1 Tessalonicenses 2
Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs VC
1 Mnɨja̱ꞌwɨdɨpts mɨguꞌuk jaꞌadɨ, jøts ku øøts jam nꞌatsꞌøjch ma̱ meets jam, kaꞌap øøts ja nxøøw nugo wyɨndɨgøøy.
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 Øy øøts jam wyɨnaty Filipɨt ka̱jpkøjxp tø nyikjemduñ, mnɨja̱ꞌwɨdɨpts ja wa̱ꞌa̱ts jøts ku øøts ja Dios tø xjanchpudøkɨ jøts øøts ja kyajpxy jøts øøts ja yꞌayuujk ja tø nyikna̱jxɨyɨ amumjoojt midi xyiknɨtsoꞌokꞌa̱jtɨndɨp, jøts meets ja tø myiktukmadøy ya̱m ɨdøꞌøn ja tsep yjanchjatuñɨ.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 Jøts kaꞌap øøts nga̱jpxɨgøy ti jaty øøts ojts nga̱jpxwaꞌkxy, jøts kidi wenk wɨnma̱a̱ꞌñɨp øø njagyejpy ku øøts jam jadeꞌen ojts ngajpxy jøts nɨkaꞌ myikwɨnꞌøøndɨ.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 Pø tɨyꞌa̱jtɨnxɨ yøꞌ, tøxɨ ja Dios køꞌøm tyikutuky jøts øøts ja tø xanɨpiky ja kyajpxy ja yꞌayuujk midi yiknɨtsokp, jøts jadeꞌents øøts ja tø nga̱jpxnaxy. Jøts nɨ kaꞌap øøts ja nꞌɨxa̱ꞌa̱y jøts øøts ja kuwa̱nɨ ndyimyiktaꞌøyꞌext uk ndyimyiktakajxa̱ꞌa̱kt, pø ja Diosxɨ yikmɨdump jøts jaꞌats tuꞌuk tuꞌuk tꞌejxp sa̱ jaty pøngapøn yja̱a̱ꞌyꞌaty.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Jøts mnɨja̱ꞌwɨdɨpts ku øø kaꞌ nugo ngajpxy sa̱ jaty ojts myiknøjmɨdɨ jøts nɨgɨdi ta̱a̱yɨp øø nꞌɨxaapy sudso øøts ja meeñ nbøkt. Ja Dios yø tnɨja̱ꞌwɨp jøts jaꞌ yø tꞌejxp.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 Nɨwɨndii øø ngawa̱ꞌa̱ñ jøts øøts ja ja̱a̱ꞌy xwɨndsøꞌøgɨt, wan meedsɨ uk øy tyimyjapønɨ. Xpa̱a̱tꞌa̱jtpɨmts øøts, øy øøts ja jeexyɨp jadeꞌen tø nduñ jøts meets jeexyɨp ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús kyutujk møkꞌampy tø ndanɨpiky, pø jaꞌaxɨ øø nbadumpy.
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 Kaꞌap øøts jadeꞌen tø nꞌadɨꞌɨch; øy yikxon mee tø nmɨyujyꞌaty sa̱m ja uꞌnkta̱a̱k tyikyeeky tyiktsøꞌøky uk tꞌejxꞌity ja yꞌuꞌnk ja yꞌuna̱ꞌjk.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Njanchøjkpy meets mjanchpaꞌayøøpy meets, jadeꞌen pya̱a̱tꞌatyɨ jøts øøts jeexyɨp kaꞌap ja Dios kyajpxy jaꞌayɨ nugo tø nya̱jkɨyɨ, nguꞌoꞌjkɨpa̱a̱t meets jeexyɨp jaꞌagøjxp ku ndsoktɨ jaꞌagøjxp ku nbaꞌayowdɨ.
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 Mee mɨguꞌuktøjk, wa̱ꞌa̱ts ɨnet xja̱ꞌmyatstɨ sa̱ øøts yꞌijty nduñ nbiky, sa̱ øøts nnamyɨwɨnma̱a̱ꞌmbya̱a̱dyɨ jøts øø nba̱a̱ty ja nɨdsɨna̱a̱jyɨk. Ku øø nduñ xɨnaxy tsunaxy, ngama̱a̱ꞌy ngaꞌity øøts, jøts jadeꞌen kaꞌap myikꞌadseptɨ ku myikmoꞌodɨ jadeꞌen ja Dios yꞌøgyajpxy ja Dios yꞌøyꞌayuujk.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 Mee nagyøꞌøm mnɨja̱ꞌwɨp jøts møøt ja Dios, jøts ku kaꞌ ti tundɨgøꞌøyɨn myiktuꞌunxɨdɨ. Yikxon øø nja̱a̱ꞌyꞌaty jøts øøts jadeꞌen kaꞌ ti pøky xaja̱ꞌa̱ty øy øø pøn xjapøkyꞌejxwa̱ꞌa̱ñ.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 Jøts mnayɨ mnɨja̱ꞌwɨdɨp nayɨdeꞌen sa̱ nɨduꞌuk jaty tø myikꞌayoꞌejxtɨ ku myika̱jpxjotꞌamøjkɨdɨ, jadeꞌen sa̱m ja ja̱a̱ꞌy ja tyeety yjagyepyɨyɨ.
