Romanos 9
Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs VC
1 Tɨy janch ø ngajpxy, pø ja Cristoxɨ øts njanchja̱ꞌwɨp, kaꞌap ø nda̱a̱bya̱a̱ty; ja Dios øts yꞌEspíritu Santo wa̱ꞌa̱ts xuknɨja̱ꞌwɨp jøts ku øts tɨyꞌa̱jtɨngøjxp ngajpxy.
1 Digo a verdade em Jesus Cristo, não minto; a minha consciência me dá testemunho pelo Espírito Santo:
2 Janch jotmayꞌooꞌkp øts, ndyimchaachkyuwɨnma̱ꞌa̱yɨp øts kajaa,
2 sinto grande pesar, incessante amargura no coração.
3 jøts wa̱mp øts, øy meets ayoꞌon patkiꞌpy ndyimgyuꞌettɨt jøts ja Cristo ngamøøtꞌetnɨt pønɨ tsojkɨp jadeꞌen, nugo ku øts nmɨguꞌuktøjk nꞌødyuñ jøts xpa̱a̱ttɨt ja Dios, wɨneꞌen ndukojpkꞌa̱jtyɨndɨ.
3 Porque eu mesmo desejaria ser reprovado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são do mesmo sangue que eu, segundo a carne.
4 Ja Israelxɨ ja tyeetyꞌa̱pɨdɨp, jøts jaꞌ Dios tø yꞌaꞌejxɨyɨdɨ jøts yjagyepyɨdɨ. Jøts ojts ja køꞌøm ja Dios kyunuuꞌkxɨn tꞌejxɨyɨdɨ tnɨja̱ꞌwɨyɨdɨ, jøts jaꞌ ja møøjyɨdøø ja tɨyꞌa̱jtɨn sudso ja jadɨgojk ñɨtanɨyɨdɨt ja Dios. Jøts nay jaꞌ ja ttagødøjkɨyɨdøø ja Moisés kyutujk, jøts ja wɨndsøꞌjkɨn midi ja tyuꞌundɨp jam ma̱ ja cha̱ptøjktɨ. Jøts nay jaꞌ ja Dios ttukmɨda̱a̱jnɨdøø ja wya̱nda̱ꞌa̱ky jøts ku ja yꞌødyunɨdɨt.
4 Eles são os israelitas; a eles foram dadas a adoção, a glória, as alianças, a lei, o culto, as promessas
5 Tuꞌugyɨ a̱a̱ts kugoj jaꞌadɨ pøn jaty israelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ; jøts nay jaꞌ ja tyeetyꞌa̱pɨdɨp pøn adøm ndeetyꞌa̱pꞌa̱jtyɨndɨp, nayɨdeꞌents ja Cristo, pø adømxɨ jaꞌ ñamyayɨ nja̱a̱ꞌy, jøts køjy jaꞌanɨ ku ja amuum tnɨtanɨt ti jaty ejtp na̱xwiiñ, pø Diosxɨ jaꞌ, wɨndsøꞌøgɨ wɨnja̱wɨ ja yꞌity xemɨkøjxp. Jadeꞌen ɨdøꞌøn ja yꞌejxɨ.
5 e os patriarcas; deles descende Cristo, segundo a carne, o qual é, sobre todas as coisas, Deus bendito para sempre. Amém.
6 — ausente —
6 Não quer dizer, porém, que a palavra de Deus tenha falhado. Porque nem todos os que descendem de Israel são verdadeiros israelitas,
7 — ausente —
7 como nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Abraão; mas: É em Isaac que terás uma descendência que trará o teu nome {Gn 21,12}.
8 Jadeꞌents adøm nnɨja̱ꞌwaꞌam jøts ku Dios kaꞌap tꞌuꞌnkꞌaty pønɨ ma̱ pøn jaduꞌuk jaduꞌuk kyuga̱jpɨ, wan tꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌyɨdɨ wan tkaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌyɨdɨ. Jaꞌ døꞌøn Dios yꞌuꞌnkꞌajtpy pøn tjøpꞌejxtɨp ja wya̱nda̱a̱jkɨn.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que serão considerados como descendentes.
9 Pø yɨdeꞌenxɨ ja Abraham ja Dios ñɨma̱a̱jyøø ku ja Dios wya̱nda̱a̱jky: “Tiempɨ køjxp ø nmeꞌent, uꞌnkpa̱a̱tp yø mnɨdøꞌøxy Sara.”
9 Realmente, a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho {Gn 18,10}.
10 Jøts kidi jaꞌayɨpts nadyuꞌugyɨ yiktamɨwa̱nda̱a̱jkɨ ku ja yꞌuꞌnk ja tpa̱a̱tt. Jabɨ nayɨdeꞌenxɨ ja Rebeca ja yꞌuna̱ꞌjk tpa̱a̱tma̱a̱ pøn ja Isaac tyeetyꞌa̱jtɨ, adøm ja ndeetyꞌamøj.
