Gálatas 3
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVT
1 Fanɛ Galati abi nfɛɛrɛ ɩ man fʋʋ fanɛ! Anɩmʋ ɩ waa fanɛ biila kanɩn? Fanɛ gbaa‐gbaa fanɛ ansi tɔ nɩɩ n tɔwɛ bugi tɔ Yesu Krisito kelewu oyu laasa mʋ sʋ asɩn sa fanɛ.
1 Ó gálatas insensatos! Quem os enfeitiçou? Jesus Cristo não lhes foi explicado tão claramente como se tivessem visto com os próprios olhos a morte dele na cruz?
2 Kʋtɔ kʋlʋn nɩɩ n biti n taasɛ fanɛ. Fan maa daa nyɛ Ɩbwaarɛ Kayaayu mʋ, Mosesi nbara kibuu mʋ sʋ nɩɩ fan nyɛ Kayaayu mʋ, abɛɛ fan maa nu asɩn danbɩrasa nɩɩ fan kɔɔlɛ gyii mʋ sʋ nɩɩ fan nyɛ kɩmʋ?
2 Deixem-me perguntar apenas uma coisa: vocês receberam o Espírito porque obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
3 Mɩnɛ nɩɩ nfɛɛrɛ ɩ man fʋʋ fanɛ kanɩn? Ɩbwaarɛ Kayaayu nɩɩ fan taa piili fanɛ Krisito kusun mʋ, amaa nbɩɩnbɩɩ mɩnɛ sʋ nɩɩ fen biti fan taa fanɛ gbaa‐gbaa ɔlʋn taa lʋwɛ?
3 Será que perderam o juízo? Tendo começado no Espírito, por que agora procuram tornar-se perfeitos por seus próprios esforços?
4 Awʋrʋfɔ mʋ nɩɩ fan wu falɛ kpini mʋ ɩ waa kɩyan nɩn abɛɛ? N kɔɔlɛ gyii fɛɛ ɩ man waa kɩyan.
4 Será que foi à toa que passaram por tantos sofrimentos? É claro que não foi à toa!
5 Fan nyi fɛɛ fan maa buu Mosesi nbara mʋ sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ sa fanɛ mʋ Kayaayu nɩɩ ɛɛ waa ɩsɩnkaala ɛɛ sa fanɛ mʋ, abɛɛ lɩɩ fan maa nu asɩn danbɩrasa mʋ, nɩɩ fan kɔɔlɛ gyii sʋ?
5 Volto a perguntar: acaso aquele que lhes deu o Espírito e realizou milagres entre vocês agiu assim porque vocês obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
6 Ba kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ, “Abraham kɩkɔɔlɛ Ɩbwaarɛ gyii sʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ kɔɔlɛ mʋ kyula fɛɛ mʋ ɩkpa i kyiigi.”
6 Da mesma forma, “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
7 Ɩmʋ sʋ fan bɩɩ fɛɛ bamʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ gyii mʋ, ɩ gyɛ Abraham anaana‐bii gbaa‐gbaa.
7 Logo, os verdadeiros filhos de Abraão são aqueles que creem.
8 Ba gyankpaa kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ fɛɛ lɩɩ bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi kɩkɔɔlɛ‐gyii sʋ mʋ, Ɩbwaarɛ ii biti ɔ kɔɔlɛ bamʋ kyula fɛɛ bamʋ ɩkpa i kyiigi. Kanɩn sʋ ɔ wʋla tɔwɛ asɩn danbɩrasa mʋ sa Abraham yɛ, “Fʋ sʋ nɩɩ n biti n bɔla waa dulinyaa asa kpini kusee.”
8 As Escrituras previram esse tempo em que Deus declararia os gentios justos por meio da fé. Ele anunciou essas boas-novas a Abraão há muito tempo, quando disse: “Todas as nações da terra serão abençoadas por seu intermédio”.
9 Abraham maa kɔɔlɛ gyii sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ waa mʋ kusee. Ɩmʋ sʋ bamʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ gyii mʋ kpini, Ɩbwaarɛ ii biti ɔ waa bamʋ kusee tii Abraham sʋ.
