Lucas 18
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NTLH
1 Nɩɩ Yesu bɔ mʋ abɩɩlapʋ kɩŋasan mʋ nɩɩ kɩɩ kaapʋ bamʋ fɛɛ, ba ba bɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ kʋlɛ saŋa kʋmaa, kɛ ba man yɛgɛ bamʋ n‐yɩɩ nnyɔ bamʋ.
1 Jesus contou a seguinte parábola , mostrando aos discípulos que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Asɩn ogyipu kʋ ɩ bʋ kadɛ kʋkʋ sʋ, nɩɩ ɔ man sɩlɛ Ɩbwaarɛ nɩɩ ɔ man taa nyɩmɩsa tɩɩ sɛhn.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não
3 Nɩɩ okulapu‐kyɩɩ kʋ gbaa bʋ kadɛ maŋa tɔ, ɔ maa sʋ ɛɛ ba asɩn ogyipu mʋ asɛ ɛɛ kʋlɛ mʋ yɛ, ‘Kyɛ mɛ tɔ kɛ n gyii biri mɛ dʋn ana.’
3 Nessa cidade morava uma viúva que sempre o procurava para pedir justiça, dizendo: “Ajude-me e julgue o meu caso contra o meu adversário!”
4 Ɩ kyɛɛrɛɛ gaa nɩɩ ɔ mɛɛ waa sɛhn ɛɛ sa mʋ. Amaa kamaa tɔ mʋ, asɩn ogyipu mʋ tɔwɛ waa mʋ n‐yɩɩ yɛ, ‘Ɩ gyɛ kesintin fɛɛ man sɩlɛ Ɩbwaarɛ nɩɩ man taa nyɩmɩsa tɩɩ sɛhn.
4 — Durante muito tempo o juiz não quis julgar o caso da viúva, mas afinal pensou assim: “É verdade que eu não temo a Deus e também não respeito ninguém.
5 Amaa lɩɩ kitintin mʋ nɩɩ okulapu‐kyɩɩ nɩmʋ i tintin mɛ falɛ sʋ mʋ, n biti n kɩɩ kɛ n taa mu kesintin sa mʋ. Man gyɛ kanɩn mʋ kɩba mʋ nɩɩ ɛɛ ba nfɩɩ falɛ, ii biti ɩ kan sa mɛ kʋlɔ.’ ”
5 Porém, como esta viúva continua me aborrecendo, vou dar a sentença a favor dela. Se eu não fizer isso, ela não vai parar de vir me amolar até acabar comigo.”
6 Nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu tɔwɛ yɛ, “Fan nu kʋtɔ mʋ nɩɩ asɩn ogyipu mʋ nɩɩ o mee gyii kesintin mʋ gbaa tɔwɛ?
6 E o Senhor continuou:
7 Nɩɩ ɩ gyɛ kanɩn bɩrɛ mʋ, mɩnɛ ɩ waa nɩɩ Ɩbwaarɛ mɛɛ yɛ o gyii kesintin sa bamʋ nɩɩ ba gyɛ mʋ lɛɛ mʋ, nɩɩ bee su bɛɛ tɩɩ mʋ kakyʋwapɛ yɛ kagyanbwɛ? Abɛɛ ee biti ɔ kyaga sʋ ee kina?
7 Será, então, que Deus não vai fazer justiça a favor do seu próprio povo, que grita por socorro dia e noite? Será que ele vai demorar para ajudá-lo?
8 N tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ, Ɩbwaarɛ ii biti ɔ kɩɩ sʋ bilen‐bilen fɛɛ ɔ taa bamʋ kesintin sa bamʋ. Amaa saŋa mʋ nɩɩ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n kan ba mʋ, n biti n nyɛ bamʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ mɛ gyii kasɛ sʋ?”
