Lucas 16

Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ñayɨñɨma̱a̱y ja Jesús ja pyabøjkpɨtøjk:
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Wɨnets ja wɨndsøn tnajtswa̱ꞌwɨyɨɨꞌñ ja tyumbɨ jøts ja tnɨma̱a̱y: “¿Janch ɨdøꞌøn ku døꞌøn jadeꞌen myiknɨmadya̱ꞌa̱ky ti øts jadeꞌen nnɨmadøøpy? Køya̱jkøjxnɨ mdunk, kaꞌ me nꞌukyiktumbɨꞌejxꞌejtnɨt.”
2 Por isso ele o chamou e disse: “Eu andei ouvindo umas coisas a respeito de você. Agora preste contas da sua administração porque você não pode mais continuar como meu administrador.”
3 Jøts ja tumbɨꞌejxꞌejtpɨ yjanchmaañɨ yjanchta̱jnɨ, yɨdeꞌen ja køꞌøm ñawya̱ꞌa̱ñɨ: “¿Tits ø nduꞌump, ejx øts yɨdeꞌen nwɨndsøn xkaꞌukyiktunwa̱nɨ? Kaꞌats ø nꞌukmajada̱knɨ øyɨk øts ɨdøꞌøn nyuꞌut nduꞌunt, tsøꞌødyumɨpts øts ku øts ɨnet njayiklɨmunsɨmujkmɨt.”
3 — Aí o administrador pensou: “O patrão está me despedindo. E, agora, o que é que eu vou fazer? Não tenho forças para cavar a terra e tenho vergonha de pedir esmola.
4 Xjats ja tya̱bya̱a̱jty jøts ja wya̱a̱ñ: “Tø ø nnɨja̱wɨ sudso ø nda̱bya̱a̱tt, sudso øts pøngapøn xkupøkt tyøjkjøtpy ku øts yø ndunk wyɨnaty tø yikpøjknɨ.”
4 Ah! Já sei o que vou fazer… Assim, quando for mandado embora, terei amigos que me receberão nas suas casas.”
5 Wɨnets ja tuꞌuk jaty tnajtswa̱ꞌwɨyɨɨꞌñ pøn jaty ja wyɨndsøn wyɨnaty mɨyojꞌa̱jtɨp. Jøts ja yjawyeembɨ ja tyiktɨɨy: “¿Wɨneꞌen øts nwɨndsøn xmɨyojꞌa̱jtɨ?”
5 — Então ele chamou todos os devedores do patrão e perguntou para o primeiro: “Quanto é que você está devendo para o meu patrão?”
6 Jøts ja yꞌadsøøy jøts ja wya̱a̱ñ: “Magøꞌpxy ta̱mbɨ øts aceite ja ndamɨyojꞌaty.” Wɨnets ja tumbɨꞌejxꞌejtpɨ wya̱a̱ñ: “Ɨxya̱ ja ñɨnøky; peꞌtpy ɨxa̱ꞌa̱k jøts xjaadyɨga̱tst, wɨxijkxmya̱jk ta̱mbɨ jaꞌayɨ xpɨkta̱ꞌa̱kt.”
6 — “Cem barris de azeite!” — respondeu ele.
7 Jøts yjaduꞌukpɨ ja tnɨma̱a̱y: “Jøts mets, ¿wɨneꞌen mets ja xmɨyojꞌaty?” Jøts ja ñɨma̱a̱jyøø: “Magøꞌpxy kyunchɨ ariin.” Xjats ja tnɨma̱a̱y: “Ɨxya̱ ja ñɨnøky midi ojts xja̱ꞌa̱y; wants tkajtswijchɨm jøts maktaꞌpxy kyunchɨ nbɨkta̱a̱jkɨn.”
7 — Para o outro ele perguntou: “E você, quanto está devendo?”
8 Jøts ɨdøꞌøn ja wɨndsøn tjanchnɨja̱ꞌwɨyɨɨꞌñ jøts kudam ja tyumbɨꞌejxꞌejtpɨ yikxon o ti tnɨwɨnmayɨ ku døꞌøn o ti ttuñ. Jadeꞌeñɨmts yiknɨja̱wɨdɨ pøn jaty Dios yjaꞌ tkababøjkɨdɨp, yikxon ja neꞌegɨ tyimyikuya̱tɨ ja tya̱a̱y ya̱m nɨgɨdi jadeꞌen wyɨnma̱a̱ꞌnbya̱a̱ttɨ pøn Dios jaꞌa̱jtɨdɨp.
