João 10
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs VC
1 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ, ɔsa mʋ nɩɩ ɔ mɛɛ bɔla nbʋlʋpʋ kubunlun kebunɔ mʋ tɔ ee loo, nɩɩ ɔ naa bɔla opula pʋpwɛ loo to mʋ, gyɛ oyu yɛ ɔmʋ nɩɩ ee yuuri ɔlʋn sʋ.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Amaa ɔsa mʋ nɩɩ ɛɛ bɔla kebunɔ ee loo mʋ, mʋ ɩ gyɛ nbʋlʋpʋ mʋ ɔkpapʋ.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Nɩɩ ɔkpapʋ mʋ kan ba mʋ, kebunɔ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ ii tigi sa mʋ, nɩɩ ee loo to. Ɛɛ tɩɩ mʋ nbʋlʋpʋ mʋ ɔkʋmaa nɩmʋ maa mʋ kɩtɩɩ, nɩɩ nbʋlʋpʋ mʋ be nyi mʋ ɔbʋlɛ, nɩɩ ɛɛ lɩɩ gyankpaa bamʋ.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.
4 Ɔkpapʋ mʋ maa tɛɛ lɛɛ bamʋ kpini lɩɩ kubunlun mʋ tɔ mʋ, nɩɩ ɛɛ kyʋn gyankpaa bamʋ yɛgɛ bee buu mʋ, lɩɩ fɛɛ be nyi mʋ ɔbʋlɛ.
4 Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhecem a voz.
5 Amaa ba mɛɛ yɛ ba buu ɔfɔ, bee biti ba sɩlɛ yɛgɛ mʋ, lɩɩ fɛɛ ba man nyi mʋ ɔbʋlɛ.”
5 Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Yesu bɔ bamʋ kɩŋasan kɩnɩmʋ nɩn, amaa ba man nu kʋtɔ mʋ nɩɩ ɛɛ tɔwɛ bamʋ mʋ kasɛ.
6 Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.
7 Ɩmʋ sʋ Yesu bwii tɔwɛ bamʋ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ mɛ ɩ gyɛ nbʋlʋpʋ kubunlun kebunɔ mʋ.
7 Jesus tornou a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Bamʋ nɩɩ ba gyankpaa mɛ ba mʋ kpini, nɩɩ ba waa bamʋ n‐yɩɩ fɛɛ nbʋlʋpʋ akpapʋ mʋ, ba gyɛ ayu yɛ bamʋ nɩɩ bee yuuri ɔlʋn sʋ, kanɩn sʋ nɩɩ nbʋlʋpʋ mʋ ba man nu bamʋ asɛ mʋ.
8 Todos quantos vieram antes de mim foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Mɛ ɩ gyɛ kebunɔ mʋ, ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ bɔla mɛ sʋ loo mʋ, ii biti ɔ nyɛ kamɔlɩgɛ. Mʋ kɩlɩɩ kpee yɛ mʋ kibwii ba mʋ ɛɛ nyɛ agyitɔ o gyii.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.
10 Oyu bɩrɛ, mʋ lɛɛ ɩ gyɛ fɛɛ o be yuuri, kɛ ɔ mɔɔ, kɛ o nyita. Amaa mɛɛ mɛ n ba nɩn kɛ asa ba nyɛ nkpa, kɛ ba nyɛ ɩmʋ kʋkyɔ‐kʋkyɔ.
10 O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.
11 “Mɛ ɩ gyɛ nbʋlʋpʋ ɔkpapʋ danbɩrasa mʋ. Mɛ, nbʋlʋpʋ ɔkpapʋ danbɩrasa mʋ n taa mɛ nkpa sa nbʋlʋpʋ mʋ halɩɩ lewu tɔ.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.
12 Paa ogyipu bɩrɛ, ɔ man du fɛɛ nbʋlʋpʋ ɔkpapʋ danbɩrasa mʋ. Nbʋlʋpʋ mʋ ba maa man gyɛ mʋ gbaa‐gbaa mʋ lɛɛ sʋ mʋ, nɩɩ ɔ kan wu fɛɛ kuntun ɩɩ ba mʋ, ɛɛ sɩlɛ yɛgɛ nbʋlʋpʋ mʋ nɩn, kɛ kuntun mʋ ɔ ba kɩtaa bamʋ ɔkʋ kɛ ɔ yaasɛ asansa.
12 O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.
13 Kʋtɔ mʋ sʋ nɩɩ ɛɛ sɩlɛ ɛɛ yɛgɛ nbʋlʋpʋ mʋ ɩ gyɛ fɛɛ, ɔ gyɛ paa ogyipu nɩn, bamʋ asɩn ɩ man tiri mʋ.
13 O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 “Mɛ ɩ gyɛ nbʋlʋpʋ ɔkpapʋ danbɩrasa mʋ. N nyi mɛ nbʋlʋpʋ, nɩɩ mɛ nbʋlʋpʋ gbaa be nyi mɛ.
