Apocalipse 16

Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kuts jadeꞌen yja̱jty xjats nmadøøy møk kyajpxy jap ma̱ ja Dios chɨnaadya̱a̱jk, xjats ja ñɨwɨxujkpɨ a̱nkɨlɨs tnɨma̱a̱y:
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Wɨnets ja myɨduꞌukpɨ a̱nkɨlɨs tyiktawa̱a̱jch ja kyopɨ jam na̱xwɨngøjxp, jøts ja ja̱a̱ꞌy pya̱tkøjxnɨyɨ ja tsama̱a̱x jøts ja kaꞌøbyuꞌuts. Jaꞌ ja̱jttɨp nɨdukɨꞌɨyɨ pøn ja kaꞌøy jɨyujk ja yꞌejxa̱ꞌa̱nɨn tmøøtꞌa̱jttɨp jøts pøn twɨndsøꞌjkɨdɨp ja yꞌawa̱na̱x.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Xjats ja myɨmajtskpɨ a̱nkɨlɨs mejyjotp ja kyopɨ tyiktawa̱a̱jch, jøts ja yja̱jtna̱a̱ wa̱ꞌa̱ts nɨꞌjpy ejxɨm ja ja̱a̱ꞌy ñɨꞌjpyɨn ku pøn chaachɨ, jøts ja yꞌooꞌkøjxnɨ nɨdukɨꞌɨyɨ midi jaty jam tsɨnaapy mejyjotp.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Jøts ja myɨdɨgøøkpɨ a̱nkɨlɨs ja kyopɨ tyiktawa̱a̱jch møj nøøjotp jøts ma̱ jaty ja nøømuꞌut. Nayɨdeꞌents ja wyɨmbejtnɨma̱a̱ wa̱ꞌa̱ts nɨꞌjpy.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Wɨnets nmadøøy ja a̱nkɨlɨs midi tnɨwɨndsønꞌa̱jtp ja nøø ku wya̱ꞌa̱ñ:
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 jaꞌagøjxp jadeꞌen yja̱ttɨ ku mets ja mjanchja̱ꞌwɨbɨtøjk yikjemdundɨ yiktedundɨ, tø tyikꞌooktɨ, kawɨnøꞌøn tø tyiktsuñ tyiktaxy. Paty mets ja nøø xyikwɨmbejtnɨ wa̱ꞌa̱ts nɨꞌjpy jøts yø tꞌuuktɨ; jadeꞌents yø pya̱a̱tꞌatyɨdɨ.
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Nmadøøy nayɨdeꞌen ku jap alta̱jrwimpy kyajpxy yɨdeꞌen:
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Jøts ja myɨmakta̱xkpɨ a̱nkɨlɨs tyiktawa̱a̱jch ja kyopɨ jam xøøw wyɨngøjxp, jøts ja xøøw ja myøkꞌa̱jtɨn tpɨjky, jøts ja ja̱a̱ꞌy chaabaꞌooꞌknɨyɨ ja xøøꞌa̱n.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Øy ja kawɨnøꞌøn ja xøøꞌa̱n yjatsa̱ꞌyɨdɨ nɨ jadeꞌemba̱a̱ts ja wyɨnma̱a̱ꞌñ ja tkayiktɨga̱tstɨ. Nɨ jadeꞌemba̱a̱t ja Dios tkaja̱ꞌmyatstɨ ku ayoꞌon tjaꞌejxtɨ, neꞌegɨ ja Dios tmɨga̱jpxɨgøyꞌadøꞌøtstɨ.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Jøts ja myɨmagoxkpɨ a̱nkɨlɨs tyiktawa̱a̱jch ja kyopɨ ma̱ ja møj kaꞌøy jɨyujk ja myøjtsɨnaabyajt jam, jøts tukɨꞌɨyɨ kyoodsɨgyɨjxy wɨnøꞌømba̱a̱t tꞌaneꞌemy ja yja̱a̱ꞌy. Øy ja ayoꞌon ja møk tjaꞌejxtɨ, jadiꞌiñɨts ja tjantyimyɨmajada̱ꞌa̱ktɨ. Nugo ja tyoojts ja tjanchꞌatsuꞌutsmuktɨ;