8 — E o patrão desse administrador desonesto o elogiou pela sua esperteza. E Jesus continuou:
9 ’Ka̱jpxwejɨn øts ɨdøꞌøn nyajkpy jøts kidi mbɨkta̱ꞌa̱ky nugo xꞌa̱mnɨpøjkpattɨ xtsaañɨpøjkpattɨ; pønɨ jam mbɨkta̱ꞌa̱ktyɨ, yikxon xyiktunkpa̱a̱ttɨt, øy yøꞌ kaꞌ kyaꞌøyɨ. Ku ya̱a̱yɨ, xabudøkɨdɨt o pøn, nugo ku xnɨja̱wɨdɨ tigøjxp ɨdøꞌøn ja jadeꞌen xundɨ. Øy ja yjakixy, wa̱ꞌa̱tsts meets ja xnɨja̱wɨ jøts ku meets mꞌanmɨja̱ꞌwɨn yikupøkt jap tsa̱jpjøtpy.
9 Por isso eu digo a vocês: usem as riquezas deste mundo para conseguir amigos a fim de que, quando as riquezas faltarem, eles recebam vocês no lar eterno.
10 ’Pøn øyja̱a̱ꞌyꞌa̱jtp, øyja̱a̱ꞌyꞌa̱jtpɨmpts ja øy ma̱, wan o ti tmayɨ tkamayɨ nayɨdeꞌents ja øy yikxon tyiktunkpa̱a̱ty; pønts kidyimꞌøyja̱a̱ꞌyꞌa̱jtpɨm, jadeꞌeñɨmts ja øy ma̱, nayɨdeꞌen ja kaꞌap tyikꞌødyunkpa̱a̱ty ja pyɨkta̱ꞌa̱ky øy ja wɨneꞌen myayɨ kyamayɨ.
10 Quem é fiel nas coisas pequenas também será nas grandes; e quem é desonesto nas coisas pequenas também será nas grandes.
11 Pønɨ kaꞌats yikxon xyiktunkpa̱a̱ttɨ ja mmeeñ ja mbɨkta̱ꞌa̱ktyɨ sa̱ pya̱a̱tꞌatyɨ, ¿ti sudsots meets Dios yjaꞌ mja̱a̱kmoꞌojɨyɨt midi ja ya̱kwampy?
11 Pois, se vocês não forem honestos com as riquezas deste mundo, quem vai pôr vocês para tomar conta das riquezas verdadeiras?
12 Pønɨ kaꞌ meets mmɨguꞌuk yjaꞌ xwɨngudsøꞌjkɨyɨ, ¿pønts meets ja mjaꞌ jadeꞌen xijy tsøꞌøgɨyɨp, pøn meets ja xijy mmoꞌowa̱jnɨp o meets ja xjakøꞌømjaꞌajɨ?
12 E, se não forem honestos com o que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 ’Kaꞌ pøn tumbɨ namajtsk wyɨndsøn tmɨduñ; ku ja jadeꞌen ttuꞌunt, tuꞌukts ja pyɨdsøꞌømt pøn ja wyɨnja̱wɨp jøts ja yjaduꞌukpɨ tkawɨnja̱wɨt, tuꞌuk tꞌømyɨduꞌunt jøts jaduꞌuk tkaꞌømyɨduꞌunt. Jadeꞌents kaꞌ yꞌøyɨ ku Dios yikmɨduñ, ɨxya̱ptamts meeñ nayɨdeꞌen myøjtøjkyɨmɨ. Paty kaꞌ yꞌøyɨ adsow aduuk, tuꞌugyɨ Dios nꞌajotꞌa̱jtɨn.
13 — Um escravo não pode servir a dois donos ao mesmo tempo, pois vai rejeitar um e preferir o outro; ou será fiel a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e também servir ao dinheiro.
14 Tyimyjadeꞌents ɨdøꞌøn ja fariseotøjk yja̱a̱ꞌyꞌa̱ttɨ, ja meeñ ja yjanchmøjmɨguꞌukꞌa̱jttɨp, ɨxamts ɨdøꞌøn ja wyɨnaty jadeꞌen pyatmadowdɨ jøts ja jam tjanchpaga̱jpxtɨ ja Jesús.