9 Portanto, todos os que creem participam da mesma bênção que Abraão recebeu por crer.
10 Nɩɩ bamʋ nɩɩ ba taa bamʋ n‐yɩɩ kpini gyaga nbara mʋ kibuu sʋ kɛ ba bɔla Ɩbwaarɛ ansi mʋ, ba bʋ Ɩbwaarɛ nnɔ kɩtɔwɛ mʋ tɔ. Lɩɩ fɛɛ ba kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ, “Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ man kyaga sʋ ee buu kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ waa Mosesi nbara ɔwʋlɛ mʋ tɔ mʋ, Ɩbwaarɛ nnɔ kɩtɔwɛ mʋ gyan bamʋ sʋ.”
10 Contudo, os que confiam na lei para serem declarados justos estão sob maldição, pois as Escrituras dizem: “Maldito quem não se mantiver obediente a tudo que está escrito no Livro da Lei”.
11 I bugi tɔ kaapʋ kesintin fɛɛ, ɔkʋ man bʋ tɔ nɩɩ ɛɛ bɔla nbara kibuu mʋ sʋ, kɛ Ɩbwaarɛ o wu mʋ fɛɛ mʋ ɩkpa i kyiigi mʋ asɛ. Lɩɩ fɛɛ, ba kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ, “Kɩkɔɔlɛ‐gyii tɔ nɩɩ ɩkpa kyiigisa wuya ii biti ɔ nyɛ nkpa.”
11 É evidente, portanto, que ninguém pode ser declarado justo diante de Deus pela lei. Pois as Escrituras dizem: “O justo viverá pela fé”.
12 Nbara mʋ kibuu man gyan kɩkɔɔlɛ‐gyii sʋ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ, “Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɛɛ waa kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ nbara mʋ ɩ kaapʋ mʋ, ee biti ɔ nyɛ nkpa lɩɩ ɩmʋ kibuu sʋ.”
12 A lei, porém, não é baseada na fé, pois diz: “Quem obedece à lei viverá por ela”.
13 Amaa nnɔ kɩtɔwɛ mʋ nɩɩ ɩ gyan anɛ sʋ fɛɛ a maa man buu nbara mʋ, Krisito ka ɩmʋ kʋkɔ. Maa wu oyu laasa sʋ mʋ, ɔ kɔɔlɛ kɔnɔ tɔwɛ mʋ nɩɩ kɩ gyan anɛ sʋ mʋ sʋla. Lɩɩ fɛɛ ba kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ, “Ɩbwaarɛ tɔwɛ nnɔ waa ɔsa kʋmaa mʋ nɩɩ ɔ saa oyu sʋ mʋ.”
13 Mas Cristo nos resgatou da maldição pronunciada pela lei tomando sobre si a maldição por nossas ofensas. Pois as Escrituras dizem: “Maldito todo aquele que é pendurado num madeiro”.
14 Krisito ka anɛ alibi kʋkɔ, kɛ kusee mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ waa Abraham mʋ, ɩ nyɛ bɔla Krisito Yesu sʋ taa ba sa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ gbaa, taa lɩɩ kɩkɔɔlɛ‐gyii sʋ mʋ, a nyɛ Kayaayu mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ yɛ ee biti ɔ sa mʋ.
14 Por meio de Cristo Jesus, os gentios foram abençoados com a mesma bênção de Abraão, para que recebêssemos, pela fé, o Espírito prometido.
15 Mɛ bɩrɩsa ana Krisito abuupu, n biti n taa dulinyaa kakyɩna nɩmʋ tɔ asɩn kaala asɩn nɩmʋ. Nɩɩ asa kʋ ba kan bɔ ntan yɩla bamʋ nsana mʋ, ɔkʋ mɛɛ taalɛ nyita ɩmʋ abɛɛ ɔ taa kʋtɔ kʋ tii sʋ.
