Atos 7
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVT
1 Nɩɩ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ taasɛ Sitefen yɛ, “Asɩn mʋ nɩɩ ba tɔwɛ lɩɩ fʋ sʋ falɛ kpini, ɩ gyɛ kesintin?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Sitefen lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Mɛ‐Sɛ ana yɛ mɛ‐daa ana, fen nu mɛ asɛ! Ɩbwaarɛ bʋnyaa wuya mʋ lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ anɛ naana Abraham, saŋa mʋ nɩɩ ɔ bʋ Mesopotamiya kasɛ sʋ, pɔyɩ nɩɩ ɔ kʋsʋ ba Haran mʋ.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Ɩbwaarɛ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Kʋsʋ lɩɩ fʋ ɔsʋwʋlɛ sʋ yɛ fʋ asa asɛ, kɛ fu kpee ɔsʋwʋlɛ mʋ nɩɩ n biti n kaapʋ fʋ falɛ sʋ.’
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 “Ɩmʋ sʋ Abraham lɩɩ Kalidiya ɔsʋwʋlɛ mʋ sʋ nɩɩ ɔ naa kyɩna Haran. Mʋ‐sɛ lewu kamaa nɩɩ Ɩbwaarɛ yɛgɛ nɩɩ ɔ lɩɩ tʋtɔ naa kyɩna ɔsʋwʋlɛ mʋ nɩɩ ndaga fan tɛ sʋ falɛ.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Ɩbwaarɛ man pɩɩta taa kasɛ mʋ ntɩn kʋ sa mʋ, halɩɩ kɩyaa tantan tɔ kasɛ gbaa man pɩɩta biliŋi mʋ lɛɛ. Amaa Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ tɔwɛ yɛ ɔsʋwʋlɛ mʋ ii biti o be biliŋi maa mʋ anaana‐bii lɛɛ nɩn. Yɛgɛ saŋa maa Abraham man pɩɩta kʋʋgɛ.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Asɩn nɩmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ Abraham yɛ, ‘Fʋ anaana‐bii bee biti ba naa biliŋi afɔ ɔkʋ ɔsʋwʋlɛ sʋ, kɛ ba taa bamʋ biliŋi anyɛ kɛ ba nyanla bamʋ nsu alɩfa ana.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 N biti n bɩɩtɛ asa mʋ nɩɩ ba biliŋaa bamʋ anyɛ mʋ asʋ, ɩmʋ kamaa mʋ, fʋ anaana‐bii mʋ bee biti ba lɩɩ kanɩn ɔsʋwʋlɛ maŋa sʋ kɛ ba be sun mɛ nfɩɩ’.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Nɩɩ Ɩbwaarɛ maa Abraham ba nyɛ katɔwɛ kyula fɛɛ, mʋ yɛ mʋ kamaa tɔ kpini ba tɩŋɛ iduu. Ɩmʋ sʋ Abraham maa kʋʋgɛ Isaki mʋ ɔ tɩn mʋ oduu kakɛ buruwasapu, nɩɩ Isaki kʋʋgɛ Gyekobu nɩɩ ɔ tɩn mʋ oduu, nɩɩ Gyekobu kʋʋgɛ anɛ naana ana kudu‐anyɔ mʋ, nɩɩ ɔ tɩŋɛ bamʋ kpini iduu.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 “Gyosefu mʋ nɩɩ ɔ gyɛ kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ mʋ, mʋ daa ana ba nyɛ mʋ sʋ kayɩɩ basa, nɩɩ ba fɛ mʋ fɛɛ kɩnyɛ sa Egyipiti abi.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Nɩɩ Ɩbwaarɛ lɛɛ Gyosefu lɩɩ mʋ awʋrʋfɔ kpini tɔ, nɩɩ ɔ sa mʋ kanyaasɩn mʋ nɩɩ ɩ yɛgɛ nɩɩ ɔ nyɛ kebiti lɩɩ Egyipiti Owura Faro asɛ. Ɩmʋ sʋ nɩɩ o yii mʋ kuwura fɛɛ ɔ kɩɩ mʋ owura‐kpa yɛ Egyipiti ɔsʋwʋlɛ kpini sʋ.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 “Nɩɩ akʋn damantɛ ɩ ba tɩyɛ Egyipiti yɛ Kaanan ɩsʋwʋlɛ sʋ, nɩɩ ɩ bɩya awʋrʋfɔ gaa. Nɩɩ anɛ naana ana ba man nyɛ agyitɔ.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Bamʋ‐sɛ Gyekobu maa nu fɛɛ agyitɔ ɩ bʋ Egyipiti mʋ, o sun mu‐bii ana mʋ nɩɩ ba gyɛ anɛ naana ana kpee tʋtɔ kɩgyankpaasa ba naa sɔɔ agyitɔ.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Ba maa bwii kpee Egyipiti kɩnyɔsapʋ ba naa sɔɔ agyitɔ mʋ, Gyosefu lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ mʋ‐daa ana, nɩɩ Faro gbaa nu Gyosefu mʋ kʋʋpʋ ana sʋ.