2 Coríntios 2
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARA
1 Ɩmʋ sʋ n waa mɛ nfɛɛrɛ fɛɛ, n man bɩla yɛ n bwii ba fanɛ asɛ, kɛ n nyita fanɛ nkɔlɔ.
1 Isto deliberei por mim mesmo: não voltar a encontrar-me convosco em tristeza.
2 Nɩɩ n kan yɛgɛ nɩɩ fanɛ nkɔlɔ i nyita fanɛ mʋ, anɩmʋ ii biti ɔ yɛgɛ mi ansi i gyii? Amɔɔ man gyɛ fanɛ mʋ nɩɩ n nyita fanɛ nkɔlɔ mʋ abɛɛ?
2 Porque, se eu vos entristeço, quem me alegrará, senão aquele que está entristecido por mim mesmo?
3 Kanɩn sʋ nɩɩ n daa kyʋrɔɔ ɔwʋlɛ maŋa ba sa fanɛ. N mee biti n maa ba fanɛ asɛ, kɛ fanɛ mʋ nɩɩ naafɔɔ fen biti fan yɛgɛ mi ansi i gyii mʋ, fan nyita mɛ kɔkɔlɔ. Nɩɩ n kɔɔlɛ fanɛ kpini gyii mɛ kɔkɔlɔ tɔ fɛɛ, nɩɩ mi ansi i gyii mʋ, fanɛ gbaa fanɛ ansi ii biti i gyii.
3 E isto escrevi para que, quando for, não tenha tristeza da parte daqueles que deveriam alegrar-me, confiando em todos vós de que a minha alegria é também a vossa.
4 Saŋa maŋa, tɔɔrɔɔ lala yɛ kɔkɔlɔ nyita yɛ ansikyu nɩɩ n taa kyʋrɔɔ fanɛ ɔwʋlɛ mʋ. Man gyɛ yɛ n biti fɛɛ n nyita fanɛ nkɔlɔ nɩn. Amaa n biti yɛ fan bɩɩ mi kebiti lala mʋ nɩɩ n sʋ sa fanɛ mʋ.
4 Porque, no meio de muitos sofrimentos e angústias de coração, vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que ficásseis entristecidos, mas para que conhecêsseis o amor que vos consagro em grande medida.
5 Nɩɩ ɔkʋ kan nyita ɔsa kʋ kɔkɔlɔ mʋ, man gyɛ mɛ kɔkɔlɔ nɩɩ o nyita, ɔkpa kʋ sʋ mʋ fanɛ kpini nkɔlɔ. Nɩɩ n mee biti n maa tɔwɛ asɩn mʋ kyʋn sʋ.
5 Ora, se alguém causou tristeza, não o fez apenas a mim, mas, para que eu não seja demasiadamente áspero, digo que em parte a todos vós;
6 Kʋsʋ bɩɩtɛ mʋ nɩɩ kɩ lɩɩ fanɛ gaalaagaa asɛ ba mʋ sʋ mʋ, kʋkwɛ mʋ.
6 basta-lhe a punição pela maioria.
7 Nbɩɩnbɩɩ mʋ, fan taa mu alibi kɛɛ mʋ, kɛ fan tɔwɛ yuula mʋ kɔkɔlɔ, kɛ mʋ kɔkɔlɔ o man nyita mʋ kyʋn sʋ.
7 De modo que deveis, pelo contrário, perdoar-lhe e confortá-lo, para que não seja o mesmo consumido por excessiva tristeza.
8 N kʋlɛ fanɛ nɩn, fan yɛgɛ ɔ bɩɩ fɛɛ fan san fan sʋ kebiti sa mʋ.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Kʋtɔ mʋ sʋ nɩɩ n daa kyʋrɔɔ fanɛ ɔwʋlɛ maŋa ɩ gyɛ yɛ, n waa fanɛ nɩn kɩɩ, kɛ n wu kanan mʋ nɩɩ fen nu fɛn sa mɛ kʋtɔ kʋmaa tɔ.