8 Eu afirmo a vocês que ele julgará a favor do seu povo e fará isso bem depressa. Mas, quando o
9 Nɩɩ Yesu bɩla bɔ kɩŋasan nɩmʋ sa asa mʋ nɩɩ bɛɛ kɩɩ fɛɛ bamʋ ɩkpa i kyiigi, yɛgɛ bɛɛ kɩɩ ɔkʋmaa nɩmʋ kɩyan. Ɔ tɔwɛ yɛ,
9 Jesus também contou esta parábola para os que achavam que eram muito bons e desprezavam os outros:
10 “Asa anyɔ akʋ ba kpee kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ ba naa kʋlɛ Ɩbwaarɛ. Bamʋ tɔ ɔkʋ gyɛ Kafarasii nɩn, nɩɩ ɔkʋ mɔɔ gyɛ lenpoo ɔkɔɔlɛpʋ.
10 — Dois homens foram ao Templo para orar. Um era
11 Nɩɩ Kafarasii‐nyɩn mʋ yɩlɛ mʋ kʋkwɩɩ kʋlɛ Ɩbwaarɛ ɛɛ yɩn mʋ n‐yɩɩ yɛ, ‘Ɩbwaarɛ, n fwaala fʋ gaa fɛɛ maa n man du fɛɛ asa mʋ nɩɩ ba san mʋ, n mee yuuri, abɛɛ n mee puni asa abɛɛ n man gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ n nyita kekili abɛɛ n man du fɛɛ lenpoo ɔkɔɔlɛpʋ mʋ nɩɩ ɔ yɩlɛ nfɩɩ falɛ.
11 O fariseu ficou de pé e orou sozinho, assim: “Ó Deus, eu te agradeço porque não sou avarento, nem desonesto, nem imoral como as outras pessoas. Agradeço-te também porque não sou como este cobrador de impostos.
12 N ŋmina kɔnɔ nkɛ nnyɔ, nkɛ nsunɔ kʋmaa tɔ, nɩɩ n barɩgɛ mɛ atɔ tɔ ntun kudu, nɩɩ n taa ketun kʋlʋn n sa fʋ.’
12 Jejuo duas vezes por semana e te dou a décima parte de tudo o que ganho.”
13 “Amaa lenpoo ɔkɔɔlɛpʋ mʋ bɩrɛ yɩlɛ kata yɛ mʋ. Nɩɩ ɔ man diyaa mu ansi kɩɩ sʋsʋ, amaa ɔ taa mʋ kɩbaa gyaga mʋ kɔkɔlɔ sʋ tɔwɛ yɛ, ‘Ɩbwaarɛ, alibi ɔwaapʋ ɩ gyɛ mɛ, wu mɛ kʋwɛɛ.’
13 — Mas o cobrador de impostos ficou de longe e nem levantava o rosto para o céu. Batia no peito e dizia: “Ó Deus, tem pena de mim, pois sou pecador!”
14 Ba bwii kpewu. Amaa n tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ, lenpoo ɔkɔɔlɛpʋ mʋ i gyii asʋ Ɩbwaarɛ asɛ, man gyɛ Kafarasii‐nyɩn mʋ. Ɩmʋ sʋ fanɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ kʋsaa mʋ n‐yɩɩ sʋsʋ mʋ, Ɩbwaarɛ ɩ bɩya mʋ kasɛ, nɩɩ fanɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ bɩya mʋ n‐yɩɩ kasɛ mʋ, Ɩbwaarɛ ɩ kʋsaa mʋ sʋsʋ.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Tʋtɔ nɩɩ asa akʋ gbaa ba sʋ bamʋ nbii wuribi bɛɛ ba Yesu asɛ, kɛ ɔ taa mʋ abaa gyaga bamʋ sʋ. Mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba maa wu kanɩn mʋ, ba gya bamʋ.
15 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos viram isso e repreenderam aquelas pessoas.
16 Amaa Yesu tɩɩ nbii mʋ ba mʋ asɛ nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Fan yɛgɛ nbii mʋ ba ba mɛ asɛ, kɛ fan man tii bamʋ ɔkpa. Lɩɩ fɛɛ banɩmʋ falɛ daa kudubi nɩɩ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ gyɛ bamʋ lɛɛ.
