Romanos 7

Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mʉguꞌugítʉty, miidsʉty yajxón xyñijáwʉdʉ ja Diosʉ ꞌyanaꞌamʉn. Mnija̱ꞌa̱dʉp ko ja anaꞌamʉn jeꞌeyʉ dyajkutíky ma̱ ja̱ꞌa̱yʉn ma̱a̱nʉm jyikyꞌaty ja ja̱ꞌa̱y.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Nꞌokpʉjtákʉm, dʉꞌʉn ja anaꞌamʉn jyʉnaꞌañ ko tuꞌugʉ kasa̱a̱dʉ toxytyʉjk tiꞌigyʉ ꞌyity mʉdʉ ñaꞌay ma̱a̱nʉm ja ñaꞌay ꞌyakjikyꞌaty; per pʉn oꞌkp ja ñaꞌay, wʉꞌʉmp awa̱ꞌa̱tstúm ja toxytyʉjk es tpʉ́kʉt ja wiinkpʉ yedyʉjk.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Pa̱a̱ty, pʉnʉ tya̱dʉ toxytyʉjk nayya̱jkʉp mʉt jatuꞌugʉ wiinkpʉ yedyʉjk ma̱a̱nʉm ꞌyakjikyꞌaty ja ñaꞌay, yajtʉgeepy ja pʉjk úkʉnʉ wyindsʉꞌkʉn; per pʉn oꞌkp ja ñaꞌay, kyaj dyajtʉgóy ja pʉjk úkʉnʉ wyindsʉꞌkʉn ko wiinkpʉ yedyʉjk tpeky.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Nandʉꞌʉn miits mʉguꞌugítʉty, dʉꞌʉn miits mꞌittʉ éxtʉmxyʉp mꞌooktʉ ma̱ ja anaꞌamʉn es mdiꞌigyʉdʉt mʉt jatuꞌukpʉ, jaꞌa njʉna̱ꞌa̱nʉm mʉdʉ Kristʉ diꞌibʉ jikypyʉjk ko ꞌyokꞌeꞌky. Dʉꞌʉn ttuuñ es njikyꞌa̱jtʉm dʉꞌʉn éxtʉmʉ Dios ttseky.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Mʉt ko ma̱a̱nʉmʉ naty nduꞌunʉm diꞌibʉ nniniꞌxꞌa̱jt nguba̱jkꞌa̱jtʉm tsyejpy, net ja anaꞌamʉn oj xyjotꞌyujxʉm ko pojpʉ yʉꞌʉ diꞌibʉ naty nduꞌunʉm, es anaꞌamʉngyʉjxm ja pojpʉ jeꞌeyʉ niꞌigʉ oj xyꞌaktuktuna̱ꞌa̱nʉm ja axʉʉkpʉ es xytyuknimiꞌinʉm ja oꞌkʉn mʉt ko dʉꞌʉn nꞌadʉ́tsʉm.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Per tyam, mʉt ko tʉ nꞌoꞌkʉm mʉt ja Jesukristʉ es tʉ nꞌawa̱ꞌa̱tspʉdsʉꞌʉmʉnʉ ma̱ tadʉ anaꞌamʉn, kyaj nnakymyʉduꞌunʉm ja Dios mʉt yʉꞌʉyʉ ko nguydyuna̱ꞌa̱nʉm ja anaꞌamʉn jaybyety, nmʉduꞌunʉm ja Dios mʉt ja njotꞌa̱jt nwinma̱ꞌa̱ñꞌa̱jtʉm éxtʉm ja Espíritʉ Santʉ xytyukniꞌijxʉm.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Pes, ¿mba̱a̱t njʉna̱ꞌa̱nʉm ko ja anaꞌamʉn yʉꞌʉjʉty ja pojpʉ? ¡Ni wiꞌix tsoo! Tadʉ anaꞌamʉndsʉ dʉꞌʉn tʉ xytyuknijawʉ ti dʉn pojpʉꞌa̱jtp. Kooxyʉbʉ tadʉ anaꞌamʉn tʉ kyajʉna̱ꞌa̱ñ: “Katʉ xyꞌadseky diꞌibʉ wiinkpʉ jyaꞌaꞌa̱jtypy”, kyajxyʉpts ʉj tʉ nnijawʉ ko dʉꞌʉn pyojpʉty ko ndsojkʉm diꞌibʉ wiinkpʉty myʉda̱jttʉp.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Per kots tʉ nnijawʉ ja anaꞌamʉn, ja pojpʉts tʉ xymyoꞌoy tʉgekyʉ oytyim diꞌibʉ axʉk winma̱ꞌa̱ñʉty. Pes ko ja anaꞌamʉn kyaꞌity, kyaj ja pojpʉ ti mʉkꞌa̱jtʉn tmʉdaty.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Ijt tuꞌugʉ tiempʉ ma̱ts njikyꞌajty ni nganija̱ꞌa̱jʉts ja anaꞌamʉn. Per kots oj nnijawʉ ja anaꞌamʉn, net ja peky xytyukꞌadsejkyʉts ja axʉkꞌa̱jtʉn esʉts xya̱jweꞌemy éxtʉmxyʉpts nꞌeeky.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Ja anaꞌamʉn diꞌibʉ Dios yajwʉꞌʉm es ʉj nnijáwʉt wiꞌixʉts njikyꞌátʉt winʉ xʉʉ winʉ tiempʉ, mʉt jaꞌagyʉjxm ja anaꞌamʉn ʉj nyajpʉjtaꞌagyʉts esʉts nba̱a̱dʉt ja tyʉydyuꞌunʉnʉ Dios.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Mʉt jaꞌagyʉjxm ja anaꞌamʉn ja pojpʉ tpaty wiꞌixʉts xywyinꞌʉʉnʉt esʉts ʉj xyajweꞌemy éxtʉmxyʉpts eeky nꞌity.