Atos 7
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB
1 Nɩɩ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ taasɛ Sitefen yɛ, “Asɩn mʋ nɩɩ ba tɔwɛ lɩɩ fʋ sʋ falɛ kpini, ɩ gyɛ kesintin?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Sitefen lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Mɛ‐Sɛ ana yɛ mɛ‐daa ana, fen nu mɛ asɛ! Ɩbwaarɛ bʋnyaa wuya mʋ lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ anɛ naana Abraham, saŋa mʋ nɩɩ ɔ bʋ Mesopotamiya kasɛ sʋ, pɔyɩ nɩɩ ɔ kʋsʋ ba Haran mʋ.
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Ɩbwaarɛ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Kʋsʋ lɩɩ fʋ ɔsʋwʋlɛ sʋ yɛ fʋ asa asɛ, kɛ fu kpee ɔsʋwʋlɛ mʋ nɩɩ n biti n kaapʋ fʋ falɛ sʋ.’
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 “Ɩmʋ sʋ Abraham lɩɩ Kalidiya ɔsʋwʋlɛ mʋ sʋ nɩɩ ɔ naa kyɩna Haran. Mʋ‐sɛ lewu kamaa nɩɩ Ɩbwaarɛ yɛgɛ nɩɩ ɔ lɩɩ tʋtɔ naa kyɩna ɔsʋwʋlɛ mʋ nɩɩ ndaga fan tɛ sʋ falɛ.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Ɩbwaarɛ man pɩɩta taa kasɛ mʋ ntɩn kʋ sa mʋ, halɩɩ kɩyaa tantan tɔ kasɛ gbaa man pɩɩta biliŋi mʋ lɛɛ. Amaa Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ tɔwɛ yɛ ɔsʋwʋlɛ mʋ ii biti o be biliŋi maa mʋ anaana‐bii lɛɛ nɩn. Yɛgɛ saŋa maa Abraham man pɩɩta kʋʋgɛ.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Asɩn nɩmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ Abraham yɛ, ‘Fʋ anaana‐bii bee biti ba naa biliŋi afɔ ɔkʋ ɔsʋwʋlɛ sʋ, kɛ ba taa bamʋ biliŋi anyɛ kɛ ba nyanla bamʋ nsu alɩfa ana.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 N biti n bɩɩtɛ asa mʋ nɩɩ ba biliŋaa bamʋ anyɛ mʋ asʋ, ɩmʋ kamaa mʋ, fʋ anaana‐bii mʋ bee biti ba lɩɩ kanɩn ɔsʋwʋlɛ maŋa sʋ kɛ ba be sun mɛ nfɩɩ’.
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Nɩɩ Ɩbwaarɛ maa Abraham ba nyɛ katɔwɛ kyula fɛɛ, mʋ yɛ mʋ kamaa tɔ kpini ba tɩŋɛ iduu. Ɩmʋ sʋ Abraham maa kʋʋgɛ Isaki mʋ ɔ tɩn mʋ oduu kakɛ buruwasapu, nɩɩ Isaki kʋʋgɛ Gyekobu nɩɩ ɔ tɩn mʋ oduu, nɩɩ Gyekobu kʋʋgɛ anɛ naana ana kudu‐anyɔ mʋ, nɩɩ ɔ tɩŋɛ bamʋ kpini iduu.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Gyosefu mʋ nɩɩ ɔ gyɛ kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ mʋ, mʋ daa ana ba nyɛ mʋ sʋ kayɩɩ basa, nɩɩ ba fɛ mʋ fɛɛ kɩnyɛ sa Egyipiti abi.
