Atos 7
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ACF
1 Nɩɩ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ taasɛ Sitefen yɛ, “Asɩn mʋ nɩɩ ba tɔwɛ lɩɩ fʋ sʋ falɛ kpini, ɩ gyɛ kesintin?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura é isto assim?
2 Sitefen lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Mɛ‐Sɛ ana yɛ mɛ‐daa ana, fen nu mɛ asɛ! Ɩbwaarɛ bʋnyaa wuya mʋ lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ anɛ naana Abraham, saŋa mʋ nɩɩ ɔ bʋ Mesopotamiya kasɛ sʋ, pɔyɩ nɩɩ ɔ kʋsʋ ba Haran mʋ.
2 E ele disse: Homens, irmãos, e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando na mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Ɩbwaarɛ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Kʋsʋ lɩɩ fʋ ɔsʋwʋlɛ sʋ yɛ fʋ asa asɛ, kɛ fu kpee ɔsʋwʋlɛ mʋ nɩɩ n biti n kaapʋ fʋ falɛ sʋ.’
3 E disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 “Ɩmʋ sʋ Abraham lɩɩ Kalidiya ɔsʋwʋlɛ mʋ sʋ nɩɩ ɔ naa kyɩna Haran. Mʋ‐sɛ lewu kamaa nɩɩ Ɩbwaarɛ yɛgɛ nɩɩ ɔ lɩɩ tʋtɔ naa kyɩna ɔsʋwʋlɛ mʋ nɩɩ ndaga fan tɛ sʋ falɛ.
4 Então saiu da terra dos caldeus, e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Ɩbwaarɛ man pɩɩta taa kasɛ mʋ ntɩn kʋ sa mʋ, halɩɩ kɩyaa tantan tɔ kasɛ gbaa man pɩɩta biliŋi mʋ lɛɛ. Amaa Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ tɔwɛ yɛ ɔsʋwʋlɛ mʋ ii biti o be biliŋi maa mʋ anaana‐bii lɛɛ nɩn. Yɛgɛ saŋa maa Abraham man pɩɩta kʋʋgɛ.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela, e depois dele, à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Asɩn nɩmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ Abraham yɛ, ‘Fʋ anaana‐bii bee biti ba naa biliŋi afɔ ɔkʋ ɔsʋwʋlɛ sʋ, kɛ ba taa bamʋ biliŋi anyɛ kɛ ba nyanla bamʋ nsu alɩfa ana.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão, e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 N biti n bɩɩtɛ asa mʋ nɩɩ ba biliŋaa bamʋ anyɛ mʋ asʋ, ɩmʋ kamaa mʋ, fʋ anaana‐bii mʋ bee biti ba lɩɩ kanɩn ɔsʋwʋlɛ maŋa sʋ kɛ ba be sun mɛ nfɩɩ’.
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E depois disto sairão e me servirão neste lugar.
8 Nɩɩ Ɩbwaarɛ maa Abraham ba nyɛ katɔwɛ kyula fɛɛ, mʋ yɛ mʋ kamaa tɔ kpini ba tɩŋɛ iduu. Ɩmʋ sʋ Abraham maa kʋʋgɛ Isaki mʋ ɔ tɩn mʋ oduu kakɛ buruwasapu, nɩɩ Isaki kʋʋgɛ Gyekobu nɩɩ ɔ tɩn mʋ oduu, nɩɩ Gyekobu kʋʋgɛ anɛ naana ana kudu‐anyɔ mʋ, nɩɩ ɔ tɩŋɛ bamʋ kpini iduu.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão; e assim gerou a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque a Jacó; e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Gyosefu mʋ nɩɩ ɔ gyɛ kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ mʋ, mʋ daa ana ba nyɛ mʋ sʋ kayɩɩ basa, nɩɩ ba fɛ mʋ fɛɛ kɩnyɛ sa Egyipiti abi.
