Hebreus 11
Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs NTLH
1 Ko nmʉbʉjkʉm ja Dios, nmʉda̱jtʉm ja tʉyꞌa̱jtʉn ko yʉꞌʉ xymyoꞌoya̱ꞌa̱nʉm diꞌibʉ tʉ xywya̱ndákʉm, es nnija̱ꞌa̱m ko Dios tyiimpy diꞌibʉ kya̱jx oy ngaꞌijxʉm.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Ja nꞌaptʉjkꞌa̱jtʉm jaꞌa sitʉy myʉbʉjktʉ éxtʉm ja Dios ꞌyanma̱a̱yʉdʉ. Pa̱a̱dyʉ Dios ꞌyoyjya̱ꞌa̱dʉ.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Mʉbʉjkʉngyʉjxm njaygyujkʉm ko mʉt ja Diosʉ ꞌyayuk, tʉgekyʉ diꞌibʉ yaꞌijxp yajkoj jékyʉp mʉt diꞌibʉ kyaj oj yaꞌixy.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Mʉbʉjkʉngyʉjxm ja Abel twindsʉꞌkʉ ja Dios mʉt tuꞌugʉ windsʉꞌkʉn waanʉ oybyʉ kʉdiinʉm diꞌibʉ ya̱jk ja ꞌyajtsy Kaín, pa̱a̱ty ja Dios tpʉjtáky ja Abel éxtʉmʉ ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ tyiimpy ja tʉyꞌa̱jtʉn es tkupejky ja wyindsʉꞌkʉn. Oy ja Abel tʉ jyaꞌoꞌknʉ, dʉꞌʉn jaꞌa éxtʉmxyʉp ꞌyakkajxy, jaꞌa ko yajmadyaꞌaky wiꞌix tmʉbejky.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Mʉbʉjkʉngyʉjxm ja Enokʉ Dios myʉnʉjxʉ tsa̱jpótm jiiky, es ni pʉ́n tkanakyꞌijxy, mʉt ko ja Diosʉ naty tʉ myʉnejxyʉty. Dʉꞌʉn ja Diosʉ jyaaybyajtʉn tmadyaꞌaky ko Dios jotkujk ꞌyity mʉt ja Enok kyajnʉmʉ naty tmʉnejxy.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Kyaj pʉ́n mba̱a̱t ttukjotkʉdaꞌaky ja Dios pʉn kyaj tmʉbeky, jaꞌa ko pʉ́n myʉwingeempy ja Dios, koonʉm tmʉbʉ́kʉt ko jyaaty ja Dios es ko kyuniꞌxypy diꞌibáty ꞌyʉxta̱a̱ydyʉp.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Ko Noꞌee Dios ꞌyawa̱ꞌa̱nʉ ko myina̱ꞌa̱ñ ja mʉk tuu, mʉbʉjkʉngyʉjxm ja Noꞌee dyajkojy tuꞌugʉ barkʉ jantsy mʉj es tsyoꞌogʉt yʉꞌʉ mʉdʉ fyamilyʉ, oyʉ naty kyakʉxeꞌeky ko myina̱ꞌa̱ñ ja tuu; es dʉꞌʉn mʉt ko tmʉbejky ja Dios, ja Noꞌee oj wyeꞌemy oy mʉt ja Dios, es dyajnigʉxeꞌky ko pekymyʉʉt ja naxwíñʉdʉ ja̱ꞌa̱yʉty.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Mʉbʉjkʉngyʉjxm ja Abra̱a̱n tmʉmʉdooy ja Dios ko yaꞌꞌanma̱a̱y es pyʉdsʉ́mʉt ma̱ ja ñax kya̱jpn, es ñʉjxʉt ma̱ wiink nax diꞌibʉ ꞌyaxa̱jʉyaampy éxtʉmʉ kuma̱ꞌa̱ñ, oy tkanijawʉ ma̱ ñejxy.