Lucas 18
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NAA
1 Nɩɩ Yesu bɔ mʋ abɩɩlapʋ kɩŋasan mʋ nɩɩ kɩɩ kaapʋ bamʋ fɛɛ, ba ba bɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ kʋlɛ saŋa kʋmaa, kɛ ba man yɛgɛ bamʋ n‐yɩɩ nnyɔ bamʋ.
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Asɩn ogyipu kʋ ɩ bʋ kadɛ kʋkʋ sʋ, nɩɩ ɔ man sɩlɛ Ɩbwaarɛ nɩɩ ɔ man taa nyɩmɩsa tɩɩ sɛhn.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Nɩɩ okulapu‐kyɩɩ kʋ gbaa bʋ kadɛ maŋa tɔ, ɔ maa sʋ ɛɛ ba asɩn ogyipu mʋ asɛ ɛɛ kʋlɛ mʋ yɛ, ‘Kyɛ mɛ tɔ kɛ n gyii biri mɛ dʋn ana.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Ɩ kyɛɛrɛɛ gaa nɩɩ ɔ mɛɛ waa sɛhn ɛɛ sa mʋ. Amaa kamaa tɔ mʋ, asɩn ogyipu mʋ tɔwɛ waa mʋ n‐yɩɩ yɛ, ‘Ɩ gyɛ kesintin fɛɛ man sɩlɛ Ɩbwaarɛ nɩɩ man taa nyɩmɩsa tɩɩ sɛhn.
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 Amaa lɩɩ kitintin mʋ nɩɩ okulapu‐kyɩɩ nɩmʋ i tintin mɛ falɛ sʋ mʋ, n biti n kɩɩ kɛ n taa mu kesintin sa mʋ. Man gyɛ kanɩn mʋ kɩba mʋ nɩɩ ɛɛ ba nfɩɩ falɛ, ii biti ɩ kan sa mɛ kʋlɔ.’ ”
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu tɔwɛ yɛ, “Fan nu kʋtɔ mʋ nɩɩ asɩn ogyipu mʋ nɩɩ o mee gyii kesintin mʋ gbaa tɔwɛ?
6 Então o Senhor disse:
7 Nɩɩ ɩ gyɛ kanɩn bɩrɛ mʋ, mɩnɛ ɩ waa nɩɩ Ɩbwaarɛ mɛɛ yɛ o gyii kesintin sa bamʋ nɩɩ ba gyɛ mʋ lɛɛ mʋ, nɩɩ bee su bɛɛ tɩɩ mʋ kakyʋwapɛ yɛ kagyanbwɛ? Abɛɛ ee biti ɔ kyaga sʋ ee kina?
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 N tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ, Ɩbwaarɛ ii biti ɔ kɩɩ sʋ bilen‐bilen fɛɛ ɔ taa bamʋ kesintin sa bamʋ. Amaa saŋa mʋ nɩɩ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n kan ba mʋ, n biti n nyɛ bamʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ mɛ gyii kasɛ sʋ?”
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Nɩɩ Yesu bɩla bɔ kɩŋasan nɩmʋ sa asa mʋ nɩɩ bɛɛ kɩɩ fɛɛ bamʋ ɩkpa i kyiigi, yɛgɛ bɛɛ kɩɩ ɔkʋmaa nɩmʋ kɩyan. Ɔ tɔwɛ yɛ,
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Asa anyɔ akʋ ba kpee kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ ba naa kʋlɛ Ɩbwaarɛ. Bamʋ tɔ ɔkʋ gyɛ Kafarasii nɩn, nɩɩ ɔkʋ mɔɔ gyɛ lenpoo ɔkɔɔlɛpʋ.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Nɩɩ Kafarasii‐nyɩn mʋ yɩlɛ mʋ kʋkwɩɩ kʋlɛ Ɩbwaarɛ ɛɛ yɩn mʋ n‐yɩɩ yɛ, ‘Ɩbwaarɛ, n fwaala fʋ gaa fɛɛ maa n man du fɛɛ asa mʋ nɩɩ ba san mʋ, n mee yuuri, abɛɛ n mee puni asa abɛɛ n man gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ n nyita kekili abɛɛ n man du fɛɛ lenpoo ɔkɔɔlɛpʋ mʋ nɩɩ ɔ yɩlɛ nfɩɩ falɛ.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 N ŋmina kɔnɔ nkɛ nnyɔ, nkɛ nsunɔ kʋmaa tɔ, nɩɩ n barɩgɛ mɛ atɔ tɔ ntun kudu, nɩɩ n taa ketun kʋlʋn n sa fʋ.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 “Amaa lenpoo ɔkɔɔlɛpʋ mʋ bɩrɛ yɩlɛ kata yɛ mʋ. Nɩɩ ɔ man diyaa mu ansi kɩɩ sʋsʋ, amaa ɔ taa mʋ kɩbaa gyaga mʋ kɔkɔlɔ sʋ tɔwɛ yɛ, ‘Ɩbwaarɛ, alibi ɔwaapʋ ɩ gyɛ mɛ, wu mɛ kʋwɛɛ.’
