2 Coríntios 12

Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nnɨja̱ꞌwɨp øts ku nɨwɨneꞌen kyajamɨ ku nnayꞌaga̱jpxaꞌant køꞌøm. Meets ukja̱ꞌgyukɨ, kuwa̱nɨ øts ɨdøꞌøn nnɨga̱jpxt sudso nwɨndsønꞌa̱jtɨm ja yjaꞌ tø tna̱nkyꞌijxyɨyɨ ku ø køꞌøm nnayꞌijxyɨyɨ kuma̱a̱ꞌyjøtpy.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 — ausente —
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos (se no corpo, não sei; se fora do corpo, não sei; Deus o sabe), foi arrebatado até ao terceiro céu.
3 — ausente —
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 ku ojts yikwa̱a̱nijkxy jap tsa̱jpjøtpy ma̱ ojts tmadøy ja kajpxy ja madya̱ꞌa̱ky midi kaꞌ pøn nugo ñɨyiktukmadøy.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, de que ao homem não é lícito falar.
5 Ti kanadyamɨguexyɨm ɨdøꞌøn ja yja̱wɨ ku øts jadeꞌen sa̱m ja ja̱a̱ꞌy, kaꞌats øts nnamyɨkexyɨyɨ pø wanɨmts øts ja ngamøkꞌa̱jtɨn nnadyamɨkexyɨyɨ.
5 De um assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Øyɨmts øts køꞌøm njanchjanañɨga̱jpxwa̱ꞌa̱ñɨyɨ, pø kaꞌaxɨ ja ñugo kajpxyɨ, pø tɨyꞌa̱jtɨnxɨ øts wyɨnaty nnɨgajpxpy; kaꞌats øts jadeꞌen nduñ jøts kidi pøn nugo wyɨnmay jøts ku øts ngamaabyɨ jøts ku øts kaꞌ njadeꞌenɨ sa̱m pøn ya̱mts øts ɨdøꞌøn ja jadeꞌen ngatuñ sa̱m ja wyɨnmaydɨ.
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isso, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Kawɨnmaañɨxɨ døꞌøn ja chujɨ midi øts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm xukꞌejx nguma̱a̱ꞌyjøtpy; jøts øts ja nganadyamɨkaxɨyɨt, wɨnets nja̱ꞌwɨgyejky adsuꞌjky nɨkøjxp yja̱jkejky sa̱mdam ja kujp xkuuꞌmɨnt. Ja mɨkuꞌwɨndsøn Satanás ja tyunkjøøjp jadeꞌen ña̱nkyꞌejxɨp.
7 E, para que me não exaltasse pelas excelências das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 Tɨgøøk ojk øts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm ojts njanchꞌamɨdøy jøts tyikna̱xt ja ja̱jɨn ja tøøꞌyɨn;
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor, para que se desviasse de mim.
9 jøts øts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm yɨdeꞌen jaꞌayɨ xꞌadsøy: “Ja ndsojkɨn ja nbaꞌayoꞌowɨn mets jaꞌayɨ mbudøkɨyɨp; jabɨ jadeꞌenxɨ øts nmøkꞌa̱jtɨn neꞌegɨ ñɨgaxɨꞌɨky ku nbudøkɨ pøn ja kyøꞌøm møkꞌa̱jtɨn kaꞌejtxɨp.” Jadeꞌen ja wya̱ꞌa̱ñ. Patyxɨ øts ja ngamøkꞌa̱jtɨn ndajotkujkꞌaty, jøts jadeꞌen ja Cristo yjaꞌ kyaxøꞌøkt.
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 Nꞌøyja̱ꞌwɨp øts ja kamajada̱jkɨn, nꞌøyja̱ꞌwɨp øts ku nyikjemnøjmɨ nyiktenøjmɨ uk ku tigati xkaꞌejtxɨ, uk ku øts Cristo køjxp nyikmɨꞌa̱mbiky nguꞌayoꞌomba̱a̱dɨ. Ku nnayja̱wɨyɨ nmøkꞌa̱jtɨn kyaꞌity jats ɨdøꞌøn nwɨndsønꞌa̱jtɨm ja myøkꞌa̱jtɨn tyikꞌawa̱ꞌa̱ñ jøts øts ja xukꞌajotꞌaty.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando estou fraco, então, sou forte.
11 Janch moꞌtpɨn ø tø nmadya̱ꞌa̱ky ku køꞌøm tø nnayꞌagajpxyɨyɨ, køꞌøm meets tø xyikjaty jabɨ meetsxɨk ɨdøꞌøn jeexyɨp øy tø xnɨmadya̱ꞌa̱ky jøts øts jadeꞌen jeexyɨp køꞌøm tø nganayꞌagajpxyɨyɨ. ¿Tyimya̱ba̱a̱t ja ndejɨnt yja̱ꞌa̱ttɨ ja wyejɨn ja kyajɨn pøn ñadyijyɨ myøjkudanaabyɨꞌajtpy ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm? Øy øts ɨdøꞌøn ma̱ba̱a̱t nguidyimyjaty kaꞌap øts ja mɨba̱a̱t xwɨna̱xtɨt.
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Ku øts ja ndunk tø nyikyøꞌøy ma̱ meets jam ejtp øts nna̱nkyꞌijxyɨyɨ ku øts ɨdøꞌøn ndyimgyudanaabyɨꞌaty ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm. Ejxpajtɨngøjxp mila̱grɨkøjxp øts ɨdøꞌøn ja nꞌødyunk tø xꞌejxɨdɨ tø xnɨja̱ꞌwɨyɨdɨ.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Pønɨ mwa̱ndɨpts ku meets kaꞌ tukna̱x myikꞌødyuñ sa̱ øts ja jaduꞌukpɨ nꞌødyundɨ ma̱ jaty ø nwɨdity ma̱ jaty ø nba̱a̱ttɨ nꞌejxtɨ ja jaduꞌukpɨ janchja̱ꞌwɨbɨdɨ, janch ɨdøꞌøn mwa̱ꞌa̱ndɨ. Xmøøyɨmdsɨk meets jam ja kaaky ja ma̱a̱da̱a̱jk kuk øts jam nꞌatsꞌøjch. ¡Maaꞌkxtɨ, kidi xkaꞌøyja̱wɨdɨ ku øts yɨdeꞌen nwa̱ꞌa̱ñ!
