2 Coríntios 12

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɩ dagaa n maa kyaga sʋ kaapʋ mɛ n‐yɩɩ. Halɩɩ ɩ maa man sʋ tɔnɔ gbaa mʋ, nbɩɩnbɩɩ bɩrɛ n biti n tɔwɛ atɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ yɛgɛ nɩɩ n wu fɛɛ idee, yɛ asɩnlɛɛ kaapʋsa mʋ nɩɩ ɔ taa sa mɛ.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Ɔnyɩn kʋ kyɩna ɔ bʋ tɔ, nɩɩ ɔ gyɛ Krisito obuupu. Nsu kudu ana ndee nɩɩ Ɩbwaarɛ taa mʋ kpee sʋsʋ sasapʋ mʋ tɔ. N man nyi yɛ ɩnɩmʋ ɩ waa kanɩn nɩn kesintin, abɛɛ ansi sʋ atɔ nɩɩ o wu fɛɛ idee, amɔɔ Ɩbwaarɛ nkʋn i nyi.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 N bwii n tɔwɛ yɛ, ɔnyɩn nɩmʋ mʋ kayɩɩ‐wʋlɛ kpini nɩɩ ɩ taa kpee sʋsʋ nɩn o, mʋ kala nkʋn nɩɩ ɩ taa kpee nɩn o, n man nyi, amɔɔ Ɩbwaarɛ nkʋn i nyi.
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 Amaa Ɩbwaarɛ maa taa mʋ kpee paradise mʋ, o nu asɩn mʋ nɩɩ ba mɛɛ taalɛ tɔwɛ, yɛ ɩmʋ nɩɩ nyɩmɩsa man sʋ ɔkpa yɛ ɔ tɔwɛ.
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Ɩmʋ sʋ nɩɩ n biti n kaapʋ mɛ n‐yɩɩ mʋ, kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ ba ɔnyɩn nɩmʋ sʋ nɩɩ n biti n kaapʋ n‐yɩɩ. N mɛɛ yɛ n kaapʋ mɛ n‐yɩɩ lɩɩ mɛ n‐yɩɩ sʋ, amɔɔ mɛ kapɔɔsɛ sʋ nkʋn.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Halɩɩ nɩɩ n kan n kaapʋ mɛ n‐yɩɩ gbaa mʋ, n mɛɛ yɛ n waa omelensipu. Lɩɩ fɛɛ ɩmʋ nɩɩ n tɔwɛ mʋ ɩ gyɛ kesintin. Amaa n lɛɛ mɛ n‐yɩɩ lɩɩ n‐yɩɩ kɩkaapʋ tɔ, kɛ ɔkʋ ɔ man nyɛ kaala mɛ kyʋn kʋtɔ mʋ nɩɩ o wu mɛ maa waa sʋ, abɛɛ ɩmʋ nɩɩ n tɔwɛ sʋ.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Kanan mʋ nɩɩ ɩ waa kɛ n man taa Ɩbwaarɛ kɩlɛɛkaapʋ damantɛ mʋ nɩɩ ɔ taa sa mɛ mʋ waa n‐yɩɩ alala‐sɩn sʋ mʋ, ɔ yɛgɛ nɩɩ Sɩtaanɛ sun kʋlɔ‐libi kʋ waa mɛ n‐yɩɩ tɔ fɛɛ owii, nɩɩ kii yii mɛ. Nɩɩ kʋlɔ kɩɩ nyanla mɛ, nɩɩ kii tii mɛ ɔkpa, kɛ n man nyɛ n waa mɛ n‐yɩɩ alala‐sɩn tɔ.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 N kʋlɛ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu ɩlɩɩ ɩsa fɛɛ ɔ lɛɛ ɩmʋ lɩɩ mɛ sʋ.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 Amaa ɔ lɛɛ mɛ kɔnɔ yɛ, “Mɛ kabwaala mʋ nɩɩ n sʋ sa fʋ mʋ, ɩ kʋkwɛ fʋ. Lɩɩ fɛɛ fʋ kɩpɔɔsɛ mʋ tɔ nɩɩ mɛ ɔlʋn mʋ ɩɩ lɩɩ ifuli.” Ɩmʋ sʋ n biti n kaapʋ mɛ n‐yɩɩ kensi‐gyii tɔ gaa lɩɩ mɛ kɩpɔɔsɛ tɔ, kɛ Krisito ɔlʋn mʋ kɩ ba bun mɛ sʋ.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Ɩmʋ sʋ lɩɩ Krisito sʋ mʋ, mi ansi i gyii lɩɩ mɛ kɩpɔɔsɛ tɔ, yɛ asebi tɔ, yɛ kayɩɩ kɩtaa tɔ, yɛ kanyanla tɔ, yɛ awʋrʋfɔ tɔ. Lɩɩ fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ n pɔɔ mʋ, saŋa maa nɩɩ n sʋ ɔlʋn.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 N waa fɛɛ omelensipu, amaa fanɛ i nin mɛ nɩɩ n waa kanɩn. Naafɔɔ fanɛ ɩ dagaa fan maa lɛɛ kanan mʋ nɩɩ n du mʋ kaapʋ. Lɩɩ fɛɛ halɩɩ n maa man gyɛ sɛhn gbaa mʋ, bamʋ nɩɩ bɛɛ waa bamʋ n‐yɩɩ yɛ ba gyɛ “Krisito asunpu kparɛ” ba man kyɔ mɛ pii falɛ gbaa.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Nɩɩ atɔ mʋ nɩɩ ɩɩ lɛɛ ɩɩ kaapʋ fɛɛ n gyɛ Krisito osunpu mʋ ɩ gyɛ yɛ, n nyɛ kɔkɔlɔ yɩlɛ tɔ, nɩɩ ɩ yɛgɛ nɩɩ Ɩbwaarɛ n waa ɩsɩnkaala yɛ adangana yɛ asɩn kyinkyinsa fanɛ asɛ.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Mɩnɛ atɔ nɩɩ Krisito kʋbʋ‐kʋbʋ asansa mʋ ba nyɛ nɩɩ fanɛ bɩrɛ fan man nyɛ? Amɔɔ afulee asɩn nɩɩ n man taa ba sʋla fanɛ. Nɩɩ ɩ gyɛ kanɩn bɩrɛ fan taa mɛ alibi kɛɛ mɛ.
