2 Coríntios 12
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVT
1 Ɩ dagaa n maa kyaga sʋ kaapʋ mɛ n‐yɩɩ. Halɩɩ ɩ maa man sʋ tɔnɔ gbaa mʋ, nbɩɩnbɩɩ bɩrɛ n biti n tɔwɛ atɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ yɛgɛ nɩɩ n wu fɛɛ idee, yɛ asɩnlɛɛ kaapʋsa mʋ nɩɩ ɔ taa sa mɛ.
1 É necessário prosseguir com meus motivos de orgulho. Mesmo que isso não me sirva de nada, vou lhes falar agora das visões e revelações que recebi do Senhor.
2 Ɔnyɩn kʋ kyɩna ɔ bʋ tɔ, nɩɩ ɔ gyɛ Krisito obuupu. Nsu kudu ana ndee nɩɩ Ɩbwaarɛ taa mʋ kpee sʋsʋ sasapʋ mʋ tɔ. N man nyi yɛ ɩnɩmʋ ɩ waa kanɩn nɩn kesintin, abɛɛ ansi sʋ atɔ nɩɩ o wu fɛɛ idee, amɔɔ Ɩbwaarɛ nkʋn i nyi.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; só Deus o sabe.
3 N bwii n tɔwɛ yɛ, ɔnyɩn nɩmʋ mʋ kayɩɩ‐wʋlɛ kpini nɩɩ ɩ taa kpee sʋsʋ nɩn o, mʋ kala nkʋn nɩɩ ɩ taa kpee nɩn o, n man nyi, amɔɔ Ɩbwaarɛ nkʋn i nyi.
3 Sim, somente Deus sabe se foi no corpo ou fora do corpo. Mas eu sei
4 Amaa Ɩbwaarɛ maa taa mʋ kpee paradise mʋ, o nu asɩn mʋ nɩɩ ba mɛɛ taalɛ tɔwɛ, yɛ ɩmʋ nɩɩ nyɩmɩsa man sʋ ɔkpa yɛ ɔ tɔwɛ.
4 que tal homem foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas tão maravilhosas que não podem ser expressas em palavras, coisas que a nenhum homem é permitido relatar.
5 Ɩmʋ sʋ nɩɩ n biti n kaapʋ mɛ n‐yɩɩ mʋ, kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ ba ɔnyɩn nɩmʋ sʋ nɩɩ n biti n kaapʋ n‐yɩɩ. N mɛɛ yɛ n kaapʋ mɛ n‐yɩɩ lɩɩ mɛ n‐yɩɩ sʋ, amɔɔ mɛ kapɔɔsɛ sʋ nkʋn.
5 Da experiência desse homem eu teria razão de me orgulhar, mas não o farei; na verdade, minhas fraquezas são minha única razão de orgulho.
6 Halɩɩ nɩɩ n kan n kaapʋ mɛ n‐yɩɩ gbaa mʋ, n mɛɛ yɛ n waa omelensipu. Lɩɩ fɛɛ ɩmʋ nɩɩ n tɔwɛ mʋ ɩ gyɛ kesintin. Amaa n lɛɛ mɛ n‐yɩɩ lɩɩ n‐yɩɩ kɩkaapʋ tɔ, kɛ ɔkʋ ɔ man nyɛ kaala mɛ kyʋn kʋtɔ mʋ nɩɩ o wu mɛ maa waa sʋ, abɛɛ ɩmʋ nɩɩ n tɔwɛ sʋ.
6 Se quisesse me orgulhar, não seria insensato de fazê-lo, pois estaria dizendo a verdade. Mas não o farei, pois não quero que ninguém me dê crédito além do que pode ver em minha vida ou ouvir em minha mensagem,
7 Kanan mʋ nɩɩ ɩ waa kɛ n man taa Ɩbwaarɛ kɩlɛɛkaapʋ damantɛ mʋ nɩɩ ɔ taa sa mɛ mʋ waa n‐yɩɩ alala‐sɩn sʋ mʋ, ɔ yɛgɛ nɩɩ Sɩtaanɛ sun kʋlɔ‐libi kʋ waa mɛ n‐yɩɩ tɔ fɛɛ owii, nɩɩ kii yii mɛ. Nɩɩ kʋlɔ kɩɩ nyanla mɛ, nɩɩ kii tii mɛ ɔkpa, kɛ n man nyɛ n waa mɛ n‐yɩɩ alala‐sɩn tɔ.
7 ainda que eu tenha recebido revelações tão maravilhosas. Portanto, para evitar que eu me tornasse arrogante, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás para me atormentar e impedir qualquer arrogância.
