodo mʋ nɩɩ ba man taa kɩfɛ tinsa waa tɔ mʋ tiri tɔ. Kanɩn saŋa maŋa nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Kanyaŋɛ nbunɔ mʋ.
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 Nɩɩ aseepu bɩlɩsa yɛ nbara akaapʋpʋ bee biti ɩkpa mʋ nɩɩ ba taa kɩtaa Yesu mɔɔ kɛ ɔkʋ ɔ man wu, lɩɩ fɛɛ ba sɩlɛ sakyɔ mʋ.
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 Tʋtɔ nɩɩ Sɩtaanɛ taa nfɛɛrɛ libi waa Gyudasi mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ Isikariyoti mʋ tɔ. Ɔ gyɛ asunpu kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ.
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Nɩɩ Gyudasi kpee aseepu bɩlɩsa yɛ kabwaarɛ‐sunkpa kɩkpaara akunpu bɩlɩsa mʋ asɛ, nɩɩ maa bamʋ ba naa taa nfɛɛrɛ ɔkpa mʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ Yesu sa.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 Nɩɩ ɩ waa bamʋ ɔkɔn, nɩɩ ba tɔwɛ kyula yɛ bee biti ba sa mu afulee.
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Nɩɩ o kyula nɩɩ ee biti ɔkpa mʋ nɩɩ ɔ taa lɛɛ Yesu sa bamʋ, kanan mʋ nɩɩ sakyɔ mʋ ba man nyɛ wu.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 Kakɛ mʋ nɩɩ Gyiwu abi bee gyii bamʋ Bodobodo mʋ nɩɩ ba man taa kɩfɛ tinsa waa tɔ, yɛ Kanyaŋɛ nbunɔ kabʋlʋpʋ mʋ kɩmɔɔ fʋʋ.
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 Nɩɩ Yesu sun Pita maa Gyɔn nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan naa lɔŋɔ atɔ mʋ nɩɩ an biti a taa gyii Kanyaŋɛ nbunɔ agyitɔ mʋ.”
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 Nɩɩ ba taasɛ Yesu yɛ, “Fɩnɛ nɩɩ fii biti fɛɛ a naa lɔŋɔ ɩmʋ yɩla?”
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Fan maa dan fen loo kadɛ lala mʋ tɔ mʋ, fen biti fan gyaŋa ɔnyɩn kʋ maa sʋ kolobi yɛ nkyu. Fan buu mʋ loo kɩkpaara mʋ nɩɩ ee loo mʋ sʋ.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 Kɛ fan tɔwɛ kɩkpaara wuya mʋ yɛ, ɔkaapʋpʋ mʋ yɛ, ‘Nkɩɩ afɔ obu mʋ nɩɩ maa mɛ abɩɩlapʋ an biti a kyɩna tɔ gyii Kanyaŋɛ nbunɔ mʋ?’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ee biti ɔ kaapʋ fanɛ obu lala kʋ mʋ nɩɩ kɩ bʋ abansʋrʋ mʋ sʋ, nɩɩ ɔ lɔŋɔ kɩmʋ tɔ waa kɩmʋ kʋtɔ kʋmaa. Fan lɔŋɔ agyitɔ mʋ yɩla tʋtɔ.”
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 Ba lɩɩ naa wu atɔ mʋ kpini fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ mʋ. Nɩɩ ba kʋʋla Kanyaŋɛ nbunɔ mʋ.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 Saŋa mʋ maa fʋʋ mʋ, Yesu maa mu asunpu ba naa kyɩna tʋtɔ bee gyii.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, naafɔɔ n biti gaa fɛɛ maa fanɛ an gyii Kanyaŋɛ nbunɔ agyitɔ anɩmʋ pɔyɩ kɛ n gyii mɛ awʋrʋfɔ mʋ.
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 Lɩɩ fɛɛ n tɔwɛ fanɛ yɛ, n man bɩla yɛ n gyii falɛ agyitɔ anɩmʋ, naa fʋʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ agyitɔ nɩmʋ kigyii kasɛ ɩɩ kaapʋ ɩ waa Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ tɔ.
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 Tʋtɔ nɩɩ Yesu taa kɔɔpʋ mʋ, nɩɩ ɔ taa afwaala sa Ɩbwaarɛ nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kɔɔlɛ kɩnɩmʋ barɩgɛ tɔ sa abaa.
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 Lɩɩ fɛɛ n wʋla tɔwɛ fanɛ yɛ, n man bɩla yɛ n nuu falɛ nta nɩmʋ naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ kɩ ba mʋ tɔ.”
