2 Coríntios 12
Ja jembyʉ kajxy'átypyʉ mʉdʉ Jesukristʉkyʉjxm: El Nuevo Testamento de nuestro Señor Jesucristo en el mixe de Juquila (MXQNT) vs NVT
1 Oy ni tits ngaganaraty kots nnaymyʉjkumáyʉty, koonʉmts tyam ndukmʉmadyaꞌaky ja ijxma̱ꞌtʉn es diꞌibʉts ʉj Nindsʉnꞌa̱jtʉm tʉ xytyukꞌixy.
1 É necessário prosseguir com meus motivos de orgulho. Mesmo que isso não me sirva de nada, vou lhes falar agora das visões e revelações que recebi do Senhor.
2 Ma̱jma̱jkts jʉmʉjtʉp nyajmʉnejxyʉts jam tsa̱jpótm. Kyajts nnijawʉ pʉn ojtsʉdsʉ dʉꞌʉn mʉdʉts nniniꞌx ngʉba̱jk, o yʉꞌʉyʉdsʉ nꞌanmʉja̱ꞌa̱n. Dios ñija̱ꞌa̱p.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; só Deus o sabe.
3 Per diꞌibʉts ʉj sitʉy tʉyꞌa̱jtʉn nnijawʉ (pʉn ojtsʉdsʉ dʉꞌʉn mʉdʉts nniniꞌx ngʉba̱jkʉts o kyaj, ñija̱ꞌa̱bʉ Dios)
3 Sim, somente Deus sabe se foi no corpo ou fora do corpo. Mas eu sei
4 ko jam tsa̱jpótmts nmʉdooy diꞌibʉ kyaj pʉ́n tmʉwinma̱ꞌa̱ñbyaaty o ñigutíkyʉty yajniga̱jxʉt.
4 que tal homem foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas tão maravilhosas que não podem ser expressas em palavras, coisas que a nenhum homem é permitido relatar.
5 Mba̱a̱dʉts ʉj njamʉj njapa̱a̱dʉ mʉdʉ tya̱a̱dʉ, per kyajtsʉ dʉꞌʉn nduna̱ꞌa̱ñ; mʉjpa̱a̱dʉpts mʉt éxtʉmts nyaꞌꞌayow nyaꞌꞌama̱ꞌa̱dʉty.
5 Da experiência desse homem eu teria razão de me orgulhar, mas não o farei; na verdade, minhas fraquezas são minha única razão de orgulho.
6 Kooxyʉpts ʉj nmʉjʉyaꞌañ nba̱a̱dʉyaꞌañ, kyajxyʉbʉ taadʉ lyokʉwinma̱ꞌa̱ñʉty; óyxyʉbʉ dʉꞌʉn kots nmʉj nba̱a̱dʉ, yʉꞌʉts nmadyakypy diꞌibʉ tʉyꞌa̱jtʉn.
6 Se quisesse me orgulhar, não seria insensato de fazê-lo, pois estaria dizendo a verdade. Mas não o farei, pois não quero que ninguém me dê crédito além do que pode ver em minha vida ou ouvir em minha mensagem,
7 Nʉgoo ꞌyokmʉjꞌa̱jnʉ diꞌibʉts nꞌijx. Pa̱a̱dyʉ Dios dyajkutíky es ja mʉjkuꞌugópk, ja Satanás, xyaꞌꞌayówʉt mʉt tuꞌugʉ pʉjkʉnʉ mʉkpʉ kʉdiibʉts ʉj nnaybyʉjta̱ꞌa̱gʉdʉt mʉj kʉjxm.
7 ainda que eu tenha recebido revelações tão maravilhosas. Portanto, para evitar que eu me tornasse arrogante, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás para me atormentar e impedir qualquer arrogância.
8 Tʉgʉk ókʉts njaꞌꞌamdooy njabʉjktsooy ja Nindsʉnꞌa̱jtʉm esxyʉpts xytyukniwa̱ꞌa̱dsyʉ tya̱dʉ pʉjkʉn.
8 Em três ocasiões, supliquei ao Senhor que o removesse,
9 Per yʉꞌʉ xyꞌadsooyʉts: “Yʉ nmayꞌa̱jtʉnʉts yʉꞌʉ mdukmʉmada̱ꞌa̱gʉdʉbʉ tadʉ pʉjkʉn. Ko mij myaꞌꞌayow myaꞌꞌama̱ꞌa̱dʉty, yaꞌijxp ko ʉjtsʉ dʉꞌʉn diꞌibʉ mmooyʉp ja mʉja̱a̱.” Es mʉt kots dʉꞌʉn xyꞌanma̱a̱y ja Nindsʉnꞌa̱jtʉm, mba̱a̱dʉts ndukmʉj ndukpa̱a̱dʉ kots nyaꞌꞌayow nyaꞌꞌama̱ꞌa̱dʉty, mʉt ko dʉꞌʉn yaꞌixy ja Jesukristʉ myʉkꞌa̱jtʉn.