14 Os fariseus ouviram isso e zombaram de Jesus porque amavam o dinheiro.
15 Wɨnets ja Jesús wya̱a̱ñ jøts ja tnɨma̱a̱y:
15 Então Jesus disse a eles:
16 ’Ku ja Juan Bautista ya̱ myiiñ, jaayɨp ja kugajpxtyøjk ja yꞌa̱a̱w yꞌayuujk yꞌadujktøø. Nay jaaba̱a̱t ja Moisés kyutujk kyaꞌpxy sa̱ Dios ja wyɨnaty tø myøꞌøyɨ. Jøts nay jatyɨ choꞌonda̱ꞌa̱ky ja Dios yꞌøgyajpxy yꞌøyꞌayuujk, yiknɨgajpxy yiknɨmadya̱ꞌa̱ky ja kyutujk midi ja tyanɨtanaapy yja̱a̱ꞌy, xjats jadeꞌen kuwa̱nɨ o pøn tjanchjadatøkɨwya̱ꞌa̱ñ jaꞌabɨ kutujk.
16 — A
17 ’Kuwa̱nɨ døꞌøn jadeꞌen yja̱tt kyubatt sa̱ Dios kyutujk wya̱ꞌa̱ñ, nɨjuunɨ ja jadeꞌeñɨ kyakixy kyanaxy pø neꞌegɨ køjxp na̱jxp na̱a̱jx tsa̱jp jøts nɨwɨneꞌenɨn kyagudɨgøy ja kyutujk.
17 — É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que ser tirado um simples acento de qualquer palavra da Lei.
18 ’Ku pøn tmajtstuꞌuty ñɨdøꞌøxy uk ja tøꞌøxy tmajtstuꞌuty ñɨya̱a̱ꞌy, jaꞌats ɨdøꞌøn møj pøky; uk kuts pøn ya̱a̱ꞌdyøjk tmøøtꞌamajtskɨ ja tøꞌøxy midi tø yikmajtstuꞌuty, møj pøkyts ja nayɨdeꞌen.
18 — Se um homem se divorciar e casar com outra mulher, comete adultério. E quem casar com a mulher divorciada também comete adultério.
19 ’Tuꞌuk ɨdøꞌøn ja ja̱a̱ꞌy janch kumeeñ, janch xøxy piky ɨdøꞌøn jaꞌ, tum ja yꞌøybɨ ja yikpejtpy jøts ɨdøꞌøn ja xyumɨxøduñ jabom jabom, pɨjy xuugyɨn tpɨkta̱ꞌa̱ky ja xyox.
19 Jesus continuou:
20 Jamts ɨdøꞌøn ja̱a̱ꞌy jaduꞌukmɨ pøn txøøwꞌa̱jtp Lázaro, janch ayoop janch pøktsoop jaꞌ jøts janch amuum puꞌuts jaꞌ, kaꞌap ja myøjkɨ jøts ɨdøꞌøn ja jam xyumɨꞌɨxa̱ꞌa̱ky jam kumeeñ ja̱a̱ꞌy tyøkꞌagøꞌøm, jam ja kyuꞌuxnayꞌity.
20 Havia também um homem pobre, chamado Lázaro, que tinha o corpo coberto de feridas, e que costumavam largar perto da casa do rico.
21 Tsojk kaagyixyɨm ja tjaꞌijxy ja kaaky abuꞌxk midi jam kumeeñ ja̱a̱ꞌy kyaabyajt patkøꞌøm najtska̱ꞌjɨp; jøts ɨdøꞌøn uk ja jam yjanchnɨmiñɨyɨ jøts ja twɨweedyɨ ja pyuꞌuts.
21 Lázaro ficava ali, procurando matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do homem rico. E até os cachorros vinham lamber as suas feridas.
22 Jøtsnɨm ɨdøꞌøn ja ayoobɨ yꞌøꞌjky, wɨnets ja ojts yiknijkxyɨ tsa̱jpjøtpy ja a̱nkɨlɨstøjk ma̱ ja Abraham jap. Jøts ja kumeeñ ja̱a̱ꞌy nayɨdeꞌen yꞌooꞌknɨma̱a̱, ojts ja ña̱xøkɨ.
22 O pobre morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão, na festa do céu. O rico também morreu e foi sepultado.