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 Nɩɩ Ɩbwaarɛ lɛɛ Gyosefu lɩɩ mʋ awʋrʋfɔ kpini tɔ, nɩɩ ɔ sa mʋ kanyaasɩn mʋ nɩɩ ɩ yɛgɛ nɩɩ ɔ nyɛ kebiti lɩɩ Egyipiti Owura Faro asɛ. Ɩmʋ sʋ nɩɩ o yii mʋ kuwura fɛɛ ɔ kɩɩ mʋ owura‐kpa yɛ Egyipiti ɔsʋwʋlɛ kpini sʋ.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 “Nɩɩ akʋn damantɛ ɩ ba tɩyɛ Egyipiti yɛ Kaanan ɩsʋwʋlɛ sʋ, nɩɩ ɩ bɩya awʋrʋfɔ gaa. Nɩɩ anɛ naana ana ba man nyɛ agyitɔ.
11 Sobreveio então a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Bamʋ‐sɛ Gyekobu maa nu fɛɛ agyitɔ ɩ bʋ Egyipiti mʋ, o sun mu‐bii ana mʋ nɩɩ ba gyɛ anɛ naana ana kpee tʋtɔ kɩgyankpaasa ba naa sɔɔ agyitɔ.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Ba maa bwii kpee Egyipiti kɩnyɔsapʋ ba naa sɔɔ agyitɔ mʋ, Gyosefu lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ mʋ‐daa ana, nɩɩ Faro gbaa nu Gyosefu mʋ kʋʋpʋ ana sʋ.
13 E na segunda vez foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Kamaa tɔ mʋ Gyosefu sun yɛ ba naa taa mʋ‐sɛ Gyekobu yɛ mʋ kʋʋpʋ ana mʋ nɩɩ bɛ waa fɛɛ asa adusunɔ yɛ anu mʋ kpini ba mʋ asɛ.
14 E José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Nɩɩ Gyekobu kʋsʋ kpee Egyipiti, tʋtɔ nɩɩ maa mu‐bii ana ba naa wu.
15 E Jacó desceu ao Egito, e morreu, ele e nossos pais;
16 Nɩɩ ba bwiiyaa bamʋ ba Sekem ba pula kakyan mʋ nɩɩ Abraham sɔɔ lɩɩ Hamo mu‐bii ana asɛ mʋ tɔ.
16 E foram transportados para Siquém, e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Emor, pai de Siquém.
17 “Saŋa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kɔkɔlɔ kɩda sa Abraham maa tiri tɔ fɛɛ ɩ ba tɔ mʋ, anɛ asa mʋ ba nyɛ akyɔ Egyipiti ɔsʋwʋlɛ sʋ.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Kanɩn saŋa maa nɩɩ owura pʋpwɛ kʋ ba kyɩna Egyipiti kagya sʋ, amaa ɔ man nyi Gyosefu asɩn.
18 Até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Nɩɩ owura pʋpwɛ nɩmʋ nyanla anɛ asa nɩɩ ɔ waa bamʋ awʋrʋfɔ. Nɩɩ ɔ nyan bamʋ yɛ ba lɛɛ bamʋ nbii pʋpwɛ kewu kɛ ɔ mɔɔ bamʋ.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 “Saŋa maŋa tɔ nɩɩ ba kʋʋgɛ Mosesi nɩɩ ɔ gyɛ kebii danbɩrasa Ɩbwaarɛ asɛ nɩɩ mʋ kɩbaabʋtɔ kwɩɩ. Nɩɩ ba baala mʋ, kɩɩ mʋ sʋ ɩbwaayɩ ɩsa mʋ‐sɛ kɩkpaara sʋ.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Ɩmʋ kamaa tɔ mʋ, ba lɛɛ mʋ kewu nɩɩ Owura Faro mu‐bii kyɩɩsa taa mʋ naa bɩla nɩɩ o biliŋi mu‐bii.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó, e o criou como seu filho.
22 Nɩɩ ba kaapʋ Mosesi, nɩɩ ɔ nyɛ Egyipiti abi kɩbɩɩla yɛ bamʋ kanyaasɩn, nɩɩ ɔ sʋ kinyi yɛ katɔwɛ yɛ awaasa tɔ.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios; e era poderoso em suas palavras e obras.