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 Nɩɩ ɔ taa bodobodo, nɩɩ ɔ fwaala Ɩbwaarɛ, nɩɩ ɔ kpɛɛ kɩmʋ tɔ sa bamʋ, tɔwɛ bamʋ yɛ, “Kɩnɩmʋ ɩ gyɛ mɛ kayɩɩ‐wʋlɛ mʋ nɩɩ fanɛ sʋ, n taa lɛɛ saraga. Fan gyii kɩmʋ taa nyiŋi mɛ.”
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 Ɔkpa kʋlʋn maŋa sʋ ba maa gyii kalaatɩpwɛ agyitɔ lʋwɛ mʋ, nɩɩ ɔ taa kɔɔpʋ sa bamʋ tɔwɛ yɛ, “Nta nɩmʋ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ katɔwɛ kyula pʋpwɛ mʋ nɩɩ n taa mɛ nkalan tii ɩmʋ kɔnɔ, nɩɩ n kyɛɛgɛ wʋrɩgɛ sa fanɛ.
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Amaa n tɔwɛ fanɛ yɛ, ɔsa mʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ mɛ sa mʋ, maa mʋ abaa ɩ bʋ agyitɔ nɩmʋ tɔ.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ n biti n kpee Ɩbwaarɛ asɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wʋla tɔwɛ yɩla mʋ. Amaa ɔmʋ nɩɩ ee biti ɔ lɛɛ mɛ sa mʋ, mʋ laakʋ.”
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Tʋtɔ nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba piili bɛɛ taasɛ abaa bamʋ tɔ ɔmɔɔ ii biti ɔ waa kanɩn asɩn nɩmʋ?
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Nɩɩ kamɔɔrɛ‐gyii kɩ tɩyɛ Yesu abɩɩlapʋ mʋ sʋ lɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɔ gyɛ bamʋ tɔ ɔbɩlɩsa.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Dulinya nɩmʋ tɔ awura bɛɛ nyan bamʋ asa nɩn, amaa bamʋ asa mʋ bɛɛ tɩɩ bamʋ yɛ, ‘Anɛ akyɛtɔpʋ.’
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Amaa fan man yɛgɛ fanɛ lɛɛ ɔ baa o du kanɩn. Fanɛ tɔ ɔmʋ nɩɩ ɔ gyɛ ɔbɩlɩsa mʋ, o biliŋi fɛɛ kebii, kɛ fanɛ ɔgyankpaapʋ mɔɔ o biliŋi fɛɛ fanɛ kɩyaafɔlɛ.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Ɔmɔmɔ ɩ gyɛ ɔbɩlɩsa? Ɔmʋ nɩɩ ɛɛ ba kyɩna nɩɩ ee gyii mʋ, abɛɛ ɔmɔɔ nɩɩ ɛɛ bɩya agyitɔ mʋ? Man gyɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ ba kyɩna ee gyii mʋ? Amaa mɛɛ mɛ n bʋ fanɛ asɛ n sun fɛɛ kɩyaafɔlɛ.
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 Mɛ awʋrʋfɔ tɔ mʋ fan yɩlɛ mɛ kamaa.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ mɛ‐Sɛ sa mɛ ɔkpa fɛɛ n gyii kuwura mʋ, kanɩn ɔkpa maŋa sʋ nɩɩ ngbaa mɛ n sa fanɛ yɛ fan gyii kuwura.
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 Nɩɩ n kan be gyii kuwura mʋ, n biti n yɛgɛ maa fanɛ an gyii, kɛ a nuu teeburi kʋlʋn sʋ, kɛ fan kyɩna nwuragya sʋ kɛ fan talɛ Ɩsɩrayɩ abi nbunɔ kudu anyɔ mʋ.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Yesu tɔwɛ Pita yɛ, “Simon, Simon! Nu nfɩɩ! Sɩtaanɛ kʋlɛ ɔkpa Ɩbwaarɛ asɛ, kɛ ɔ bɔla kʋtʋʋ tɔ kɩɩ sʋ kyaalɛ fanɛ fɔyɩ fɛɛ ayu waatɛ mʋ.
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 Amaa Simon, n kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ sa fʋ kɛ fʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii kɩ man tɩyɛ. Nɩɩ fʋ kan kyɛɛgɛ fʋ nfɛɛrɛ ba mɛ asɛ mʋ, waa fʋ tɔɔmaa ana abɩɩlapʋ mʋ ɔlʋn tɔ.”
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 Amaa Pita lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, n kʋʋla mɛ n‐yɩɩ fɛɛ obu kitii tɔ gbaa n biti n buu fʋ kpee, nɩɩ halɩɩ lewu gbaa maa fʋ an biti a wu.”
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 Nɩɩ Yesu tɔwɛ yɛ, “Pita! Pɔyɩ kɛ kyaasɛ ɔ bʋn kagyanbwɛ nɩmʋ mʋ, fii biti fu kina ɩlɩɩ ɩsa yɛ fʋ man nyi mɛ.”