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 Ɨxya̱m nnayꞌaꞌejxɨyɨ nnayꞌaba̱a̱dɨyɨ jaꞌ ku meets myɨdɨgøøk ojk nꞌatsꞌejxwa̱ꞌa̱ñ. Kaꞌap meets jam nugo nꞌatsyikꞌadujktɨwya̱ꞌa̱ñ. Jabɨ kaꞌaxɨ meets ja mbɨkta̱ꞌa̱ky nꞌɨxa̱a̱jyɨ, meetsxɨ døꞌøn ja mꞌøyꞌa̱jtɨn jaꞌayɨ nꞌɨxa̱a̱jyɨp. Yiknɨja̱ꞌwɨpxɨ ku ja uꞌnkteety tꞌɨxa̱ꞌa̱dɨ ja meeñ ja jɨnga̱a̱p midi ja yꞌuꞌnk ñɨdsɨnaꞌadyɨp jøts kaꞌap ja yꞌuꞌnk neꞌegɨ ja tyeety ja yjujkyꞌa̱jtɨn tjotmayꞌa̱ttɨt.
14 Eis aqui estou pronto para, pela terceira vez, ir ter convosco e não vos serei pesado; pois que não busco o que é vosso, mas, sim, a vós; porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Xonda̱a̱jkɨn ø nba̱a̱tp ku mee ndamɨyoxkøxt ja nꞌa̱a̱w ja njoojt mjanchja̱ꞌwɨngøjxp; øy meets yja̱wɨ xjagatsøky sa̱mdam meets ndsøky.
15 Eu, de muito boa vontade, gastarei e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 Øy wɨna̱a̱gɨn tjaja̱ꞌgyukɨdɨ ku meets jam nugo ngayikꞌadujktɨ, jadeꞌen ja wya̱ꞌa̱ndɨ ku mee nugo tø nwɨnꞌɨɨñ.
16 Mas seja assim, eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 ¿Tø meets ndejɨnt ndawɨnda̱a̱yꞌaty ja nmɨguꞌuk pøn jaty meets jam tø ndanɨguexy?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Køꞌøm øts ja Tito nꞌaneꞌemy jøts mꞌatsꞌejxɨdɨt jøts øts ndamɨgajxɨyɨɨꞌñ jaduꞌuk adøm nmɨguꞌuk. ¿Tits, mwɨnda̱a̱yꞌa̱jtɨdɨ ja Tito? ¿Ti kaꞌ xꞌejxtɨ ku øøts tuꞌugyɨ nwɨnma̱a̱ꞌñ nyikyøꞌøy jøts tum jadeꞌen øøts nꞌøyja̱a̱ꞌyꞌaty?
18 Roguei a Tito e enviei com ele um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos, porventura, no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 Wan meets jadeꞌen mwɨnmay ku øø nugo nnagyubøkɨyɨ. Kaꞌap yjadeꞌenɨ. Wa̱ꞌa̱ts ja Dios tnɨja̱wɨ ku øøts Cristo køjxp ja ndunk tø nyikyøꞌøy, jøts meets jadeꞌen ja mjanchja̱ꞌwɨn myøjɨt.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 Ku øts jam wyɨnaty nꞌatsꞌøch jadeꞌen ø njøpja̱wɨ ku meets yja̱wɨ øy ngapa̱a̱tt sa̱mdam øts ja ndsojkɨn njadyimyjamøøtꞌaty. Jøts mee nayɨdeꞌen xkaꞌøyja̱ꞌwyɨmɨt ja nja̱a̱ꞌyꞌa̱jtɨn sa̱mdam meets xjadyimyjatsøkyꞌaty, ku meets xkaꞌøyja̱wɨt ja ka̱jpxwejɨn midi wyɨnaty nyajkpy. Jabɨ jadeꞌenxɨ nnajtsja̱wɨ ku meets wyɨnaty mgaꞌuknamya̱a̱ꞌnɨyɨdɨ nɨxem nɨya̱m, jøts xyikmøjtøjkɨñɨdɨ ja wɨndiiꞌñꞌa̱jtk, ja akɨ, ja tamɨꞌama̱ꞌa̱tꞌa̱jtk, ja nabyaga̱jpxɨ, sa̱m nayɨdeꞌen ja namyɨkajxan jøts nɨxem nɨya̱m mgaꞌuknamyɨmadoꞌonɨyɨdɨ.
20 Porque receio que, quando chegar, vos não ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis, e que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Wan øts ja Dios yja̱wɨ nmɨdsøꞌødyuꞌunt ku meets jadeꞌen mja̱a̱ꞌyꞌa̱jtnɨ. Wan meets ngujɨyɨt nguya̱a̱xɨt ku meets wyɨnaty neꞌegɨ tø xpadøjkɨñɨ ja mgaꞌøchɨna̱a̱ꞌyɨn midi ɨxya̱mba̱a̱t mgamajtstuꞌutwa̱ndɨp. Tum ja axøøꞌkpɨ tum ja yigaappɨ mꞌa̱mp mjotp mmɨmajada̱jkɨdɨp.
21 que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e eu chore por muitos daqueles que dantes pecaram e não se arrependeram da imundícia, e prostituição, e desonestidade que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.