10 E não somente ela, senão também Rebeca, que concebeu {dois filhos} de um só homem, Isaac, nosso patriarca.
11 — ausente —
11 Antes mesmo que fossem nascidos, e antes que tivessem feito bem ou mal algum {para que fosse confirmada a liberdade da escolha de Deus,
12 — ausente —
12 que depende não das obras, mas daquele que chama}, foi dito a Rebeca: O mais velho servirá o mais moço {Gn 25,23}.
13 — ausente —
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém aborreci Esaú {Ml 1,3}.
14 ¿Tits adøm ñɨkya̱jpxɨmp? ¿Ti ja adøm nwa̱ꞌa̱nɨnt jøts ku Dios kaꞌ tyɨyꞌadɨꞌɨch? ¡Pø kaꞌaxɨ!
14 Que diremos, pois? Haverá injustiça em Deus? De modo algum!
15 Pø yɨdeꞌenxɨ ja Moisés yiknɨma̱a̱y: “Nꞌayoꞌejxp øts jaꞌ pønɨ pøn ø køꞌøm nꞌayoꞌejxwampy, pønɨ pøn ø køꞌøm nbaꞌayoowampy.”
15 Porque ele disse a Moisés: Farei misericórdia a quem eu fizer misericórdia; terei compaixão de quem eu tiver compaixão {Ex 33,19}.
16 Jadeꞌenꞌampyts kaꞌ chøkyɨ jøts adøm ngøꞌømwɨnma̱a̱ꞌñ ndamajada̱a̱jkɨnt, pø ja Diosxɨ køꞌøm xꞌayoꞌejxɨndɨpnɨm.
16 Dessa forma, a escolha não depende daquele que quer, nem daquele que corre, mas da misericórdia de Deus.
17 Pø patyxɨ ja Dios kyajpxy wya̱ꞌa̱ñ ku Dios tnøjmɨ ja ja̱a̱ꞌy pøn wɨndsønꞌa̱jtp jam Egipto: “Jaꞌagøjxp møj wɨndsøn tø nyikjaty jøts øts ja nmøkꞌa̱jtɨn nyikwɨngaxiꞌiky ku mets nmɨmajada̱ꞌa̱ky, jøts øts nxøøw o ma̱dsoo yiknɨja̱wɨt.”
17 Por isso, diz a Escritura ao faraó: Eis o motivo por que te suscitei, para mostrar em ti o meu poder e para que se anuncie o meu nome por toda a terra {Ex 9,16}.
18 Xjats ɨdøꞌøn jadeꞌen ja Dios tꞌayoꞌixy pønɨ pøn ja yꞌayoꞌejxwampy, jøts ja twɨnma̱a̱ꞌmbyiky pønɨ pøn ja kyayikmadogukɨwyampy.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Wɨnets meets ɨdøꞌøn xꞌadsojɨmbett: “Pønɨ janch ku yjadeꞌenɨ, ¿tigøjxp Dios tpøkyꞌixy ja ja̱a̱ꞌy? Jøts ¿pønts mɨba̱a̱t tꞌukwɨndsoꞌop ja Dios?”
19 Dir-me-ás talvez: Por que ele ainda se queixa? Quem pode resistir à sua vontade?
20 Jøts ja̱a̱ꞌyts adøm, jøts ¿ja̱a̱ktyimbyøn meets ku meets Dios yjaꞌ xkagupøjkɨt? ¿Ti ja ja tuꞌjts tnɨmaañɨt ja ñɨja̱a̱ꞌy pøn ja tø yikꞌøyɨyɨ: “¿Tiku øts jadeꞌen tø xyikꞌøyɨ?”
20 Mas quem és tu, ó homem, para contestar a Deus? Porventura o vaso de barro diz ao oleiro: Por que me fizeste assim?
21 Pø ja tuꞌjtsnaꞌabɨxɨ køꞌøm pa̱jtɨp pønɨ sa̱ ja køꞌøm tyikꞌøyɨwya̱ꞌa̱ñ ja naꞌakna̱a̱jx; øy ja tyikꞌøyɨt ja tuꞌjts tuꞌuk midi øy midi tsuj jøts ja tuꞌugyɨ ttanɨbɨkta̱a̱gɨ ti ja wya̱ꞌa̱nt, uk øyts ja nay jaꞌabɨ na̱a̱jx tnaꞌat jøts ja tyikꞌøyɨt jaduꞌuk ja tuꞌjts midi øy ti ñɨwya̱ꞌa̱nt.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro para fazer da mesma massa um vaso de uso nobre e outro de uso vulgar?
22 Ku ja Dios tmɨdanɨ jøts tmɨduda̱ꞌa̱kyꞌaty ja ja̱a̱ꞌy pøn ja tø yikjotma̱ꞌa̱dyɨ, pøn tyimyjapa̱a̱jtnɨyɨdɨp jøts yꞌayoꞌodɨt uk jøts ja tyimgyudɨgøꞌødyɨt, ti ja kama̱a̱ꞌnɨyɨp, ɨxe ja ayoꞌon ja ttuktagɨda̱ꞌa̱ky jøts ja myøkꞌa̱jtɨn ja jadeꞌen tna̱nkyꞌejxɨt.
