2 Coríntios 2
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVT
1 Ɩmʋ sʋ n waa mɛ nfɛɛrɛ fɛɛ, n man bɩla yɛ n bwii ba fanɛ asɛ, kɛ n nyita fanɛ nkɔlɔ.
1 Por isso resolvi não entristecê-los com outra visita dolorosa.
2 Nɩɩ n kan yɛgɛ nɩɩ fanɛ nkɔlɔ i nyita fanɛ mʋ, anɩmʋ ii biti ɔ yɛgɛ mi ansi i gyii? Amɔɔ man gyɛ fanɛ mʋ nɩɩ n nyita fanɛ nkɔlɔ mʋ abɛɛ?
2 Pois, se eu lhes causar tristeza, quem me alegrará? Certamente não serão aqueles a quem entristeci.
3 Kanɩn sʋ nɩɩ n daa kyʋrɔɔ ɔwʋlɛ maŋa ba sa fanɛ. N mee biti n maa ba fanɛ asɛ, kɛ fanɛ mʋ nɩɩ naafɔɔ fen biti fan yɛgɛ mi ansi i gyii mʋ, fan nyita mɛ kɔkɔlɔ. Nɩɩ n kɔɔlɛ fanɛ kpini gyii mɛ kɔkɔlɔ tɔ fɛɛ, nɩɩ mi ansi i gyii mʋ, fanɛ gbaa fanɛ ansi ii biti i gyii.
3 Esse foi o motivo de eu ter escrito como o fiz, para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam me alegrar. Sem dúvida, vocês sabem que minha alegria vem do fato de vocês estarem alegres.
4 Saŋa maŋa, tɔɔrɔɔ lala yɛ kɔkɔlɔ nyita yɛ ansikyu nɩɩ n taa kyʋrɔɔ fanɛ ɔwʋlɛ mʋ. Man gyɛ yɛ n biti fɛɛ n nyita fanɛ nkɔlɔ nɩn. Amaa n biti yɛ fan bɩɩ mi kebiti lala mʋ nɩɩ n sʋ sa fanɛ mʋ.
4 Escrevi aquela carta com grande angústia, com o coração aflito e muitas lágrimas. Minha intenção não era entristecê-los, mas mostrar-lhes quanto amo vocês.
5 Nɩɩ ɔkʋ kan nyita ɔsa kʋ kɔkɔlɔ mʋ, man gyɛ mɛ kɔkɔlɔ nɩɩ o nyita, ɔkpa kʋ sʋ mʋ fanɛ kpini nkɔlɔ. Nɩɩ n mee biti n maa tɔwɛ asɩn mʋ kyʋn sʋ.
5 Não exagero quando digo que o homem que causou tantos problemas magoou não somente a mim, mas, até certo ponto, a todos vocês.
6 Kʋsʋ bɩɩtɛ mʋ nɩɩ kɩ lɩɩ fanɛ gaalaagaa asɛ ba mʋ sʋ mʋ, kʋkwɛ mʋ.
6 A maioria de vocês se opôs a ele, e isso já foi castigo suficiente.
7 Nbɩɩnbɩɩ mʋ, fan taa mu alibi kɛɛ mʋ, kɛ fan tɔwɛ yuula mʋ kɔkɔlɔ, kɛ mʋ kɔkɔlɔ o man nyita mʋ kyʋn sʋ.
7 Agora, porém, é hora de perdoá-lo e confortá-lo; do contrário, pode acontecer de ele ser vencido pela tristeza excessiva.
8 N kʋlɛ fanɛ nɩn, fan yɛgɛ ɔ bɩɩ fɛɛ fan san fan sʋ kebiti sa mʋ.
8 Peço, portanto, que reafirmem seu amor por ele.
9 Kʋtɔ mʋ sʋ nɩɩ n daa kyʋrɔɔ fanɛ ɔwʋlɛ maŋa ɩ gyɛ yɛ, n waa fanɛ nɩn kɩɩ, kɛ n wu kanan mʋ nɩɩ fen nu fɛn sa mɛ kʋtɔ kʋmaa tɔ.
9 Eu lhes escrevi daquela forma para testá-los e ver se seguiriam todas as minhas instruções.
10 Nɩɩ ɔkʋ kan waa alibi, nɩɩ fan taa kɛɛ mʋ mʋ, ngbaa mɛ n taa kɛɛ mʋ. Nɩɩ kʋtɔ kʋ kɩ kyɩna kɩ bʋ tɔ nɩɩ i tiri fɛɛ n taa kɛɛ gbaa mʋ, n waa kanɩn Krisito ansi tɔ lɩɩ fanɛ sʋ.
