Apocalipse 6
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB
1 N wu Kabʋlʋpʋ mʋ maa kyatɛ atɔ tarɩsa asunɔ mʋ tɔ kɩgyankpaasa mʋ. Nɩɩ n nu atɔ kɩɩsa ana mʋ tɔ ɔkʋ ɔbʋlɛ maa pʋntɛ fɛɛ bʋlayɩ, nɩɩ ɔ tɔwɛ mɛ yɛ, “Ba!”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 N maa kɩɩ mʋ n wu gbaŋɛ fufuli! Nɩɩ ɔmʋ nɩɩ ee dii mʋ mʋ sʋ kɩtaa, nɩɩ ba sa mʋ kuwura‐wʋrʋ, nɩɩ o dii fɛɛ ɔkɔ‐gyisapu mʋ nɩɩ ee kpee ɔ naa kɔ gyii sʋ.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Saŋa mʋ nɩɩ Kabʋlʋpʋ mʋ kyatɛ kʋtɔ tarɩsa nyɔsapʋ mʋ, n nu kʋtɔ kɩɩsa nyɔsapʋ mʋ maa tɔwɛ mɛ yɛ, “Ba!”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Nɩɩ gbaŋɛ kʋ bɩla lɩɩ ba, ɔ gyɛ ɔpɩpɛɛ nɩn. Nɩɩ ɔmʋ nɩɩ ee dii mʋ mʋ, ba sa mʋ ɔlʋn yɛ ɔ lɛɛ kayɩɩ yuuli lɩɩ kasɛ sʋ, kɛ asa ba mɔɔ abaa. Nɩɩ ba sa mʋ sakunde lala kʋ.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Saŋa mʋ nɩɩ Kabʋlʋpʋ mʋ kyatɛ kʋtɔ tarɩsa sasapʋ mʋ, n nu kʋtɔ kɩɩsa sasapʋ mʋ maa tɔwɛ yɛ, “Ba!” N maa kɩɩ tʋtɔ mʋ n wu gbaŋɛ lenbiri maa yɩlɛ, nɩɩ ɔmʋ nɩɩ ee dii mʋ mʋ sʋ kɩbɩlɩtɔ kaalasa mʋ kɩbaa tɔ.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Nɩɩ n nu ɔbʋlɛ kʋ maa tɔwɛ lɩɩ atɔ kɩɩsa ana mʋ asɛ yɛ, “Ayu mudu ii biti ɩ waa ɔgyalɩn, kɛ ɩmʋ kɩgya ii biti ɩ waa kakɛ kʋlʋn kusun kʋkɔka nɩɩ akyembee mɔɔ imuduu ɩsa kɩgya ii biti ɩ waa kakɛ kʋlʋn kusun kʋkɔka, amaa fan man kan nyita nfɔ yɛ nta!”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Kabʋlʋpʋ mʋ maa kyatɛ kʋtɔ tarɩsa nasapʋ mʋ, n nu kʋtɔ kɩɩsa nasapʋ mʋ ɔbʋlɛ maa tɔwɛ yɛ, “Ba!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 N maa kɩɩ tʋtɔ mʋ nɩɩ n wu gbaŋɛ mʋ nɩɩ mʋ ifuu ɩ du fɛɛ ndaara mʋ, maa yɩlɛ, nɩɩ ɔmʋ nɩɩ ee dii mʋ mʋ, bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Lewu, yɛgɛ kamandɛ mɔɔ buu mʋ kamaa. Ba sa bamʋ ɔlʋn yɛ ba mɔɔ kasɛ sʋ asa nbarɩgɛ tɔ ntun nna mʋ tɔ kʋkʋlʋn. Ɩkɔ yɛ akʋn yɛ alɔ yɛ kasɛ sʋ ndʋnbwɛ nɩɩ bee biti ba taa mɔɔ bamʋ.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Saŋa mʋ nɩɩ Kabʋlʋpʋ mʋ kyatɛ kʋtɔ tarɩsa nusapʋ mʋ, asa mʋ nɩɩ ba mɔɔ bamʋ lɩɩ Ɩbwaarɛ asɩn mʋ katɔwɛ sʋ, yɛ kɩtɔwɛ asɩn danbɩrasa mʋ lɩɩ Yesu Krisito sʋ mʋ, n wu bamʋ kala ana ba maa bʋ Ɩbwaarɛ saraga kaswɩɩ mʋ ɔpɩɩ tɔ.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Nɩɩ ba kuusi kenken tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ Owura lala, Ɔkyɩrɛkyɩrɛpʋ yɛ kesintin wuya, saŋa mɔɔ nɩɩ fii biti fu gyoo naa fʋʋ, pɔyɩ kɛ fʋ talɛ, kɛ fʋ bɩɩtɛ kasɛ sʋ asa mʋ nɩɩ ba mɔɔ anɛ mʋ asʋ”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Nɩɩ Ɩbwaarɛ sa akaala mʋ ɩbalɩmasʋ fufuli, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan nyɛ kenyiita saŋa gbɛrɛɛ tii sʋ. Lɩɩ fɛɛ, fanɛ bɩrɩsa ana Krisito kusun awaapʋ mʋ nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ asa ba mɔɔ bamʋ fɛɛ fanɛ mʋ, kɔnɔ ɔ fʋʋ pɔyɩ.”
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 N maa kɩɩ mʋ Kabʋlʋpʋ mʋ kyatɛ kʋtɔ tarɩsa siyesapʋ mʋ. Nɩɩ kasɛ ki gyingyen ɔlʋn sʋ, nɩɩ kyɔwɛ biliŋi kitentenbiri tumm fɛɛ kɩtaa lenbiri. Nɩɩ ɔbwaayɩ payɩ kɔɔ fɛɛ nkalan.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Nɩɩ akyikpebi a lɩɩ sʋsʋ tɩyɛ kasɛ fɛɛ afuu bʋlʋnsa ɩ da nɩɩ ɩ yɩyaa figi abi ɩ lɩɩ tɩyɛ mʋ.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Nɩɩ sʋsʋ nyaa fɛɛ kalan nɩɩ ba bɔɔ mʋ. Nɩɩ abɩɩ yɛ afintin kpini ɩ bɩɩtɛ lɩɩ ɩmʋ ipula.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Nɩɩ kasɛ sʋ awura yɛ asa kparɛ, yɛ anaakɔpʋ abɩlɩsa yɛ afulee wuya ana, yɛ alʋnpʋ yɛ anyɛ kpini, yɛ bamʋ nɩɩ ba tɛ bamʋ abaa sʋ kpini, ba sɩlɛ naa baala afʋlɛ ɩbɔ tɔ, yɛ afʋlɛ mʋ nɩɩ ɩ bʋ abɩɩ sʋ mʋ tɔ.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Nɩɩ ba tɔwɛ abɩɩ yɛ afʋlɛ mʋ yɛ, “Fan tɩyɛ anɛ sʋ baala anɛ lɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɔ tɛ kuwura‐gya mʋ sʋ ansi sʋ yɛ Kabʋlʋpʋ mʋ agbʋ lala sʋ.”
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Lɩɩ fɛɛ bamʋ agbʋ kakɛ lala mʋ kɩ fʋʋ, nɩɩ anɩmʋ ɩ taalɛ yɩlɛ?
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.