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Mʉbʉjkʉngyʉjxm tsyʉna̱a̱y wit tʉgoty éxtʉmʉ jaybyeꞌxyʉn ma̱ ja naxwíñʉdʉ diꞌibʉ natyʉ Dios tʉ tyukmʉwa̱nda̱a̱gʉty; es dʉꞌʉn ttuundʉ ja Isa̱a̱ es ja Jakoob, diꞌibʉ naty tʉ tꞌaxá̱jʉdʉ nandʉꞌʉnʉ tadʉ wa̱ndakʉn.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Es Abra̱a̱n tamʉ naty tꞌawixy ja ka̱jpn mʉt ja potsy ʉjxʉ mʉkpʉ, diꞌibʉ Dios tyuknibʉjtákʉ es yajkoj.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Mʉbʉjkʉngyʉjxm ja Abra̱a̱n tꞌaxa̱jʉ es ꞌyuꞌunkteetyꞌata̱ꞌa̱ñ oy naty jyamʉjja̱ꞌa̱yꞌa̱jnʉ, esʉ Saarʉ kyaj mba̱a̱dʉ naty ꞌyuꞌunkmʉdáty, mʉt ko Abra̱a̱n myʉbʉjk ja Dios ko kyuydyunaampy ja wya̱ndakʉn;
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 es dʉꞌʉnʉ tya̱dʉ Abra̱a̱n, diꞌibʉ oy naty jyamʉjja̱ꞌa̱yꞌa̱jnʉ, tmʉda̱jty tʉgoymyayʉ tyʉʉmp ꞌya̱a̱dsʉty, jantsy may éxtʉmʉ mʉdsa̱ꞌa̱ tsa̱jpótm o éxtʉmʉ puꞌu jikymyejyñbyʉꞌa̱a̱y, diꞌibʉ ni pʉ́n mba̱a̱t tkamadsyoy.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Nidʉgékyʉdyʉ tya̱dʉ ja̱ꞌa̱yʉty ꞌyoꞌktʉ es kyajyʉm oj tꞌaxá̱jʉdʉ diꞌibʉ Dios oj tyukmʉwa̱nda̱a̱gʉdʉ; per mʉbʉjkʉngyʉjxm oj jagam tmʉjꞌijxpejty xondakʉn mʉʉt, es tjaygyujkʉdʉ ko jyabyeꞌxyꞌáttʉ ya̱ naxwiiñ.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Pes diꞌibʉ dʉꞌʉn tyuundʉp, jaꞌa yajjaygyujkʉp wa̱ꞌa̱ts ko ꞌyakꞌʉxtaapyñʉm ma̱ kyuga̱jpnꞌátʉt.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Kooxyʉp jaꞌa twinma̱ꞌa̱ñꞌáttʉ ja ñax kya̱jpn ma̱ tʉ tsyoondʉ, tʉʉxyʉp ñajʉmbijnʉdʉ;
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 per kom jaꞌa dʉꞌʉn tsyojktʉp ja waanʉ oybyʉ ka̱jpn, jaꞌa njʉna̱ꞌa̱nʉm ja diꞌibʉ tsa̱jpótm, pa̱a̱dyʉ Dios kyaj ttuktsoydyúñ es jyʉnaꞌañ ko yʉꞌʉ Dios jyaꞌayꞌátʉdʉ, pes tam yaꞌʉxkujkʉdʉ tuꞌugʉ kya̱jpn.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Ja Abra̱a̱n, ko Dios ꞌyanma̱a̱yʉ es ttukwindsʉꞌʉgʉdʉt ja ꞌyuꞌunk, myʉmʉdoo ja Dios es nʉjx dyaꞌooga̱ꞌa̱ñ ja ꞌyuꞌunk Isa̱a̱ es wyindsʉꞌkʉnꞌátʉt, oyʉ naty ja Dios tyukwa̱ndákʉdʉ ko ꞌyanma̱a̱yʉ:
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 “Yʉꞌʉgyʉjxmʉ Isa̱a̱ xymyʉdátʉt ja tʉʉmp a̱a̱ts.”