9 mas ele disse: “Minha graça é tudo de que você precisa. Meu poder opera melhor na fraqueza”. Portanto, agora fico feliz de me orgulhar de minhas fraquezas, para que o poder de Deus opere por meu intermédio.
10 Pa̱a̱ty jotkujkʉts nnayjyáwʉty óyʉts nyaꞌꞌayow nyaꞌꞌama̱ꞌa̱dʉty, óyʉts xyjaniꞌoꞌo xyjaniyáxʉbʉdʉts, óyʉts xyjapajʉdijtpʉdʉ, es óyʉts xyaꞌꞌayówdʉts mʉt ja ayoꞌon jotmay mʉt yʉꞌʉgyʉjxmʉ Jesukristʉ. Mʉt ko óyʉts njayaꞌꞌayowꞌa̱jt njayaꞌꞌama̱ꞌa̱tꞌa̱jtpʉ, Jesukrístʉts xymyʉja̱a̱meepy.
10 Por isso aceito com prazer fraquezas e insultos, privações, perseguições e aflições que sofro por Cristo. Pois, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Nʉgoots tʉ nlokʉꞌaty kodsʉ dʉꞌʉn tʉ nnaymyʉjpʉjtaꞌagyʉty, per miidsʉdyʉ dʉꞌʉn tʉ xytyuktundʉ agwanʉ. Mʉt ko miidsʉdyʉ dʉꞌʉn tʉ mjapa̱a̱dʉdʉ xyajmʉjpʉdsʉ́mʉdʉts, pes pʉn miits mꞌijxkijxyʉdʉbʉ tadʉ diꞌibʉ ꞌyandijtʉp apóstʉlʉ kópkʉty mʉt ʉj, mꞌíxtʉp ko ni wiꞌix tsoo yʉꞌʉjʉty waanʉ oy tmʉdundʉ ja Dios es kʉdiinʉm ʉj.
11 Vocês me obrigaram a agir como insensato. Vocês é que deveriam me elogiar, pois, embora eu nada seja, não sou inferior a esses “superapóstolos”.
12 Pes kots nꞌijty mʉt miidsʉty, nyaꞌijxʉts kots njantsyꞌapóstʉlʉty, jaꞌa ko mʉt ja maꞌxtujkʉnʉts nduuñ kana̱k naxʉ ijxwʉꞌʉmʉn, mʉjꞌa̱jtʉn es diꞌibʉ ja̱ꞌa̱y dʉꞌʉñʉ mʉʉt wyʉꞌʉmʉdyaꞌaydyʉ.
12 Quando estive com vocês, certamente dei provas de que sou apóstolo, pois com grande paciência realizei sinais, maravilhas e milagres entre vocês.
13 Dʉꞌʉñʉmts ʉj miits nbudʉjkʉdʉ éxtʉmts nbudʉjkʉdʉ ja mʉbʉjkpʉtʉjk diꞌibʉ wiink tsoo naymyujkʉdʉp; diꞌibʉ dʉꞌʉn tuꞌuk mʉʉt tyʉgatsy, jaꞌa dʉꞌʉn mʉt ko miits kyaj ti pudʉjkʉn xymyooydyʉ. Dʉꞌʉn xyꞌoknamaꞌxtʉt pʉn tʉ nmʉdʉgoydyʉ mʉt ko kyaj tʉ nꞌamdowdʉ.
13 A única coisa que não fiz, e que faço nas outras igrejas, foi me tornar um peso para vocês. Perdoem-me por essa injustiça!
14 Tyámʉts njʉjpꞌíxy es nʉjx nguꞌixa̱ꞌa̱ndʉ myʉdʉgʉk okpʉ, es kyaj nꞌadsipa̱ꞌa̱ndʉ. Kyajts nbajʉdity diꞌibʉ miits mmʉda̱jt mjaygyajptʉp, miidsʉdyʉ dʉn kʉꞌʉm nꞌʉxta̱a̱ydyʉp; pes yʉ uꞌunkteedyʉty yʉꞌʉ dʉn pátʉdʉp tꞌʉxta̱ꞌa̱ydyʉt es tꞌíxtʉdʉ ꞌyuꞌunk ꞌyʉna̱ꞌkʉty, es kyaj yʉꞌʉjʉty ja uꞌunk ʉna̱ꞌk diꞌibʉ ꞌyíxtʉp ja tya̱a̱k tyeedyʉty.
14 Agora irei visitá-los pela terceira vez e não serei um peso para vocês. Não quero seus bens; quero vocês. Afinal, os filhos não ajuntam riquezas para os pais. Ao contrário, são os pais que ajuntam riquezas para os filhos.
15 Mʉt tuꞌugʉ oyjyot nyajtúnʉdʉts tʉgekyʉ diꞌibʉts nmʉda̱jtypy, es mʉt tʉgékyʉts ja nmʉja̱a̱ nbudʉ́kʉdʉt miidsʉty. ¿Tii xytsyojktʉpts miidsʉty waanʉ pʉn ndukꞌijxtʉp miidsʉty ko njantsytsyoktʉ byeen?