8 N kʋlɛ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu ɩlɩɩ ɩsa fɛɛ ɔ lɛɛ ɩmʋ lɩɩ mɛ sʋ.
8 Em três ocasiões, supliquei ao Senhor que o removesse,
9 Amaa ɔ lɛɛ mɛ kɔnɔ yɛ, “Mɛ kabwaala mʋ nɩɩ n sʋ sa fʋ mʋ, ɩ kʋkwɛ fʋ. Lɩɩ fɛɛ fʋ kɩpɔɔsɛ mʋ tɔ nɩɩ mɛ ɔlʋn mʋ ɩɩ lɩɩ ifuli.” Ɩmʋ sʋ n biti n kaapʋ mɛ n‐yɩɩ kensi‐gyii tɔ gaa lɩɩ mɛ kɩpɔɔsɛ tɔ, kɛ Krisito ɔlʋn mʋ kɩ ba bun mɛ sʋ.
9 mas ele disse: “Minha graça é tudo de que você precisa. Meu poder opera melhor na fraqueza”. Portanto, agora fico feliz de me orgulhar de minhas fraquezas, para que o poder de Deus opere por meu intermédio.
10 Ɩmʋ sʋ lɩɩ Krisito sʋ mʋ, mi ansi i gyii lɩɩ mɛ kɩpɔɔsɛ tɔ, yɛ asebi tɔ, yɛ kayɩɩ kɩtaa tɔ, yɛ kanyanla tɔ, yɛ awʋrʋfɔ tɔ. Lɩɩ fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ n pɔɔ mʋ, saŋa maa nɩɩ n sʋ ɔlʋn.
10 Por isso aceito com prazer fraquezas e insultos, privações, perseguições e aflições que sofro por Cristo. Pois, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 N waa fɛɛ omelensipu, amaa fanɛ i nin mɛ nɩɩ n waa kanɩn. Naafɔɔ fanɛ ɩ dagaa fan maa lɛɛ kanan mʋ nɩɩ n du mʋ kaapʋ. Lɩɩ fɛɛ halɩɩ n maa man gyɛ sɛhn gbaa mʋ, bamʋ nɩɩ bɛɛ waa bamʋ n‐yɩɩ yɛ ba gyɛ “Krisito asunpu kparɛ” ba man kyɔ mɛ pii falɛ gbaa.
11 Vocês me obrigaram a agir como insensato. Vocês é que deveriam me elogiar, pois, embora eu nada seja, não sou inferior a esses “superapóstolos”.
12 Nɩɩ atɔ mʋ nɩɩ ɩɩ lɛɛ ɩɩ kaapʋ fɛɛ n gyɛ Krisito osunpu mʋ ɩ gyɛ yɛ, n nyɛ kɔkɔlɔ yɩlɛ tɔ, nɩɩ ɩ yɛgɛ nɩɩ Ɩbwaarɛ n waa ɩsɩnkaala yɛ adangana yɛ asɩn kyinkyinsa fanɛ asɛ.
12 Quando estive com vocês, certamente dei provas de que sou apóstolo, pois com grande paciência realizei sinais, maravilhas e milagres entre vocês.
13 Mɩnɛ atɔ nɩɩ Krisito kʋbʋ‐kʋbʋ asansa mʋ ba nyɛ nɩɩ fanɛ bɩrɛ fan man nyɛ? Amɔɔ afulee asɩn nɩɩ n man taa ba sʋla fanɛ. Nɩɩ ɩ gyɛ kanɩn bɩrɛ fan taa mɛ alibi kɛɛ mɛ.
13 A única coisa que não fiz, e que faço nas outras igrejas, foi me tornar um peso para vocês. Perdoem-me por essa injustiça!
14 Nbɩɩnbɩɩ n kʋʋla lʋwɛ n ba bɔɔ fanɛ sʋ ɩlɩɩ sasapʋ. Nɩɩ mee biti fɛɛ n maa biliŋi kasʋla sa fanɛ, lɩɩ fɛɛ man gyɛ fanɛ atɔ nɩɩ n biti, fanɛ gbaa‐gbaa nɩɩ n biti. Nɩɩ man gyɛ nbii ii biti atɔ bɛɛ yɩla bamʋ akʋʋgɛpʋ, amɔɔ akʋʋgɛpʋ ii biti bɛɛ yɩla bamʋ‐bii ana.
14 Agora irei visitá-los pela terceira vez e não serei um peso para vocês. Não quero seus bens; quero vocês. Afinal, os filhos não ajuntam riquezas para os pais. Ao contrário, são os pais que ajuntam riquezas para os filhos.