23 “Mosesi maa gyii nsu adɩna kamaa mʋ, ɔ waa mʋ nfɛɛrɛ fɛɛ o kpee ɔ naa bɔɔ mʋ ayɛ abi Ɩsɩrayɩ abi sʋ.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Tʋtɔ maa nɩɩ o wu Egyipiti ɔnyɩn kʋ maa nyanla Ɩsɩrayɩ ɔnyɩn kʋ. Ɩmʋ sʋ Mosesi naa kɔɔlɛ mʋ yɛgɛ nɩɩ ɔ mɔɔ Egyipiti ɔnyɩn mʋ ka kʋkɔ.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu, e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Mosesi nyi fɛɛ mʋ ayɛ abi bee biti ba bɩɩ fɛɛ, mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ biti ɔ bɔla sʋ mɔlɩgɛ bamʋ, amaa ba man bɩɩ.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Lɩɩkaakɛ mʋ, Mosesi ba tu Ɩsɩrayɩ abi asa anyɔ ba maa kɔ. Maa biti ɔ barɩgɛ bamʋ tɔ mʋ, ɔ taasɛ bamʋ yɛ, ‘Fan gyɛ asa kʋlʋn nɩn, mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fɛn nyanla abaa kanɩn?’
26 E no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 “Nɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɛɛ nyanla mʋ bɩrɩsa mʋ nin Mosesi naa yɩlɛ ɩkaa sʋ nɩɩ ɔ taasɛ yɛ, ‘Anɩmʋ ɩ yɩla fʋ yɛ fʋ kɩɩ anɛ sʋ kɛ fu gyii anɛ asɩn?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Fii biti fʋ mɔɔ mɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ndee fʋ mɔɔ Egyipiti ɔnyɩn mʋ nɩn?’
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Mosesi maa nu kanɩn mʋ ɔ sɩlɛ lɩɩ Egyipiti kpee Midiyan ɔsʋwʋlɛ sʋ, naa kyɩna fɛɛ ɔfɔ. Tʋtɔ maŋa nɩɩ ɔ kʋʋgɛ nbii nnyɔ.
29 E a esta palavra fugiu Moisés, e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 “Mosesi maa kyɩna tʋtɔ nsu adɩna kamaa mʋ, Ɩbwaarɛ kabɔɔ lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ mʋ, kɩpʋnfa mʋ nɩɩ kɩ dɛɛ ofuli sʋ mʋ, nɩɩ ɩ maa Sinayi kɩbɩɩ mʋ.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Maa wu falɛ atɔ mʋ, ɩ waa mʋ kanankʋ. Maa nin tiri kɛ ɔ kɩɩ danbɩrasa mʋ, o nu Ɩbwaarɛ maa tɔwɛ yɛ,
31 Então Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 ‘Mɛ ɩ gyɛ fʋ naana ana Ɩbwaarɛ, Abraham yɛ Isaki yɛ Gyekobu Ɩbwaarɛ.’ Mosesi maa yɩnŋɛ nɩɩ kufuu kɩ kɩtaa mʋ gaa sʋ mʋ, ɔ man bɩla taalɛ kɩɩ kʋtɔ maŋa.
32 Dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 “Nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Lɛɛ fʋ asɩbɩta, lɩɩ fɛɛ ntɩn mʋ nɩɩ fʋ yɩlɛ mʋ gyɛ kasɛ kyɩrɛkyɩrɛ nɩn.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Kesintin, n wu kanan mʋ nɩɩ bɛɛ nyanla mɛ asa Egyipiti tɔ. Nɩɩ n nu bamʋ kusu, nɩɩ n kpɩlɩgɛ ba n ba mɔlɩgɛ bamʋ. Kanɩn sʋ n sun fʋ kɛ fʋ bwii kpee Egyipiti tɔ.’
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Mosesi kʋlʋn mʋ nɩɩ mʋ asa ba kina mʋ, tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Anɩmʋ ɩ yɩla fʋ anɛ ɔkɩɩsʋpʋ yɛ asɩn ogyipu?’ mʋ, mʋ ɩ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ bɩla bɔla mʋ kabɔɔ sʋ fʋlɔn nnɔ‐bi tɔ yɛ, ɔ naa waa bamʋ ɔkɩɩsʋpʋ yɛ ɔmɔlɩgɛpʋ.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? a este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Ɔ lɛɛ bamʋ lɩɩ Egyipiti nɩɩ ɔ waa asɩn kyinkyinsa yɛ adangana Egyipiti tɔ yɛ ɔpʋ pɩpɛɛ mʋ asɛ, nɩɩ ba gyii nsu adɩna ofuli mʋ sʋ.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto, por quarenta anos.