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Dʉꞌʉn ttuuñ mʉt ko tpawinma̱a̱y yajxón ko Dios mba̱a̱t dyajjikypyéky ja Isa̱a̱. Es jaꞌagyʉjxm ko tʉ Abra̱a̱n ttuknibʉjta̱a̱gʉ es dyaꞌoogʉt ja ꞌyuꞌunk, dʉꞌʉnʉ naty éxtʉmxyʉp ja Abra̱a̱n tꞌaxa̱jʉ jatʉgok jiiky ja ꞌyuꞌunk ma̱ naty tʉ tꞌokꞌya̱jkpʉ windsʉꞌkʉn.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Mʉbʉjkʉngyʉjxm ja Isa̱a̱ tꞌanma̱a̱y ja Jakoob esʉ Esa̱ꞌuu ja kunuꞌxʉn diꞌibʉ mina̱a̱mp.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Mʉbʉjkʉngyʉjxm ja Jakoob ko naty tyimꞌoogánnʉ, tkuniꞌxy ja ꞌyókʉty, Josee ꞌyuꞌungʉty, es ñaygyudijyʉty ma̱ ja tya̱jk es tꞌawdaty ja Dios.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Mʉbʉjkʉngyʉjxm ja Josee ko naty tyimꞌoogánnʉ, tꞌanma̱a̱y ja myʉgaꞌaxʉty ko Dios yajpʉdsʉma̱ꞌa̱nʉdʉ Ejiptʉ es yajnʉjxa̱ꞌa̱nʉdʉ jatʉgok ma̱ ja kyʉꞌʉmga̱jpn, es pa̱a̱ty ja Josee ttukꞌanaꞌamdʉ yʉꞌʉjʉty, tꞌanʉʉmʉdʉ: “Ko miits mbʉdsʉ́mdʉt ya̱a̱, myajnʉjxtʉp nandʉꞌʉn ja nwa̱a̱y nba̱jkʉts.”
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Mʉbʉjkʉngyʉjxm ja Moisesʉ tya̱a̱k tyeety yajꞌyaꞌkʉ tʉgʉk poꞌo ayuꞌudsyʉ, mʉt ko jyantsytsyújʉty es kyaj ttsʉꞌkʉdʉ es tkakuydyúnʉt ja reyʉ ꞌyanaꞌamʉn.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Mʉbʉjkʉngyʉjxm ja Moisés ko oj yaꞌknʉ, kyaj tkupejky es yaꞌꞌandíjʉt ko mya̱a̱nkꞌátyʉty ja reyʉ ñʉʉx.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Waanʉ niꞌigʉ ttsejky es axʉʉk yajtúnʉt mʉt ja Diosʉ jyaꞌayʉty, es kʉdiinʉmxyʉp ko tuk tsojk pekyoty xyonda̱ꞌa̱gʉt.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Es mʉt ko ꞌyawijxypyʉ naty ko ja Dios myoꞌoyaꞌañʉdyʉ natyʉ mayꞌa̱jtʉn, pa̱a̱ty twinma̱a̱y ko waanʉ niꞌigʉ ꞌyóyʉty ꞌyayówʉt mʉt yʉꞌʉgyʉjxm ja Kristʉ, kʉdiinʉm tmʉdátʉt tʉgekyʉ ja myʉkja̱ꞌa̱yꞌa̱jtʉnʉty ja Ejiptʉ ja̱ꞌa̱yʉty.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Mʉbʉjkʉngyʉjxm ja Moisés kyaj ttsʉꞌkʉ ko ꞌyékyʉty ja rey, es tsoꞌon Ejiptʉ; es dyajꞌyoꞌoy ja tyuꞌu éxtʉm jyawʉ tꞌixy ja Dios kʉꞌʉm, oy ni pʉ́n mba̱a̱t tkaꞌixy ja Dios.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Mʉbʉjkʉngyʉjxm ja Moisés ttuuñ ja paskʉ xʉʉ, es ttukꞌaneꞌemy ja israelítʉty es ttuknixijkxtʉt ja tyʉjk aga̱j mʉt ja borreegʉ ñeꞌpyñ, es dʉꞌʉn ja anklʉs diꞌibʉ Dios kyajx es dyaꞌoogʉt ja Ejiptʉ kaꞌaxkópkʉty, kyaj dyaꞌoogʉt ni tuꞌugʉ israelitʉ ja̱ꞌa̱yʉty.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Mʉbʉjkʉngyʉjxm ja israelitʉ ja̱ꞌa̱yʉty ttukna̱jxtʉ ja Tsapts Jikymyejyñ éxtʉm jyawʉ windʉꞌʉtstuuy; per ko ja Ejiptʉ ja̱ꞌa̱yʉty nandʉꞌʉn tjatuknaxandʉ, nidʉgekyʉ ñʉʉjiꞌxta̱a̱ydyʉ.