Apocalipse 16

Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Kuts jadeꞌen yja̱jty xjats nmadøøy møk kyajpxy jap ma̱ ja Dios chɨnaadya̱a̱jk, xjats ja ñɨwɨxujkpɨ a̱nkɨlɨs tnɨma̱a̱y:
1 Então ouvi uma forte voz que vinha do santuário dizendo aos sete anjos: "Vão derramar sobre a terra as sete taças da ira de Deus".
2 Wɨnets ja myɨduꞌukpɨ a̱nkɨlɨs tyiktawa̱a̱jch ja kyopɨ jam na̱xwɨngøjxp, jøts ja ja̱a̱ꞌy pya̱tkøjxnɨyɨ ja tsama̱a̱x jøts ja kaꞌøbyuꞌuts. Jaꞌ ja̱jttɨp nɨdukɨꞌɨyɨ pøn ja kaꞌøy jɨyujk ja yꞌejxa̱ꞌa̱nɨn tmøøtꞌa̱jttɨp jøts pøn twɨndsøꞌjkɨdɨp ja yꞌawa̱na̱x.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça pela terra, e abriram-se feridas malignas e dolorosas naqueles que tinham a marca da besta e adoravam a sua imagem.
3 Xjats ja myɨmajtskpɨ a̱nkɨlɨs mejyjotp ja kyopɨ tyiktawa̱a̱jch, jøts ja yja̱jtna̱a̱ wa̱ꞌa̱ts nɨꞌjpy ejxɨm ja ja̱a̱ꞌy ñɨꞌjpyɨn ku pøn chaachɨ, jøts ja yꞌooꞌkøjxnɨ nɨdukɨꞌɨyɨ midi jaty jam tsɨnaapy mejyjotp.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e este se transformou em sangue como de um morto, e morreu toda criatura que vivia no mar.
4 Jøts ja myɨdɨgøøkpɨ a̱nkɨlɨs ja kyopɨ tyiktawa̱a̱jch møj nøøjotp jøts ma̱ jaty ja nøømuꞌut. Nayɨdeꞌents ja wyɨmbejtnɨma̱a̱ wa̱ꞌa̱ts nɨꞌjpy.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de águas, e eles se transformaram em sangue.
5 Wɨnets nmadøøy ja a̱nkɨlɨs midi tnɨwɨndsønꞌa̱jtp ja nøø ku wya̱ꞌa̱ñ:
5 Então ouvi o anjo que tem autoridade sobre as águas dizer: "Tu és justo, tu, o Santo, que és e que eras, porque julgaste estas coisas;
6 jaꞌagøjxp jadeꞌen yja̱ttɨ ku mets ja mjanchja̱ꞌwɨbɨtøjk yikjemdundɨ yiktedundɨ, tø tyikꞌooktɨ, kawɨnøꞌøn tø tyiktsuñ tyiktaxy. Paty mets ja nøø xyikwɨmbejtnɨ wa̱ꞌa̱ts nɨꞌjpy jøts yø tꞌuuktɨ; jadeꞌents yø pya̱a̱tꞌatyɨdɨ.
6 pois eles derramaram o sangue dos teus santos e dos teus profetas, e tu lhes deste sangue para beber, como eles merecem".
7 Nmadøøy nayɨdeꞌen ku jap alta̱jrwimpy kyajpxy yɨdeꞌen:
7 E ouvi o altar responder: "Sim, Senhor Deus todo-poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos".
8 Jøts ja myɨmakta̱xkpɨ a̱nkɨlɨs tyiktawa̱a̱jch ja kyopɨ jam xøøw wyɨngøjxp, jøts ja xøøw ja myøkꞌa̱jtɨn tpɨjky, jøts ja ja̱a̱ꞌy chaabaꞌooꞌknɨyɨ ja xøøꞌa̱n.
8 O quarto anjo derramou a sua taça no sol, e foi dado poder ao sol para queimar os homens com fogo.
9 Øy ja kawɨnøꞌøn ja xøøꞌa̱n yjatsa̱ꞌyɨdɨ nɨ jadeꞌemba̱a̱ts ja wyɨnma̱a̱ꞌñ ja tkayiktɨga̱tstɨ. Nɨ jadeꞌemba̱a̱t ja Dios tkaja̱ꞌmyatstɨ ku ayoꞌon tjaꞌejxtɨ, neꞌegɨ ja Dios tmɨga̱jpxɨgøyꞌadøꞌøtstɨ.
9 Estes foram queimados pelo forte calor e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem domínio sobre estas pragas; contudo se recusaram a se arrepender e a glorificá-lo.
10 Jøts ja myɨmagoxkpɨ a̱nkɨlɨs tyiktawa̱a̱jch ja kyopɨ ma̱ ja møj kaꞌøy jɨyujk ja myøjtsɨnaabyajt jam, jøts tukɨꞌɨyɨ kyoodsɨgyɨjxy wɨnøꞌømba̱a̱t tꞌaneꞌemy ja yja̱a̱ꞌy. Øy ja ayoꞌon ja møk tjaꞌejxtɨ, jadiꞌiñɨts ja tjantyimyɨmajada̱ꞌa̱ktɨ. Nugo ja tyoojts ja tjanchꞌatsuꞌutsmuktɨ;
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino ficou em trevas. De tanta agonia, os homens mordiam a própria língua,
11 nɨ jadeꞌemba̱a̱ts ja tkamajtstuꞌuty ja kyaꞌøyꞌa̱jtɨn midi ja tyundɨp, neꞌegɨ ja tmɨga̱jpxɨgøyꞌadøꞌøtstɨ ja Dios pøn jap tsa̱jpjøtpy, jaꞌagøjxp ku ayoꞌon ja jadeꞌen ttukꞌijxy.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu, por causa das suas dores e das suas feridas; contudo, recusaram-se a arrepender-se das obras que haviam praticado.