15 Por vocês, de boa vontade me desgastarei e gastarei tudo que tenho, embora pareça que, quanto mais eu os ame, menos vocês me amam.
16 Ni na̱ꞌa̱ ti tʉ ngaꞌꞌamdowdʉ mʉdʉdsʉ ngʉꞌʉm gastʉ, oy jyadʉꞌʉnʉty, taa diꞌibʉ jʉnándʉp: “Tya̱dʉ Pa̱a̱blʉ byeen pyeꞌtypyʉty es tʉ xylyokʉꞌijxʉm, es oytyim wiꞌixʉty tʉʉ yʉꞌʉ dyajpʉdsémy ja meeñ es tgastʉꞌaty.”
16 Talvez reconheçam que não fui um peso para vocês, mas pensem que, mesmo assim, fui astuto e usei de artimanhas para tirar proveito de vocês.
17 ¿Per wiꞌix tsoots tʉ nyajpʉdsémy ja mmeeñ? ¿Tii mʉt ja diꞌibʉts ngajx éxtʉmdsʉ ngudʉnaabyʉ?
17 Mas como? Algum dos homens que lhes enviei se aproveitou de vocês?
18 Kots nduknipejky ja Titʉ es nʉjx mguꞌíxʉdʉ, ngejxyʉts yʉꞌʉ mʉt jatuꞌugʉ nmʉguꞌukꞌa̱jtʉm. ¿Tii yajpʉdsʉʉmdʉ ma̱ miidsʉty oynʉꞌʉnʉnʉ gyanaratyʉ? Kyaj, ¿kʉdii? Nmʉda̱jttʉpts tiꞌigyʉ jot winma̱ꞌa̱ñ. Tiꞌigyʉts oytyiity ndundʉ.
18 Quando insisti com Tito para que fosse visitá-los e enviei com ele outro irmão, por acaso Tito os explorou? Não temos nós o mesmo espírito e andamos nos passos um do outro, agindo do mesmo modo?
19 ¿Tii mjʉnándʉp miidsʉty ko mʉdʉ tya̱dʉ neky, jaꞌats ndiimpy es nnayyajwʉꞌʉma̱ꞌa̱ñʉdyʉts yajxón mʉt miidsʉ? ¡Kyaj dyʉꞌʉnʉty! Diꞌibʉts tʉ nmadyaꞌaky, dʉꞌʉnʉts njʉna̱ꞌa̱ñ éxtʉmʉ Jesukristʉ kyudʉnaabyʉ es Dios testiigʉ. Mʉguꞌugítʉty, tʉgekyʉ diꞌibʉts ndiimpy, jaꞌa dʉꞌʉn es xyajmʉjwiin xyajkajaajʉdʉt ja mmʉbʉjkʉnʉty.
19 Talvez vocês pensem que estamos apresentando desculpas. Não é verdade. Dizemos tais coisas como servos de Cristo, tendo Deus como testemunha. Tudo que fazemos, amados, é para fortalecê-los.
20 Mʉt ko nja̱ꞌa̱bʉts ko nʉjx nguꞌixtʉ, waꞌanʉ da ngaꞌokpátnʉt éxtʉmts ʉj ndseky, es nandʉꞌʉn miidsʉty kyajts xypya̱a̱ttʉt éxtʉmts miits xyjapa̱a̱da̱ꞌa̱ndʉ. Njʉjpja̱ꞌa̱bʉts ko kyʉxʉꞌʉgʉt ja tsip, nayñiꞌoꞌo nayñiyáxʉk, akʉ, joramayʉ, piꞌts ʉy piꞌts kajxy, naybyatꞌijx nayjyʉnakꞌijxʉn, mʉj patʉn.
20 Pois temo que, ao visitá-los, não goste daquilo que encontrarei e vocês não gostem de minha reação. Temo que encontre brigas, inveja, ira, egoísmo, calúnia, intrigas, arrogância e desordem.
21 Jʉjpja̱ꞌa̱pts kots nʉjx nguꞌixtʉ, yʉ nDiósʉts xytyukjáwʉpts diꞌibʉts ʉj ndsoydyuꞌunꞌátʉp, es kots miits nimay nnijʉꞌʉy nniya̱ꞌa̱xtʉt ko miits tʉ mbekytyundʉ es kyajnʉm xymyastuꞌuttʉ ja axʉkꞌa̱jtʉn, ja mʉꞌinduunk es ja kaꞌoybyʉ winma̱ꞌa̱ñ diꞌibʉ mbaduundʉp.
21 Sim, temo que, ao visitá-los outra vez, Deus me humilhe diante de vocês e eu venha a me entristecer porque muitos de vocês não abandonaram os pecados que cometiam no passado e não se arrependeram de sua impureza, sua imoralidade sexual e seu anseio por prazeres sensuais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.