Atos 19
Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs ARIB
1 Es ko Apolʉs ꞌyijty Korintʉ, netʉ Pa̱a̱blʉ tnina̱jxnʉ tun kopk. Ta jyajty Éfesʉ ma̱ tpaty na̱a̱gʉdyʉ ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ myʉbʉjktʉp.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo tendo atravessado as regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Esʉ Pa̱a̱blʉ dyajtʉʉy:
2 perguntou-lhes: Recebestes vós o Espírito Santo quando crestes? Responderam-lhe eles: Não, nem sequer ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Netʉ Pa̱a̱blʉ dyajtʉʉy:
3 Tornou-lhes ele: Em que fostes batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Esʉ Pa̱a̱blʉ ꞌyanma̱a̱yʉ:
4 Mas Paulo respondeu: João administrou o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que após ele havia de vir, isto é, em Jesus.
5 Es ko tmʉdoodʉ tya̱a̱dʉ, net ñʉbajtta̱a̱ydyʉ mʉt ja Nindsʉnꞌa̱jtʉm Jesusʉ xyʉʉ.
5 Quando ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Es ko ja Pa̱a̱blʉ tkʉꞌʉnikooñ ja ja̱ꞌa̱yʉty, net ja Espíritʉ Santʉ ñimiinʉdʉ, es ja ja̱ꞌa̱yʉty tka̱jxtʉ wiingátypyʉ ayuk es tka̱jxwa̱ꞌxtʉ ja Diosʉ ꞌyayuk.
6 Havendo-lhes Paulo imposto as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e falavam em línguas e profetizavam.
7 Nima̱jmajtskʉn ja yedyʉjk wyínʉty.
7 E eram ao todo uns doze homens.
8 Tʉgʉk poꞌo Pa̱a̱blʉ oj yoꞌoy ma̱ ja tsa̱jptʉjk, es ni nʉꞌʉn kyaja̱ꞌa̱w kyatsʉꞌkʉ tmʉgajxy ja ja̱ꞌa̱y es tmʉbʉ́ktʉt wiꞌix ja Diosʉ kyutujkʉn.
8 Paulo, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, discutindo e persuadindo acerca do reino de Deus.
9 Per tap ja ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ kyaj tmʉbʉjktʉ diꞌibʉ Pa̱a̱blʉ kyajxypy, es kya̱jxtʉ axʉʉk mʉt ko yʉꞌʉ tpanʉjxtʉ ja Jesús éxtʉm ja Kristʉ. Net ja Pa̱a̱blʉ tsyoꞌoñ ma̱ ja tsa̱jptʉjk es tmʉnejxy ja diꞌibʉ myʉbʉjk ma̱ Tiranʉ ꞌyeskwelʉ, es jap mʉʉt ñaygya̱jxʉdʉ bom bom.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho diante da multidão, apartou-se deles e separou os discípulos, discutindo diariamente na escola de Tirano.
10 Dʉꞌʉn yaꞌʉxpejky majtsk jʉmʉjt, pa̱a̱ty nidʉgekyʉ ja ja̱ꞌa̱y ojts tnijáwʉdʉ ja Jesusʉ ꞌyayuk jam Asyʉ ña̱a̱xóty, dʉꞌʉn diꞌibʉ israelítʉty es nandʉꞌʉn diꞌibʉ kyaj ꞌyisraelítʉty.
10 Durou isto por dois anos; de maneira que todos os que habitavam na Ásia, tanto judeus como gregos, ouviram a palavra do Senhor.
11 Es ja Dios ttuuñ jantsy mʉj ja mʉjꞌa̱jtʉn mʉt ja Pa̱a̱blʉ.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia milagres extraordinários,
12 Esʉ ja̱ꞌa̱y ttuknimiindʉ Pa̱a̱blʉ yʉ payʉ esʉ wit, esʉ Pa̱a̱blʉ jeꞌeyʉ yajtukpáty ja wit, es yajtukninʉjxtʉ ja puma̱ꞌa̱y es ꞌyagʉdakta̱a̱ydyʉ. Es pʉ́nʉ kaꞌoybyʉ myʉda̱jttʉp, nandʉꞌʉn pyʉdsʉʉmda̱ꞌa̱y.
12 de sorte que lenços e aventais eram levados do seu corpo aos enfermos, e as doenças os deixavam e saíam deles os espíritos malignos.