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Nbɩɩnbɩɩ n kʋʋla lʋwɛ n ba bɔɔ fanɛ sʋ ɩlɩɩ sasapʋ. Nɩɩ mee biti fɛɛ n maa biliŋi kasʋla sa fanɛ, lɩɩ fɛɛ man gyɛ fanɛ atɔ nɩɩ n biti, fanɛ gbaa‐gbaa nɩɩ n biti. Nɩɩ man gyɛ nbii ii biti atɔ bɛɛ yɩla bamʋ akʋʋgɛpʋ, amɔɔ akʋʋgɛpʋ ii biti bɛɛ yɩla bamʋ‐bii ana.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ɩmʋ sʋ n biti n kpɩnɛ kɛ n nyita mɛ kʋtɔ kʋmaa fanɛ sʋ, kɛ n taa mɛ n‐yɩɩ gbaa tii sʋ. Fɛɛ n maa sʋ kebiti lala falɛ sa fanɛ mʋ, fen biti fan nyɛ kebiti pii sa mɛ nɩn?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 N nyi fan maa kɔɔlɛ kyula fɛɛ n man biliŋi kasʋla fanɛ sʋ. Amaa akʋ bɛɛ tɔwɛ yɛ n taa mɛ kanyaasɩn ɔkpa sʋ n nyɛ fanɛ.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Nɛnɛ sʋ? Asa mʋ nɩɩ n sun bamʋ fanɛ asɛ mʋ, n bɔla bamʋ sʋ gyii fanɛ nɩn abɛɛ?
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Mɛ ɩ kʋlɛ Titusi yɛ o kpee fanɛ asɛ, nɩɩ n sun anɛ bɩrɩsa kʋ yɛ o buu mʋ kpee. Abɛɛ fɛn fɛ nfɛɛrɛ yɛ Titusi ba pɩna fanɛ gyii nɩn? Man gyɛ nfɛɛrɛ kʋlʋn yɛ ɔkpa kʋlʋn sʋ nɩɩ anaa mʋ an naa?
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Akʋtɔ fen fɛ nfɛɛrɛ nɩn fɛɛ an tɔwɛ an lɛɛ anɛ kɔnɔ nɩn. Ayee! Man gyɛ kanɩn nɩn. Amaa an tɔwɛ nɩn fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Krisito ii biti fɛɛ a tɔwɛ Ɩbwaarɛ asɛ mʋ. Mɛ kyɛmɩnɛ ana danbɩrasa, kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ an waa mʋ, an waa nɩn kanan mʋ nɩɩ ɩ kyɛ fanɛ tɔ.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Ɩ sʋ mɛ kufuu fɛɛ n kan ba fanɛ asɛ mʋ, n mɛɛ yɛ n ba wu fanɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ n biti fɛɛ n ba wu fanɛ mʋ, nɩɩ fanɛ gbaa fɛn mɛɛ yɛ fen wu mɛ kanan mʋ nɩɩ fen biti fan wu mɛ mʋ. Ɩ sʋ mɛ kufuu fɛɛ n biti n ba wu nluu yɛ kayɩɩ‐basa yɛ agbʋ lala yɛ kigyi‐lɛɛ yɛ asa kɩsaalɛ yɛ asa asɩn kɩtɔwɛ yɛ alala‐sɩn yɛ nbarɩgɛ tɔ mʋ, ɩ maa bʋ fanɛ tɔ.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Ɩ sʋ mɛ kufuu fɛɛ nɩɩ n kan bwii ba fanɛ asɛ mʋ, mɛ Ɩbwaarɛ ii biti ɔ bɩya mɛ kasɛ fanɛ ansi tɔ, kɛ mɛ kɔkɔlɔ ki nyita mɛ lɩɩ asa gaalaagaa mʋ nɩɩ ba wʋla waa alibi, nɩɩ ba man kyɛɛgɛ bamʋ nfɛɛrɛ lɩɩ kayɩɩ‐wʋlɛ ineesi, yɛ kakyɩɩ yɛ kanyɩn biti kɩgyagaa, yɛ agyaga‐sɩn kʋmaa mʋ nɩɩ i tii sʋ mʋ.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.