15 Irmãos, apresento-lhes um exemplo da vida diária. Ninguém pode anular ou fazer acréscimos a uma aliança irrevogável.
16 Ɩbwaarɛ maa da mʋ kɔkɔlɔ sʋ sa Abraham maa mʋ kanaana‐bii mʋ, ba man kyʋrɔɔ waa Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ yɛ, “fʋ anaana‐bii,” nɩɩ ɩmʋ ii biti ɩ kaapʋ fɛɛ asa mʋ ba kyɔ. Amaa asɩn mʋ ɩ tɔwɛ yɛ, “fʋ kanaana‐bii,” nɩɩ ɩmʋ kasɛ ɩ kaapʋ fɛɛ mʋ kanaana‐bii kʋlʋn, nɩɩ obii maŋa ɩ gyɛ Krisito.
16 Pois bem, Deus fez a promessa a Abraão e a seu descendente. Observem que as Escrituras não dizem “a seus descendentes”, como se fosse uma referência a muitos, mas sim “a seu descendente”, isto é, Cristo.
17 Kʋtɔ mʋ nɩɩ n kaapʋ mʋ ɩ gyɛ yɛ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ sa Abraham. Nɩɩ nsu ana yɛ adɩsa kamaa tɔ pɔyɩ nɩɩ Ɩbwaarɛ sa nbara mʋ, amaa nbara mʋ ɩ man taalɛ nyita abɛɛ kpayɩ katɔwɛ kyula mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ waa yɩla mʋ.
17 É isto que quero dizer: a lei, que veio 430 anos depois, não pode anular a aliança que Deus estabeleceu com Abraão, pois nesse caso a promessa seria quebrada.
18 Ɩmʋ sʋ nɩɩ ɩ kan ɩ gyɛ nbara mʋ kibuu sʋ nɩɩ nyɩmɩsa ii biti ɔ nyɛ Ɩbwaarɛ kusee mʋ, kanɩn bɩrɛ, ɩ man gyɛ Ɩbwaarɛ kɔkɔlɔ sʋ kɩda mʋ sʋ nɩɩ ɩ bɩla ɩ gyan. Amaa lɩɩ Ɩbwaarɛ kabwaala mʋ sʋ mʋ, ɔ bɔla mʋ kɔkɔlɔ sʋ kɩda mʋ sʋ taa kusee sa Abraham.
18 Portanto, se a herança pudesse ser recebida pela obediência à lei, ela não viria pela aceitação da promessa. No entanto, Deus, em sua bondade, a concedeu a Abraão como promessa.
19 Nɩɩ ɩ gyɛ kanɩn bɩrɛ, mɩnɛ sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ sa nbara mʋ? Ɩbwaarɛ daa taa nbara mʋ nɩn tii sʋ kɛ ɩ kaapʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ alibi ɩ gyɛ. Ɩ dagaa nbara mʋ maa kyɩna naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ Abraham kanaana‐bii mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ yɩla sa mʋ mʋ, ɔ ba. Ɩbwaarɛ taa nbara mʋ bɔla mʋ nbɔɔ sʋ taa sa Mosesi mʋ nɩɩ ɔ yɩlɛ Ɩbwaarɛ maa asa nsana mʋ abaa tɔ.
19 Qual era, então, o propósito da lei? Ela foi acrescentada à promessa para mostrar às pessoas seus pecados. Mas a lei deveria durar apenas até a vinda do descendente prometido. Por meio de anjos, a lei foi entregue a um mediador.
20 Amaa nɩɩ ɩ dan ɩ gyɛ nyɩmɩsa kʋlʋn mʋ, nsana ɔyɩlɛpʋ man tiri. Ɩbwaarɛ bɩrɛ gyɛ ɔkʋlʋn nɩn.
20 O mediador, porém, só é necessário quando dois ou mais precisam chegar a um acordo, e Deus é um só.
21 Ɩmʋ sʋ ɩɩ kaapʋ nɩn fɛɛ, nbara mʋ yɛ Ɩbwaarɛ kɔkɔlɔ sʋ kɩda mʋ, mɛɛ kyɩna abaa sʋ nɩn abɛɛ? Ayee, man gyɛ kanɩn nɩn kpini‐kpini! Lɩɩ fɛɛ nɩɩ nyɩmɩsa daa nyɛ nbara kʋ nɩɩ ɩ taalɛ sa nyɩmɩsa nkpa mʋ, naafɔɔ kanɩn nbara maŋa kibuu ɩ taalɛ yɛgɛ nyɩmɩsa ɩkpa i kyiigi Ɩbwaarɛ asɛ.
