Romanos 7

Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mʉguꞌugítʉty, miidsʉty yajxón xyñijáwʉdʉ ja Diosʉ ꞌyanaꞌamʉn. Mnija̱ꞌa̱dʉp ko ja anaꞌamʉn jeꞌeyʉ dyajkutíky ma̱ ja̱ꞌa̱yʉn ma̱a̱nʉm jyikyꞌaty ja ja̱ꞌa̱y.
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 Nꞌokpʉjtákʉm, dʉꞌʉn ja anaꞌamʉn jyʉnaꞌañ ko tuꞌugʉ kasa̱a̱dʉ toxytyʉjk tiꞌigyʉ ꞌyity mʉdʉ ñaꞌay ma̱a̱nʉm ja ñaꞌay ꞌyakjikyꞌaty; per pʉn oꞌkp ja ñaꞌay, wʉꞌʉmp awa̱ꞌa̱tstúm ja toxytyʉjk es tpʉ́kʉt ja wiinkpʉ yedyʉjk.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 Pa̱a̱ty, pʉnʉ tya̱dʉ toxytyʉjk nayya̱jkʉp mʉt jatuꞌugʉ wiinkpʉ yedyʉjk ma̱a̱nʉm ꞌyakjikyꞌaty ja ñaꞌay, yajtʉgeepy ja pʉjk úkʉnʉ wyindsʉꞌkʉn; per pʉn oꞌkp ja ñaꞌay, kyaj dyajtʉgóy ja pʉjk úkʉnʉ wyindsʉꞌkʉn ko wiinkpʉ yedyʉjk tpeky.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 Nandʉꞌʉn miits mʉguꞌugítʉty, dʉꞌʉn miits mꞌittʉ éxtʉmxyʉp mꞌooktʉ ma̱ ja anaꞌamʉn es mdiꞌigyʉdʉt mʉt jatuꞌukpʉ, jaꞌa njʉna̱ꞌa̱nʉm mʉdʉ Kristʉ diꞌibʉ jikypyʉjk ko ꞌyokꞌeꞌky. Dʉꞌʉn ttuuñ es njikyꞌa̱jtʉm dʉꞌʉn éxtʉmʉ Dios ttseky.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Mʉt ko ma̱a̱nʉmʉ naty nduꞌunʉm diꞌibʉ nniniꞌxꞌa̱jt nguba̱jkꞌa̱jtʉm tsyejpy, net ja anaꞌamʉn oj xyjotꞌyujxʉm ko pojpʉ yʉꞌʉ diꞌibʉ naty nduꞌunʉm, es anaꞌamʉngyʉjxm ja pojpʉ jeꞌeyʉ niꞌigʉ oj xyꞌaktuktuna̱ꞌa̱nʉm ja axʉʉkpʉ es xytyuknimiꞌinʉm ja oꞌkʉn mʉt ko dʉꞌʉn nꞌadʉ́tsʉm.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Per tyam, mʉt ko tʉ nꞌoꞌkʉm mʉt ja Jesukristʉ es tʉ nꞌawa̱ꞌa̱tspʉdsʉꞌʉmʉnʉ ma̱ tadʉ anaꞌamʉn, kyaj nnakymyʉduꞌunʉm ja Dios mʉt yʉꞌʉyʉ ko nguydyuna̱ꞌa̱nʉm ja anaꞌamʉn jaybyety, nmʉduꞌunʉm ja Dios mʉt ja njotꞌa̱jt nwinma̱ꞌa̱ñꞌa̱jtʉm éxtʉm ja Espíritʉ Santʉ xytyukniꞌijxʉm.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 Pes, ¿mba̱a̱t njʉna̱ꞌa̱nʉm ko ja anaꞌamʉn yʉꞌʉjʉty ja pojpʉ? ¡Ni wiꞌix tsoo! Tadʉ anaꞌamʉndsʉ dʉꞌʉn tʉ xytyuknijawʉ ti dʉn pojpʉꞌa̱jtp. Kooxyʉbʉ tadʉ anaꞌamʉn tʉ kyajʉna̱ꞌa̱ñ: “Katʉ xyꞌadseky diꞌibʉ wiinkpʉ jyaꞌaꞌa̱jtypy”, kyajxyʉpts ʉj tʉ nnijawʉ ko dʉꞌʉn pyojpʉty ko ndsojkʉm diꞌibʉ wiinkpʉty myʉda̱jttʉp.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 Per kots tʉ nnijawʉ ja anaꞌamʉn, ja pojpʉts tʉ xymyoꞌoy tʉgekyʉ oytyim diꞌibʉ axʉk winma̱ꞌa̱ñʉty. Pes ko ja anaꞌamʉn kyaꞌity, kyaj ja pojpʉ ti mʉkꞌa̱jtʉn tmʉdaty.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 Ijt tuꞌugʉ tiempʉ ma̱ts njikyꞌajty ni nganija̱ꞌa̱jʉts ja anaꞌamʉn. Per kots oj nnijawʉ ja anaꞌamʉn, net ja peky xytyukꞌadsejkyʉts ja axʉkꞌa̱jtʉn esʉts xya̱jweꞌemy éxtʉmxyʉpts nꞌeeky.
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 Ja anaꞌamʉn diꞌibʉ Dios yajwʉꞌʉm es ʉj nnijáwʉt wiꞌixʉts njikyꞌátʉt winʉ xʉʉ winʉ tiempʉ, mʉt jaꞌagyʉjxm ja anaꞌamʉn ʉj nyajpʉjtaꞌagyʉts esʉts nba̱a̱dʉt ja tyʉydyuꞌunʉnʉ Dios.
