João 11

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ɔnyɩn kʋ ɩ kyɩna ɔ bʋ tɔ, nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Lasarusi, nɩɩ ɔ dɛ ɛɛ lɔɔ. Mʋ pɩɩkyɩɩ ana ɩ gyɛ Mɛɛrɩ yɛ Mata, nɩɩ bamʋ kpini ba lɩɩ Betani kadɛ tɔ.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mɛɛrɩ nɩmʋ ɩ gyɛ ɔkyɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɔ kyɩna ɔ ba kyɛɛgɛ tulale wʋrɩgɛ Yesu ayaa sʋ, nɩɩ ɔ taa mʋ inyini bʋnswɩɩsa mʋ kpayɩ‐kpayɩ ɩmʋ mʋ. Mʋ pɩɩnyɩn ɩ gyɛ Lasarusi mʋ nɩɩ ɔ dɛ ɛɛ lɔ mʋ.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Nɩɩ mʋ pɩɩkyɩɩ ana ba sun Yesu asɛ naa tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, fʋ kyɛmɩnɛ danbɩrasa mʋ nɩɩ fʋ sʋ kebiti sa mʋ mʋ, dɛ ɛɛ lɔ.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Yesu maa nu ɩnɩmʋ mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Kʋlɔ kɩnɩmʋ man gyɛ lewu kʋlɔ. Ii biti ɩ bɩya Ɩbwaarɛ bʋnyaa nɩn, kɛ mɛ, Mu‐Bii mʋ n nyɛ bʋnyaa lɩɩ ɩmʋ sʋ.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yesu sʋ kebiti sa Mata maa Mɛɛrɩ yɛ bamʋ pɩɩnyɩn Lasarusi.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Amaa maa nu fɛɛ Lasarusi ɩɩ lɔ mʋ, o bwii kyɩna katɩn mʋ nɩɩ ɔ bʋ mʋ nkɛ nnyɔ tii sʋ.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ɩmʋ kamaa mʋ ɔ tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ yɛ, “Fan yɛgɛ a bwii kpee Gyudeya ɔsʋwʋlɛ.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Nɩɩ abɩɩlapʋ mʋ ba tɔwɛ mʋ yɛ. “Ɔkaapʋpʋ, nkɛ nnyɔ nɩmʋ tɔ nɩɩ Gyiwu abi bee biti ba tʋʋ fʋ abuu mɔɔ, mɩnɛ sʋ nɩɩ fɩɩ bɩla fii kpee tʋtɔ?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Man gyɛ kerefi kudu anyɔ ɩ bʋ kayɩkɛ tɔ? Nyɩmɩsa mʋ nɩɩ ɔ naa kayɩkɛ tɔ mʋ mee siti, lɩɩ fɛɛ kyɔwɛ kɩɩ tɔ ɛɛ sa mʋ katɩn kʋmaa.
