2 Coríntios 12
Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs ARA
1 Nnɨja̱ꞌwɨp øts ku nɨwɨneꞌen kyajamɨ ku nnayꞌaga̱jpxaꞌant køꞌøm. Meets ukja̱ꞌgyukɨ, kuwa̱nɨ øts ɨdøꞌøn nnɨga̱jpxt sudso nwɨndsønꞌa̱jtɨm ja yjaꞌ tø tna̱nkyꞌijxyɨyɨ ku ø køꞌøm nnayꞌijxyɨyɨ kuma̱a̱ꞌyjøtpy.
1 Se é necessário que me glorie, ainda que não convém, passarei às visões e revelações do Senhor.
2 — ausente —
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até ao terceiro céu (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
3 — ausente —
3 e sei que o tal homem (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
4 ku ojts yikwa̱a̱nijkxy jap tsa̱jpjøtpy ma̱ ojts tmadøy ja kajpxy ja madya̱ꞌa̱ky midi kaꞌ pøn nugo ñɨyiktukmadøy.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Ti kanadyamɨguexyɨm ɨdøꞌøn ja yja̱wɨ ku øts jadeꞌen sa̱m ja ja̱a̱ꞌy, kaꞌats øts nnamyɨkexyɨyɨ pø wanɨmts øts ja ngamøkꞌa̱jtɨn nnadyamɨkexyɨyɨ.
5 De tal coisa me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, salvo nas minhas fraquezas.
6 Øyɨmts øts køꞌøm njanchjanañɨga̱jpxwa̱ꞌa̱ñɨyɨ, pø kaꞌaxɨ ja ñugo kajpxyɨ, pø tɨyꞌa̱jtɨnxɨ øts wyɨnaty nnɨgajpxpy; kaꞌats øts jadeꞌen nduñ jøts kidi pøn nugo wyɨnmay jøts ku øts ngamaabyɨ jøts ku øts kaꞌ njadeꞌenɨ sa̱m pøn ya̱mts øts ɨdøꞌøn ja jadeꞌen ngatuñ sa̱m ja wyɨnmaydɨ.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas abstenho-me para que ninguém se preocupe comigo mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Kawɨnmaañɨxɨ døꞌøn ja chujɨ midi øts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm xukꞌejx nguma̱a̱ꞌyjøtpy; jøts øts ja nganadyamɨkaxɨyɨt, wɨnets nja̱ꞌwɨgyejky adsuꞌjky nɨkøjxp yja̱jkejky sa̱mdam ja kujp xkuuꞌmɨnt. Ja mɨkuꞌwɨndsøn Satanás ja tyunkjøøjp jadeꞌen ña̱nkyꞌejxɨp.
7 E, para que não me ensoberbecesse com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que não me exalte.
8 Tɨgøøk ojk øts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm ojts njanchꞌamɨdøy jøts tyikna̱xt ja ja̱jɨn ja tøøꞌyɨn;
8 Por causa disto, três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 jøts øts ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm yɨdeꞌen jaꞌayɨ xꞌadsøy: “Ja ndsojkɨn ja nbaꞌayoꞌowɨn mets jaꞌayɨ mbudøkɨyɨp; jabɨ jadeꞌenxɨ øts nmøkꞌa̱jtɨn neꞌegɨ ñɨgaxɨꞌɨky ku nbudøkɨ pøn ja kyøꞌøm møkꞌa̱jtɨn kaꞌejtxɨp.” Jadeꞌen ja wya̱ꞌa̱ñ. Patyxɨ øts ja ngamøkꞌa̱jtɨn ndajotkujkꞌaty, jøts jadeꞌen ja Cristo yjaꞌ kyaxøꞌøkt.
9 Então, ele me disse: A minha graça te basta, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Nꞌøyja̱ꞌwɨp øts ja kamajada̱jkɨn, nꞌøyja̱ꞌwɨp øts ku nyikjemnøjmɨ nyiktenøjmɨ uk ku tigati xkaꞌejtxɨ, uk ku øts Cristo køjxp nyikmɨꞌa̱mbiky nguꞌayoꞌomba̱a̱dɨ. Ku nnayja̱wɨyɨ nmøkꞌa̱jtɨn kyaꞌity jats ɨdøꞌøn nwɨndsønꞌa̱jtɨm ja myøkꞌa̱jtɨn tyikꞌawa̱ꞌa̱ñ jøts øts ja xukꞌajotꞌaty.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então, é que sou forte.