13 Es jap nijaꞌajʉty ja israelítʉty diꞌibʉ jʉdijttʉp ka̱jpnga̱jpn es dyajpʉdsʉ́mdʉ ja kaꞌóybyʉty diꞌibʉ ja̱ꞌa̱y myʉda̱jttʉp. Ta tjayajpʉdsʉmandʉ ja kaꞌóybyʉty mʉt ja xyʉʉ ja Nindsʉnꞌa̱jtʉm Jesús, es tꞌanma̱a̱ydyʉ ja kaꞌóybyʉty:
13 Ora, também alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome de Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Es dʉꞌʉn tyuundʉ nijʉxtujk tukkaꞌax yʉ Eseevʉ, israelitʉ teedywyindsʉ́nʉ mya̱a̱ngʉty.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, um dos principais sacerdotes.
15 Es tʉgok ko dʉꞌʉn ttunandʉ, ja ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ kaꞌoybyʉ myʉda̱jtypyʉ net ꞌyadsoojʉ:
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: A Jesus conheço, e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Esʉ tya̱dʉ yedyʉjk diꞌibʉ myʉda̱jtypy ja kaꞌoybyʉ, net kyʉxpujty ja̱ꞌa̱y ñikʉjxy es axʉʉk ttuuñ nidʉgekyʉ, yajwojpta̱a̱ydyʉ tʉgoty, es dyajkakta̱a̱ydyʉ niwa̱ꞌa̱ts ʉxwa̱ꞌa̱ts es tsyayujtta̱a̱ydyʉ.
16 Então o homem, no qual estava o espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois e prevaleceu contra eles, de modo que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Es ko tnija̱ꞌa̱dʉ nidʉgekyʉ diꞌibʉ tsʉna̱a̱ydyʉp jap Éfesʉ, israelítʉty es diꞌibʉ kyaj, net tsyʉꞌkʉdyaaydyʉ es twindsʉꞌkʉdʉ ja Nindsʉnꞌa̱jtʉm Jesús.
17 E isto tornou-se conhecido de todos os que moravam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Nandʉꞌʉn may diꞌibʉ myʉbʉjktʉ myiindʉ mayjyaꞌayóty es tniga̱jxtʉ ja pyeky diꞌibʉ tʉ ttundʉ,
18 E muitos dos que haviam crido vinham, confessando e revelando os seus feitos.
19 es may yʉ ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ tʉ ttuñ yʉ brujʉ winma̱ꞌa̱ñ, dyajmiindʉ ñeky es tninoꞌktʉ mayjyaꞌay wyinduuy. Es ko twijtstʉ ja kywentʉ nʉꞌʉn ja ñekyʉ tsyoo, jaꞌa twijtspʉdsʉʉmdʉ justyikxymya̱jk milʉ platʉ meeñ, es tuꞌukpʉ platʉ dʉꞌʉn éxtʉm tuk xʉʉ yajmʉjúy yʉ tuumbʉ.
19 Muitos também dos que tinham praticado artes mágicas ajuntaram os seus livros e os queimaram na presença de todos; e, calculando o valor deles, acharam que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Es dʉꞌʉn oj ñejxy ja Diosʉ ꞌyayuk oymya̱a̱ty es dyaꞌijxʉ myʉkꞌa̱jtʉn.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Es ko tya̱a̱dʉ ñajxy, net ja Pa̱a̱blʉ jyʉnáñ ñʉjxa̱ꞌa̱ñ Jerusalén, es ñaxa̱ꞌa̱ñ Masedoñʉ es Akayʉ. Nandʉꞌʉn jyʉnáñ ko tsyoonʉt Jerusalén, ta ñʉjxa̱ꞌa̱ñ Romʉ.
21 Cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, porque dizia: Depois de haver estado ali, é-me necessário ver também Roma.
22 Net tkejxy jap Masedoñʉ nimajtskʉ pyudʉjkʉbʉ, Timotee mʉdʉ Erastʉ, esʉ Pa̱a̱blʉ ꞌyakweꞌemy ma̱ Asyʉ ñax.
22 E, enviando à Macedônia dois dos que o auxiliavam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Es ma̱ tadʉ tiempʉ ja ja̱ꞌa̱y niꞌigʉ ttukꞌya̱ꞌa̱x ttukjoktʉ jam Éfesʉ mʉt jaꞌagyʉjxm pʉ́nʉty pyanʉjxtʉp ja Jesús éxtʉm ja Kristʉ.