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Kamaa tɔ mʋ Gyosefu sun yɛ ba naa taa mʋ‐sɛ Gyekobu yɛ mʋ kʋʋpʋ ana mʋ nɩɩ bɛ waa fɛɛ asa adusunɔ yɛ anu mʋ kpini ba mʋ asɛ.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Nɩɩ Gyekobu kʋsʋ kpee Egyipiti, tʋtɔ nɩɩ maa mu‐bii ana ba naa wu.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Nɩɩ ba bwiiyaa bamʋ ba Sekem ba pula kakyan mʋ nɩɩ Abraham sɔɔ lɩɩ Hamo mu‐bii ana asɛ mʋ tɔ.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 “Saŋa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kɔkɔlɔ kɩda sa Abraham maa tiri tɔ fɛɛ ɩ ba tɔ mʋ, anɛ asa mʋ ba nyɛ akyɔ Egyipiti ɔsʋwʋlɛ sʋ.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Kanɩn saŋa maa nɩɩ owura pʋpwɛ kʋ ba kyɩna Egyipiti kagya sʋ, amaa ɔ man nyi Gyosefu asɩn.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Nɩɩ owura pʋpwɛ nɩmʋ nyanla anɛ asa nɩɩ ɔ waa bamʋ awʋrʋfɔ. Nɩɩ ɔ nyan bamʋ yɛ ba lɛɛ bamʋ nbii pʋpwɛ kewu kɛ ɔ mɔɔ bamʋ.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 “Saŋa maŋa tɔ nɩɩ ba kʋʋgɛ Mosesi nɩɩ ɔ gyɛ kebii danbɩrasa Ɩbwaarɛ asɛ nɩɩ mʋ kɩbaabʋtɔ kwɩɩ. Nɩɩ ba baala mʋ, kɩɩ mʋ sʋ ɩbwaayɩ ɩsa mʋ‐sɛ kɩkpaara sʋ.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Ɩmʋ kamaa tɔ mʋ, ba lɛɛ mʋ kewu nɩɩ Owura Faro mu‐bii kyɩɩsa taa mʋ naa bɩla nɩɩ o biliŋi mu‐bii.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Nɩɩ ba kaapʋ Mosesi, nɩɩ ɔ nyɛ Egyipiti abi kɩbɩɩla yɛ bamʋ kanyaasɩn, nɩɩ ɔ sʋ kinyi yɛ katɔwɛ yɛ awaasa tɔ.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 “Mosesi maa gyii nsu adɩna kamaa mʋ, ɔ waa mʋ nfɛɛrɛ fɛɛ o kpee ɔ naa bɔɔ mʋ ayɛ abi Ɩsɩrayɩ abi sʋ.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Tʋtɔ maa nɩɩ o wu Egyipiti ɔnyɩn kʋ maa nyanla Ɩsɩrayɩ ɔnyɩn kʋ. Ɩmʋ sʋ Mosesi naa kɔɔlɛ mʋ yɛgɛ nɩɩ ɔ mɔɔ Egyipiti ɔnyɩn mʋ ka kʋkɔ.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Mosesi nyi fɛɛ mʋ ayɛ abi bee biti ba bɩɩ fɛɛ, mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ biti ɔ bɔla sʋ mɔlɩgɛ bamʋ, amaa ba man bɩɩ.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Lɩɩkaakɛ mʋ, Mosesi ba tu Ɩsɩrayɩ abi asa anyɔ ba maa kɔ. Maa biti ɔ barɩgɛ bamʋ tɔ mʋ, ɔ taasɛ bamʋ yɛ, ‘Fan gyɛ asa kʋlʋn nɩn, mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fɛn nyanla abaa kanɩn?’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 “Nɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɛɛ nyanla mʋ bɩrɩsa mʋ nin Mosesi naa yɩlɛ ɩkaa sʋ nɩɩ ɔ taasɛ yɛ, ‘Anɩmʋ ɩ yɩla fʋ yɛ fʋ kɩɩ anɛ sʋ kɛ fu gyii anɛ asɩn?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Fii biti fʋ mɔɔ mɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ndee fʋ mɔɔ Egyipiti ɔnyɩn mʋ nɩn?’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Mosesi maa nu kanɩn mʋ ɔ sɩlɛ lɩɩ Egyipiti kpee Midiyan ɔsʋwʋlɛ sʋ, naa kyɩna fɛɛ ɔfɔ. Tʋtɔ maŋa nɩɩ ɔ kʋʋgɛ nbii nnyɔ.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 “Mosesi maa kyɩna tʋtɔ nsu adɩna kamaa mʋ, Ɩbwaarɛ kabɔɔ lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ mʋ, kɩpʋnfa mʋ nɩɩ kɩ dɛɛ ofuli sʋ mʋ, nɩɩ ɩ maa Sinayi kɩbɩɩ mʋ.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Maa wu falɛ atɔ mʋ, ɩ waa mʋ kanankʋ. Maa nin tiri kɛ ɔ kɩɩ danbɩrasa mʋ, o nu Ɩbwaarɛ maa tɔwɛ yɛ,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Mɛ ɩ gyɛ fʋ naana ana Ɩbwaarɛ, Abraham yɛ Isaki yɛ Gyekobu Ɩbwaarɛ.’ Mosesi maa yɩnŋɛ nɩɩ kufuu kɩ kɩtaa mʋ gaa sʋ mʋ, ɔ man bɩla taalɛ kɩɩ kʋtɔ maŋa.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 “Nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Lɛɛ fʋ asɩbɩta, lɩɩ fɛɛ ntɩn mʋ nɩɩ fʋ yɩlɛ mʋ gyɛ kasɛ kyɩrɛkyɩrɛ nɩn.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Kesintin, n wu kanan mʋ nɩɩ bɛɛ nyanla mɛ asa Egyipiti tɔ. Nɩɩ n nu bamʋ kusu, nɩɩ n kpɩlɩgɛ ba n ba mɔlɩgɛ bamʋ. Kanɩn sʋ n sun fʋ kɛ fʋ bwii kpee Egyipiti tɔ.’
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 “Mosesi kʋlʋn mʋ nɩɩ mʋ asa ba kina mʋ, tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Anɩmʋ ɩ yɩla fʋ anɛ ɔkɩɩsʋpʋ yɛ asɩn ogyipu?’ mʋ, mʋ ɩ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ bɩla bɔla mʋ kabɔɔ sʋ fʋlɔn nnɔ‐bi tɔ yɛ, ɔ naa waa bamʋ ɔkɩɩsʋpʋ yɛ ɔmɔlɩgɛpʋ.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Ɔ lɛɛ bamʋ lɩɩ Egyipiti nɩɩ ɔ waa asɩn kyinkyinsa yɛ adangana Egyipiti tɔ yɛ ɔpʋ pɩpɛɛ mʋ asɛ, nɩɩ ba gyii nsu adɩna ofuli mʋ sʋ.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 “Mosesi nɩmʋ ɩ tɔwɛ Ɩsɩrayɩ abi yɛ, ‘Ɩbwaarɛ ii biti ɔ lɛɛ mʋ ɔtɔwɛpʋ pʋpwɛ lɩɩ fanɛ tɔ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɔ lɛɛ mɛ mʋ’.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Mosesi nɩmʋ tii Ɩsɩrayɩ kʋbʋ mʋ sʋ lɩɩ saŋa mʋ nɩɩ ba bʋ ofuli sʋ mʋ. Mosesi maa anɛ naana ana yɛ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ ba bʋ tʋtɔ. Sɩnayɩ kɩbɩɩ mʋ sʋ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ nkpa asɩn mʋ lɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ asɛ yɛ ɔ taa bɩya anɛ.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “Ba waa kʋsʋ tɔ ɔlʋn nɩɩ ba man nu Mosesi asɛ, nɩɩ bamʋ nkɔlɔ tɔ mʋ, naafɔɔ ba daa nyɛ nɩn bee biti ba bwii kpee Egyipiti.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Nɩɩ ba tɔwɛ Aron yɛ, ‘Mosesi mʋ nɩɩ ɔ lɛɛ anɛ lɩɩ Egyipiti mʋ, a man nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ waa mʋ kɩbɩɩ Sɩnayɩ sʋ. Ɩmʋ sʋ waa ɩdakpa sa anɛ kɛ bɛɛ gyankpaa anɛ.’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Kanɩn saŋa maa tɔ mʋ nɩɩ ba pɔyɩ kanaatɛ‐bi taa biliŋi bamʋ ɔdakpa. Nɩɩ ba lɔŋɔ ɔdakpa maŋa yɛgɛ bee gyii bamʋ ansi lɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ ba taa bamʋ abaa pɔyɩ mʋ sʋ.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Ɩmʋ sʋ Ɩbwaarɛ palɛ mʋ kamaa sa bamʋ yɛ ba kyaga sʋ be sun kyɔwɛ yɛ ɔbwaayɩ yɛ akyikpebi, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba wʋla kyʋrɔɔ waa Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ ɩwʋlɛ tɔ yɛ,
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Fanɛ nkɔlɔ ɩ gyan ɔdakpa Moleki
