1 Tessalonicenses 2
Ja øgyajpxy ja ømyadya̱ʼa̱ky midi xukpa̱a̱jtɨmp ja nɨtsoʼokʼajtɨn (MXPNT) vs NVT
1 Mnɨja̱ꞌwɨdɨpts mɨguꞌuk jaꞌadɨ, jøts ku øøts jam nꞌatsꞌøjch ma̱ meets jam, kaꞌap øøts ja nxøøw nugo wyɨndɨgøøy.
1 Vocês mesmos sabem, irmãos, que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Øy øøts jam wyɨnaty Filipɨt ka̱jpkøjxp tø nyikjemduñ, mnɨja̱ꞌwɨdɨpts ja wa̱ꞌa̱ts jøts ku øøts ja Dios tø xjanchpudøkɨ jøts øøts ja kyajpxy jøts øøts ja yꞌayuujk ja tø nyikna̱jxɨyɨ amumjoojt midi xyiknɨtsoꞌokꞌa̱jtɨndɨp, jøts meets ja tø myiktukmadøy ya̱m ɨdøꞌøn ja tsep yjanchjatuñɨ.
2 Sabem como fomos maltratados e quanto sofremos em Filipos, antes de chegarmos aí. E, no entanto, com confiança em nosso Deus, anunciamos a vocês as boas-novas de Deus, apesar de grande oposição.
3 Jøts kaꞌap øøts nga̱jpxɨgøy ti jaty øøts ojts nga̱jpxwaꞌkxy, jøts kidi wenk wɨnma̱a̱ꞌñɨp øø njagyejpy ku øøts jam jadeꞌen ojts ngajpxy jøts nɨkaꞌ myikwɨnꞌøøndɨ.
3 Portanto, como veem, não pregamos com a intenção de enganá-los, nem com motivos impuros, nem com artimanhas.
4 Pø tɨyꞌa̱jtɨnxɨ yøꞌ, tøxɨ ja Dios køꞌøm tyikutuky jøts øøts ja tø xanɨpiky ja kyajpxy ja yꞌayuujk midi yiknɨtsokp, jøts jadeꞌents øøts ja tø nga̱jpxnaxy. Jøts nɨ kaꞌap øøts ja nꞌɨxa̱ꞌa̱y jøts øøts ja kuwa̱nɨ ndyimyiktaꞌøyꞌext uk ndyimyiktakajxa̱ꞌa̱kt, pø ja Diosxɨ yikmɨdump jøts jaꞌats tuꞌuk tuꞌuk tꞌejxp sa̱ jaty pøngapøn yja̱a̱ꞌyꞌaty.
4 Em vez disso, falamos como mensageiros aprovados por Deus, aos quais foram confiadas as boas-novas. Nosso propósito não é agradar as pessoas, mas a Deus, que examina as intenções de nosso coração.
5 Jøts mnɨja̱ꞌwɨdɨpts ku øø kaꞌ nugo ngajpxy sa̱ jaty ojts myiknøjmɨdɨ jøts nɨgɨdi ta̱a̱yɨp øø nꞌɨxaapy sudso øøts ja meeñ nbøkt. Ja Dios yø tnɨja̱ꞌwɨp jøts jaꞌ yø tꞌejxp.
5 Como bem sabem, nunca tentamos conquistá-los com bajulação, e Deus é nossa testemunha de que não agimos motivados pela ganância.
6 Nɨwɨndii øø ngawa̱ꞌa̱ñ jøts øøts ja ja̱a̱ꞌy xwɨndsøꞌøgɨt, wan meedsɨ uk øy tyimyjapønɨ. Xpa̱a̱tꞌa̱jtpɨmts øøts, øy øøts ja jeexyɨp jadeꞌen tø nduñ jøts meets jeexyɨp ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús kyutujk møkꞌampy tø ndanɨpiky, pø jaꞌaxɨ øø nbadumpy.
6 Quanto ao reconhecimento humano, nunca o buscamos de vocês, nem de nenhum outro.
7 Kaꞌap øøts jadeꞌen tø nꞌadɨꞌɨch; øy yikxon mee tø nmɨyujyꞌaty sa̱m ja uꞌnkta̱a̱k tyikyeeky tyiktsøꞌøky uk tꞌejxꞌity ja yꞌuꞌnk ja yꞌuna̱ꞌjk.