16 Então Jesus chamou as crianças para perto de si e disse:
17 N tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ, ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ mɛɛ yɛ ɔ kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii fɛɛ kebii mʋ, ɔ mɛɛ yɛ o loo kɩmʋ tɔ.”
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
18 Nɩɩ Gyiwu abi ɔgyankpaapʋ kʋ taasɛ Yesu yɛ, “Ɔkaapʋpʋ danbɩrasa, mɩnɛ nɩɩ n biti n waa kɛ n nyɛ nkpa kakpaa?”
18 Certo líder judeu perguntou a Jesus: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
19 Nɩɩ Yesu taasɛ mʋ yɛ, “Mɩnɛ sʋ nɩɩ fɩɩ tɩɩ mɛ yɛ ɔdanbɩrasa? Ɔkʋ man gyɛ ɔdanbɩrasa, amɔɔ Ɩbwaarɛ nkʋn.
19 Jesus respondeu:
20 Fu nyi Ɩbwaarɛ nbara asɩn mʋ nɩɩ kaapʋ yɛ, ‘Man nyita kekili, man mɔɔ nyɩmɩsa, man kan yuuri, man waa nyama yɩlɛpʋ antɩŋɛsa wuya, kɛ fʋ taa bɛɛrɛɛ sa fʋ‐sɛ yɛ fu‐nyi?’ ”
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério, não mate, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, respeite o seu pai e a sua mãe.”
21 Nɩɩ ɔnyɩn mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “N buu nbara ɩnɩmʋ kpini lɩɩ mi kibii tɔ.”
21 O homem respondeu: — Desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos.
22 Yesu maa nu kanɩn mʋ, ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɩ san fʋ kʋtɔ kʋlʋn. Naa fɛ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ fʋ sʋ kɛ fʋ taa afulee mʋ sa atiripu, ii biti ɩ yɛgɛ fu biliŋi atɔ wuya sʋsʋ. Kɛ fʋ ba buu mɛ.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse:
23 Amaa maa nu falɛ mʋ, ɩ kɔ mʋ. Lɩɩ fɛɛ ɔ gyɛ atɔ wuya gaa.
23 Quando o homem ouviu isso, ficou muito triste, pois era riquíssimo.
24 Nɩɩ Yesu kɩɩ mʋ kyiim, tɔwɛ yɛ, “I biti ɩ baa ɩ bʋlʋn sa atɔ wuya ana fɛɛ ba yɛgɛ bamʋ n‐yɩɩ kɛ ba buu Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ kɩkaapʋ.
24 Vendo a tristeza dele, Jesus disse:
25 Kesintin ii biti ɩ baa ɩ bʋpɔɔ sa nyɔɔma fɛɛ ɔ taalɛ loo baasa ɔbɔ tɔ bʋlɛ, ɩ kyɔ fɛɛ atɔ wuya maa yɛgɛ mʋ n‐yɩɩ kɛ o buu Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ kɩkaapʋ.”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Nɩɩ bamʋ nɩɩ ba nu mʋ ba taasɛ yɛ, “Kanɩn bɩrɛ anɩmʋ ɩɩ taalɛ nyɛ kamɔlɩgɛ?”
26 Os que ouviram isso perguntaram: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Kʋtɔ mʋ nɩɩ nyɩmɩsa mɛɛ taalɛ waa mʋ, Ɩbwaarɛ bɩrɛ ɛɛ taalɛ waa.”
27 Jesus respondeu:
28 Nɩɩ Pita tɔwɛ mʋ yɛ, “Kɩɩ! An yɛgɛ kʋtɔ kʋmaa nɩɩ an baa an buu fʋ falɛ!”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos a nossa família e seguimos o senhor.
29 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ, ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ kʋsʋ yɛgɛ kewu abɛɛ mʋ‐ka abɛɛ mʋ‐daa ana yɛ asupu abɛɛ akʋʋgɛpʋ abɛɛ mu‐bii ana lɩɩ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii kɩkaapʋ mʋ sʋ mʋ,
29 Jesus respondeu:
30 ee biti ɔ nyɛ falɛ atɔ gaa, nbɩɩnbɩɩ kakyɩna nɩmʋ tɔ yɛ nkpa kakpaa mʋ nɩɩ ii biti ɩ ba kamaa tɔ mʋ?”