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 “Saŋa mʋ nɩɩ anɛ naana ana ba naa ba naa ofuli mʋ sʋ mʋ, ba sʋ Ɩbwaarɛ kubuu lala mʋ nɩɩ ɩ kaapʋ fɛɛ Ɩbwaarɛ bʋ bamʋ asɛ. Ba waa kɩmʋ nɩn fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ lɛɛ kaapʋ Mosesi yɛ ɔ waa kɩmʋ mʋ.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Ɩmʋ kamaa mʋ, anɛ naana ana ba nyɛ Ɩbwaarɛ kubuu mʋ, lɩɩ bamʋ‐sɛ ana asɛ, nɩɩ Gyosuwa maa bamʋ ba sʋla Ɩbwaarɛ kubuu lala maŋa, naa fʋʋ ɩsʋwʋlɛ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ gya asɛ lɩɩ ɩmʋ tɔ asa, nɩɩ ɔ yɛgɛ nɩɩ anɛ asa ba kyɩna tʋtɔ mʋ. Nɩɩ kubuu mʋ sii tʋtɔ naa fʋʋ halɩɩ Dawidi saŋa mʋ.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Dawidi mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ ansi gyii mʋ sʋ mʋ kʋlɛ fɛɛ Ɩbwaarɛ ɔ yɛgɛ ɔ pɔyɩ osunkpa ayɛ sa Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ɔ gyɛ anɛ naana Gyekobu Ɩbwaarɛ mʋ.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Amaa mu‐bii Solomon ɩ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ ɔ ba pɔyɩ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 “Amaa Ɩbwaarɛ Owura lala mɛɛ kyɩna akpaara mʋ nɩɩ asa ba taa bamʋ abaa pɔyɩ mʋ tɔ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ bɔla mʋ ɔtɔwɛpʋ sʋ tɔwɛ yɛ,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Sʋsʋ ɩ gyɛ mɛ kuwura gya,
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Man gyɛ mɛ gbaa‐gbaa mɛ ɩ waa ɩnɩmʋ kpini?’
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 “Fan gyɛ asʋ tɔ ɔlʋn wuya ana, nɩɩ fan kina Ɩbwaarɛ fanɛ nkɔlɔ tɔ, nɩɩ fan waa akpawu sa abwaarɛsɩn mʋ. Fan dan fan du nɩn fɛɛ fanɛ naana ana, mʋ nɩɩ bɛɛ kɔ bee tii Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ ɔkpa.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ mɔɔ ɩ kyɩna nɩɩ fanɛ naana ana ba man nyanla mʋ? Ba mɔɔ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ gaalaagaa mʋ nɩɩ dɩdaa ba wʋla tɔwɛ ɔkpa kyiigisa wuya mʋ kɩba asɩn. Nɩɩ nbɩɩnbɩɩ fan waa mʋ kadɛ‐boyi nɩɩ fan mɔɔ mʋ.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Fanɛ ɩ nyɛ Ɩbwaarɛ nbara mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ nbɔɔ ba taa bɩya fanɛ mʋ, amaa fan kina ɩmʋ ki buu.”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Ɩsɩrayɩ kʋbʋ‐kʋbʋ mʋ nɩɩ ba gyaŋɛ mʋ ba maa nu Sitefen asɛ mʋ, ba nyɛ agbʋ nɩɩ ba duŋi bamʋ anobi.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Amaa Sitefen mʋ nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ kɩ bɔla mʋ tɔ mʋ, diyaa mu ansi kɩɩ sʋsʋ nɩɩ o wu Ɩbwaarɛ bʋnyaa, nɩɩ o wu Yesu maa yɩlɛ Ɩbwaarɛ gyisa sʋ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Nɩɩ Sitefen yɛ, “Fan kɩɩ! N wu sʋsʋ maa bugi nɩɩ n wu Yesu, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ maa yɩlɛ Ɩbwaarɛ gyisa sʋ.”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Maa tɔwɛ kanɩn kamaa tɔ mʋ ba tii bamʋ asʋ nɩɩ ba kuusi kenken. Tʋtɔ nɩɩ bamʋ kpini ba naa mili mʋ sʋ.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Nɩɩ ba bɩɩtɛ mʋ lɩɩ kadɛ mʋ tɔ naa twɩɩ mʋ abuu. Nyamaanyɩlɛpʋ mʋ ba taa bamʋ ɩkaalɛ sa kɩyaafɔlɛ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Sɔɔlɩ yɛ ɔ kɩɩ sʋ.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Saŋa mʋ nɩɩ bɛɛ twɩɩ mʋ abuu mʋ, Sitefen kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ Yesu, kɔɔlɛ mɛ kala.”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Nɩɩ Sitefen muŋa mʋ ayaa muli sʋ tɔwɛ kenken yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ Yesu, man taa alibi mʋ nɩɩ ba waa falɛ ka bamʋ kʋkɔ.” Maa tɔwɛ kanɩn mʋ nɩɩ o wu.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.