22 {Onde, então, está a injustiça} em ter Deus, para mostrar a sua ira e manifestar o seu poder, suportado com muita paciência os objetos de ira preparados para a perdição,
23 Ots ja Dios jadeꞌen ttuuñ, kaꞌats adøm ja jadeꞌen tø xuuꞌñɨm, jaꞌagøjxp ku adøm ja xpaꞌayøꞌøyɨndɨ jøts tna̱nkyꞌijxyɨ jadeꞌen ma̱ba̱a̱t ja tjagyepy ja myøkꞌa̱jtɨn, jøts ja tꞌayoꞌijxy pøn ja patkɨꞌjyɨp tø twɨꞌixy jøts ja ttukpa̱a̱twa̱ꞌa̱ñ ja yꞌøyꞌa̱jtɨn.
23 mostrando as riquezas da sua glória para com os objetos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória?
24 Tø ja Dios køꞌøm xwɨꞌijxyɨndɨ, ku ja wɨna̱a̱gɨn twɨꞌijxy ja israelɨt ja̱a̱ꞌy, jøts nayɨdeꞌen wɨna̱a̱gɨn pøn kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ.
24 {Esses somos nós, que ele chamou não só dentre os judeus, mas também dentre os pagãos.} É o que ele diz em Oséias:
25 Sa̱m ja Dios ja kyajpxy ttamɨgaxɨyɨɨꞌñ ja kyugajpxy Oseas, ku ja wya̱a̱ñ yideꞌen:
25 Chamarei meu povo ao que não era meu povo, e amada a que não era amada.
26 Nay jam et ja xemɨjujkpyɨ Dios ja køꞌøm yjaꞌbøkɨdɨt ma̱ ja yiknɨmaadyøø: “Meets, kaꞌ mee njaꞌaty.”
26 E no lugar mesmo em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, ali serão chamados filhos de Deus vivo {Os 2,1}.
27 Kuts ja israelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ, pø yɨdeꞌenxɨ ja kugajpxy Isaías wya̱a̱ñ: “Øy ja Israel ma̱ba̱a̱t ja yꞌuꞌnk yꞌuna̱ꞌjk yjamøjɨdɨ yjamayɨdɨ sa̱m nøøꞌabuꞌ myayɨn, nɨwɨna̱a̱gɨnts jaꞌadɨ pøn nɨtsoꞌokꞌa̱ttɨp,
27 A respeito de Israel, exclama Isaías: Ainda que o número de filhos de Israel fosse como a areia do mar, só um resto será salvo;
28 jabɨ kaꞌpxy ja Dios ja yꞌayuujk tpaduꞌunt sa̱ ja tø wya̱ꞌa̱ñ, ku ja tyikna̱xkɨda̱ꞌa̱kt adsuꞌjky ja tɨɨdyuꞌunɨn ya̱ na̱xwiiñ.”
28 porque o Senhor realizará plenamente e prontamente a sua palavra sobre a terra {10,22s}.
29 Sa̱m ja Isaías wyɨnaty jekyɨp tø wya̱ꞌa̱ñ:
29 E ainda como predisse Isaías: Se o Senhor dos exércitos não nos tivesse deixado um rebento, ficaríamos como Sodoma, seríamos como Gomorra {Is 1,9}.
30 ¿Tits adøm nga̱jpxɨndɨp? Yjanchja̱ꞌwɨngøjxpxɨ Dios ja tø kyupikyɨdɨ pøn kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ, ya̱m ja yꞌity tkajotmayꞌa̱ttɨ sa̱ Dios ja kyupøkɨdɨt jøts ja neꞌegɨ tø kyupikyɨdɨ.
30 Então que diremos? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justificação, a que vem da fé,
31 Jøts ja israelɨt ja̱a̱ꞌy, pøn ja kutujk tpadundɨp jøts ja jeexyɨp jaꞌ ja Dios tyagupikyɨdɨ, kaꞌap ja neꞌegɨ yikupøktɨ jaꞌagøjxp ku ja kutujk kaꞌpxy tkabadundɨ.
31 ao passo que Israel, que procurava uma lei que desse a justificação, não a encontrou.
32 Kaꞌap ja twɨnmaydɨ jøts ku Dios ja tyagupøkɨdɨt ja janchja̱ꞌwɨn, jaꞌ Dios ja tijy tagupøkɨdɨp ti jaty ja tyundɨp. Jaꞌayɨ ja tyamøjtɨ, jaꞌagøjxpts wɨnguwopɨ jøpkuwopɨ tmɨja̱ttɨ ku ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm tø myiñ.
32 Por quê? Porque Israel a buscava como fruto não da fé, e sim das obras. E tropeçou na pedra do escândalo,
33 Jadeꞌen yja̱ttɨ sa̱m yiknɨgajpxy ma̱ jap nøkyɨjxpy wya̱ꞌa̱ñ yɨdeꞌen:
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de escândalo, um rochedo que faz cair; quem nele crer não será confundido {Is 8,14; 28,16}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.