30 receberá ainda nesta vida muito mais e, no futuro, receberá a vida eterna.
31 Saŋa kʋ Yesu taa abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ lɩɩ ɩkaa sʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “An kpee Gyerusalem kɛ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ ba kyʋrɔɔ yɩla lɩɩ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa sʋ mʋ ɩ ba tɔ.
31 Jesus levou os doze discípulos para um lado e disse:
32 Bee biti ba lɛɛ mɛ sa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ kɛ ba waa mɛ yɛrɛyɛrɛ, kɛ ba saalɛ mɛ, kɛ ba tʋʋ nkyɔlɛ wʋrɩgɛ mɛ sʋ, kɛ ba taa awulibi tɩŋɛ mɛ kɛ ba mɔɔ mɛ.
32 Ele será entregue aos não judeus, e estes vão zombar dele, insultá-lo, cuspir nele
33 Kɛ ɩmʋ kakɛ sasapʋ mʋ kɛ n bwii kyiŋi ba nkpa tɔ.”
33 e bater nele; e depois o matarão. Mas no terceiro dia ele ressuscitará.
34 Amaa abɩɩlapʋ mʋ ba man nu ɩnɩmʋ kasɛ. Lɩɩ fɛɛ asɩn mʋ kasɛ baala bamʋ sʋ, nɩɩ ba man nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ ɛɛ tɔwɛ mʋ.
34 Os discípulos não entenderam nada do que Jesus disse. O que essas palavras queriam dizer estava escondido deles, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Yesu maa tiri Gyeriko tɔ mʋ, yɛgɛ gyaatanapʋ kʋ tɛ ɔkpa asɛ ɛɛ kʋlɛ atɔ.
35 Jesus já estava chegando perto da cidade de Jericó. Acontece que um cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
36 Maa nu asa damantɛ ba maa kyʋn mʋ, ɔ taasɛ yɛ, “Mɩnɛ ɩɩ waa?”
36 Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que era aquilo.
37 Nɩɩ ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Yesu Kanasareti‐nyɩn mʋ ɩ kyʋn kanɩn maŋa.”
37 — É Jesus de Nazaré que está passando! — responderam.
38 Nɩɩ o kuusi tɩɩ yɛ, “Yesu, Owura Dawidi kanaana‐bii, wu mɛ kʋwɛɛ!”
38 Aí o cego começou a gritar: — Jesus,
39 Nɩɩ asa mʋ nɩɩ ba bʋ Yesu ansi tɔ mʋ, ba gya mʋ yɛ o bun mʋ kɔnɔ sʋ, amaa ɔ dan san ɔ maa sʋ ee kuusi kenken yɛ, “Owura Dawidi kanaana‐bii, wu mɛ kʋwɛɛ!”
39 As pessoas que iam na frente o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca. Mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
40 Nɩɩ Yesu yɩlɛ nɩɩ ɔ sa kɔnɔ yɛ ba taa mʋ bɩya mʋ. Maa tiri mʋ tɔ mʋ, Yesu taasɛ mʋ yɛ,
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou:
41 “Mɩnɛ nɩɩ fii biti fɛɛ n waa sa fʋ?”
41 — O que é que você quer que eu faça? — Senhor, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
42 Nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ yɛ, “Fu ansi i bugi! Fʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii kɩ yɛgɛ nɩɩ fʋ nyɛ alanfɩya.”
42 Então Jesus disse:
43 Opula maŋa tɔ mu ansi ɩ bɩla bugi nɩɩ o buu Yesu, yɛgɛ ɛɛ yɩn Ɩbwaarɛ. Nɩɩ asa mʋ kpini ba maa wu kanɩn mʋ, ngbaa bamʋ ba yɩn Ɩbwaarɛ.
43 No mesmo instante o homem começou a ver e, dando glória a Deus, foi seguindo Jesus. E todos os que viram isso começaram a louvar a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.