Atos 12
Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs VC
1 Es ma̱ tadʉ tiempʉ yʉ Eroodʉs diꞌibʉ reyꞌa̱jt Judeeʉ, tpadsoꞌoñ es tmatsáñ pʉnaty myʉbʉjktʉp ja Jesús éxtʉmʉ Kristʉ,
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 es dyaꞌeꞌky mʉt ja espa̱a̱dʉ yʉ Santya̱ꞌa̱gʉ, Fwangʉ myʉgaꞌax.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Ko tꞌijxy es ttsojktʉ ja israelítʉty, net tꞌaneꞌemy es yajtsúmʉt ja Peedrʉ nandʉꞌʉn. Tya̱a̱dʉ jya̱jtʉ ma̱ ja paskʉ xʉʉ, ma̱ ja tsa̱jkaaky yajkáy diꞌibʉ kyaj tmʉdaty ja levaduurʉ.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Ko yajma̱jtsy ja Peedrʉ, net yajpʉjtáky pujxndʉgóty es kywentʉꞌátyʉty taxk peky ja solda̱a̱dʉty. Ja wyínʉty nidʉgekyʉ nima̱jmókx tuꞌuk diꞌibʉ kwentʉꞌa̱jtʉdʉp ma̱jtaxkáty. Eroodʉs yʉꞌʉ jyuudaampy ja Peedrʉ ko ja paskʉ xʉʉ ñáxʉt.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Es dʉꞌʉn ja Peedrʉ ꞌyijty pujxndʉgóty jantsykywentʉꞌaty, per ja mʉbʉjkpʉtʉjk jyantsykya̱jxtáktʉ es ja Dios dyajtsoꞌogʉt ja Peedrʉ.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Es ja ux ko kyajnʉmʉ naty xyʉʉñʉ ma̱ ja Eroodʉs dyajpʉdsʉma̱ꞌa̱ñ ja Peedrʉ mayjyaꞌay wyinduuy es dyaꞌooga̱ꞌa̱ñ, tap ꞌyity ja Peedrʉ kʉwʉʉñ mʉt ja kadenʉ ma̱ nimajtskʉ solda̱a̱dʉ, es jamajtsk jap pujxndʉjk agʉꞌp tkwentʉꞌaty.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Net tiꞌin tuꞌugʉ Diosʉ ꞌyanklʉs kyʉdaky ma̱ ja pujxndʉjk, es jyantsytyukja̱jʉtyaay. Net ja anklʉs oj ttijꞌyꞌiꞌxy ja Peedrʉ ma̱ kyejky es oj dyajjotwijy. Net ja anklʉs ꞌyanma̱a̱yʉ:
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 es ja anklʉs ꞌyanma̱a̱yʉ:
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Net ja Peedrʉ tpanejxy ja anklʉs, ni tkanijawʉ pʉn tʉyꞌa̱jtʉn diꞌibʉ anklʉs tyiimpy, dʉꞌʉn wyinma̱a̱y ko ijxma̱ꞌtp.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Net ña̱jxtʉ ma̱ jawyiimbʉ solda̱a̱dʉ. Ta ja myʉmajtskpʉ. Ko jya̱jttʉ ma̱ pujxndʉjk a̱a̱, net ja mʉj pujxndʉjk a̱a̱ ꞌyawatsy kʉꞌʉm. Ta pyʉdsʉʉmdʉ tuꞌa̱jp ja Peedrʉ mʉt ja anklʉs es yoꞌoydyʉ tuk adʉjy. Net myastutʉ ja anklʉs es wyʉꞌʉmnʉ Peedrʉ naydyuꞌuk.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Net ja Peedrʉ wyinma̱ꞌa̱ñbyáty, es ñayjyʉnanʉ:
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Peedrʉ twinma̱a̱y yʉ tya̱a̱dʉ, es oj ñejxy ma̱ ja Mariiʉ tyʉjk, yʉ tya̱a̱gʉ Fwank diꞌibʉ nandʉꞌʉn xyʉꞌa̱jtypy Markʉs. Mayjyaꞌay ñaymyujkʉ es kya̱jxta̱ꞌa̱ktʉ jap.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Es ko tmʉdoodʉ yajkóxy ja tʉjk aga̱j, net pyʉdseemy tuꞌugʉ kixyʉdoꞌoxy diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Roode, es tꞌixa̱ꞌa̱ñ pʉ́n yʉꞌʉ.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Es ko tmʉdooy kyajxy ja Peedrʉ, xondakʉngyʉjxm kyaj ja tʉjk dyaꞌꞌawatsy. Net oj ñejxy pʉyeꞌegyʉ jap tʉgoty es tꞌawa̱ꞌa̱nʉdʉ ko Peedrʉ tap tyanʉ tʉja̱ꞌp.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Net ꞌyadsoojʉ yʉ myʉguꞌuk:
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Esʉ Peedrʉ tꞌakkoxy yʉ tʉjk aga̱j. Net dyaꞌꞌawatstʉ. Es ko tꞌijxtʉ Peedrʉ, net dʉꞌʉñʉ wyʉꞌʉmʉdyaaydyʉ.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Esʉ Peedrʉ tyukꞌijxʉ kyʉꞌʉ kʉdiibʉ ñakymyadya̱ꞌa̱gʉt. Net ttukmʉmadyaktʉ wiꞌix ja Nindsʉnꞌa̱jtʉm tʉ jyuudyʉty pujxndʉgóty. Es ꞌyanma̱a̱yʉdʉ:
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Es ko oj xyʉʉñʉ, net jyantsyjyotmayꞌoꞌktʉ ja solda̱a̱dʉtʉjk ko ti tʉ jyátyʉty ja Peedrʉ.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Netʉ Eroodʉs tkejxy ja solda̱a̱dʉ es tꞌʉxta̱ꞌa̱yʉt yʉ Peedrʉ. Es ko kyaj ma̱ yajpáty, ta yajwoodʉ ja pujxndʉjk kywentʉꞌa̱jtpʉ es tniga̱jxʉt wiꞌixʉ Peedrʉ naty tʉ pyʉdsemy. Net oj tniꞌaneꞌemy es ꞌyooktʉt ja pujxndʉjk kwentʉꞌa̱jtpʉty. Netʉ Eroodʉs tsyoꞌoñ Judeeʉ es oj ñejxy tsʉnaabyʉ Sesareeʉ.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Eroodʉs ttukjotꞌambejky ja ja̱ꞌa̱yʉty diꞌibʉ tsʉna̱a̱ydyʉp jap Tirʉ es Sidón. Es yʉꞌʉ ñaygya̱jxʉdʉ mʉt ja Eroodʉsʉ ꞌyofisyal diꞌibʉ xyʉꞌa̱jtypy Blastʉ, es tmooy ja meeñ es tꞌamdooy ja jotkujkꞌa̱jtʉn es ñáxʉt ja tsip. Es dʉꞌʉn ttuundʉ mʉt ko yʉꞌʉjʉty tꞌaxá̱jʉdʉ ja jyeꞌxy ma̱ ja rey Eroodʉsʉ ñax.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Ko tpaty ja xʉʉ diꞌibʉ Eroodʉs tyuknibʉjtákʉ, net tpʉjtáky ja rey wyit, es ñaxweꞌtsy ma̱ ja uñaaybyajn, es oj kyajxy.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Ko kya̱jxta̱a̱y, net ja ja̱ꞌa̱y yaxkaktʉ:
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Netyʉ tuꞌugʉ Diosʉ ꞌyanklʉs myiiñ ma̱ Eroodʉs es dyajpa̱ꞌa̱mbejty mʉt ko kyaj yʉꞌʉ Dios tmooy ja mʉjꞌa̱jtʉn. Net ja tʉnʉꞌk jyʉꞌxʉ es taanʉm ꞌyeꞌky.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Es ja Diosʉ ꞌyayuk oj yajka̱jxwaꞌxy oymya̱a̱ty.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Ko Bernabee esʉ Saulʉ dyajkʉjxtʉ tyuunk, net tsyoꞌondʉ Jerusalén mʉt ja Fwank diꞌibʉ nandʉꞌʉn xyʉꞌa̱jtypy Markʉs.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.