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 Tʋtɔ nɩɩ Yesu taasɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ, “Saŋa mʋ nɩɩ n kyɩna sun fanɛ yɛgɛ fan man sʋ afulee ɔwaakpa yɛ itaakpe yɛ asɩbɩta mʋ, fan pan kʋtɔ kʋ?”
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 Nɩɩ Yesu yɛ, “Amaa nbɩɩnbɩɩ bɩrɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ sʋ afulee ɔwaakpa yɛ taakpe mʋ ɔ taa. Nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ man sʋ sakunde mʋ, ɔ fɛ mʋ balɩmaasʋ kɛ ɔ taa sɔɔ kʋkʋ.
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 Lɩɩ fɛɛ ba kyʋrɔɔ mɛ n‐yɩɩ sʋ asɩn yɩla yɛ, ‘Ba taa mʋ bʋga alibi awaapʋ tɔ.’ Ɩmʋ sʋ n tɔwɛ fanɛ yɛ ɩ dagaa fɛɛ kanɩn Asɩnkyan yɩlasa nɩmʋ ɩ ba tɔ kesintin nbɩɩnbɩɩ lɩɩ mɛ sʋ.”
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 Nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, kɩɩ isakunde anyɔ ndee.” Nɩɩ ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɩ kʋkwɛ.”
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 Nɩɩ Yesu lɩɩ tʋtɔ, nɩɩ maa mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba kpee olifu kɩbɩɩ mʋ sʋ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba wʋla bɛɛ waa mʋ.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 Ba maa fʋʋ opula maŋa mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kɛ fan man lɩɩ tɩyɛ kʋtʋʋ tɔ kɩɩ tɔ.”
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Maa tɔwɛ kanɩn mʋ, nɩɩ o nin lɩɩ bamʋ asɛ gbɛrɛɛ naa yɔɔ muŋa mu amulii sʋ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ yɛ,
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 “Nsɛ, nɩɩ ɩ gyɛ fu kebiti mʋ, yɛgɛ awʋrʋfɔ anɩmʋ ɩ kɩlɩgɛ mɛ. Amaa man gyɛ mi kebiti, waa ɩmʋ nɩɩ ɩ gyɛ fu kebiti.”
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ lɩɩ sʋsʋ ba mʋ asɛ, ba waa mʋ ɔlʋn tɔ.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 Lɩɩ kayɩyɛɛ yɛ kensi payɩ sʋ mʋ, ɔ taa ɔlʋn kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ, nɩɩ kududuu mʋ nɩɩ ɩɩ lɩɩ mʋ sʋ ɩɩ kyɔlɛ ɩ tɩyɛ kasɛ mʋ i du nɩn fɛɛ nkalan.
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 Maa kʋsʋ mʋ kabwaarɛ‐kʋlɛ tɔ mʋ, o bwii naa tu mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba maa dɛ nsɩɩrɛ lɩɩ bamʋ kɩkpɩnɛ yɛ kɔkɔlɔ nyita sʋ.
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 Nɩɩ Yesu taasɛ bamʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fan dɛ nsɩɩrɛ? Fan kʋsʋ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kɛ fan man lɩɩ tɩyɛ kʋtʋʋ tɔ kɩɩ tɔ.”
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Saŋa mʋ nɩɩ Yesu san ɛɛ maa sʋ ɛɛ tɔwɛ mʋ, nɩɩ sakyɔ kʋ ba ba lɩɩ tʋtɔ. Nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Gyudasi mʋ, gyankpaa sakyɔ mʋ. Nɩɩ o nin tiri Yesu, nɩɩ ɔ baari mʋ tɔ.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Tʋtɔ nɩɩ Yesu taasɛ Gyudasi yɛ, “Kibiri tɔ nɩɩ fʋ sʋ fɩɩ lɛɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa fɩɩ sa?”
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 Tʋtɔ mʋ, Yesu abɩɩlapʋ mʋ nɩɩ ba bʋ mʋ asɛ mʋ, ba maa wu kʋtɔ mʋ nɩɩ kii biti kɩ waa mʋ, nɩɩ ba taasɛ Yesu yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ a lɛɛ anɛ isakunde mʋ kɔ?”
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 Opula maŋa tɔ nɩɩ abɩɩlapʋ mʋ tɔ ɔkʋ ŋɛ oseepu bɩlɩsa asɛ kɩyaafɔlɛ gyisa kʋsʋ tɩn.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 Amaa nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ, “Fan yɛgɛ kanɩn kɩwaa.” Nɩɩ Yesu taa mʋ kɩbaa mata ɔnyɩn mʋ kʋsʋ nɩɩ kɩ kyaga sʋ.