9 E foi por isso também que vos escrevi, para ter prova de que, em tudo, sois obedientes.
10 Nɩɩ ɔkʋ kan waa alibi, nɩɩ fan taa kɛɛ mʋ mʋ, ngbaa mɛ n taa kɛɛ mʋ. Nɩɩ kʋtɔ kʋ kɩ kyɩna kɩ bʋ tɔ nɩɩ i tiri fɛɛ n taa kɛɛ gbaa mʋ, n waa kanɩn Krisito ansi tɔ lɩɩ fanɛ sʋ.
10 A quem perdoais alguma coisa, também eu perdoo; porque, de fato, o que tenho perdoado (se alguma coisa tenho perdoado), por causa de vós o fiz na presença de Cristo;
11 Saamʋ Sɩtaanɛ mɛɛ nyɛ ɔkpa taalɛ anɛ tɔ. Lɩɩ fɛɛ an nyi mʋ ɩkpa golon‐golon mʋ nɩɩ ɔ sʋ ɔ naa mʋ.
11 para que Satanás não alcance vantagem sobre nós, pois não lhe ignoramos os desígnios.
12 N maa kpee Trowa kadɛ tɔ, naa tɔwɛ Krisito asɩn danbɩrasa mʋ, n wu fɛɛ Ɔnyɩrɩpɛ bugi ɔkpa sa mɛ.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta se me abriu no Senhor,
13 Amaa mɛ nfɛɛrɛ ɩ man dɛ mɛ. Lɩɩ fɛɛ n man wu mɛ bɩrɩsa Titusi tʋtɔ. Ɩmʋ sʋ n kala bamʋ, nɩɩ n yii sʋ kpee Masedoniya ɔsʋwʋlɛ sʋ.
13 não tive, contudo, tranquilidade no meu espírito, porque não encontrei o meu irmão Tito; por isso, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Amaa an fwaala Ɩbwaarɛ. Lɩɩ a maa waa kʋkʋlʋn yɛ Krisito sʋ mʋ, Ɩbwaarɛ gyankpaa anɛ saŋa kʋmaa fɛɛ bamʋ nɩɩ ba kɔ nyɛ sa Krisito. Nɩɩ ɔ bɔla anɛ sʋ yaasɛ Krisito kinyi mʋ kpee katɩn kʋmaa fɛɛ tuulaale liifensa.
14 Graças, porém, a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz em triunfo e, por meio de nós, manifesta em todo lugar a fragrância do seu conhecimento.
15 An du nɩn fɛɛ atɔ liifensa mʋ nɩɩ Krisito taa lɛɛ saraga sa Ɩbwaarɛ. Nɩɩ ɩɩ yaasɛ loo bamʋ nɩɩ bɛɛ nyɛ kamɔlɩgɛ yɛ bamʋ nɩɩ bɛɛ fɔyɩ mʋ tɔ.
15 Porque nós somos para com Deus o bom perfume de Cristo, tanto nos que são salvos como nos que se perdem.
16 Bamʋ nɩɩ bɛɛ fɔyɩ asɛ mʋ, Krisito kinyi mʋ gyɛ ɔsɔn mʋ nɩɩ kɩɩ bɩya lewu, nɩɩ bamʋ nɩɩ bɛɛ nyɛ kamɔlɩgɛ mʋ, kɩ gyɛ ofen mʋ nɩɩ kɩɩ bɩya nkpa. Nɩɩ anɩmʋ ɩ dagaa kusun nɩmʋ kɩwaa?
16 Para com estes, cheiro de morte para morte; para com aqueles, aroma de vida para vida. Quem, porém, é suficiente para estas coisas?
17 A man du fɛɛ asa gaalaagaa mʋ nɩɩ ba man sʋ bɛɛrɛɛ sa asɩn danbɩrasa mʋ, nɩɩ bɛɛ sʋ bee gyii yawʋ bee biti tɔnɔ. Amaa lɩɩ Ɩbwaarɛ maa sun anɛ sʋ mʋ, an taa kɔkɔlɔ fuuli tɔwɛ asɩn danbɩrasa mʋ Ɩbwaarɛ asɛ fɛɛ Krisito ayaafɔlɛ.
17 Porque nós não estamos, como tantos outros, mercadejando a palavra de Deus; antes, em Cristo é que falamos na presença de Deus, com sinceridade e da parte do próprio Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.