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Ba bwii kpewu. Amaa n tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ, lenpoo ɔkɔɔlɛpʋ mʋ i gyii asʋ Ɩbwaarɛ asɛ, man gyɛ Kafarasii‐nyɩn mʋ. Ɩmʋ sʋ fanɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ kʋsaa mʋ n‐yɩɩ sʋsʋ mʋ, Ɩbwaarɛ ɩ bɩya mʋ kasɛ, nɩɩ fanɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ bɩya mʋ n‐yɩɩ kasɛ mʋ, Ɩbwaarɛ ɩ kʋsaa mʋ sʋsʋ.”
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Tʋtɔ nɩɩ asa akʋ gbaa ba sʋ bamʋ nbii wuribi bɛɛ ba Yesu asɛ, kɛ ɔ taa mʋ abaa gyaga bamʋ sʋ. Mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba maa wu kanɩn mʋ, ba gya bamʋ.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Amaa Yesu tɩɩ nbii mʋ ba mʋ asɛ nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Fan yɛgɛ nbii mʋ ba ba mɛ asɛ, kɛ fan man tii bamʋ ɔkpa. Lɩɩ fɛɛ banɩmʋ falɛ daa kudubi nɩɩ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ gyɛ bamʋ lɛɛ.
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 N tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ, ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ mɛɛ yɛ ɔ kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii fɛɛ kebii mʋ, ɔ mɛɛ yɛ o loo kɩmʋ tɔ.”
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Nɩɩ Gyiwu abi ɔgyankpaapʋ kʋ taasɛ Yesu yɛ, “Ɔkaapʋpʋ danbɩrasa, mɩnɛ nɩɩ n biti n waa kɛ n nyɛ nkpa kakpaa?”
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Nɩɩ Yesu taasɛ mʋ yɛ, “Mɩnɛ sʋ nɩɩ fɩɩ tɩɩ mɛ yɛ ɔdanbɩrasa? Ɔkʋ man gyɛ ɔdanbɩrasa, amɔɔ Ɩbwaarɛ nkʋn.
19 Jesus respondeu:
20 Fu nyi Ɩbwaarɛ nbara asɩn mʋ nɩɩ kaapʋ yɛ, ‘Man nyita kekili, man mɔɔ nyɩmɩsa, man kan yuuri, man waa nyama yɩlɛpʋ antɩŋɛsa wuya, kɛ fʋ taa bɛɛrɛɛ sa fʋ‐sɛ yɛ fu‐nyi?’ ”
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Nɩɩ ɔnyɩn mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “N buu nbara ɩnɩmʋ kpini lɩɩ mi kibii tɔ.”
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Yesu maa nu kanɩn mʋ, ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɩ san fʋ kʋtɔ kʋlʋn. Naa fɛ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ fʋ sʋ kɛ fʋ taa afulee mʋ sa atiripu, ii biti ɩ yɛgɛ fu biliŋi atɔ wuya sʋsʋ. Kɛ fʋ ba buu mɛ.”
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Amaa maa nu falɛ mʋ, ɩ kɔ mʋ. Lɩɩ fɛɛ ɔ gyɛ atɔ wuya gaa.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Nɩɩ Yesu kɩɩ mʋ kyiim, tɔwɛ yɛ, “I biti ɩ baa ɩ bʋlʋn sa atɔ wuya ana fɛɛ ba yɛgɛ bamʋ n‐yɩɩ kɛ ba buu Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ kɩkaapʋ.