21 Existe, portanto, algum conflito entre a lei e as promessas de Deus? De maneira nenhuma! Se a lei fosse capaz de nos conceder nova vida, seríamos declarados justos pela obediência a ela.
22 Amaa Asɩnkyan yɩlasa mʋ ɩɩ tɔwɛ yɛ, dulinyaa asa kpini ba bʋ alibi kɩbaa tɔ nɩn. Ɩmʋ sʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ yɛ ee biti ɔ sa mʋ, gyan Yesu Krisito kɩkɔɔlɛ‐gyii sʋ, nɩɩ bamʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ gyii mʋ, nɩɩ ee biti ɔ taa sa.
22 Mas as Escrituras afirmam que somos todos prisioneiros do pecado, de modo que nós, os que cremos, recebemos a promessa de libertação apenas pela fé em Jesus Cristo.
23 Pɔyɩ kɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii mʋ kɩ ba mʋ, nbara mʋ ɩ dan nyan anɛ waa tɔ nɩn fɛɛ bamʋ nɩɩ ba tii bamʋ obu biri sʋ, naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ kɩkɔɔlɛ‐gyii mʋ kɩ ba lɩɩ ifuli.
23 Antes que o caminho da fé se tornasse disponível, fomos colocados sob a custódia da lei e mantidos sob a sua guarda, até que essa fé fosse revelada.
24 Ɩmʋ sʋ nbara mʋ ɩ kyɩna ɩ gyɛ anɛ ɔkɩɩsʋpʋ naa fʋʋ saŋa mʋ nɩɩ Krisito ba. Saamʋ, bɔla lɩɩ anɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii sʋ mʋ, Ɩbwaarɛ ii biti o wu fɛɛ anɛ ɩkpa i kyiigi mʋ asɛ.
24 Em outras palavras, a lei foi nosso guardião até a vinda de Cristo; ela nos protegeu até que, por meio da fé, pudéssemos ser declarados justos.
25 Nbɩɩnbɩɩ kɩkɔɔlɛ Krisito gyii maa ba falɛ bɩrɛ, a man bɩla an bʋ nbara mʋ nɩɩ ɩ gyɛ anɛ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ kasɛ.
25 Agora que veio o caminho da fé, não precisamos mais da lei como guardião.
26 Kpalɩ fɛɛ fan maa kɔɔlɛ Krisito Yesu gyii sʋ mʋ, fanɛ kpini fan gyɛ Ɩbwaarɛ mu‐bii ana.
26 Pois todos vocês são filhos de Deus por meio da fé em Cristo Jesus.
27 Nɩɩ fanɛ kpini mʋ nɩɩ ba gyee fanɛ Ɩbwaarɛ kekyugyee waa Krisito lɛɛ mʋ, ɩ yɛgɛ nɩɩ Krisito kudubi mʋ bʋ fanɛ tɔ.
27 Todos que foram unidos com Cristo no batismo se revestiram de Cristo.
28 Ɩmʋ sʋ Ɩbwaarɛ asɛ bɩrɛ, ɩ man bɩla ɩ bʋ tɔ fɛɛ akʋ ba gyɛ Gyiwu abi abɛɛ ba man gyɛ Gyiwu abi, abɛɛ akʋ ba gyɛ anyɛ abɛɛ akʋ ba gyɛ ndɛ abi, abɛɛ akʋ ba gyɛ anyɩn abɛɛ ba gyɛ akyɩɩ, lɩɩ fɛɛ fanɛ kpini fan gyɛ kʋkʋlʋn Krisito Yesu tɔ.
28 Não há mais judeu nem gentio, escravo nem livre, homem nem mulher, pois todos vocês são um em Cristo Jesus.
29 Nɩɩ fan kan fan gyɛ Krisito lɛɛ mʋ, kanɩn bɩrɛ fan gyɛ Abraham anaana‐bii, nɩɩ fen biti fan nyɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ sa Abraham mʋ.
29 E agora que pertencem a Cristo, são verdadeiros filhos de Abraão, herdeiros dele segundo a promessa de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.