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 Mʉt jaꞌagyʉjxm ja anaꞌamʉn ja pojpʉ tpaty wiꞌixʉts xywyinꞌʉʉnʉt esʉts ʉj xyajweꞌemy éxtʉmxyʉpts eeky nꞌity.
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 Tya̱a̱dʉ dʉꞌʉn xytyukꞌijxʉm ko tya̱dʉ anaꞌamʉn tyʉyꞌa̱jtʉnʉty, wya̱ꞌa̱dsʉty es ꞌyóyʉty.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 ¿Per tii, kyaj dʉꞌʉn jyaty ko diꞌibʉ dʉꞌʉn oy tʉ tyʉgatsy axʉʉk es tʉts xyaꞌeeky? ¡Ni wiꞌix tsoo! Ja pojpʉ dʉꞌʉn diꞌibʉts tʉ xyaꞌeeky, es mʉt yʉ anaꞌamʉn xytyuknija̱ꞌa̱jʉts ti dʉn ja pojpʉ, mʉt ko ma̱ yʉ anaꞌamʉn yajnijáwʉ ko jyantsyꞌaxʉʉgʉdyʉ tadʉ pojpʉ.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 Nnija̱ꞌa̱m ko tadʉ anaꞌamʉn yʉꞌʉ ya̱jk ja Dios, per pekyjyaꞌayʉts ʉj, dʉꞌʉnʉts ʉj nꞌity pekyoty éxtʉm tuꞌugʉ ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ niteeky ꞌyity.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Kyajts nnijawʉ pʉn tits xyja̱jtp; kyajts nduñ diꞌibʉts ndsejpy, niꞌigʉts nduñ diꞌibʉts kyaj njatuna̱ꞌa̱ñ.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Per pʉn ndiimbyʉts ja diꞌibʉts kyaj njatuna̱ꞌa̱ñ, nꞌʉxkajpyʉts ko yʉ tadʉ anaꞌamʉn ꞌyóyʉty.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Es dʉꞌʉn kyaj nnakyꞌʉjtsʉty diꞌibʉ kyaj tmʉmʉdoy ja Diosʉ ꞌyanaꞌamʉn, jaꞌa dʉꞌʉn ja pojpʉ diꞌibʉ dʉn ijtp ma̱ ʉjʉn.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Nnija̱ꞌa̱bʉts yajxón ko ma̱ ʉjʉn, pojpʉ ja̱ꞌa̱y, kyaj ni ti diꞌibʉ oy, jaꞌa ko njatunaambyʉts diꞌibʉ dʉn oy, per kyajts nmʉmadaꞌaky.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 Ma̱a̱xyʉp jyapa̱a̱dyʉty ndúnʉdʉts ja oybyʉ éxtʉmts njadsekyʉn, niꞌigʉts nꞌaktúñ ja axʉʉkpʉ diꞌibʉts kyajaꞌijty njatuna̱ꞌa̱ñ.
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Pa̱a̱ty kyajʉ dʉn ꞌyʉjtsʉty diꞌibʉ dʉn tyiimpy ja axʉʉkpʉ, yʉ pojpʉ dʉn diꞌibʉ ijtp ma̱ ʉjʉn, yʉꞌʉ dʉn tyiimpy ja axʉʉkpʉ.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Diꞌibʉts xyja̱jtp, ko njatuna̱ꞌa̱ñʉts diꞌibʉ oy, per jam ja pojpʉ ma̱ts ʉj.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 Yʉ njot nwinma̱ꞌa̱ñʉts kyupejkypy amumduꞌuk jot ko ꞌyóyʉty ko ja Diosʉ ꞌyanaꞌamʉn jyʉnaꞌañ diꞌibʉts ndúnʉp,
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 per taa ma̱ts ʉj nꞌity tuꞌuk diꞌibʉts xymyʉdsipꞌa̱jtp. Yʉ pojpʉ yʉꞌʉts xytyuknimiimp ja axʉk winma̱ꞌa̱ñ, esʉ tya̱a̱dʉ tsyiptundʉ diꞌibʉts ʉj nnija̱ꞌa̱p diꞌibʉ oy, es dʉꞌʉnʉts xymyʉdaty éxtʉmʉ tsimyjyaꞌayʉn, es xytyukmʉdúñʉts agwanʉ ja pojpʉ.
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 ¡Pʉroobʉ ʉj mʉt yʉꞌʉgyʉjxm tʉgekyʉ tya̱a̱dʉ! ¿Pʉ́nts xyajnitsoꞌogʉp ma̱ tya̱dʉ niniꞌx diꞌibʉ tʉ yajtuknika̱jxpéty ja oꞌkʉnʉ?
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Yajja̱ꞌa̱ygyʉdákp ja Dios ko jyaaty ja nitsokʉn mʉt yʉꞌʉgyʉjxmʉ Nindsʉnꞌa̱jtʉm Jesukristʉ. Pes dʉꞌʉnʉts ʉj nꞌity: Nwinma̱ꞌa̱ñgyʉjxmts ʉj njatseky es ʉj ndúnʉt diꞌibʉ Dios ꞌyoyjya̱ꞌa̱p, per ja pojpʉ diꞌibʉ ijtp ma̱ts ʉjʉ nniniꞌx, jaꞌats ʉj xyajpekytyuump.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.