9 Jesus respondeu:
10 Amaa nɩɩ ɔ natɛ kagyanbwɛ bɩrɛ ee siti, lɩɩ fɛɛ ɔ man sʋ ɩŋmaŋɛsa.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Maa tɔwɛ ɩnɩmʋ kamaa mʋ, ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Anɛ kyɛmɩnɛ Lasarusi dɛ nsɩɩrɛ nɩn, amaa n biti n kpee tʋtɔ n naa kyiŋi mʋ.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, nɩɩ ɔ kan dɛ nsɩɩrɛ bɩrɛ, ee biti ɔ nyɛ alanfɩya.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Kʋtɔ mʋ nɩɩ Yesu ɩɩ kaapʋ ɩ gyɛ yɛ Lasarusi wu, amaa mʋ abɩɩlapʋ bɩrɛ be nyi nɩn fɛɛ nsɩɩrɛ gbaa‐gbaa asɩn nɩɩ ɔ dɩyɛ.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ɩmʋ sʋ ɔ tɔwɛ tigi bamʋ yɛ, “Lasarusi wu.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Amaa lɩɩ fanɛ sʋ mʋ, mi ansi i gyii fɛɛ n maa man bʋ tʋtɔ nɩɩ o wu. Ɩnɩmʋ ii biti ɩ yɛgɛ kɛ fan nyɛ kɔɔlɛ mɛ gyii. Kanɩn sʋ fan yɛgɛ a kpee mʋ asɛ.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Nɩɩ Tomasi mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ Kabwaara‐bii mʋ, tɔwɛ abɩɩlapʋ asansa mʋ yɛ, “Fan yɛgɛ anɛ gbaa anɛ a kpee kɛ anaa mʋ a naa wu.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Yesu maa fʋʋ Betani kadɛ tɔ mʋ, o nu yɛ ba tee pula Lasarusi ɩmʋ nkɛ nna.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Lɩɩ Betani kpee Gyerusalem man bʋ kata, ɩ waa fɛɛ ɩmaalɩ ɩnyɔ,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 nɩɩ Gyiwu abi mʋ gaalaagaa ba ba Mata maa Mɛɛrɩ asɛ, ba ba tɔwɛ yuula bamʋ nkɔlɔ lɩɩ bamʋ pɩɩnyɩn kelewu sʋ.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Mata maa nu fɛɛ Yesu ɩɩ ba mʋ, ɔ lɩɩ naa gyaŋa mʋ ɔkpa tɔ, amaa Mɛɛrɩ bɩrɛ o sii kɩkpaara sʋ.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mata maa gyaŋa mʋ mʋ, ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, fʋ daa fʋ bʋ nfɩɩ nɩn, naafɔɔ mɛ pɩɩnyɩn man dɩn wu.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Amaa halɩɩ nbɩɩnbɩɩ gbaa n nyi yɛ, kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ fʋ taasɛ Ɩbwaarɛ mʋ, ee biti ɔ waa sa fʋ.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ yɛ, “Fʋ pɩɩnyɩn ii biti o bwii kyiŋi ba nkpa tɔ.”
23 Jesus disse a ela:
24 Mata lɛɛ kɔnɔ yɛ, “N nyi yɛ ee biti o kyiŋi ba nkpa tɔ kakɛ laalaalʋwɛ mʋ, saŋa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ ii biti o kyiŋi asa ba nkpa tɔ mʋ.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ yɛ, “Mɛ ɩ gyɛ ɔmʋ nɩɩ n kyiŋi asa n lɩɩ lewu tɔ, nɩɩ ɛɛ sa bamʋ nkpa mʋ. Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ mɛ gyii mʋ, halɩɩ o wu gbaa ee biti ɔ nyɛ nkpa.
25 Então Jesus declarou:
26 Nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ tɛ nkpa tɔ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ mɛ gyii mʋ, ɔ mɛɛ yɛ o wu kakɛ akʋ. Fʋ kɔɔlɛ ɩnɩmʋ gyii?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Nɩɩ Mata kyula yɛ, “Ɛɛhn! Ɔnyɩrɩpɛ n kɔɔlɛ gyii yɛ fʋ ɩ gyɛ Krisito, Ɔmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wʋla lɛɛ mʋ, Ɩbwaarɛ Mu‐Bii mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ ee biti o sun mʋ ba dulinyaa tɔ mʋ.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Maa tɔwɛ ɩnɩmʋ lʋwɛ mʋ, o bwii kpee kɩkpaara sʋ, nɩɩ ɔ naa tɩɩ mu‐supu Mɛɛrɩ lɩɩ ɩkaa sʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ mʋ bʋ nfɩɩ, nɩɩ ɔ taasɛ fʋ sʋ.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mɛɛrɩ maa nu kanɩn mʋ, nɩɩ ɔ kʋsʋ bilen ee kpee mʋ asɛ.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Yesu man pɩɩta loo kadɛ mʋ tɔ, amaa ɔ san ɔ bʋ katɩn mʋ nɩɩ Mata naa gyaŋa mʋ mʋ.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Gyiwu abi mʋ nɩɩ ba bʋ Mɛɛrɩ asɛ kɩkpaara sʋ bɛɛ tɔwɛ bee yuula mʋ kɔkɔlɔ mʋ, ba maa wu kanan mʋ nɩɩ ɔ kʋsʋ bilen lɩɩ kewu mʋ, ba lɩɩ buu mʋ, be nyi fɛɛ ee kpee kakyan mʋ asɛ ɔ naa kyɩna saawʋ.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Mɛɛrɩ maa fʋʋ katɩn mʋ nɩɩ Yesu bʋ, nɩɩ o wu mʋ mʋ, o muŋa mʋ ayaa tɔ, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ fʋ daa fʋ bʋ nfɩɩ nɩn, naafɔɔ mɛ pɩɩnyɩn man dɩn wu.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Yesu maa wu kanan mʋ nɩɩ Mɛɛrɩ yɛ Gyiwu abi mʋ nɩɩ ba buu mʋ mʋ bee su mʋ, ɩ kɔ mʋ nɩɩ i duŋi mʋ ɔbʋlɛ tɔ.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Nɩɩ ɔ taasɛ bamʋ yɛ, “Fɩnɛ nɩɩ fan pula mʋ?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Nɩɩ Yesu su.
35 Jesus chorou.
36 Nɩɩ Gyiwu abi mʋ ba tɔwɛ yɛ, “Fan kɩɩ kanan mʋ nɩɩ ɔ sʋ kebiti sa mʋ.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Amaa bamʋ tɔ akʋ ba tɔwɛ yɛ, “Man gyɛ Yesu nɩmʋ i bugi agyaatanapʋ ansi mʋ? Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ ɔ man taalɛ kɔɔlɛ Lasarusi kɛ ɔ man wu?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Yesu ɔbʋlɛ tɔ bwii duŋi mʋ, nɩɩ o kpee kakyan mʋ asɛ. Kɩ gyɛ kɩfʋlɛbɔ nɩn, nɩɩ ba taa kubuu tii kɩmʋ kɔnɔ.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan tigi kubuu mʋ lɩɩ tʋtɔ.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Nɩɩ Yesu taasɛ Mata yɛ, “N man tɔwɛ fʋ yɛ nɩɩ fʋ kan kɔɔlɛ gyii mʋ, fii biti fu wu Ɩbwaarɛ bʋnyaa?”
40 Jesus respondeu:
41 Ɩmʋ sʋ ba tigi kubuu mʋ. Nɩɩ Yesu kɩɩ sʋsʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Nsɛ, n fwaala fʋ fɛɛ fʋ maa nu mɛ kɩkʋlɛ.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 N nyi saŋa kʋmaa fii nu mɛ kɩkʋlɛ, amaa asa mʋ nɩɩ ba yɩlɛ nfɩɩ mʋ sʋ nɩɩ n tɔwɛ kanɩn, kɛ ba nyɛ kɔɔlɛ gyii fɛɛ fu i sun mɛ.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Maa tɔwɛ kanɩn lʋwɛ mʋ, nɩɩ o kuusi kenken yɛ, “Lasarusi, lɩɩ ba!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Nɩɩ olewupu mʋ lɩɩ ba, yɛgɛ taafuli mili mʋ abaa yɛ ayaa sʋ, yɛgɛ kikyibi fufuli ŋmina mu ansi sʋ.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Gyiwu abi adamantɛ mʋ nɩɩ ba ba Mɛɛrɩ afwaala, nɩɩ ba wu kʋtɔ mʋ nɩɩ Yesu waa mʋ, ba kɔɔlɛ mʋ gyii.