11 Janch moꞌtpɨn ø tø nmadya̱ꞌa̱ky ku køꞌøm tø nnayꞌagajpxyɨyɨ, køꞌøm meets tø xyikjaty jabɨ meetsxɨk ɨdøꞌøn jeexyɨp øy tø xnɨmadya̱ꞌa̱ky jøts øts jadeꞌen jeexyɨp køꞌøm tø nganayꞌagajpxyɨyɨ. ¿Tyimya̱ba̱a̱t ja ndejɨnt yja̱ꞌa̱ttɨ ja wyejɨn ja kyajɨn pøn ñadyijyɨ myøjkudanaabyɨꞌajtpy ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm? Øy øts ɨdøꞌøn ma̱ba̱a̱t nguidyimyjaty kaꞌap øts ja mɨba̱a̱t xwɨna̱xtɨt.
11 Tenho-me tornado insensato; a isto me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós; porquanto em nada fui inferior a esses tais apóstolos, ainda que nada sou.
12 Ku øts ja ndunk tø nyikyøꞌøy ma̱ meets jam ejtp øts nna̱nkyꞌijxyɨyɨ ku øts ɨdøꞌøn ndyimgyudanaabyɨꞌaty ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm. Ejxpajtɨngøjxp mila̱grɨkøjxp øts ɨdøꞌøn ja nꞌødyunk tø xꞌejxɨdɨ tø xnɨja̱ꞌwɨyɨdɨ.
12 Pois as credenciais do apostolado foram apresentadas no meio de vós, com toda a persistência, por sinais, prodígios e poderes miraculosos.
13 Pønɨ mwa̱ndɨpts ku meets kaꞌ tukna̱x myikꞌødyuñ sa̱ øts ja jaduꞌukpɨ nꞌødyundɨ ma̱ jaty ø nwɨdity ma̱ jaty ø nba̱a̱ttɨ nꞌejxtɨ ja jaduꞌukpɨ janchja̱ꞌwɨbɨdɨ, janch ɨdøꞌøn mwa̱ꞌa̱ndɨ. Xmøøyɨmdsɨk meets jam ja kaaky ja ma̱a̱da̱a̱jk kuk øts jam nꞌatsꞌøjch. ¡Maaꞌkxtɨ, kidi xkaꞌøyja̱wɨdɨ ku øts yɨdeꞌen nwa̱ꞌa̱ñ!
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às demais igrejas, senão neste fato de não vos ter sido pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Ɨxya̱m nnayꞌaꞌejxɨyɨ nnayꞌaba̱a̱dɨyɨ jaꞌ ku meets myɨdɨgøøk ojk nꞌatsꞌejxwa̱ꞌa̱ñ. Kaꞌap meets jam nugo nꞌatsyikꞌadujktɨwya̱ꞌa̱ñ. Jabɨ kaꞌaxɨ meets ja mbɨkta̱ꞌa̱ky nꞌɨxa̱a̱jyɨ, meetsxɨ døꞌøn ja mꞌøyꞌa̱jtɨn jaꞌayɨ nꞌɨxa̱a̱jyɨp. Yiknɨja̱ꞌwɨpxɨ ku ja uꞌnkteety tꞌɨxa̱ꞌa̱dɨ ja meeñ ja jɨnga̱a̱p midi ja yꞌuꞌnk ñɨdsɨnaꞌadyɨp jøts kaꞌap ja yꞌuꞌnk neꞌegɨ ja tyeety ja yjujkyꞌa̱jtɨn tjotmayꞌa̱ttɨt.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto a ir ter convosco e não vos serei pesado; pois não vou atrás dos vossos bens, mas procuro a vós outros. Não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Xonda̱a̱jkɨn ø nba̱a̱tp ku mee ndamɨyoxkøxt ja nꞌa̱a̱w ja njoojt mjanchja̱ꞌwɨngøjxp; øy meets yja̱wɨ xjagatsøky sa̱mdam meets ndsøky.