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 Nɩɩ Ɩbwaarɛ lɛɛ Gyosefu lɩɩ mʋ awʋrʋfɔ kpini tɔ, nɩɩ ɔ sa mʋ kanyaasɩn mʋ nɩɩ ɩ yɛgɛ nɩɩ ɔ nyɛ kebiti lɩɩ Egyipiti Owura Faro asɛ. Ɩmʋ sʋ nɩɩ o yii mʋ kuwura fɛɛ ɔ kɩɩ mʋ owura‐kpa yɛ Egyipiti ɔsʋwʋlɛ kpini sʋ.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 “Nɩɩ akʋn damantɛ ɩ ba tɩyɛ Egyipiti yɛ Kaanan ɩsʋwʋlɛ sʋ, nɩɩ ɩ bɩya awʋrʋfɔ gaa. Nɩɩ anɛ naana ana ba man nyɛ agyitɔ.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Bamʋ‐sɛ Gyekobu maa nu fɛɛ agyitɔ ɩ bʋ Egyipiti mʋ, o sun mu‐bii ana mʋ nɩɩ ba gyɛ anɛ naana ana kpee tʋtɔ kɩgyankpaasa ba naa sɔɔ agyitɔ.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Ba maa bwii kpee Egyipiti kɩnyɔsapʋ ba naa sɔɔ agyitɔ mʋ, Gyosefu lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ mʋ‐daa ana, nɩɩ Faro gbaa nu Gyosefu mʋ kʋʋpʋ ana sʋ.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Kamaa tɔ mʋ Gyosefu sun yɛ ba naa taa mʋ‐sɛ Gyekobu yɛ mʋ kʋʋpʋ ana mʋ nɩɩ bɛ waa fɛɛ asa adusunɔ yɛ anu mʋ kpini ba mʋ asɛ.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Nɩɩ Gyekobu kʋsʋ kpee Egyipiti, tʋtɔ nɩɩ maa mu‐bii ana ba naa wu.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Nɩɩ ba bwiiyaa bamʋ ba Sekem ba pula kakyan mʋ nɩɩ Abraham sɔɔ lɩɩ Hamo mu‐bii ana asɛ mʋ tɔ.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 “Saŋa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kɔkɔlɔ kɩda sa Abraham maa tiri tɔ fɛɛ ɩ ba tɔ mʋ, anɛ asa mʋ ba nyɛ akyɔ Egyipiti ɔsʋwʋlɛ sʋ.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Kanɩn saŋa maa nɩɩ owura pʋpwɛ kʋ ba kyɩna Egyipiti kagya sʋ, amaa ɔ man nyi Gyosefu asɩn.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Nɩɩ owura pʋpwɛ nɩmʋ nyanla anɛ asa nɩɩ ɔ waa bamʋ awʋrʋfɔ. Nɩɩ ɔ nyan bamʋ yɛ ba lɛɛ bamʋ nbii pʋpwɛ kewu kɛ ɔ mɔɔ bamʋ.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 “Saŋa maŋa tɔ nɩɩ ba kʋʋgɛ Mosesi nɩɩ ɔ gyɛ kebii danbɩrasa Ɩbwaarɛ asɛ nɩɩ mʋ kɩbaabʋtɔ kwɩɩ. Nɩɩ ba baala mʋ, kɩɩ mʋ sʋ ɩbwaayɩ ɩsa mʋ‐sɛ kɩkpaara sʋ.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Ɩmʋ kamaa tɔ mʋ, ba lɛɛ mʋ kewu nɩɩ Owura Faro mu‐bii kyɩɩsa taa mʋ naa bɩla nɩɩ o biliŋi mu‐bii.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Nɩɩ ba kaapʋ Mosesi, nɩɩ ɔ nyɛ Egyipiti abi kɩbɩɩla yɛ bamʋ kanyaasɩn, nɩɩ ɔ sʋ kinyi yɛ katɔwɛ yɛ awaasa tɔ.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 “Mosesi maa gyii nsu adɩna kamaa mʋ, ɔ waa mʋ nfɛɛrɛ fɛɛ o kpee ɔ naa bɔɔ mʋ ayɛ abi Ɩsɩrayɩ abi sʋ.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Tʋtɔ maa nɩɩ o wu Egyipiti ɔnyɩn kʋ maa nyanla Ɩsɩrayɩ ɔnyɩn kʋ. Ɩmʋ sʋ Mosesi naa kɔɔlɛ mʋ yɛgɛ nɩɩ ɔ mɔɔ Egyipiti ɔnyɩn mʋ ka kʋkɔ.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Mosesi nyi fɛɛ mʋ ayɛ abi bee biti ba bɩɩ fɛɛ, mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ biti ɔ bɔla sʋ mɔlɩgɛ bamʋ, amaa ba man bɩɩ.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Lɩɩkaakɛ mʋ, Mosesi ba tu Ɩsɩrayɩ abi asa anyɔ ba maa kɔ. Maa biti ɔ barɩgɛ bamʋ tɔ mʋ, ɔ taasɛ bamʋ yɛ, ‘Fan gyɛ asa kʋlʋn nɩn, mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fɛn nyanla abaa kanɩn?’
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 “Nɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɛɛ nyanla mʋ bɩrɩsa mʋ nin Mosesi naa yɩlɛ ɩkaa sʋ nɩɩ ɔ taasɛ yɛ, ‘Anɩmʋ ɩ yɩla fʋ yɛ fʋ kɩɩ anɛ sʋ kɛ fu gyii anɛ asɩn?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Fii biti fʋ mɔɔ mɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ndee fʋ mɔɔ Egyipiti ɔnyɩn mʋ nɩn?’
