Atos 19
Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs ARA
1 Es ko Apolʉs ꞌyijty Korintʉ, netʉ Pa̱a̱blʉ tnina̱jxnʉ tun kopk. Ta jyajty Éfesʉ ma̱ tpaty na̱a̱gʉdyʉ ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ myʉbʉjktʉp.
1 Aconteceu que, estando Apolo em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Esʉ Pa̱a̱blʉ dyajtʉʉy:
2 perguntou-lhes: Recebestes, porventura, o Espírito Santo quando crestes? Ao que lhe responderam: Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Netʉ Pa̱a̱blʉ dyajtʉʉy:
3 Então, Paulo perguntou: Em que, pois, fostes batizados? Responderam: No batismo de João.
4 Esʉ Pa̱a̱blʉ ꞌyanma̱a̱yʉ:
4 Disse-lhes Paulo: João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que vinha depois dele, a saber, em Jesus.
5 Es ko tmʉdoodʉ tya̱a̱dʉ, net ñʉbajtta̱a̱ydyʉ mʉt ja Nindsʉnꞌa̱jtʉm Jesusʉ xyʉʉ.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados em o nome do Senhor Jesus.
6 Es ko ja Pa̱a̱blʉ tkʉꞌʉnikooñ ja ja̱ꞌa̱yʉty, net ja Espíritʉ Santʉ ñimiinʉdʉ, es ja ja̱ꞌa̱yʉty tka̱jxtʉ wiingátypyʉ ayuk es tka̱jxwa̱ꞌxtʉ ja Diosʉ ꞌyayuk.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Nima̱jmajtskʉn ja yedyʉjk wyínʉty.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Tʉgʉk poꞌo Pa̱a̱blʉ oj yoꞌoy ma̱ ja tsa̱jptʉjk, es ni nʉꞌʉn kyaja̱ꞌa̱w kyatsʉꞌkʉ tmʉgajxy ja ja̱ꞌa̱y es tmʉbʉ́ktʉt wiꞌix ja Diosʉ kyutujkʉn.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, dissertando e persuadindo com respeito ao reino de Deus.
9 Per tap ja ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ kyaj tmʉbʉjktʉ diꞌibʉ Pa̱a̱blʉ kyajxypy, es kya̱jxtʉ axʉʉk mʉt ko yʉꞌʉ tpanʉjxtʉ ja Jesús éxtʉm ja Kristʉ. Net ja Pa̱a̱blʉ tsyoꞌoñ ma̱ ja tsa̱jptʉjk es tmʉnejxy ja diꞌibʉ myʉbʉjk ma̱ Tiranʉ ꞌyeskwelʉ, es jap mʉʉt ñaygya̱jxʉdʉ bom bom.
9 Visto que alguns deles se mostravam empedernidos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo, apartando-se deles, separou os discípulos, passando a discorrer diariamente na escola de Tirano.
10 Dʉꞌʉn yaꞌʉxpejky majtsk jʉmʉjt, pa̱a̱ty nidʉgekyʉ ja ja̱ꞌa̱y ojts tnijáwʉdʉ ja Jesusʉ ꞌyayuk jam Asyʉ ña̱a̱xóty, dʉꞌʉn diꞌibʉ israelítʉty es nandʉꞌʉn diꞌibʉ kyaj ꞌyisraelítʉty.