10 Se vocês perdoam esse homem, eu também o perdoo. E, quando eu perdoo o que precisa ser perdoado, faço-o na presença de Cristo, em favor de vocês,
11 Saamʋ Sɩtaanɛ mɛɛ nyɛ ɔkpa taalɛ anɛ tɔ. Lɩɩ fɛɛ an nyi mʋ ɩkpa golon‐golon mʋ nɩɩ ɔ sʋ ɔ naa mʋ.
11 para que Satanás não tenha vantagem sobre nós, pois conhecemos seus planos malignos.
12 N maa kpee Trowa kadɛ tɔ, naa tɔwɛ Krisito asɩn danbɩrasa mʋ, n wu fɛɛ Ɔnyɩrɩpɛ bugi ɔkpa sa mɛ.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar as boas-novas de Cristo, o Senhor me abriu uma porta de oportunidade.
13 Amaa mɛ nfɛɛrɛ ɩ man dɛ mɛ. Lɩɩ fɛɛ n man wu mɛ bɩrɩsa Titusi tʋtɔ. Ɩmʋ sʋ n kala bamʋ, nɩɩ n yii sʋ kpee Masedoniya ɔsʋwʋlɛ sʋ.
13 Contudo, não tive paz em meu espírito, pois meu querido irmão Tito ainda não havia chegado com notícias de vocês. Assim, despedi-me dos irmãos dali e fui à Macedônia para procurá-lo.
14 Amaa an fwaala Ɩbwaarɛ. Lɩɩ a maa waa kʋkʋlʋn yɛ Krisito sʋ mʋ, Ɩbwaarɛ gyankpaa anɛ saŋa kʋmaa fɛɛ bamʋ nɩɩ ba kɔ nyɛ sa Krisito. Nɩɩ ɔ bɔla anɛ sʋ yaasɛ Krisito kinyi mʋ kpee katɩn kʋmaa fɛɛ tuulaale liifensa.
14 Mas graças a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz triunfantemente. Agora, por nosso intermédio, ele espalha o conhecimento de Cristo por toda parte, como um doce perfume.
15 An du nɩn fɛɛ atɔ liifensa mʋ nɩɩ Krisito taa lɛɛ saraga sa Ɩbwaarɛ. Nɩɩ ɩɩ yaasɛ loo bamʋ nɩɩ bɛɛ nyɛ kamɔlɩgɛ yɛ bamʋ nɩɩ bɛɛ fɔyɩ mʋ tɔ.
15 Somos o aroma de Cristo que se eleva até Deus. Mas esse aroma é percebido de forma diferente por aqueles que estão sendo salvos e por aqueles que estão perecendo.
16 Bamʋ nɩɩ bɛɛ fɔyɩ asɛ mʋ, Krisito kinyi mʋ gyɛ ɔsɔn mʋ nɩɩ kɩɩ bɩya lewu, nɩɩ bamʋ nɩɩ bɛɛ nyɛ kamɔlɩgɛ mʋ, kɩ gyɛ ofen mʋ nɩɩ kɩɩ bɩya nkpa. Nɩɩ anɩmʋ ɩ dagaa kusun nɩmʋ kɩwaa?
16 Para os que estão perecendo, somos cheiro terrível de morte e condenação. Mas, para os que estão sendo salvos, somos perfume que dá vida. E quem está à altura de uma tarefa como essa?
17 A man du fɛɛ asa gaalaagaa mʋ nɩɩ ba man sʋ bɛɛrɛɛ sa asɩn danbɩrasa mʋ, nɩɩ bɛɛ sʋ bee gyii yawʋ bee biti tɔnɔ. Amaa lɩɩ Ɩbwaarɛ maa sun anɛ sʋ mʋ, an taa kɔkɔlɔ fuuli tɔwɛ asɩn danbɩrasa mʋ Ɩbwaarɛ asɛ fɛɛ Krisito ayaafɔlɛ.
17 Não somos como muitos que fazem da palavra de Deus um artigo de comércio. Pregamos a palavra de Deus com sinceridade e com a autoridade de Cristo, sabendo que Deus nos observa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.