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 Nɩɩ Yesu taasɛ aseepu bɩlɩsa asɛ yɛ kabwaarɛ‐sunkpa akunpu abɩlɩsa yɛ kadɛ tɔ abɩlɩsa mʋ nɩɩ ba ba kɩtaa mʋ mʋ yɛ, “N gyɛ kumu tɔ ɔlʋn oyu nɩn nɩɩ fan sʋ isakunde yɛ agulungu kɛ fɛn ba kɔ yɛ mɛ?
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 Kakɛ kʋmaa nɩmʋ maa fanɛ nɩn kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ tɔ, nɩɩ fan man kɩtaa mɛ. Amaa ɩnɩmʋ ɩ gyɛ fanɛ saŋa fɛɛ Sɩtaanɛ kitentenbiri tɔ owura maa sun kusun.”
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 Tʋtɔ nɩɩ ba kɩtaa Yesu, nɩɩ ba taa mʋ kpee Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kɩkpaara sʋ. Nɩɩ Pita sii kamaa tɔ o buu bamʋ kɩyaa‐kɩyaa.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Ba maa naa fʋʋ mʋ, ba dɛɛla fʋlɔn kɩkpaara mʋ nsana bɛɛ wʋlɛ, nɩɩ Pita naa sii kyɩna bamʋ asɛ.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Nɩɩ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ kibite wu Pita maa tɛ fʋlɔn mʋ asɛ. Ɔ kɩɩ mʋ diin nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩn nɩmʋ gbaa tii Yesu sʋ.”
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 Nɩɩ Pita kyɛɛ yɛ, “Ɔkyɩɩ, n man nyi mʋ kpini‐kpini.”
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 Ɩ maa waa kesin mʋ, ɔkʋ mɔɔ bɩla wu Pita nɩɩ ɔ yɛ, “Ngbaa fʋ, fʋ gyɛ bamʋ tɔ ɔkʋ.” Nɩɩ Pita lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔnyɩn n man tii su.”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 Saŋa gbɛrɛɛ kamaa mʋ, nɩɩ ɔkʋ kyaga sʋ ɛɛ tɔwɛ yɛ, “Kesintin, ɩ man sʋ ɩmɔɔrɛ yɛ ɔnyɩn nɩmʋ man tii Yesu sʋ, lɩɩ fɛɛ ɔ gyɛ Galile obii nɩn.”
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 Nɩɩ Pita tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩn, n man nyi asɩn mʋ nɩɩ fɩɩ tɔwɛ falɛ sʋ.” Saŋa mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ kanɩn mʋ, nɩɩ kyaasɛ bʋn.
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Tʋtɔ nɩɩ Yesu biliŋi kɩɩ Pita surum. Nɩɩ Pita nyiŋi asɩn mʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ wʋla tɔwɛ mʋ yɛ, “Pɔyɩ kɛ kyaasɛ ɔ bʋn kɩbwayɩkɛ kɩnɩmʋ mʋ, fii biti fʋ kyɛɛ ɩlɩɩ ɩsa yɛ fʋ man nyi mɛ.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 Nɩɩ Pita lɩɩ naa su gaa.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 Asa mʋ nɩɩ Yesu bʋ bamʋ abaa tɔ mʋ, bee yooli mʋ yɛgɛ bɛɛ dayɩ mʋ.
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 Ba waa Yesu kebunbun ansi, nɩɩ ba da‐da mʋ ɩtan nɩɩ ba yɛ, “Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ, kaapʋ anɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ da fʋ.”
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 Nɩɩ ba saalɛ mʋ asebi gaalaagaa.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Kayɩ maa kɛ mʋ, ɔsʋwʋlɛ abɩlɩsa yɛ aseepu bɩlɩsa yɛ nbara akaapʋpʋ ba ba gyaŋɛ nɩɩ ba taa Yesu ba bamʋ asɩn ogyikpa mʋ.
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 Nɩɩ ba yɛ, “Tɔwɛ anɛ, fʋ ɩ gyɛ Ɔmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wʋla lɛɛ mʋ?”
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Nɩɩ n kan taasɛ fanɛ asɩn gbaa, fan mɛɛ yɛ fan lɛɛ mɛ asɩn maŋa kɔnɔ.
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me ­soltareis.
69 Amaa lɩɩ nbɩɩnbɩɩ nɩmʋ ɩɩ sʋ ii kpee mʋ, mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n biti n baa n tɛ Owura lala Ɔlʋnpʋ Ɩbwaarɛ gyisa sʋ.”
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Nɩɩ bamʋ kpini ba taasɛ yɛ, “Kanɩn sʋ fʋ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ Mu‐Bii mʋ?”
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Nɩɩ ba yɛ, “Mɩnɛ asɩn nɩɩ an bɩla an biti a nu tii sʋ? Lɩɩ fɛɛ an nu asɩn mʋ lɩɩ mʋ gbaa‐gbaa mʋ kɔnɔ tɔ.”
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.