23 Kuts ɨdøꞌøn ja jap ayoda̱a̱jkjøtpy tjaꞌejxnɨ jøts kudam ja Abraham jam jagam møøt ja Lázaro.
23 Ele sofria muito no
24 Wɨnets ja møkꞌampy wya̱a̱ñ: “Teety Abraham, ayoꞌejxk øts, kax yø Lázaro, wan tmiñ, wan yø kyøꞌ tyikxøøky jøts øts yø ndoojts xuktaxujxɨt; janch møk øts ya̱p jønjøtpy nꞌayøy.”
24 Então gritou: “Pai Abraão, tenha pena de mim! Mande que Lázaro molhe o dedo na água e venha refrescar a minha língua porque estou sofrendo muito neste fogo!”
25 Jøts ja Abraham ja ñɨma̱a̱jyøø: “Jaꞌ uꞌnk mja̱ꞌmyatsp, tøxɨ me xaxøñ ku me tø mꞌatsøønɨ mꞌatstanɨ, kaꞌ mets jadeꞌen mjaty sa̱ yø Lázaro tø yꞌatsꞌayøyɨn, wants yø taxonɨ jøts me mꞌukꞌayoomɨt.
25 — Mas Abraão respondeu: “Meu filho, lembre que você recebeu na sua vida todas as coisas boas, porém Lázaro só recebeu o que era mau. E agora ele está feliz aqui, enquanto você está sofrendo.
26 Jøts ti tits nnɨdyuꞌunɨm, abikyxɨ meets jamɨ, abikyts øøts ya̱mɨ; ma̱ pøn yꞌukna̱xt øy ya̱m pøn yjamenwa̱ꞌa̱ñ nɨduꞌugɨn, uk øyts jam pøn yjanøjkxwa̱mɨ, nɨsudsoꞌampyts pøn kyamajada̱ꞌa̱ky.”
26 Além disso, há um grande abismo entre nós, de modo que os que querem atravessar daqui até vocês não podem, como também os daí não podem passar para cá.”
27 Wɨnets ja kumeeñ ja̱a̱ꞌy wya̱a̱ñ: “Tixɨ teety Abraham, pønɨ jadeꞌen tunts mayꞌa̱jt jøts yø Lázaro xkaxt jam ndeety tyøjkwɨndum,
27 — O rico disse: “Nesse caso, Pai Abraão, peço que mande Lázaro até a casa do meu pai
28 ja̱a̱k jam øts nmɨguꞌuk ja nɨmagoxk, jøts tꞌatstukmadoꞌot jøts kidi ya̱ nayɨdeꞌen myendɨ ayoobɨ ya̱ ayoda̱a̱jkjøøjty.”
28 porque eu tenho cinco irmãos. Deixe que ele vá e os avise para que assim não venham para este lugar de sofrimento.”
29 Jøts ja Abraham wya̱a̱ñ, yɨdeꞌen ja tnɨma̱a̱y: “Jøts timts ja wya̱ꞌa̱nt midi ja Moisés yja̱a̱ꞌy midi ja Dios kyugajpxtyøjk tø tnɨga̱jpxtɨ. ¡Ti wan ja jam tnɨja̱wɨdɨ pønɨ myøjpɨkta̱ktɨp!”
29 — Mas Abraão respondeu: “Os seus irmãos têm a
30 Jøts ja kumeeñ ja̱a̱ꞌy yꞌadsøøy: “Janch ja jadeꞌen teety Abraham jaꞌ, yjayiktɨga̱tstɨbɨk chɨna̱a̱ꞌyɨn ja yꞌijtyɨ ku ja pøn jam jujky ñɨnøjkxɨdɨt pøn tø yꞌooꞌknɨdɨ.”
30 — “Só isso não basta, Pai Abraão!”, respondeu o rico. “Porém, se alguém ressuscitar e for falar com eles, aí eles se arrependerão dos seus pecados.”
31 Jøts ja Abraham ñɨɨmy: “Tixɨ pønɨ kaꞌ ja tkupøjktɨ midi ja Moisés yja̱a̱y jøts sa̱ jaty ja Dios kyugajpxy wya̱ndøø, ¿ti jaꞌats ja yja̱a̱kjanchja̱wɨdɨp øy ooꞌkpɨ ja jujky yjanɨnijkxyɨdɨ?”
31 — Mas Abraão respondeu: “Se eles não escutarem Moisés nem os profetas, não crerão, mesmo que alguém ressuscite.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.