Atos 7
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NAA
1 Nɩɩ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ taasɛ Sitefen yɛ, “Asɩn mʋ nɩɩ ba tɔwɛ lɩɩ fʋ sʋ falɛ kpini, ɩ gyɛ kesintin?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Sitefen lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Mɛ‐Sɛ ana yɛ mɛ‐daa ana, fen nu mɛ asɛ! Ɩbwaarɛ bʋnyaa wuya mʋ lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ anɛ naana Abraham, saŋa mʋ nɩɩ ɔ bʋ Mesopotamiya kasɛ sʋ, pɔyɩ nɩɩ ɔ kʋsʋ ba Haran mʋ.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Ɩbwaarɛ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Kʋsʋ lɩɩ fʋ ɔsʋwʋlɛ sʋ yɛ fʋ asa asɛ, kɛ fu kpee ɔsʋwʋlɛ mʋ nɩɩ n biti n kaapʋ fʋ falɛ sʋ.’
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 “Ɩmʋ sʋ Abraham lɩɩ Kalidiya ɔsʋwʋlɛ mʋ sʋ nɩɩ ɔ naa kyɩna Haran. Mʋ‐sɛ lewu kamaa nɩɩ Ɩbwaarɛ yɛgɛ nɩɩ ɔ lɩɩ tʋtɔ naa kyɩna ɔsʋwʋlɛ mʋ nɩɩ ndaga fan tɛ sʋ falɛ.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Ɩbwaarɛ man pɩɩta taa kasɛ mʋ ntɩn kʋ sa mʋ, halɩɩ kɩyaa tantan tɔ kasɛ gbaa man pɩɩta biliŋi mʋ lɛɛ. Amaa Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ tɔwɛ yɛ ɔsʋwʋlɛ mʋ ii biti o be biliŋi maa mʋ anaana‐bii lɛɛ nɩn. Yɛgɛ saŋa maa Abraham man pɩɩta kʋʋgɛ.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Asɩn nɩmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ Abraham yɛ, ‘Fʋ anaana‐bii bee biti ba naa biliŋi afɔ ɔkʋ ɔsʋwʋlɛ sʋ, kɛ ba taa bamʋ biliŋi anyɛ kɛ ba nyanla bamʋ nsu alɩfa ana.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 N biti n bɩɩtɛ asa mʋ nɩɩ ba biliŋaa bamʋ anyɛ mʋ asʋ, ɩmʋ kamaa mʋ, fʋ anaana‐bii mʋ bee biti ba lɩɩ kanɩn ɔsʋwʋlɛ maŋa sʋ kɛ ba be sun mɛ nfɩɩ’.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Nɩɩ Ɩbwaarɛ maa Abraham ba nyɛ katɔwɛ kyula fɛɛ, mʋ yɛ mʋ kamaa tɔ kpini ba tɩŋɛ iduu. Ɩmʋ sʋ Abraham maa kʋʋgɛ Isaki mʋ ɔ tɩn mʋ oduu kakɛ buruwasapu, nɩɩ Isaki kʋʋgɛ Gyekobu nɩɩ ɔ tɩn mʋ oduu, nɩɩ Gyekobu kʋʋgɛ anɛ naana ana kudu‐anyɔ mʋ, nɩɩ ɔ tɩŋɛ bamʋ kpini iduu.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 “Gyosefu mʋ nɩɩ ɔ gyɛ kudu anyɔ mʋ tɔ ɔkʋ mʋ, mʋ daa ana ba nyɛ mʋ sʋ kayɩɩ basa, nɩɩ ba fɛ mʋ fɛɛ kɩnyɛ sa Egyipiti abi.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Nɩɩ Ɩbwaarɛ lɛɛ Gyosefu lɩɩ mʋ awʋrʋfɔ kpini tɔ, nɩɩ ɔ sa mʋ kanyaasɩn mʋ nɩɩ ɩ yɛgɛ nɩɩ ɔ nyɛ kebiti lɩɩ Egyipiti Owura Faro asɛ. Ɩmʋ sʋ nɩɩ o yii mʋ kuwura fɛɛ ɔ kɩɩ mʋ owura‐kpa yɛ Egyipiti ɔsʋwʋlɛ kpini sʋ.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Nɩɩ akʋn damantɛ ɩ ba tɩyɛ Egyipiti yɛ Kaanan ɩsʋwʋlɛ sʋ, nɩɩ ɩ bɩya awʋrʋfɔ gaa. Nɩɩ anɛ naana ana ba man nyɛ agyitɔ.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Bamʋ‐sɛ Gyekobu maa nu fɛɛ agyitɔ ɩ bʋ Egyipiti mʋ, o sun mu‐bii ana mʋ nɩɩ ba gyɛ anɛ naana ana kpee tʋtɔ kɩgyankpaasa ba naa sɔɔ agyitɔ.