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Mʉbʉjkʉngyʉjxm ja Jerikoo ka̱jpn nabots kyʉda̱a̱da̱a̱y ko ja israelitʉ ja̱ꞌa̱yʉty tnaꞌꞌawdijttʉ ja ka̱jpn jʉxtujk xʉʉ.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Mʉbʉjkʉngyʉjxm ja kujeñdyoꞌoxy Raap kyaj ꞌyeꞌky ko kyʉda̱a̱da̱a̱y ja ka̱jpn nabots, mʉt ko yʉꞌʉ tꞌaxa̱jʉ es dyajja̱jttáky ja majtskpʉ ijxtuumbʉ.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 ¿Tits nꞌaktimnimadya̱ꞌa̱gʉt niꞌigʉ ja ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ myʉbʉjktʉ Dios? Pes kyajtsʉ tiempʉ nmʉdaty esʉts nnimadya̱ꞌa̱gʉt ja wiink ja̱ꞌa̱yʉty éxtʉmʉ Jedeón, Barak, Sansón, Jeftee, Davit, Samwel esʉ wiingátypyʉ ja Diosʉ kyuga̱jxpʉty.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Mʉbʉjkʉngyʉjxm myʉmadaktʉ wiink naxwíñʉdʉ, tyuundʉ diꞌibʉ dʉn tʉyꞌa̱jtʉn, ꞌyaxá̱jʉdʉ diꞌibʉ Diosʉ naty tʉ tyukmʉwa̱nda̱a̱gʉdʉ, yajmujk ja ka̱a̱jʉ ꞌya̱a̱,
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 yajpiꞌtstʉ ja mʉj jʉʉn, yajtsók kʉdiibʉ ꞌyoogʉt mʉt ja espa̱a̱dʉ, myʉja̱a̱dʉjkʉ ko naty ja myʉja̱a̱ kyaꞌity, naybyʉjtákʉdʉ jotmʉk ma̱ tsyiptundʉ, es myʉmadaktʉ ja myʉdsip diꞌibʉ tsoꞌondʉp wiink naxwíñʉdʉ.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Japʉ toxytyʉjk diꞌibʉ Dios yajjikypyʉjkxʉdʉ ja ꞌyoꞌkpʉty.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Na̱a̱gʉty yajnixík yajtukxíktʉ es yajwojptʉ. Wiingátypyʉ yajtsiimy kʉwʉʉñ mʉt ja kadenʉ.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Na̱a̱gʉty ꞌyoꞌktʉ kuka̱ꞌa̱tsy, wiingátypyʉ ꞌyoꞌktʉ kimy mʉt ja espa̱a̱dʉ, esʉ wiingátypyʉ yajjʉꞌtwaꞌxy. Na̱a̱gʉty jyʉdittʉ éxtʉmʉ ayoobʉ ja̱ꞌa̱yʉty ma̱a̱yʉm, yʉꞌʉyʉ wyitꞌa̱jttʉp ja borreegʉ ak esʉ tsyiip ak, ni ti tkamʉda̱jttʉ, pyajʉdijtʉdʉ ja ja̱ꞌa̱y es axʉʉk yajtuundʉ.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Tya̱dʉ ayoobʉty jyʉdijttʉ winꞌaamy wimbejy es jyikyꞌa̱jttʉ a̱a̱ngóty es nax jutoty. Tʉgekyʉ tya̱a̱dʉ, Dios mʉduumbʉty yʉꞌʉ, es pʉ́nʉdyʉ naxwíñʉdʉ winma̱ꞌa̱ñ jaꞌaꞌa̱jtʉdʉp kyaj ñitʉ́kʉty es jyikyꞌáttʉt tiꞌigyʉ mʉʉt.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Mʉt ko tmʉbʉjktʉ ja Dios, jaꞌagyʉjxm yaꞌoyjya̱ꞌa̱dʉ. Oyjyadʉꞌʉnʉty, ni pʉ́n niduꞌuk yʉꞌʉjʉty tkaꞌꞌaxa̱jʉ diꞌibʉ Dios wya̱ndak,
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 mʉt ko Dios tʉ naty ttuknibʉjta̱a̱gʉ waanʉ oy mʉt ʉdsa̱jtʉm, jaꞌa yʉꞌʉ es jeꞌeyʉ mʉt ʉdsa̱jtʉm ꞌyíttʉt kexy kaꞌpxy oy es wa̱ꞌa̱ts.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.