15 Ɩmʋ sʋ n biti n kpɩnɛ kɛ n nyita mɛ kʋtɔ kʋmaa fanɛ sʋ, kɛ n taa mɛ n‐yɩɩ gbaa tii sʋ. Fɛɛ n maa sʋ kebiti lala falɛ sa fanɛ mʋ, fen biti fan nyɛ kebiti pii sa mɛ nɩn?
15 Por vocês, de boa vontade me desgastarei e gastarei tudo que tenho, embora pareça que, quanto mais eu os ame, menos vocês me amam.
16 N nyi fan maa kɔɔlɛ kyula fɛɛ n man biliŋi kasʋla fanɛ sʋ. Amaa akʋ bɛɛ tɔwɛ yɛ n taa mɛ kanyaasɩn ɔkpa sʋ n nyɛ fanɛ.
16 Talvez reconheçam que não fui um peso para vocês, mas pensem que, mesmo assim, fui astuto e usei de artimanhas para tirar proveito de vocês.
17 Nɛnɛ sʋ? Asa mʋ nɩɩ n sun bamʋ fanɛ asɛ mʋ, n bɔla bamʋ sʋ gyii fanɛ nɩn abɛɛ?
17 Mas como? Algum dos homens que lhes enviei se aproveitou de vocês?
18 Mɛ ɩ kʋlɛ Titusi yɛ o kpee fanɛ asɛ, nɩɩ n sun anɛ bɩrɩsa kʋ yɛ o buu mʋ kpee. Abɛɛ fɛn fɛ nfɛɛrɛ yɛ Titusi ba pɩna fanɛ gyii nɩn? Man gyɛ nfɛɛrɛ kʋlʋn yɛ ɔkpa kʋlʋn sʋ nɩɩ anaa mʋ an naa?
18 Quando insisti com Tito para que fosse visitá-los e enviei com ele outro irmão, por acaso Tito os explorou? Não temos nós o mesmo espírito e andamos nos passos um do outro, agindo do mesmo modo?
19 Akʋtɔ fen fɛ nfɛɛrɛ nɩn fɛɛ an tɔwɛ an lɛɛ anɛ kɔnɔ nɩn. Ayee! Man gyɛ kanɩn nɩn. Amaa an tɔwɛ nɩn fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Krisito ii biti fɛɛ a tɔwɛ Ɩbwaarɛ asɛ mʋ. Mɛ kyɛmɩnɛ ana danbɩrasa, kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ an waa mʋ, an waa nɩn kanan mʋ nɩɩ ɩ kyɛ fanɛ tɔ.
19 Talvez vocês pensem que estamos apresentando desculpas. Não é verdade. Dizemos tais coisas como servos de Cristo, tendo Deus como testemunha. Tudo que fazemos, amados, é para fortalecê-los.
20 Ɩ sʋ mɛ kufuu fɛɛ n kan ba fanɛ asɛ mʋ, n mɛɛ yɛ n ba wu fanɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ n biti fɛɛ n ba wu fanɛ mʋ, nɩɩ fanɛ gbaa fɛn mɛɛ yɛ fen wu mɛ kanan mʋ nɩɩ fen biti fan wu mɛ mʋ. Ɩ sʋ mɛ kufuu fɛɛ n biti n ba wu nluu yɛ kayɩɩ‐basa yɛ agbʋ lala yɛ kigyi‐lɛɛ yɛ asa kɩsaalɛ yɛ asa asɩn kɩtɔwɛ yɛ alala‐sɩn yɛ nbarɩgɛ tɔ mʋ, ɩ maa bʋ fanɛ tɔ.
20 Pois temo que, ao visitá-los, não goste daquilo que encontrarei e vocês não gostem de minha reação. Temo que encontre brigas, inveja, ira, egoísmo, calúnia, intrigas, arrogância e desordem.
21 Ɩ sʋ mɛ kufuu fɛɛ nɩɩ n kan bwii ba fanɛ asɛ mʋ, mɛ Ɩbwaarɛ ii biti ɔ bɩya mɛ kasɛ fanɛ ansi tɔ, kɛ mɛ kɔkɔlɔ ki nyita mɛ lɩɩ asa gaalaagaa mʋ nɩɩ ba wʋla waa alibi, nɩɩ ba man kyɛɛgɛ bamʋ nfɛɛrɛ lɩɩ kayɩɩ‐wʋlɛ ineesi, yɛ kakyɩɩ yɛ kanyɩn biti kɩgyagaa, yɛ agyaga‐sɩn kʋmaa mʋ nɩɩ i tii sʋ mʋ.
21 Sim, temo que, ao visitá-los outra vez, Deus me humilhe diante de vocês e eu venha a me entristecer porque muitos de vocês não abandonaram os pecados que cometiam no passado e não se arrependeram de sua impureza, sua imoralidade sexual e seu anseio por prazeres sensuais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.