23 Por esse tempo houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Tamʉ naty tuꞌugʉ plateerʉ diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Demetrʉ. Tadʉ Demetrʉ yaꞌꞌagojwinna̱jxypy mʉdʉ platʉ ja tsa̱jptʉjk ma̱ tꞌawdattʉ Dyanʉ, es net tteeky ja tsa̱jptʉjkuꞌunk. Niꞌigʉ myeeñbya̱a̱ttʉ ja Demetrʉ es pʉ́nʉty mʉʉt tyundʉ.
24 Porque certo ourives, por nome Demétrio, que fazia da prata miniaturas do templo de Diana, proporcionava não pequeno negócio aos artífices,
25 Pa̱a̱dyʉ Demetrʉ dyajnaymyujkʉdʉ ja ja̱ꞌa̱y diꞌibʉ tyuunkꞌa̱jttʉbʉ tadʉ tuunk, es tꞌanma̱a̱ydyʉ:
25 os quais ele ajuntou, bem como os oficiais de obras semelhantes, e disse: Senhores, vós bem sabeis que desta indústria nos vem a prosperidade,
26 Per miits mꞌijxtʉp es mmʉdoodʉp ko tadʉ Pa̱a̱blʉ jyʉnaꞌañ ko yʉ dios diꞌibʉ yedyʉjk kyoj yaꞌoꞌoyʉdʉp, kyaj yʉꞌʉ Dyiósʉty. Es dʉꞌʉnʉ mayjyaꞌay ttukmʉbeky, kyaj yaayʉty Éfesʉ, nandʉꞌʉn ma̱ tʉgekyʉ Asyʉ ñaxwíñʉdʉ.
26 e estais vendo e ouvindo que não é só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desviado muita gente, dizendo não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Nʉgoo tya̱a̱dʉ tꞌokkudsʉꞌʉgʉꞌa̱jnʉ, kyaj yʉꞌʉ jeꞌeyʉ ko nduunkꞌa̱jtʉm kyutʉgóyʉt, nandʉꞌʉn tsojk nʉjkx pʉ́n kyaj tꞌokmʉjpʉjtáknʉ yʉ nda̱a̱kꞌa̱jtʉm Dyanʉ tsya̱jptʉjk, nan tsojk nʉjx kyutʉgooyñʉ ja myʉjꞌa̱jtʉn yʉ nda̱a̱kꞌa̱jtʉm Dyanʉ, diꞌibʉ tyam ꞌyawda̱jtypy ja ja̱ꞌa̱y ya̱ Asyʉ es tʉgekyʉ naxwíñʉdʉ.
27 E não somente há perigo de que esta nossa profissão caia em descrédito, mas também que o templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo mesmo a ser destituída da sua majestade aquela a quem toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Ko tmʉdoodʉ tya̱a̱dʉ ja ja̱ꞌa̱yʉty, net jyotꞌambʉjkta̱a̱ydyʉ es yax jyojktʉ:
28 Ao ouvirem isso, encheram-se de ira, e clamavam, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Es dʉꞌʉn ja ja̱ꞌa̱yʉ wyinma̱ꞌa̱ñ jyoꞌpta̱a̱ydyʉ ma̱ tʉgekyʉ ka̱jpn. Es net tma̱jtstʉ ja Pa̱a̱blʉ jyamyʉʉt diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Gayʉ esʉ Aristarkʉ, nimajtskʉ tadʉ yedyʉjk jap kyuga̱jpnʉty Masedoñʉ, es dyajnʉjxtʉ tpawijts tpajʉdojttʉ ma̱ ja kyumda̱ttʉjk, ma̱ ñaymyujkʉdʉ mayjyaꞌay.
29 A cidade encheu-se de confusão, e todos à uma correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Net ja Pa̱a̱blʉ nandʉꞌʉn jyatʉkʉyáñ jap es tjamʉga̱jxáñ ja mayjyaꞌay, per ja diꞌibʉ myʉbʉjktʉ kyaj ñasma̱jtsʉ.
30 Querendo Paulo apresentar-se ao povo, os discípulos não lho permitiram.
31 Es nandʉꞌʉn na̱a̱gʉty ja Pa̱a̱blʉ myʉtnaymyaayʉbʉ diꞌibʉ kuduunkꞌa̱jttʉp Asyʉ, ꞌyanma̱a̱yʉ ko kyaj tyʉ́kʉt jap.
31 Também alguns dos asiarcas, sendo amigos dele, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Es ma̱ ja mayjyaꞌayʉ naty jap niꞌigʉ jyantsyya̱ꞌa̱x jyantsyjyoktʉ, tam tuk peky diꞌibʉ wiink jʉnándʉp, es jatuk peky nan wiink. Ni kyayajjaygyúkʉ ti dʉn kya̱jxtʉp o ti dʉn ko ñaymyúkʉdʉ.