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 Tøxɨ myiktukmadowdɨ jøts ku øy yikxon mja̱a̱ꞌyꞌa̱ttɨt sa̱m pya̱a̱tꞌatyɨ pøn ja Dios jaꞌa̱jtɨdɨp, pø jaꞌaxɨ køꞌøm wa̱mp jøts meets ja mdanɨwa̱a̱dsowɨyɨ ja kyutujkta̱a̱jk ma̱ ja amuum xyiktuujnɨdɨt ja myøkꞌa̱jtɨn, ja yꞌøyꞌa̱jtɨn jøts ja xyonda̱a̱jkɨn.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Jaꞌagøjxpts øøts ɨdøꞌøn ja Dios ja ndukmøja̱wɨ ndukunuuꞌkxyja̱wɨ ku meets ja kyajpxy ku meets ja yꞌayuuujk ja ojts xmadojɨyɨ midi mee ndukmadoow. Ojts ja xjanchkupøktɨ jadeꞌen jøts ku ja Dios ja tjaꞌajɨ, kidi nugo ja̱a̱ꞌyɨpxɨ jaꞌ yjaꞌ. Jøts janch tɨy janchts ɨdøꞌøn jaꞌ, jøts ku ja Dios ja tkajpxyɨ jøts ku ja Dios ja tꞌayuujkɨ, jøts ja mbudøkɨyɨdɨ pøn jaty ja tjanchja̱ꞌwɨdɨp.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 Mee mɨguꞌuktɨ, ku tø xkuꞌayoꞌomba̱a̱dɨdɨ ja Dios, kawɨneꞌen ja mmɨguga̱jp tø mdagubetyɨdɨ, nayɨdeꞌen tø mja̱ttɨ sa̱m ja ja̱a̱ꞌdyɨ pøn ja Dios tjanchja̱ꞌwɨdɨp pøn ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesucristo tjanchja̱ꞌwɨdɨp pøn tsɨnaadyɨp jam Judea, pø nayɨdeꞌenxɨ ja tø yja̱ttɨ, nayɨdeꞌen ja myɨꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌy ja kyameeꞌkxyɨdɨ.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 Yøꞌøbɨ israelɨt ja̱a̱ꞌyts ɨdøꞌøn tyikꞌooꞌktøø ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús. Nayɨdeꞌen ttungojmɨdɨ sa̱m ja tø tyikꞌooktɨ ja kyøꞌøm mɨguꞌuk pøn jaty ja Dios kyuga̱jpxꞌajtpy, jøts øøts ja tø xpawøpy. Nɨwɨneꞌen ja Dios ja tkayikjotkujkꞌa̱ttɨ jadeꞌen, jøts yjanchtumwenkꞌejxtɨp ja ja̱a̱ꞌy øy pøn,
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 jøts ku øøts ja Dios yjaꞌ njadukmadoowa̱ꞌa̱nmɨyɨ pøn kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ jøts ja ñɨtsoꞌoktɨt, kaꞌats øøts ja jadeꞌen xuktunwa̱mɨ. Xjats jadeꞌen ja pyøky nugo tyikmɨwenɨꞌadøꞌøtstɨ. Ɨxya̱mnɨmts ɨnet ja Dios ja møk ayoꞌon tø tyuktagɨda̱ꞌa̱gɨdɨ.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 Mee mɨguꞌuktøjk, ku ojts nnawyaꞌkxyɨndɨ jøts waanɨ ña̱jxy ja et ja xøøw, nja̱ꞌmyajtsꞌijtpyɨm meets øy mee njagaꞌijxy jøts øøts njanchjaꞌatsnøjkxwa̱ꞌa̱ñ kawɨna̱a̱k ojk jøts mee nꞌatsꞌext.
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 Ojts øøts njadyimyjaꞌuktsøøñ; øts meets jam køꞌøm kawɨna̱a̱k ojk tø njadyimyꞌatsꞌejxwa̱ꞌa̱ñ, jatyɨ jatyɨts øøts ja mɨkuꞌ xyiktuuꞌduky jøts øøts jam nganijkxy.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 Jøts tigøjxp øø nxonda̱ꞌa̱ky, ti øøts ɨdøꞌøn ndaxondakpy, ti øøts ɨdøꞌøn njøpꞌijxpy, ti øøts ɨdøꞌøn ndajotkujkꞌajtpy, pø meetsxɨ døꞌøn ndajotkujkꞌajtpy ku myeꞌent ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesucristo.
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Meetsxɨ døꞌøn ndajotkujkꞌajtpy ku øø nxonda̱ꞌa̱ky.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.