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,
15 Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Mɛ‐Sɛ mu nyi mɛ, nɩɩ ngbaa mɛ n nyi Mɛ‐Sɛ mʋ, ɩmʋ sʋ nɩɩ n biti n taa mɛ nkpa sa mɛ nbʋlʋpʋ mʋ halɩɩ lewu tɔ.
15 como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.
16 N san n sʋ nbʋlʋpʋ akʋ nɩɩ mʋ ba man bʋ nbʋlʋpʋ anɩmʋ tɔ. Nɩɩ ii tiri fɛɛ n naa taa bamʋ gbaa ba. Bee biti ba be nu mɛ ɔbʋlɛ, kɛ bamʋ kpini ba ba waa kʋbʋ kʋlʋn yɛ ɔkpapʋ kʋlʋn.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 Kʋtɔ mʋ sʋ nɩɩ Mɛ‐Sɛ ii biti mɛ asɩn ɩ gyɛ fɛɛ, n kyula yɛ n taa mɛ nkpa sa halɩɩ lewu tɔ, kɛ n bɩla bwii nyɛ kɩmʋ.
17 O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Ɔkʋ mɛɛ taalɛ kɔɔlɛ mɛ nkpa lɩɩ mɛ abaa tɔ. Amaa mɛ gbaa‐gbaa mi kebiti tɔ nɩɩ n kyula yɛ n wu. N sʋ ɔkpa fɛɛ n taa mɛ nkpa sa halɩɩ lewu tɔ, kɛ n bɩla bwii nyɛ kɩmʋ. Falɛ kɔnɔsa kanɩmʋ nɩɩ Mɛ‐Sɛ sa mɛ yɛ n waa.”
18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai.
19 Asɩn mʋ nɩɩ Yesu tɔwɛ falɛ sʋ mʋ, nbarɩgɛ ɩ bɩla bwii ba Gyiwu abɩlɩsa mʋ tɔ.
19 A propósito dessas palavras, originou-se nova divisão entre os judeus.
20 Asa mʋ tɔ gaalaagaa bɛɛ tɔwɛ yɛ, “Nbwɩɩ libi ba bʋ mʋ tɔ, ɛɛ lɔ ɩbʋn. Mɩnɛ sʋ nɩɩ fen nu mʋ asɛ?”
20 Muitos deles diziam: Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?
21 Amaa bamʋ akʋ mɔɔ ba yɛ, “Ɔsa mʋ nɩɩ nbwɩɩ libi ba bʋ mʋ tɔ mʋ, mɛɛ tɔwɛ falɛ ntɔwɛ nɩmʋ. Nɛnɛ nɩɩ nbwɩɩ libi ɩ taalɛ bugi gyaatanapʋ ansi?”
21 Outros diziam: Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?
22 Nɩɩ saŋa fʋʋ fɛɛ Gyiwu abi ba gyii Kesu kɔnɔ mʋ nɩɩ ba sʋ nyiŋi saŋa mʋ nɩɩ ba bugi Kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ Gyerusalem kadɛ tɔ mʋ. Saŋa maŋa ɩ gyɛ awɔɔ tɔ nɩn,
22 Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.
23 nɩɩ Yesu bʋ Kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ, yɛgɛ ɔ naa katɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Owura Solomon kasɔrɔga mʋ tɔ.
23 Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.
24 Tʋtɔ nɩɩ Gyiwu abɩlɩsa mʋ ba yɩlɛ kyaabɔɔ mʋ, nɩɩ ba taasɛ mʋ yɛ, “Saŋa mɔɔ nɩɩ fii biti fɛɛ a gyoo naa fʋʋ, pɔyɩ kɛ a wu asɩn mʋ tɔ kyɛɛkyɛɛ? Nɩɩ fʋ ɩ kan fʋ gyɛ Krisito, Ɔmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wʋla lɛɛ mʋ, dan tiisi tɔwɛ anɛ kesintin.”
24 Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “N wʋla tɔwɛ fanɛ, amaa fan man kɔɔlɛ mɛ gyii. Asɩn kyinkyinsa mʋ nɩɩ n sʋ n waa Mɛ‐Sɛ kɩtɩɩ tɔ mʋ, ɩmʋ ii gyii mɛ n‐yɩɩ sʋ kesintin.
25 Jesus respondeu-lhes : Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.
26 Amaa fan man kɔɔlɛ mɛ gyii, lɩɩ fɛɛ fan maa man gyɛ mɛ nbʋlʋpʋ mʋ sʋ.
26 Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Mɛ nbʋlʋpʋ bee nyi mɛ ɔbʋlɛ, nɩɩ n nyi bamʋ, nɩɩ bee buu mɛ.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.