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Amaa bamʋ akʋ ba kpee Farasii abi asɛ naa tɔwɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ Yesu waa.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Ɩmʋ sʋ aseepu bɩlɩsa yɛ Farasii abi ba tɩɩ kadɛ mʋ tɔ Gyiwu abɩlɩsa amu‐amu ngyaŋɛ.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 An kan yɛgɛ mʋ, nɩɩ ɔ kyaga sʋ ɛɛ waa kanɩn mʋ, ɔsa kʋmaa nɩmʋ ii biti ɔ kɔɔlɛ mʋ gyii, kɛ ɩ yɛgɛ Roma abi ba ba nyita anɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ nɩmʋ kɛ ba mɔɔ anɛ asa.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Nɩɩ bamʋ tɔ ɔkʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Kayifasi nɩɩ ɔ kyɩna ɔ gyɛ oseepu bɩlɩsa asɛ kesu maŋa tɔ mʋ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan man nyi sɛhn!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Fan man nyi yɛ, ɩ bɔ sa fanɛ fɛɛ nyɩmɩsa kʋlʋn o wu sa asa kpini, ɩ kyɔ fɛɛ anɛ asa kpini ba maa muuri?”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kesintin tɔ man gyɛ mʋ gbaa‐gbaa mu kebiti tɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ falɛ asɩn nɩmʋ. Amaa maa gyɛ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ kanɩn kesu maŋa tɔ sʋ mʋ, Ɩbwaarɛ yɛgɛ nɩɩ ɔ tɔwɛ yɩla yɛ Yesu ii biti o wu sa Gyiwu abi kpini.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Nɩɩ man gyɛ Gyiwu abi nkʋn, amaa yɛ Ɩbwaarɛ mu‐bii ana mʋ nɩɩ ba yaasɛ tɔ ba bʋ dulinyaa tɔ katɩn kʋmaa nɩmʋ mʋ, kɛ ba ba bʋga waa kʋkʋlʋn.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ɩmʋ sʋ lɩɩ kanɩn kakɛ maŋa Gyiwu abɩlɩsa ba ŋmina yɛ ba mɔɔ Yesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Lɩɩ kanɩn sʋ Yesu man bɩla lɛɛ mʋ n‐yɩɩ ifuli ɛɛ natɛ Gyiwu abi mʋ tɔ. Amaa ɔ lɩɩ Gyerusalem kpee bɛɛ tɩɩ kɩmʋ yɛ Efarim kadɛ mʋ, nɩɩ kɩ bʋ tiri kiperi sʋ mʋ. Nɩɩ maa mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba naa kyɩna tʋtɔ.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Gyiwu abi Kesu kɔnɔ Kanyaŋɛ nbunɔ kensi‐gyii saŋa maa tiri tɔ mʋ, asa gaalaagaa ba lɩɩ bamʋ ndɛ sʋ kpee Gyerusalem. Ba gyankpaa nɩn ba naa fwɩɩ bamʋ n‐yɩɩ sʋ ineesi fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba wʋla bɛɛ waa, pɔyɩ kɛ bamʋ Kanyaŋɛ nbunɔ kakɛ mʋ kɩ fʋʋ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Asa mʋ bɛɛ kɩɩ bee biti Yesu. Nɩɩ saŋa mʋ nɩɩ ba yɩlɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ asɛ mʋ, bɛɛ taasɛ abaa yɛ, “Mɩnɛ ɩ gyɛ fanɛ nfɛɛrɛ? Fen nyi fɛɛ ee biti ɔ ba Kanyaŋɛ nbunɔ ngyaŋɛ nɩmʋ tɔ?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ɩmʋ gbaa mʋ Ɩbwaarɛ aseepu yɛ Farasii abi mʋ ba wʋla sa kɔnɔ yɛ, ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o wu katɩn mʋ nɩɩ Yesu bʋ mʋ, ɔ ba tɔwɛ bamʋ kɛ ba nyɛ kɩtaa mʋ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.