10 Durou isto por espaço de dois anos, dando ensejo a que todos os habitantes da Ásia ouvissem a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Es ja Dios ttuuñ jantsy mʉj ja mʉjꞌa̱jtʉn mʉt ja Pa̱a̱blʉ.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Esʉ ja̱ꞌa̱y ttuknimiindʉ Pa̱a̱blʉ yʉ payʉ esʉ wit, esʉ Pa̱a̱blʉ jeꞌeyʉ yajtukpáty ja wit, es yajtukninʉjxtʉ ja puma̱ꞌa̱y es ꞌyagʉdakta̱a̱ydyʉ. Es pʉ́nʉ kaꞌoybyʉ myʉda̱jttʉp, nandʉꞌʉn pyʉdsʉʉmda̱ꞌa̱y.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Es jap nijaꞌajʉty ja israelítʉty diꞌibʉ jʉdijttʉp ka̱jpnga̱jpn es dyajpʉdsʉ́mdʉ ja kaꞌóybyʉty diꞌibʉ ja̱ꞌa̱y myʉda̱jttʉp. Ta tjayajpʉdsʉmandʉ ja kaꞌóybyʉty mʉt ja xyʉʉ ja Nindsʉnꞌa̱jtʉm Jesús, es tꞌanma̱a̱ydyʉ ja kaꞌóybyʉty:
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre possessos de espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Es dʉꞌʉn tyuundʉ nijʉxtujk tukkaꞌax yʉ Eseevʉ, israelitʉ teedywyindsʉ́nʉ mya̱a̱ngʉty.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Es tʉgok ko dʉꞌʉn ttunandʉ, ja ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ kaꞌoybyʉ myʉda̱jtypyʉ net ꞌyadsoojʉ:
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: Conheço a Jesus e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Esʉ tya̱dʉ yedyʉjk diꞌibʉ myʉda̱jtypy ja kaꞌoybyʉ, net kyʉxpujty ja̱ꞌa̱y ñikʉjxy es axʉʉk ttuuñ nidʉgekyʉ, yajwojpta̱a̱ydyʉ tʉgoty, es dyajkakta̱a̱ydyʉ niwa̱ꞌa̱ts ʉxwa̱ꞌa̱ts es tsyayujtta̱a̱ydyʉ.
16 E o possesso do espírito maligno saltou sobre eles, subjugando a todos, e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, desnudos e feridos, fugiram daquela casa.
17 Es ko tnija̱ꞌa̱dʉ nidʉgekyʉ diꞌibʉ tsʉna̱a̱ydyʉp jap Éfesʉ, israelítʉty es diꞌibʉ kyaj, net tsyʉꞌkʉdyaaydyʉ es twindsʉꞌkʉdʉ ja Nindsʉnꞌa̱jtʉm Jesús.
17 Chegou este fato ao conhecimento de todos, assim judeus como gregos habitantes de Éfeso; veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Nandʉꞌʉn may diꞌibʉ myʉbʉjktʉ myiindʉ mayjyaꞌayóty es tniga̱jxtʉ ja pyeky diꞌibʉ tʉ ttundʉ,
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 es may yʉ ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ tʉ ttuñ yʉ brujʉ winma̱ꞌa̱ñ, dyajmiindʉ ñeky es tninoꞌktʉ mayjyaꞌay wyinduuy. Es ko twijtstʉ ja kywentʉ nʉꞌʉn ja ñekyʉ tsyoo, jaꞌa twijtspʉdsʉʉmdʉ justyikxymya̱jk milʉ platʉ meeñ, es tuꞌukpʉ platʉ dʉꞌʉn éxtʉm tuk xʉʉ yajmʉjúy yʉ tuumbʉ.
19 Também muitos dos que haviam praticado artes mágicas, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculados os seus preços, achou-se que montavam a cinquenta mil denários.
20 Es dʉꞌʉn oj ñejxy ja Diosʉ ꞌyayuk oymya̱a̱ty es dyaꞌijxʉ myʉkꞌa̱jtʉn.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Es ko tya̱a̱dʉ ñajxy, net ja Pa̱a̱blʉ jyʉnáñ ñʉjxa̱ꞌa̱ñ Jerusalén, es ñaxa̱ꞌa̱ñ Masedoñʉ es Akayʉ. Nandʉꞌʉn jyʉnáñ ko tsyoonʉt Jerusalén, ta ñʉjxa̱ꞌa̱ñ Romʉ.
21 Cumpridas estas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia, considerando: Depois de haver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Net tkejxy jap Masedoñʉ nimajtskʉ pyudʉjkʉbʉ, Timotee mʉdʉ Erastʉ, esʉ Pa̱a̱blʉ ꞌyakweꞌemy ma̱ Asyʉ ñax.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que lhe ministravam, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na Ásia.
23 Es ma̱ tadʉ tiempʉ ja ja̱ꞌa̱y niꞌigʉ ttukꞌya̱ꞌa̱x ttukjoktʉ jam Éfesʉ mʉt jaꞌagyʉjxm pʉ́nʉty pyanʉjxtʉp ja Jesús éxtʉm ja Kristʉ.