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Kesintin ii biti ɩ baa ɩ bʋpɔɔ sa nyɔɔma fɛɛ ɔ taalɛ loo baasa ɔbɔ tɔ bʋlɛ, ɩ kyɔ fɛɛ atɔ wuya maa yɛgɛ mʋ n‐yɩɩ kɛ o buu Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ kɩkaapʋ.”
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Nɩɩ bamʋ nɩɩ ba nu mʋ ba taasɛ yɛ, “Kanɩn bɩrɛ anɩmʋ ɩɩ taalɛ nyɛ kamɔlɩgɛ?”
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Kʋtɔ mʋ nɩɩ nyɩmɩsa mɛɛ taalɛ waa mʋ, Ɩbwaarɛ bɩrɛ ɛɛ taalɛ waa.”
27 Mas Jesus respondeu:
28 Nɩɩ Pita tɔwɛ mʋ yɛ, “Kɩɩ! An yɛgɛ kʋtɔ kʋmaa nɩɩ an baa an buu fʋ falɛ!”
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ, ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ kʋsʋ yɛgɛ kewu abɛɛ mʋ‐ka abɛɛ mʋ‐daa ana yɛ asupu abɛɛ akʋʋgɛpʋ abɛɛ mu‐bii ana lɩɩ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii kɩkaapʋ mʋ sʋ mʋ,
29 Jesus lhes respondeu:
30 ee biti ɔ nyɛ falɛ atɔ gaa, nbɩɩnbɩɩ kakyɩna nɩmʋ tɔ yɛ nkpa kakpaa mʋ nɩɩ ii biti ɩ ba kamaa tɔ mʋ?”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Saŋa kʋ Yesu taa abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ lɩɩ ɩkaa sʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “An kpee Gyerusalem kɛ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ ba kyʋrɔɔ yɩla lɩɩ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa sʋ mʋ ɩ ba tɔ.
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 Bee biti ba lɛɛ mɛ sa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ kɛ ba waa mɛ yɛrɛyɛrɛ, kɛ ba saalɛ mɛ, kɛ ba tʋʋ nkyɔlɛ wʋrɩgɛ mɛ sʋ, kɛ ba taa awulibi tɩŋɛ mɛ kɛ ba mɔɔ mɛ.
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 Kɛ ɩmʋ kakɛ sasapʋ mʋ kɛ n bwii kyiŋi ba nkpa tɔ.”
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Amaa abɩɩlapʋ mʋ ba man nu ɩnɩmʋ kasɛ. Lɩɩ fɛɛ asɩn mʋ kasɛ baala bamʋ sʋ, nɩɩ ba man nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ ɛɛ tɔwɛ mʋ.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Yesu maa tiri Gyeriko tɔ mʋ, yɛgɛ gyaatanapʋ kʋ tɛ ɔkpa asɛ ɛɛ kʋlɛ atɔ.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Maa nu asa damantɛ ba maa kyʋn mʋ, ɔ taasɛ yɛ, “Mɩnɛ ɩɩ waa?”
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Nɩɩ ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Yesu Kanasareti‐nyɩn mʋ ɩ kyʋn kanɩn maŋa.”
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Nɩɩ o kuusi tɩɩ yɛ, “Yesu, Owura Dawidi kanaana‐bii, wu mɛ kʋwɛɛ!”
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Nɩɩ asa mʋ nɩɩ ba bʋ Yesu ansi tɔ mʋ, ba gya mʋ yɛ o bun mʋ kɔnɔ sʋ, amaa ɔ dan san ɔ maa sʋ ee kuusi kenken yɛ, “Owura Dawidi kanaana‐bii, wu mɛ kʋwɛɛ!”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Nɩɩ Yesu yɩlɛ nɩɩ ɔ sa kɔnɔ yɛ ba taa mʋ bɩya mʋ. Maa tiri mʋ tɔ mʋ, Yesu taasɛ mʋ yɛ,
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 “Mɩnɛ nɩɩ fii biti fɛɛ n waa sa fʋ?”
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ yɛ, “Fu ansi i bugi! Fʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii kɩ yɛgɛ nɩɩ fʋ nyɛ alanfɩya.”
42 Jesus lhe disse:
43 Opula maŋa tɔ mu ansi ɩ bɩla bugi nɩɩ o buu Yesu, yɛgɛ ɛɛ yɩn Ɩbwaarɛ. Nɩɩ asa mʋ kpini ba maa wu kanɩn mʋ, ngbaa bamʋ ba yɩn Ɩbwaarɛ.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.