12 Xjats ja myɨdudujkpɨ a̱nkɨlɨs tyiktawa̱a̱jch ja kyopɨ møj nøøjotp midi yiktejp Eufrates. Ku jadeꞌen ttuuñ jøts ja tyɨjch, jøts ja tuuꞌ jam yꞌawa̱a̱jch, jøts ja møj wɨndsøndøjk jam ña̱jxtɨ midi tsooꞌndɨp xøøbɨdsimdsoꞌampy.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que fosse preparado o caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Wɨnets ø nꞌijxy ku ja mɨkuꞌ pyɨdsimy jap awa̱ꞌa̱ndsa̱a̱ꞌñ yꞌa̱a̱wjøtpy. Nayɨdeꞌen pyɨdsømɨ jap møj kaꞌøy jɨyujk yꞌa̱a̱wjøtpy, jøts nayɨdeꞌenmɨ jap kugajpxtyøjk yꞌa̱a̱wjøtpy midi nadyejɨdɨp ku ja Dios tkugajpxyꞌa̱ttɨ jøts twɨnda̱a̱yꞌa̱ttɨ nugo ja ja̱a̱ꞌy. Nɨdɨgøøk ja mɨkuꞌ jadeꞌen pyɨdsømdɨ ejxɨm ja pokleenɨn.
13 Então vi saírem da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Yøꞌøbɨ mɨkuꞌ jadeꞌen ja møj ejxpajt ña̱nkyꞌejxɨp jøts nɨdukɨꞌɨyɨ ja møj wɨndsøndøjk tyiknamyukøxwa̱ꞌa̱ñɨ pøn ya̱ na̱xwiiñ. Jadeꞌents ja tsep tꞌaꞌejxɨdɨt ku ja xøøw tpa̱a̱tt jøts ja Dios tmɨmeꞌent ja myøkꞌa̱jtɨn midi kaꞌ pøn tmɨꞌaba̱a̱ty.
14 São espíritos de demônios que realizam sinais miraculosos; eles vão aos reis de todo o mundo, a fim de reuni-los para a batalha do grande dia do Deus todo-poderoso.
15 Yɨdeꞌen ja Dios wya̱ꞌa̱ñ: “Ukmadowdɨnɨm, adsuꞌuky ø nmeꞌent ejxɨm ja maaꞌtspaꞌan, nɨpøn tkanɨja̱wɨ. Tyaꞌøyꞌa̱jttɨp ja Dios kyunuuꞌkxɨn pøn nayꞌejxꞌejtɨdɨp nabyøkjøꞌkɨdɨp. Kaꞌap øts xmɨdsøꞌødyuꞌunt ku nmeꞌent.”
15 "Eis que venho como ladrão! Feliz aquele que permanece vigilante e conserva consigo as suas vestes, para que não ande nu e não seja vista a sua vergonha".
16 Jøts ja møj wɨndsøndøjk ñamyukøjxɨdøø ma̱ jam hebreo ayuujk tejtɨ Armagedón.
16 Então os três espíritos os reuniram no lugar que, em hebraico, é chamado Armagedom.
17 Xjats ja myɨwɨxujkpɨ a̱nkɨlɨs tyiktawa̱a̱jch ja kyopɨ pojotp jøts yikmadøøy møk kyajpxy midi tsooꞌmp jap tsa̱jpjøtpy ma̱ ja Dios chɨnaadya̱a̱jk, jøts wya̱ꞌa̱ñ:
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e do santuário saiu uma forte voz que vinha do trono, dizendo: "Está feito! "
18 Jøts møk ña̱xkɨda̱a̱jky ja wɨdsuk, jøts wyɨna̱nguejky ja anaaw, jøts ja tsaachmøk ujx myiiñ midi kaꞌanɨm wɨndii yikꞌijxy yiknɨja̱wɨ ya̱ na̱xwiiñ.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes, trovões e um forte terremoto. Nunca havia ocorrido um terremoto tão forte como esse desde que o homem existe sobre a terra.
19 Xjats ja møj ka̱jp Babilonia yꞌaja̱a̱bajky tɨgøøk ween. Jadeꞌenꞌampy jadeꞌen ja Dios tyuñɨdɨ ku ja kyaꞌøyja̱a̱ꞌyꞌa̱ttɨ jøts jadeꞌen a̱mbøjkɨnꞌampy tyukjɨɨꞌkxyɨdɨ ja ayoꞌon. Tukɨꞌɨyɨ ja ka̱jp wyɨndɨgøøgyɨjxy jøts yja̱a̱jøꞌkɨjxy ya̱ na̱xwiiñ.
19 A grande cidade foi fracionada em três partes, e as cidades das nações se desmoronaram. Deus lembrou-se da grande Babilônia e lhe deu o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Wyɨndɨgøøgyɨjxy ja na̱a̱jx midi jam mejkyujkꞌa̱m jøts ja kojpk nayɨdeꞌen yja̱jty.
20 Todas as ilhas fugiram, e as montanhas desapareceram.
21 Nayɨdeꞌen ja ja̱a̱ꞌy pyajtɨgøøjyøø ja tøtst midi jeꞌmchꞌa̱jtp wɨxijkxy kilɨ tuꞌuk tuꞌuk. Nɨ jadeꞌen ja ja̱a̱ꞌy tkaja̱ꞌmyatstɨ ja Dios øy yø sa̱ wya̱nꞌadøꞌøtstɨ, øy ja ayoꞌon møk tø yjayikmoꞌodɨ.
21 Caíram sobre os homens, vindas do céu, enormes pedras de granizo, de cerca de trinta e cinco quilos cada; eles blasfemaram contra Deus por causa do granizo, pois a praga fora terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.