23 Por esse tempo, houve grande alvoroço acerca do Caminho.
24 Tamʉ naty tuꞌugʉ plateerʉ diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Demetrʉ. Tadʉ Demetrʉ yaꞌꞌagojwinna̱jxypy mʉdʉ platʉ ja tsa̱jptʉjk ma̱ tꞌawdattʉ Dyanʉ, es net tteeky ja tsa̱jptʉjkuꞌunk. Niꞌigʉ myeeñbya̱a̱ttʉ ja Demetrʉ es pʉ́nʉty mʉʉt tyundʉ.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Pa̱a̱dyʉ Demetrʉ dyajnaymyujkʉdʉ ja ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ tyuunkꞌa̱jttʉbʉ tadʉ tuunk, es tꞌanma̱a̱ydyʉ:
25 convocando-os juntamente com outros da mesma profissão, disse-lhes: Senhores, sabeis que deste ofício vem a nossa prosperidade
26 Per miits mꞌijxtʉp es mmʉdoodʉp ko tadʉ Pa̱a̱blʉ jyʉnaꞌañ ko yʉ dios diꞌibʉ yedyʉjk kyoj yaꞌoꞌoyʉdʉp, kyaj yʉꞌʉ Dyiósʉty. Es dʉꞌʉnʉ mayjyaꞌay ttukmʉbeky, kyaj yaayʉty Éfesʉ, nandʉꞌʉn ma̱ tʉgekyʉ Asyʉ ñaxwíñʉdʉ.
26 e estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Nʉgoo tya̱a̱dʉ tꞌokkudsʉꞌʉgʉꞌa̱jnʉ, kyaj yʉꞌʉ jeꞌeyʉ ko nduunkꞌa̱jtʉm kyutʉgóyʉt, nandʉꞌʉn tsojk nʉjkx pʉ́n kyaj tꞌokmʉjpʉjtáknʉ yʉ nda̱a̱kꞌa̱jtʉm Dyanʉ tsya̱jptʉjk, nan tsojk nʉjx kyutʉgooyñʉ ja myʉjꞌa̱jtʉn yʉ nda̱a̱kꞌa̱jtʉm Dyanʉ, diꞌibʉ tyam ꞌyawda̱jtypy ja ja̱ꞌa̱y ya̱ Asyʉ es tʉgekyʉ naxwíñʉdʉ.
27 Não somente há o perigo de a nossa profissão cair em descrédito, como também o de o próprio templo da grande deusa, Diana, ser estimado em nada, e ser mesmo destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Ko tmʉdoodʉ tya̱a̱dʉ ja ja̱ꞌa̱yʉty, net jyotꞌambʉjkta̱a̱ydyʉ es yax jyojktʉ:
28 Ouvindo isto, encheram-se de furor e clamavam: Grande é a Diana dos efésios!
29 Es dʉꞌʉn ja ja̱ꞌa̱yʉ wyinma̱ꞌa̱ñ jyoꞌpta̱a̱ydyʉ ma̱ tʉgekyʉ ka̱jpn. Es net tma̱jtstʉ ja Pa̱a̱blʉ jyamyʉʉt diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Gayʉ esʉ Aristarkʉ, nimajtskʉ tadʉ yedyʉjk jap kyuga̱jpnʉty Masedoñʉ, es dyajnʉjxtʉ tpawijts tpajʉdojttʉ ma̱ ja kyumda̱ttʉjk, ma̱ ñaymyujkʉdʉ mayjyaꞌay.
29 Foi a cidade tomada de confusão, e todos, à uma, arremeteram para o teatro, arrebatando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Net ja Pa̱a̱blʉ nandʉꞌʉn jyatʉkʉyáñ jap es tjamʉga̱jxáñ ja mayjyaꞌay, per ja diꞌibʉ myʉbʉjktʉ kyaj ñasma̱jtsʉ.