32 Uns, pois, gritavam de um modo, outros de outro; porque a assembléia estava em confusão, e a maior parte deles nem sabia por que causa se tinham ajuntado.
33 Es nijaꞌajʉty diꞌibʉ jap ttukmʉmadyaktʉ yajxón ja Alejandrʉ wiꞌixʉ naty ꞌyadʉꞌʉtstʉ. Es ja israelítʉty tsyojktʉ esʉ Alejandrʉ ñiwa̱ꞌkpʉdsʉ́mʉdʉt ma̱ ja mayjyaꞌayʉn. Net tꞌadijwa̱ꞌxtʉ ja ja̱ꞌa̱yʉty es dyaꞌꞌawatstʉ ja tuꞌu es tmʉnʉjxtʉ ja Alejandrʉ mayjyaꞌay wyindum. Es yʉꞌʉ ttukꞌijxy ja kyʉꞌʉ es ꞌyamóndʉt es jyaka̱jxáñ mʉt yʉꞌʉjʉty.
33 Então tiraram dentre a turba a Alexandre, a quem os judeus impeliram para a frente; e Alexandre, acenando com a mão, queria apresentar uma defesa ao povo.
34 Per ko tnija̱ꞌa̱dʉ ko yʉꞌʉ ꞌyisraelítʉty, net yax jyojktʉ nidʉgekyʉ oy majtsk oorʉn:
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram por quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Net ja Éfesʉ ʉskriba̱a̱n dyaꞌꞌamooñ ja ja̱ꞌa̱yʉty, es tꞌanma̱a̱y:
35 Havendo o escrivão conseguido apaziguar a turba, disse: Varões efésios, que homem há que não saiba que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Es kyaj mba̱a̱t pʉ́n jyʉnaꞌañ ko kyaj tyʉyꞌa̱jtʉnʉty. Pa̱a̱ty amondʉ es winmaydyʉ yajxón pʉn ti mdunándʉp.
36 Ora, visto que estas coisas não podem ser contestadas, convém que vos aquieteis e nada façais precipitadamente.
37 Yʉ tadʉ yedyʉjkʉty diꞌibʉ miits tʉ xyajmíndʉ, kyaj tʉ tmaatstʉ tiity jap tsa̱jptʉgóty es kyaj wiꞌix jyʉna̱ꞌa̱ndʉ axʉʉk mʉdʉ ndiosꞌa̱jtʉm Dyanʉ.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes, nem são sacrílegos nem blasfemadores da nossa deusa.
38 Es pʉnʉ Demetrʉ esʉ diꞌibʉ mʉʉt tyundʉ myʉda̱jtypy ja tʉyꞌa̱jtʉn, es pʉn ñiꞌʉʉnʉyaampy, pes taa yʉ fwez es taa yʉ justisʉtʉjk. Jam mba̱a̱t tꞌawanʉ es tkʉyákʉt ja tyʉyꞌa̱jtʉn niduꞌuk niduꞌuk.
38 Todavia, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e há procônsules: que se acusem uns aos outros.
39 Es pʉn miits mmʉda̱jttʉp jatuꞌugʉ ʉꞌʉnʉn, pes mʉga̱jxtʉ justisʉtʉjk ko ja̱ꞌa̱y yajnaymyúkʉdʉ esʉ juntʉ xytyúndʉt yajxón.
39 E se demandais alguma outra coisa, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Jaꞌa ko pʉn yʉꞌʉ gobyeernʉ tnijáwʉt diꞌibʉ tyam mduundʉp, mba̱a̱t xypyekymyoꞌoyʉm éxtʉmʉ tsiptuumbʉ, mʉt ko kyaj mba̱a̱t nmoꞌoyʉm yʉ tʉyꞌa̱jtʉn diꞌibʉ tyam mduundʉp.
40 Pois até corremos perigo de sermos acusados de sedição pelos acontecimentos de hoje, não havendo motivo algum com que possamos justificar este ajuntamento.
41 Es ko tya̱a̱dʉ dʉꞌʉn jyʉnáñ, net tꞌanma̱a̱y ja ja̱ꞌa̱y es ñʉjxta̱a̱yñʉt.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.