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Mosesi maa nu kanɩn mʋ ɔ sɩlɛ lɩɩ Egyipiti kpee Midiyan ɔsʋwʋlɛ sʋ, naa kyɩna fɛɛ ɔfɔ. Tʋtɔ maŋa nɩɩ ɔ kʋʋgɛ nbii nnyɔ.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 “Mosesi maa kyɩna tʋtɔ nsu adɩna kamaa mʋ, Ɩbwaarɛ kabɔɔ lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ mʋ, kɩpʋnfa mʋ nɩɩ kɩ dɛɛ ofuli sʋ mʋ, nɩɩ ɩ maa Sinayi kɩbɩɩ mʋ.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Maa wu falɛ atɔ mʋ, ɩ waa mʋ kanankʋ. Maa nin tiri kɛ ɔ kɩɩ danbɩrasa mʋ, o nu Ɩbwaarɛ maa tɔwɛ yɛ,
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 ‘Mɛ ɩ gyɛ fʋ naana ana Ɩbwaarɛ, Abraham yɛ Isaki yɛ Gyekobu Ɩbwaarɛ.’ Mosesi maa yɩnŋɛ nɩɩ kufuu kɩ kɩtaa mʋ gaa sʋ mʋ, ɔ man bɩla taalɛ kɩɩ kʋtɔ maŋa.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 “Nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Lɛɛ fʋ asɩbɩta, lɩɩ fɛɛ ntɩn mʋ nɩɩ fʋ yɩlɛ mʋ gyɛ kasɛ kyɩrɛkyɩrɛ nɩn.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Kesintin, n wu kanan mʋ nɩɩ bɛɛ nyanla mɛ asa Egyipiti tɔ. Nɩɩ n nu bamʋ kusu, nɩɩ n kpɩlɩgɛ ba n ba mɔlɩgɛ bamʋ. Kanɩn sʋ n sun fʋ kɛ fʋ bwii kpee Egyipiti tɔ.’
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Mosesi kʋlʋn mʋ nɩɩ mʋ asa ba kina mʋ, tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Anɩmʋ ɩ yɩla fʋ anɛ ɔkɩɩsʋpʋ yɛ asɩn ogyipu?’ mʋ, mʋ ɩ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ bɩla bɔla mʋ kabɔɔ sʋ fʋlɔn nnɔ‐bi tɔ yɛ, ɔ naa waa bamʋ ɔkɩɩsʋpʋ yɛ ɔmɔlɩgɛpʋ.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Ɔ lɛɛ bamʋ lɩɩ Egyipiti nɩɩ ɔ waa asɩn kyinkyinsa yɛ adangana Egyipiti tɔ yɛ ɔpʋ pɩpɛɛ mʋ asɛ, nɩɩ ba gyii nsu adɩna ofuli mʋ sʋ.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 “Mosesi nɩmʋ ɩ tɔwɛ Ɩsɩrayɩ abi yɛ, ‘Ɩbwaarɛ ii biti ɔ lɛɛ mʋ ɔtɔwɛpʋ pʋpwɛ lɩɩ fanɛ tɔ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɔ lɛɛ mɛ mʋ’.
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Mosesi nɩmʋ tii Ɩsɩrayɩ kʋbʋ mʋ sʋ lɩɩ saŋa mʋ nɩɩ ba bʋ ofuli sʋ mʋ. Mosesi maa anɛ naana ana yɛ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ ba bʋ tʋtɔ. Sɩnayɩ kɩbɩɩ mʋ sʋ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ nkpa asɩn mʋ lɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ asɛ yɛ ɔ taa bɩya anɛ.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 “Ba waa kʋsʋ tɔ ɔlʋn nɩɩ ba man nu Mosesi asɛ, nɩɩ bamʋ nkɔlɔ tɔ mʋ, naafɔɔ ba daa nyɛ nɩn bee biti ba bwii kpee Egyipiti.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Nɩɩ ba tɔwɛ Aron yɛ, ‘Mosesi mʋ nɩɩ ɔ lɛɛ anɛ lɩɩ Egyipiti mʋ, a man nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ waa mʋ kɩbɩɩ Sɩnayɩ sʋ. Ɩmʋ sʋ waa ɩdakpa sa anɛ kɛ bɛɛ gyankpaa anɛ.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Kanɩn saŋa maa tɔ mʋ nɩɩ ba pɔyɩ kanaatɛ‐bi taa biliŋi bamʋ ɔdakpa. Nɩɩ ba lɔŋɔ ɔdakpa maŋa yɛgɛ bee gyii bamʋ ansi lɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ ba taa bamʋ abaa pɔyɩ mʋ sʋ.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Ɩmʋ sʋ Ɩbwaarɛ palɛ mʋ kamaa sa bamʋ yɛ ba kyaga sʋ be sun kyɔwɛ yɛ ɔbwaayɩ yɛ akyikpebi, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba wʋla kyʋrɔɔ waa Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ ɩwʋlɛ tɔ yɛ,
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Fanɛ nkɔlɔ ɩ gyan ɔdakpa Moleki