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Ba maa bwii kpee Egyipiti kɩnyɔsapʋ ba naa sɔɔ agyitɔ mʋ, Gyosefu lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ mʋ‐daa ana, nɩɩ Faro gbaa nu Gyosefu mʋ kʋʋpʋ ana sʋ.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Kamaa tɔ mʋ Gyosefu sun yɛ ba naa taa mʋ‐sɛ Gyekobu yɛ mʋ kʋʋpʋ ana mʋ nɩɩ bɛ waa fɛɛ asa adusunɔ yɛ anu mʋ kpini ba mʋ asɛ.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Nɩɩ Gyekobu kʋsʋ kpee Egyipiti, tʋtɔ nɩɩ maa mu‐bii ana ba naa wu.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Nɩɩ ba bwiiyaa bamʋ ba Sekem ba pula kakyan mʋ nɩɩ Abraham sɔɔ lɩɩ Hamo mu‐bii ana asɛ mʋ tɔ.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 “Saŋa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kɔkɔlɔ kɩda sa Abraham maa tiri tɔ fɛɛ ɩ ba tɔ mʋ, anɛ asa mʋ ba nyɛ akyɔ Egyipiti ɔsʋwʋlɛ sʋ.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Kanɩn saŋa maa nɩɩ owura pʋpwɛ kʋ ba kyɩna Egyipiti kagya sʋ, amaa ɔ man nyi Gyosefu asɩn.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Nɩɩ owura pʋpwɛ nɩmʋ nyanla anɛ asa nɩɩ ɔ waa bamʋ awʋrʋfɔ. Nɩɩ ɔ nyan bamʋ yɛ ba lɛɛ bamʋ nbii pʋpwɛ kewu kɛ ɔ mɔɔ bamʋ.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 “Saŋa maŋa tɔ nɩɩ ba kʋʋgɛ Mosesi nɩɩ ɔ gyɛ kebii danbɩrasa Ɩbwaarɛ asɛ nɩɩ mʋ kɩbaabʋtɔ kwɩɩ. Nɩɩ ba baala mʋ, kɩɩ mʋ sʋ ɩbwaayɩ ɩsa mʋ‐sɛ kɩkpaara sʋ.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Ɩmʋ kamaa tɔ mʋ, ba lɛɛ mʋ kewu nɩɩ Owura Faro mu‐bii kyɩɩsa taa mʋ naa bɩla nɩɩ o biliŋi mu‐bii.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Nɩɩ ba kaapʋ Mosesi, nɩɩ ɔ nyɛ Egyipiti abi kɩbɩɩla yɛ bamʋ kanyaasɩn, nɩɩ ɔ sʋ kinyi yɛ katɔwɛ yɛ awaasa tɔ.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Mosesi maa gyii nsu adɩna kamaa mʋ, ɔ waa mʋ nfɛɛrɛ fɛɛ o kpee ɔ naa bɔɔ mʋ ayɛ abi Ɩsɩrayɩ abi sʋ.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Tʋtɔ maa nɩɩ o wu Egyipiti ɔnyɩn kʋ maa nyanla Ɩsɩrayɩ ɔnyɩn kʋ. Ɩmʋ sʋ Mosesi naa kɔɔlɛ mʋ yɛgɛ nɩɩ ɔ mɔɔ Egyipiti ɔnyɩn mʋ ka kʋkɔ.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Mosesi nyi fɛɛ mʋ ayɛ abi bee biti ba bɩɩ fɛɛ, mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ biti ɔ bɔla sʋ mɔlɩgɛ bamʋ, amaa ba man bɩɩ.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Lɩɩkaakɛ mʋ, Mosesi ba tu Ɩsɩrayɩ abi asa anyɔ ba maa kɔ. Maa biti ɔ barɩgɛ bamʋ tɔ mʋ, ɔ taasɛ bamʋ yɛ, ‘Fan gyɛ asa kʋlʋn nɩn, mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fɛn nyanla abaa kanɩn?’
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 “Nɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɛɛ nyanla mʋ bɩrɩsa mʋ nin Mosesi naa yɩlɛ ɩkaa sʋ nɩɩ ɔ taasɛ yɛ, ‘Anɩmʋ ɩ yɩla fʋ yɛ fʋ kɩɩ anɛ sʋ kɛ fu gyii anɛ asɩn?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Fii biti fʋ mɔɔ mɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ndee fʋ mɔɔ Egyipiti ɔnyɩn mʋ nɩn?’