28 N sa bamʋ nkpa kakpaa, nɩɩ ba mɛɛ yɛ ba fɔyɩ. Nɩɩ ɔkʋ mɛɛ taalɛ bɩɩtɛ bamʋ kɔɔlɛ lɩɩ mɛ abaa tɔ.
28 Eu llhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.
29 Mɛ‐Sɛ Ɩbwaarɛ, mʋ nɩɩ ɔ taa bamʋ sa mɛ mʋ, kyɔ kʋtɔ kʋmaa nɩmʋ, ɩmʋ sʋ ɔkʋ mɛɛ taalɛ bɩɩtɛ bamʋ kɔɔlɛ lɩɩ Mɛ‐Sɛ abaa tɔ.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.
30 N maa Mɛ‐Sɛ an gyɛ kʋkʋlʋn nɩn.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Tʋtɔ nɩɩ Gyiwu abi ba bɩla naa taa abuu kɛ ba tʋʋ mʋ.
31 Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedejar.
32 Amaa nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “N waa asɩn kyinkyinsa damantɛ mʋ nɩɩ ɩ lɩɩ Mɛ‐Sɛ asɛ kaapʋ fanɛ. Ɩmʋ ɩmɔɔ sʋ nɩɩ fen biti fan tʋʋ mɛ abuu?”
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedrejais?
33 Nɩɩ Gyiwu abi mʋ ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Man gyɛ asɩn kyinkyinsa damantɛ mʋ nɩɩ fʋ waa sʋ nɩɩ an biti a tʋʋ fʋ abuu. Amaa fʋ tɔwɛ nbusaa asɩn yii Ɩbwaarɛ, lɩɩ fɛɛ fʋ gyɛ nyɩmɩsa nɩn, nɩɩ fɩɩ tɔwɛ yɛ fʋ gyɛ Ɩbwaarɛ.”
33 Os judeus responderam-lhe: Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus.
34 Nɩɩ Yesu taasɛ bamʋ yɛ, “Fan man nyi ba maa kyʋrɔɔ waa fanɛ Nbara mʋ tɔ yɛ, Ɩbwaarɛ yɛ, ‘Fan gyɛ mɛ, Ɩbwaarɛ mɛ kedubi’?
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses {Sl 81,6}?
35 An nyi fɛɛ ɔkʋ mɛɛ taalɛ kyɛɛgɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ. Ɩbwaarɛ wʋla tɔwɛ bamʋ nɩɩ mʋ asɩn ɩ ba bamʋ asɛ mʋ yɛ ba gyɛ mu keduli mʋ, mɛɛ mɛ bɩrɛ Mɛ‐Sɛ Ɩbwaarɛ ɩ lɛɛ mɛ nɩɩ o sun mɛ ba dulinyaa tɔ.
35 Se a lei chama deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {ora, a Escritura não pode ser desprezada},
36 Mɩnɛ sʋ nɩɩ fɛn yɛ n tɔwɛ nbusaa asɩn yii Ɩbwaarɛ, fɛɛ maa tɔwɛ yɛ, ‘N gyɛ Ɩbwaarɛ Mu‐Bii mʋ’?
36 como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?
37 Nɩɩ n mɛɛ kan n waa atɔ mʋ nɩɩ Mɛ‐Sɛ ii biti fɛɛ n waa mʋ, kanɩn bɩrɛ fan man kɔɔlɛ mɛ gyii.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.
38 Amaa nɩɩ n kan waa ɩmʋ bɩrɛ, nɩɩ halɩɩ fan man kɔɔlɛ mɛ gyii gbaa mʋ, fan kɔɔlɛ atɔ mʋ nɩɩ n waa mʋ kpini gyii, kɛ fan nyɛ bɩɩ fɛɛ n maa Mɛ‐Sɛ an gyɛ kʋkʋlʋn.”
38 Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Tʋtɔ nɩɩ asa mʋ ba biti fɛɛ ba kɩtaa mʋ, amaa ɔ bʋlɛ bamʋ tɔ lɩɩ kyʋn.
39 Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.
40 Nɩɩ Yesu bwii naa faa Gyɔdan ɔbʋn kpee kɩmʋ benben, opula mʋ nɩɩ Gyɔn kyɩna gyee asa Ɩbwaarɛ kekyugyee mʋ. Ɔ maa bʋ tʋtɔ mʋ,
40 Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.
41 nɩɩ asa damantɛ ba ba mʋ asɛ, nɩɩ bɛɛ tɔwɛ yɛ, “Halɩɩ Gyɔn maa man waa asɩn kyinkyinsa ɩkʋ gbaa mʋ, kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ lɩɩ ɔnyɩn nɩmʋ sʋ mʋ, kpini gyɛ kesintin.”
41 Muitos foram a ele e diziam: João não fez milagre algum,
42 Nɩɩ asa mʋ nɩɩ ba bʋ tʋtɔ mʋ gaalaagaa ba kɔɔlɛ mʋ gyii.
42 mas tudo o que João falou deste homem era verdade. E muitos acreditaram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.