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 “Saŋa mʋ nɩɩ anɛ naana ana ba naa ba naa ofuli mʋ sʋ mʋ, ba sʋ Ɩbwaarɛ kubuu lala mʋ nɩɩ ɩ kaapʋ fɛɛ Ɩbwaarɛ bʋ bamʋ asɛ. Ba waa kɩmʋ nɩn fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ lɛɛ kaapʋ Mosesi yɛ ɔ waa kɩmʋ mʋ.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Ɩmʋ kamaa mʋ, anɛ naana ana ba nyɛ Ɩbwaarɛ kubuu mʋ, lɩɩ bamʋ‐sɛ ana asɛ, nɩɩ Gyosuwa maa bamʋ ba sʋla Ɩbwaarɛ kubuu lala maŋa, naa fʋʋ ɩsʋwʋlɛ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ gya asɛ lɩɩ ɩmʋ tɔ asa, nɩɩ ɔ yɛgɛ nɩɩ anɛ asa ba kyɩna tʋtɔ mʋ. Nɩɩ kubuu mʋ sii tʋtɔ naa fʋʋ halɩɩ Dawidi saŋa mʋ.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Dawidi mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ ansi gyii mʋ sʋ mʋ kʋlɛ fɛɛ Ɩbwaarɛ ɔ yɛgɛ ɔ pɔyɩ osunkpa ayɛ sa Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ɔ gyɛ anɛ naana Gyekobu Ɩbwaarɛ mʋ.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Amaa mu‐bii Solomon ɩ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ ɔ ba pɔyɩ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 “Amaa Ɩbwaarɛ Owura lala mɛɛ kyɩna akpaara mʋ nɩɩ asa ba taa bamʋ abaa pɔyɩ mʋ tɔ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ bɔla mʋ ɔtɔwɛpʋ sʋ tɔwɛ yɛ,
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Sʋsʋ ɩ gyɛ mɛ kuwura gya,
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Man gyɛ mɛ gbaa‐gbaa mɛ ɩ waa ɩnɩmʋ kpini?’
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 “Fan gyɛ asʋ tɔ ɔlʋn wuya ana, nɩɩ fan kina Ɩbwaarɛ fanɛ nkɔlɔ tɔ, nɩɩ fan waa akpawu sa abwaarɛsɩn mʋ. Fan dan fan du nɩn fɛɛ fanɛ naana ana, mʋ nɩɩ bɛɛ kɔ bee tii Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ ɔkpa.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ mɔɔ ɩ kyɩna nɩɩ fanɛ naana ana ba man nyanla mʋ? Ba mɔɔ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ gaalaagaa mʋ nɩɩ dɩdaa ba wʋla tɔwɛ ɔkpa kyiigisa wuya mʋ kɩba asɩn. Nɩɩ nbɩɩnbɩɩ fan waa mʋ kadɛ‐boyi nɩɩ fan mɔɔ mʋ.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Fanɛ ɩ nyɛ Ɩbwaarɛ nbara mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ nbɔɔ ba taa bɩya fanɛ mʋ, amaa fan kina ɩmʋ ki buu.”
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Ɩsɩrayɩ kʋbʋ‐kʋbʋ mʋ nɩɩ ba gyaŋɛ mʋ ba maa nu Sitefen asɛ mʋ, ba nyɛ agbʋ nɩɩ ba duŋi bamʋ anobi.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Amaa Sitefen mʋ nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ kɩ bɔla mʋ tɔ mʋ, diyaa mu ansi kɩɩ sʋsʋ nɩɩ o wu Ɩbwaarɛ bʋnyaa, nɩɩ o wu Yesu maa yɩlɛ Ɩbwaarɛ gyisa sʋ.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Nɩɩ Sitefen yɛ, “Fan kɩɩ! N wu sʋsʋ maa bugi nɩɩ n wu Yesu, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ maa yɩlɛ Ɩbwaarɛ gyisa sʋ.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Maa tɔwɛ kanɩn kamaa tɔ mʋ ba tii bamʋ asʋ nɩɩ ba kuusi kenken. Tʋtɔ nɩɩ bamʋ kpini ba naa mili mʋ sʋ.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Nɩɩ ba bɩɩtɛ mʋ lɩɩ kadɛ mʋ tɔ naa twɩɩ mʋ abuu. Nyamaanyɩlɛpʋ mʋ ba taa bamʋ ɩkaalɛ sa kɩyaafɔlɛ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Sɔɔlɩ yɛ ɔ kɩɩ sʋ.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Saŋa mʋ nɩɩ bɛɛ twɩɩ mʋ abuu mʋ, Sitefen kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ Yesu, kɔɔlɛ mɛ kala.”
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Nɩɩ Sitefen muŋa mʋ ayaa muli sʋ tɔwɛ kenken yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ Yesu, man taa alibi mʋ nɩɩ ba waa falɛ ka bamʋ kʋkɔ.” Maa tɔwɛ kanɩn mʋ nɩɩ o wu.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.