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Mosesi maa nu kanɩn mʋ ɔ sɩlɛ lɩɩ Egyipiti kpee Midiyan ɔsʋwʋlɛ sʋ, naa kyɩna fɛɛ ɔfɔ. Tʋtɔ maŋa nɩɩ ɔ kʋʋgɛ nbii nnyɔ.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Mosesi maa kyɩna tʋtɔ nsu adɩna kamaa mʋ, Ɩbwaarɛ kabɔɔ lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ mʋ, kɩpʋnfa mʋ nɩɩ kɩ dɛɛ ofuli sʋ mʋ, nɩɩ ɩ maa Sinayi kɩbɩɩ mʋ.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Maa wu falɛ atɔ mʋ, ɩ waa mʋ kanankʋ. Maa nin tiri kɛ ɔ kɩɩ danbɩrasa mʋ, o nu Ɩbwaarɛ maa tɔwɛ yɛ,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Mɛ ɩ gyɛ fʋ naana ana Ɩbwaarɛ, Abraham yɛ Isaki yɛ Gyekobu Ɩbwaarɛ.’ Mosesi maa yɩnŋɛ nɩɩ kufuu kɩ kɩtaa mʋ gaa sʋ mʋ, ɔ man bɩla taalɛ kɩɩ kʋtɔ maŋa.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 “Nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Lɛɛ fʋ asɩbɩta, lɩɩ fɛɛ ntɩn mʋ nɩɩ fʋ yɩlɛ mʋ gyɛ kasɛ kyɩrɛkyɩrɛ nɩn.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Kesintin, n wu kanan mʋ nɩɩ bɛɛ nyanla mɛ asa Egyipiti tɔ. Nɩɩ n nu bamʋ kusu, nɩɩ n kpɩlɩgɛ ba n ba mɔlɩgɛ bamʋ. Kanɩn sʋ n sun fʋ kɛ fʋ bwii kpee Egyipiti tɔ.’
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 “Mosesi kʋlʋn mʋ nɩɩ mʋ asa ba kina mʋ, tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Anɩmʋ ɩ yɩla fʋ anɛ ɔkɩɩsʋpʋ yɛ asɩn ogyipu?’ mʋ, mʋ ɩ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ bɩla bɔla mʋ kabɔɔ sʋ fʋlɔn nnɔ‐bi tɔ yɛ, ɔ naa waa bamʋ ɔkɩɩsʋpʋ yɛ ɔmɔlɩgɛpʋ.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ɔ lɛɛ bamʋ lɩɩ Egyipiti nɩɩ ɔ waa asɩn kyinkyinsa yɛ adangana Egyipiti tɔ yɛ ɔpʋ pɩpɛɛ mʋ asɛ, nɩɩ ba gyii nsu adɩna ofuli mʋ sʋ.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 “Mosesi nɩmʋ ɩ tɔwɛ Ɩsɩrayɩ abi yɛ, ‘Ɩbwaarɛ ii biti ɔ lɛɛ mʋ ɔtɔwɛpʋ pʋpwɛ lɩɩ fanɛ tɔ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɔ lɛɛ mɛ mʋ’.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Mosesi nɩmʋ tii Ɩsɩrayɩ kʋbʋ mʋ sʋ lɩɩ saŋa mʋ nɩɩ ba bʋ ofuli sʋ mʋ. Mosesi maa anɛ naana ana yɛ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ ba bʋ tʋtɔ. Sɩnayɩ kɩbɩɩ mʋ sʋ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ nkpa asɩn mʋ lɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ asɛ yɛ ɔ taa bɩya anɛ.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 “Ba waa kʋsʋ tɔ ɔlʋn nɩɩ ba man nu Mosesi asɛ, nɩɩ bamʋ nkɔlɔ tɔ mʋ, naafɔɔ ba daa nyɛ nɩn bee biti ba bwii kpee Egyipiti.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Nɩɩ ba tɔwɛ Aron yɛ, ‘Mosesi mʋ nɩɩ ɔ lɛɛ anɛ lɩɩ Egyipiti mʋ, a man nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ waa mʋ kɩbɩɩ Sɩnayɩ sʋ. Ɩmʋ sʋ waa ɩdakpa sa anɛ kɛ bɛɛ gyankpaa anɛ.’