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 nɨ jadeꞌemba̱a̱ts ja tkamajtstuꞌuty ja kyaꞌøyꞌa̱jtɨn midi ja tyundɨp, neꞌegɨ ja tmɨga̱jpxɨgøyꞌadøꞌøtstɨ ja Dios pøn jap tsa̱jpjøtpy, jaꞌagøjxp ku ayoꞌon ja jadeꞌen ttukꞌijxy.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Xjats ja myɨdudujkpɨ a̱nkɨlɨs tyiktawa̱a̱jch ja kyopɨ møj nøøjotp midi yiktejp Eufrates. Ku jadeꞌen ttuuñ jøts ja tyɨjch, jøts ja tuuꞌ jam yꞌawa̱a̱jch, jøts ja møj wɨndsøndøjk jam ña̱jxtɨ midi tsooꞌndɨp xøøbɨdsimdsoꞌampy.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Wɨnets ø nꞌijxy ku ja mɨkuꞌ pyɨdsimy jap awa̱ꞌa̱ndsa̱a̱ꞌñ yꞌa̱a̱wjøtpy. Nayɨdeꞌen pyɨdsømɨ jap møj kaꞌøy jɨyujk yꞌa̱a̱wjøtpy, jøts nayɨdeꞌenmɨ jap kugajpxtyøjk yꞌa̱a̱wjøtpy midi nadyejɨdɨp ku ja Dios tkugajpxyꞌa̱ttɨ jøts twɨnda̱a̱yꞌa̱ttɨ nugo ja ja̱a̱ꞌy. Nɨdɨgøøk ja mɨkuꞌ jadeꞌen pyɨdsømdɨ ejxɨm ja pokleenɨn.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Yøꞌøbɨ mɨkuꞌ jadeꞌen ja møj ejxpajt ña̱nkyꞌejxɨp jøts nɨdukɨꞌɨyɨ ja møj wɨndsøndøjk tyiknamyukøxwa̱ꞌa̱ñɨ pøn ya̱ na̱xwiiñ. Jadeꞌents ja tsep tꞌaꞌejxɨdɨt ku ja xøøw tpa̱a̱tt jøts ja Dios tmɨmeꞌent ja myøkꞌa̱jtɨn midi kaꞌ pøn tmɨꞌaba̱a̱ty.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Yɨdeꞌen ja Dios wya̱ꞌa̱ñ: “Ukmadowdɨnɨm, adsuꞌuky ø nmeꞌent ejxɨm ja maaꞌtspaꞌan, nɨpøn tkanɨja̱wɨ. Tyaꞌøyꞌa̱jttɨp ja Dios kyunuuꞌkxɨn pøn nayꞌejxꞌejtɨdɨp nabyøkjøꞌkɨdɨp. Kaꞌap øts xmɨdsøꞌødyuꞌunt ku nmeꞌent.”
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Jøts ja møj wɨndsøndøjk ñamyukøjxɨdøø ma̱ jam hebreo ayuujk tejtɨ Armagedón.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Xjats ja myɨwɨxujkpɨ a̱nkɨlɨs tyiktawa̱a̱jch ja kyopɨ pojotp jøts yikmadøøy møk kyajpxy midi tsooꞌmp jap tsa̱jpjøtpy ma̱ ja Dios chɨnaadya̱a̱jk, jøts wya̱ꞌa̱ñ:
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Jøts møk ña̱xkɨda̱a̱jky ja wɨdsuk, jøts wyɨna̱nguejky ja anaaw, jøts ja tsaachmøk ujx myiiñ midi kaꞌanɨm wɨndii yikꞌijxy yiknɨja̱wɨ ya̱ na̱xwiiñ.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Xjats ja møj ka̱jp Babilonia yꞌaja̱a̱bajky tɨgøøk ween. Jadeꞌenꞌampy jadeꞌen ja Dios tyuñɨdɨ ku ja kyaꞌøyja̱a̱ꞌyꞌa̱ttɨ jøts jadeꞌen a̱mbøjkɨnꞌampy tyukjɨɨꞌkxyɨdɨ ja ayoꞌon. Tukɨꞌɨyɨ ja ka̱jp wyɨndɨgøøgyɨjxy jøts yja̱a̱jøꞌkɨjxy ya̱ na̱xwiiñ.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Wyɨndɨgøøgyɨjxy ja na̱a̱jx midi jam mejkyujkꞌa̱m jøts ja kojpk nayɨdeꞌen yja̱jty.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Nayɨdeꞌen ja ja̱a̱ꞌy pyajtɨgøøjyøø ja tøtst midi jeꞌmchꞌa̱jtp wɨxijkxy kilɨ tuꞌuk tuꞌuk. Nɨ jadeꞌen ja ja̱a̱ꞌy tkaja̱ꞌmyatstɨ ja Dios øy yø sa̱ wya̱nꞌadøꞌøtstɨ, øy ja ayoꞌon møk tø yjayikmoꞌodɨ.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.