15 Eu de boa vontade me gastarei e ainda me deixarei gastar em prol da vossa alma. Se mais vos amo, serei menos amado?
16 Øy wɨna̱a̱gɨn tjaja̱ꞌgyukɨdɨ ku meets jam nugo ngayikꞌadujktɨ, jadeꞌen ja wya̱ꞌa̱ndɨ ku mee nugo tø nwɨnꞌɨɨñ.
16 Pois seja assim, eu não vos fui pesado; porém, sendo astuto, vos prendi com dolo.
17 ¿Tø meets ndejɨnt ndawɨnda̱a̱yꞌaty ja nmɨguꞌuk pøn jaty meets jam tø ndanɨguexy?
17 Porventura, vos explorei por intermédio de algum daqueles que vos enviei?
18 Køꞌøm øts ja Tito nꞌaneꞌemy jøts mꞌatsꞌejxɨdɨt jøts øts ndamɨgajxɨyɨɨꞌñ jaduꞌuk adøm nmɨguꞌuk. ¿Tits, mwɨnda̱a̱yꞌa̱jtɨdɨ ja Tito? ¿Ti kaꞌ xꞌejxtɨ ku øøts tuꞌugyɨ nwɨnma̱a̱ꞌñ nyikyøꞌøy jøts tum jadeꞌen øøts nꞌøyja̱a̱ꞌyꞌaty?
18 Roguei a Tito e enviei com ele outro irmão; porventura, Tito vos explorou? Acaso, não temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Wan meets jadeꞌen mwɨnmay ku øø nugo nnagyubøkɨyɨ. Kaꞌap yjadeꞌenɨ. Wa̱ꞌa̱ts ja Dios tnɨja̱wɨ ku øøts Cristo køjxp ja ndunk tø nyikyøꞌøy, jøts meets jadeꞌen ja mjanchja̱ꞌwɨn myøjɨt.
19 Há muito, pensais que nos estamos desculpando convosco. Falamos em Cristo perante Deus, e tudo, ó amados, para vossa edificação.
20 Ku øts jam wyɨnaty nꞌatsꞌøch jadeꞌen ø njøpja̱wɨ ku meets yja̱wɨ øy ngapa̱a̱tt sa̱mdam øts ja ndsojkɨn njadyimyjamøøtꞌaty. Jøts mee nayɨdeꞌen xkaꞌøyja̱ꞌwyɨmɨt ja nja̱a̱ꞌyꞌa̱jtɨn sa̱mdam meets xjadyimyjatsøkyꞌaty, ku meets xkaꞌøyja̱wɨt ja ka̱jpxwejɨn midi wyɨnaty nyajkpy. Jabɨ jadeꞌenxɨ nnajtsja̱wɨ ku meets wyɨnaty mgaꞌuknamya̱a̱ꞌnɨyɨdɨ nɨxem nɨya̱m, jøts xyikmøjtøjkɨñɨdɨ ja wɨndiiꞌñꞌa̱jtk, ja akɨ, ja tamɨꞌama̱ꞌa̱tꞌa̱jtk, ja nabyaga̱jpxɨ, sa̱m nayɨdeꞌen ja namyɨkajxan jøts nɨxem nɨya̱m mgaꞌuknamyɨmadoꞌonɨyɨdɨ.
20 Temo, pois, que, indo ter convosco, não vos encontre na forma em que vos quero, e que também vós me acheis diferente do que esperáveis, e que haja entre vós contendas, invejas, iras, porfias, detrações, intrigas, orgulho e tumultos.
21 Wan øts ja Dios yja̱wɨ nmɨdsøꞌødyuꞌunt ku meets jadeꞌen mja̱a̱ꞌyꞌa̱jtnɨ. Wan meets ngujɨyɨt nguya̱a̱xɨt ku meets wyɨnaty neꞌegɨ tø xpadøjkɨñɨ ja mgaꞌøchɨna̱a̱ꞌyɨn midi ɨxya̱mba̱a̱t mgamajtstuꞌutwa̱ndɨp. Tum ja axøøꞌkpɨ tum ja yigaappɨ mꞌa̱mp mjotp mmɨmajada̱jkɨdɨp.
21 Receio que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe no meio de vós, e eu venha a chorar por muitos que, outrora, pecaram e não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.