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Kanɩn saŋa maa tɔ mʋ nɩɩ ba pɔyɩ kanaatɛ‐bi taa biliŋi bamʋ ɔdakpa. Nɩɩ ba lɔŋɔ ɔdakpa maŋa yɛgɛ bee gyii bamʋ ansi lɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ ba taa bamʋ abaa pɔyɩ mʋ sʋ.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Ɩmʋ sʋ Ɩbwaarɛ palɛ mʋ kamaa sa bamʋ yɛ ba kyaga sʋ be sun kyɔwɛ yɛ ɔbwaayɩ yɛ akyikpebi, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ba wʋla kyʋrɔɔ waa Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ ɩwʋlɛ tɔ yɛ,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Fanɛ nkɔlɔ ɩ gyan ɔdakpa Moleki
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 “Saŋa mʋ nɩɩ anɛ naana ana ba naa ba naa ofuli mʋ sʋ mʋ, ba sʋ Ɩbwaarɛ kubuu lala mʋ nɩɩ ɩ kaapʋ fɛɛ Ɩbwaarɛ bʋ bamʋ asɛ. Ba waa kɩmʋ nɩn fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ lɛɛ kaapʋ Mosesi yɛ ɔ waa kɩmʋ mʋ.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ɩmʋ kamaa mʋ, anɛ naana ana ba nyɛ Ɩbwaarɛ kubuu mʋ, lɩɩ bamʋ‐sɛ ana asɛ, nɩɩ Gyosuwa maa bamʋ ba sʋla Ɩbwaarɛ kubuu lala maŋa, naa fʋʋ ɩsʋwʋlɛ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ gya asɛ lɩɩ ɩmʋ tɔ asa, nɩɩ ɔ yɛgɛ nɩɩ anɛ asa ba kyɩna tʋtɔ mʋ. Nɩɩ kubuu mʋ sii tʋtɔ naa fʋʋ halɩɩ Dawidi saŋa mʋ.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Dawidi mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ ansi gyii mʋ sʋ mʋ kʋlɛ fɛɛ Ɩbwaarɛ ɔ yɛgɛ ɔ pɔyɩ osunkpa ayɛ sa Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ɔ gyɛ anɛ naana Gyekobu Ɩbwaarɛ mʋ.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Amaa mu‐bii Solomon ɩ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ ɔ ba pɔyɩ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “Amaa Ɩbwaarɛ Owura lala mɛɛ kyɩna akpaara mʋ nɩɩ asa ba taa bamʋ abaa pɔyɩ mʋ tɔ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ bɔla mʋ ɔtɔwɛpʋ sʋ tɔwɛ yɛ,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Sʋsʋ ɩ gyɛ mɛ kuwura gya,
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Man gyɛ mɛ gbaa‐gbaa mɛ ɩ waa ɩnɩmʋ kpini?’
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 “Fan gyɛ asʋ tɔ ɔlʋn wuya ana, nɩɩ fan kina Ɩbwaarɛ fanɛ nkɔlɔ tɔ, nɩɩ fan waa akpawu sa abwaarɛsɩn mʋ. Fan dan fan du nɩn fɛɛ fanɛ naana ana, mʋ nɩɩ bɛɛ kɔ bee tii Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ ɔkpa.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ mɔɔ ɩ kyɩna nɩɩ fanɛ naana ana ba man nyanla mʋ? Ba mɔɔ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ gaalaagaa mʋ nɩɩ dɩdaa ba wʋla tɔwɛ ɔkpa kyiigisa wuya mʋ kɩba asɩn. Nɩɩ nbɩɩnbɩɩ fan waa mʋ kadɛ‐boyi nɩɩ fan mɔɔ mʋ.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Fanɛ ɩ nyɛ Ɩbwaarɛ nbara mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ nbɔɔ ba taa bɩya fanɛ mʋ, amaa fan kina ɩmʋ ki buu.”
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Ɩsɩrayɩ kʋbʋ‐kʋbʋ mʋ nɩɩ ba gyaŋɛ mʋ ba maa nu Sitefen asɛ mʋ, ba nyɛ agbʋ nɩɩ ba duŋi bamʋ anobi.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Amaa Sitefen mʋ nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ kɩ bɔla mʋ tɔ mʋ, diyaa mu ansi kɩɩ sʋsʋ nɩɩ o wu Ɩbwaarɛ bʋnyaa, nɩɩ o wu Yesu maa yɩlɛ Ɩbwaarɛ gyisa sʋ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Nɩɩ Sitefen yɛ, “Fan kɩɩ! N wu sʋsʋ maa bugi nɩɩ n wu Yesu, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa mʋ maa yɩlɛ Ɩbwaarɛ gyisa sʋ.”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Maa tɔwɛ kanɩn kamaa tɔ mʋ ba tii bamʋ asʋ nɩɩ ba kuusi kenken. Tʋtɔ nɩɩ bamʋ kpini ba naa mili mʋ sʋ.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Nɩɩ ba bɩɩtɛ mʋ lɩɩ kadɛ mʋ tɔ naa twɩɩ mʋ abuu. Nyamaanyɩlɛpʋ mʋ ba taa bamʋ ɩkaalɛ sa kɩyaafɔlɛ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Sɔɔlɩ yɛ ɔ kɩɩ sʋ.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Saŋa mʋ nɩɩ bɛɛ twɩɩ mʋ abuu mʋ, Sitefen kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ Yesu, kɔɔlɛ mɛ kala.”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Nɩɩ Sitefen muŋa mʋ ayaa muli sʋ tɔwɛ kenken yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ Yesu, man taa alibi mʋ nɩɩ ba waa falɛ ka bamʋ kʋkɔ.” Maa tɔwɛ kanɩn mʋ nɩɩ o wu.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.