37 “Mosesi nɩmʋ ɩ tɔwɛ Ɩsɩrayɩ abi yɛ, ‘Ɩbwaarɛ ii biti ɔ lɛɛ mʋ ɔtɔwɛpʋ pʋpwɛ lɩɩ fanɛ tɔ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɔ lɛɛ mɛ mʋ’.
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor vosso Deus vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Mosesi nɩmʋ tii Ɩsɩrayɩ kʋbʋ mʋ sʋ lɩɩ saŋa mʋ nɩɩ ba bʋ ofuli sʋ mʋ. Mosesi maa anɛ naana ana yɛ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ ba bʋ tʋtɔ. Sɩnayɩ kɩbɩɩ mʋ sʋ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ nkpa asɩn mʋ lɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ asɛ yɛ ɔ taa bɩya anɛ.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 “Ba waa kʋsʋ tɔ ɔlʋn nɩɩ ba man nu Mosesi asɛ, nɩɩ bamʋ nkɔlɔ tɔ mʋ, naafɔɔ ba daa nyɛ nɩn bee biti ba bwii kpee Egyipiti.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e em seu coração se tornaram ao Egito,
40 Nɩɩ ba tɔwɛ Aron yɛ, ‘Mosesi mʋ nɩɩ ɔ lɛɛ anɛ lɩɩ Egyipiti mʋ, a man nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ waa mʋ kɩbɩɩ Sɩnayɩ sʋ. Ɩmʋ sʋ waa ɩdakpa sa anɛ kɛ bɛɛ gyankpaa anɛ.’
40 Dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Kanɩn saŋa maa tɔ mʋ nɩɩ ba pɔyɩ kanaatɛ‐bi taa biliŋi bamʋ ɔdakpa. Nɩɩ ba lɔŋɔ ɔdakpa maŋa yɛgɛ bee gyii bamʋ ansi lɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ ba taa bamʋ abaa pɔyɩ mʋ sʋ.
41 E naqueles dias fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Ɩmʋ sʋ Ɩbwaarɛ palɛ mʋ kamaa sa bamʋ yɛ ba kyaga sʋ be sun kyɔwɛ yɛ ɔbwaayɩ yɛ akyikpebi, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba wʋla kyʋrɔɔ waa Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ ɩwʋlɛ tɔ yɛ,
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios No deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Fanɛ nkɔlɔ ɩ gyan ɔdakpa Moleki
43 Antes tomastes o tabernáculo de Moloque,E a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar.Transportar-vos-ei, pois, para além da Babilônia.
44 “Saŋa mʋ nɩɩ anɛ naana ana ba naa ba naa ofuli mʋ sʋ mʋ, ba sʋ Ɩbwaarɛ kubuu lala mʋ nɩɩ ɩ kaapʋ fɛɛ Ɩbwaarɛ bʋ bamʋ asɛ. Ba waa kɩmʋ nɩn fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ lɛɛ kaapʋ Mosesi yɛ ɔ waa kɩmʋ mʋ.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ɩmʋ kamaa mʋ, anɛ naana ana ba nyɛ Ɩbwaarɛ kubuu mʋ, lɩɩ bamʋ‐sɛ ana asɛ, nɩɩ Gyosuwa maa bamʋ ba sʋla Ɩbwaarɛ kubuu lala maŋa, naa fʋʋ ɩsʋwʋlɛ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ gya asɛ lɩɩ ɩmʋ tɔ asa, nɩɩ ɔ yɛgɛ nɩɩ anɛ asa ba kyɩna tʋtɔ mʋ. Nɩɩ kubuu mʋ sii tʋtɔ naa fʋʋ halɩɩ Dawidi saŋa mʋ.