30 Querendo este apresentar-se ao povo, não lhe permitiram os discípulos.
31 Es nandʉꞌʉn na̱a̱gʉty ja Pa̱a̱blʉ myʉtnaymyaayʉbʉ diꞌibʉ kuduunkꞌa̱jttʉp Asyʉ, ꞌyanma̱a̱yʉ ko kyaj tyʉ́kʉt jap.
31 Também asiarcas, que eram amigos de Paulo, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse indo ao teatro.
32 Es ma̱ ja mayjyaꞌayʉ naty jap niꞌigʉ jyantsyya̱ꞌa̱x jyantsyjyoktʉ, tam tuk peky diꞌibʉ wiink jʉnándʉp, es jatuk peky nan wiink. Ni kyayajjaygyúkʉ ti dʉn kya̱jxtʉp o ti dʉn ko ñaymyúkʉdʉ.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia caíra em confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Es nijaꞌajʉty diꞌibʉ jap ttukmʉmadyaktʉ yajxón ja Alejandrʉ wiꞌixʉ naty ꞌyadʉꞌʉtstʉ. Es ja israelítʉty tsyojktʉ esʉ Alejandrʉ ñiwa̱ꞌkpʉdsʉ́mʉdʉt ma̱ ja mayjyaꞌayʉn. Net tꞌadijwa̱ꞌxtʉ ja ja̱ꞌa̱yʉty es dyaꞌꞌawatstʉ ja tuꞌu es tmʉnʉjxtʉ ja Alejandrʉ mayjyaꞌay wyindum. Es yʉꞌʉ ttukꞌijxy ja kyʉꞌʉ es ꞌyamóndʉt es jyaka̱jxáñ mʉt yʉꞌʉjʉty.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Per ko tnija̱ꞌa̱dʉ ko yʉꞌʉ ꞌyisraelítʉty, net yax jyojktʉ nidʉgekyʉ oy majtsk oorʉn:
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Net ja Éfesʉ ʉskriba̱a̱n dyaꞌꞌamooñ ja ja̱ꞌa̱yʉty, es tꞌanma̱a̱y:
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: Senhores, efésios: quem, porventura, não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Es kyaj mba̱a̱t pʉ́n jyʉnaꞌañ ko kyaj tyʉyꞌa̱jtʉnʉty. Pa̱a̱ty amondʉ es winmaydyʉ yajxón pʉn ti mdunándʉp.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos mantenhais calmos e nada façais precipitadamente;
37 Yʉ tadʉ yedyʉjkʉty diꞌibʉ miits tʉ xyajmíndʉ, kyaj tʉ tmaatstʉ tiity jap tsa̱jptʉgóty es kyaj wiꞌix jyʉna̱ꞌa̱ndʉ axʉʉk mʉdʉ ndiosꞌa̱jtʉm Dyanʉ.
37 porque estes homens que aqui trouxestes não são sacrílegos, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Es pʉnʉ Demetrʉ esʉ diꞌibʉ mʉʉt tyundʉ myʉda̱jtypy ja tʉyꞌa̱jtʉn, es pʉn ñiꞌʉʉnʉyaampy, pes taa yʉ fwez es taa yʉ justisʉtʉjk. Jam mba̱a̱t tꞌawanʉ es tkʉyákʉt ja tyʉyꞌa̱jtʉn niduꞌuk niduꞌuk.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, há audiências e procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Es pʉn miits mmʉda̱jttʉp jatuꞌugʉ ʉꞌʉnʉn, pes mʉga̱jxtʉ justisʉtʉjk ko ja̱ꞌa̱y yajnaymyúkʉdʉ esʉ juntʉ xytyúndʉt yajxón.
39 Mas, se alguma outra coisa pleiteais, será decidida em assembleia regular.
40 Jaꞌa ko pʉn yʉꞌʉ gobyeernʉ tnijáwʉt diꞌibʉ tyam mduundʉp, mba̱a̱t xypyekymyoꞌoyʉm éxtʉmʉ tsiptuumbʉ, mʉt ko kyaj mba̱a̱t nmoꞌoyʉm yʉ tʉyꞌa̱jtʉn diꞌibʉ tyam mduundʉp.
40 Porque também corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Es ko tya̱a̱dʉ dʉꞌʉn jyʉnáñ, net tꞌanma̱a̱y ja ja̱ꞌa̱y es ñʉjxta̱a̱yñʉt.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.