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Tya̱a̱dʉ dʉꞌʉn xytyukꞌijxʉm ko tya̱dʉ anaꞌamʉn tyʉyꞌa̱jtʉnʉty, wya̱ꞌa̱dsʉty es ꞌyóyʉty.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 ¿Per tii, kyaj dʉꞌʉn jyaty ko diꞌibʉ dʉꞌʉn oy tʉ tyʉgatsy axʉʉk es tʉts xyaꞌeeky? ¡Ni wiꞌix tsoo! Ja pojpʉ dʉꞌʉn diꞌibʉts tʉ xyaꞌeeky, es mʉt yʉ anaꞌamʉn xytyuknija̱ꞌa̱jʉts ti dʉn ja pojpʉ, mʉt ko ma̱ yʉ anaꞌamʉn yajnijáwʉ ko jyantsyꞌaxʉʉgʉdyʉ tadʉ pojpʉ.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Nnija̱ꞌa̱m ko tadʉ anaꞌamʉn yʉꞌʉ ya̱jk ja Dios, per pekyjyaꞌayʉts ʉj, dʉꞌʉnʉts ʉj nꞌity pekyoty éxtʉm tuꞌugʉ ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ niteeky ꞌyity.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Kyajts nnijawʉ pʉn tits xyja̱jtp; kyajts nduñ diꞌibʉts ndsejpy, niꞌigʉts nduñ diꞌibʉts kyaj njatuna̱ꞌa̱ñ.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Per pʉn ndiimbyʉts ja diꞌibʉts kyaj njatuna̱ꞌa̱ñ, nꞌʉxkajpyʉts ko yʉ tadʉ anaꞌamʉn ꞌyóyʉty.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Es dʉꞌʉn kyaj nnakyꞌʉjtsʉty diꞌibʉ kyaj tmʉmʉdoy ja Diosʉ ꞌyanaꞌamʉn, jaꞌa dʉꞌʉn ja pojpʉ diꞌibʉ dʉn ijtp ma̱ ʉjʉn.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Nnija̱ꞌa̱bʉts yajxón ko ma̱ ʉjʉn, pojpʉ ja̱ꞌa̱y, kyaj ni ti diꞌibʉ oy, jaꞌa ko njatunaambyʉts diꞌibʉ dʉn oy, per kyajts nmʉmadaꞌaky.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Ma̱a̱xyʉp jyapa̱a̱dyʉty ndúnʉdʉts ja oybyʉ éxtʉmts njadsekyʉn, niꞌigʉts nꞌaktúñ ja axʉʉkpʉ diꞌibʉts kyajaꞌijty njatuna̱ꞌa̱ñ.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Pa̱a̱ty kyajʉ dʉn ꞌyʉjtsʉty diꞌibʉ dʉn tyiimpy ja axʉʉkpʉ, yʉ pojpʉ dʉn diꞌibʉ ijtp ma̱ ʉjʉn, yʉꞌʉ dʉn tyiimpy ja axʉʉkpʉ.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Diꞌibʉts xyja̱jtp, ko njatuna̱ꞌa̱ñʉts diꞌibʉ oy, per jam ja pojpʉ ma̱ts ʉj.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Yʉ njot nwinma̱ꞌa̱ñʉts kyupejkypy amumduꞌuk jot ko ꞌyóyʉty ko ja Diosʉ ꞌyanaꞌamʉn jyʉnaꞌañ diꞌibʉts ndúnʉp,
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 per taa ma̱ts ʉj nꞌity tuꞌuk diꞌibʉts xymyʉdsipꞌa̱jtp. Yʉ pojpʉ yʉꞌʉts xytyuknimiimp ja axʉk winma̱ꞌa̱ñ, esʉ tya̱a̱dʉ tsyiptundʉ diꞌibʉts ʉj nnija̱ꞌa̱p diꞌibʉ oy, es dʉꞌʉnʉts xymyʉdaty éxtʉmʉ tsimyjyaꞌayʉn, es xytyukmʉdúñʉts agwanʉ ja pojpʉ.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 ¡Pʉroobʉ ʉj mʉt yʉꞌʉgyʉjxm tʉgekyʉ tya̱a̱dʉ! ¿Pʉ́nts xyajnitsoꞌogʉp ma̱ tya̱dʉ niniꞌx diꞌibʉ tʉ yajtuknika̱jxpéty ja oꞌkʉnʉ?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Yajja̱ꞌa̱ygyʉdákp ja Dios ko jyaaty ja nitsokʉn mʉt yʉꞌʉgyʉjxmʉ Nindsʉnꞌa̱jtʉm Jesukristʉ. Pes dʉꞌʉnʉts ʉj nꞌity: Nwinma̱ꞌa̱ñgyʉjxmts ʉj njatseky es ʉj ndúnʉt diꞌibʉ Dios ꞌyoyjya̱ꞌa̱p, per ja pojpʉ diꞌibʉ ijtp ma̱ts ʉjʉ nniniꞌx, jaꞌats ʉj xyajpekytyuump.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.