45 O qual, nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Dawidi mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ ansi gyii mʋ sʋ mʋ kʋlɛ fɛɛ Ɩbwaarɛ ɔ yɛgɛ ɔ pɔyɩ osunkpa ayɛ sa Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ɔ gyɛ anɛ naana Gyekobu Ɩbwaarɛ mʋ.
46 Que achou graça diante de Deus, e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Amaa mu‐bii Solomon ɩ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ ɔ ba pɔyɩ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 “Amaa Ɩbwaarɛ Owura lala mɛɛ kyɩna akpaara mʋ nɩɩ asa ba taa bamʋ abaa pɔyɩ mʋ tɔ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ bɔla mʋ ɔtɔwɛpʋ sʋ tɔwɛ yɛ,
48 Mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Sʋsʋ ɩ gyɛ mɛ kuwura gya,
49 O céu é o meu trono,e a terra o estrado dos meus pés.Que casa me edificareis? diz o Senhor,Ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Man gyɛ mɛ gbaa‐gbaa mɛ ɩ waa ɩnɩmʋ kpini?’
50 Porventura não fez a minha mão todas estas coisas?
51 “Fan gyɛ asʋ tɔ ɔlʋn wuya ana, nɩɩ fan kina Ɩbwaarɛ fanɛ nkɔlɔ tɔ, nɩɩ fan waa akpawu sa abwaarɛsɩn mʋ. Fan dan fan du nɩn fɛɛ fanɛ naana ana, mʋ nɩɩ bɛɛ kɔ bee tii Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ ɔkpa.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim vós sois como vossos pais.
52 Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ mɔɔ ɩ kyɩna nɩɩ fanɛ naana ana ba man nyanla mʋ? Ba mɔɔ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ gaalaagaa mʋ nɩɩ dɩdaa ba wʋla tɔwɛ ɔkpa kyiigisa wuya mʋ kɩba asɩn. Nɩɩ nbɩɩnbɩɩ fan waa mʋ kadɛ‐boyi nɩɩ fan mɔɔ mʋ.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Fanɛ ɩ nyɛ Ɩbwaarɛ nbara mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ nbɔɔ ba taa bɩya fanɛ mʋ, amaa fan kina ɩmʋ ki buu.”
53 Vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Ɩsɩrayɩ kʋbʋ‐kʋbʋ mʋ nɩɩ ba gyaŋɛ mʋ ba maa nu Sitefen asɛ mʋ, ba nyɛ agbʋ nɩɩ ba duŋi bamʋ anobi.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra ele.
55 Amaa Sitefen mʋ nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ kɩ bɔla mʋ tɔ mʋ, diyaa mu ansi kɩɩ sʋsʋ nɩɩ o wu Ɩbwaarɛ bʋnyaa, nɩɩ o wu Yesu maa yɩlɛ Ɩbwaarɛ gyisa sʋ.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo, fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus, que estava à direita de Deus;
56 Nɩɩ Sitefen yɛ, “Fan kɩɩ! N wu sʋsʋ maa bugi nɩɩ n wu Yesu, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ maa yɩlɛ Ɩbwaarɛ gyisa sʋ.”
56 E disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Maa tɔwɛ kanɩn kamaa tɔ mʋ ba tii bamʋ asʋ nɩɩ ba kuusi kenken. Tʋtɔ nɩɩ bamʋ kpini ba naa mili mʋ sʋ.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os seus ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele.
58 Nɩɩ ba bɩɩtɛ mʋ lɩɩ kadɛ mʋ tɔ naa twɩɩ mʋ abuu. Nyamaanyɩlɛpʋ mʋ ba taa bamʋ ɩkaalɛ sa kɩyaafɔlɛ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Sɔɔlɩ yɛ ɔ kɩɩ sʋ.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas capas aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Saŋa mʋ nɩɩ bɛɛ twɩɩ mʋ abuu mʋ, Sitefen kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ Yesu, kɔɔlɛ mɛ kala.”
59 E apedrejaram a Estêvão que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Nɩɩ Sitefen muŋa mʋ ayaa muli sʋ tɔwɛ kenken yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ Yesu, man taa alibi mʋ nɩɩ ba waa falɛ ka bamʋ kʋkɔ.” Maa tɔwɛ kanɩn mʋ nɩɩ o wu.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.