7 Ainda que, como apóstolos de Cristo, tivéssemos o direito de fazer certas exigências, agimos como crianças entre vocês. Ou melhor, fomos como a mãe que alimenta os filhos e deles cuida.
8 Njanchøjkpy meets mjanchpaꞌayøøpy meets, jadeꞌen pya̱a̱tꞌatyɨ jøts øøts jeexyɨp kaꞌap ja Dios kyajpxy jaꞌayɨ nugo tø nya̱jkɨyɨ, nguꞌoꞌjkɨpa̱a̱t meets jeexyɨp jaꞌagøjxp ku ndsoktɨ jaꞌagøjxp ku nbaꞌayowdɨ.
8 Nós os amamos tanto que compartilhamos com vocês não apenas as boas-novas de Deus, mas também nossa própria vida.
9 Mee mɨguꞌuktøjk, wa̱ꞌa̱ts ɨnet xja̱ꞌmyatstɨ sa̱ øøts yꞌijty nduñ nbiky, sa̱ øøts nnamyɨwɨnma̱a̱ꞌmbya̱a̱dyɨ jøts øø nba̱a̱ty ja nɨdsɨna̱a̱jyɨk. Ku øø nduñ xɨnaxy tsunaxy, ngama̱a̱ꞌy ngaꞌity øøts, jøts jadeꞌen kaꞌap myikꞌadseptɨ ku myikmoꞌodɨ jadeꞌen ja Dios yꞌøgyajpxy ja Dios yꞌøyꞌayuujk.
9 Não se lembram, irmãos, de como trabalhamos arduamente entre vocês? Noite e dia nos esforçamos para obter sustento, a fim de não sermos um peso para ninguém enquanto lhes anunciávamos as boas-novas de Deus.
10 Mee nagyøꞌøm mnɨja̱ꞌwɨp jøts møøt ja Dios, jøts ku kaꞌ ti tundɨgøꞌøyɨn myiktuꞌunxɨdɨ. Yikxon øø nja̱a̱ꞌyꞌaty jøts øøts jadeꞌen kaꞌ ti pøky xaja̱ꞌa̱ty øy øø pøn xjapøkyꞌejxwa̱ꞌa̱ñ.
10 Vocês mesmos são nossas testemunhas, e Deus também é, de que fomos dedicados, honestos e irrepreensíveis com todos vocês, os que creem.
11 Jøts mnayɨ mnɨja̱ꞌwɨdɨp nayɨdeꞌen sa̱ nɨduꞌuk jaty tø myikꞌayoꞌejxtɨ ku myika̱jpxjotꞌamøjkɨdɨ, jadeꞌen sa̱m ja ja̱a̱ꞌy ja tyeety yjagyepyɨyɨ.
11 E sabem que tratamos a cada um como um pai trata seus filhos.
12 Tøxɨ myiktukmadowdɨ jøts ku øy yikxon mja̱a̱ꞌyꞌa̱ttɨt sa̱m pya̱a̱tꞌatyɨ pøn ja Dios jaꞌa̱jtɨdɨp, pø jaꞌaxɨ køꞌøm wa̱mp jøts meets ja mdanɨwa̱a̱dsowɨyɨ ja kyutujkta̱a̱jk ma̱ ja amuum xyiktuujnɨdɨt ja myøkꞌa̱jtɨn, ja yꞌøyꞌa̱jtɨn jøts ja xyonda̱a̱jkɨn.
12 Aconselhamos, incentivamos e insistimos para que vivam de modo que Deus considere digno, pois ele os chamou para terem parte em seu reino e em sua glória.
13 Jaꞌagøjxpts øøts ɨdøꞌøn ja Dios ja ndukmøja̱wɨ ndukunuuꞌkxyja̱wɨ ku meets ja kyajpxy ku meets ja yꞌayuuujk ja ojts xmadojɨyɨ midi mee ndukmadoow. Ojts ja xjanchkupøktɨ jadeꞌen jøts ku ja Dios ja tjaꞌajɨ, kidi nugo ja̱a̱ꞌyɨpxɨ jaꞌ yjaꞌ. Jøts janch tɨy janchts ɨdøꞌøn jaꞌ, jøts ku ja Dios ja tkajpxyɨ jøts ku ja Dios ja tꞌayuujkɨ, jøts ja mbudøkɨyɨdɨ pøn jaty ja tjanchja̱ꞌwɨdɨp.
13 Portanto, nunca deixamos de agradecer a Deus, pois, quando vocês receberam de nós a mensagem dele, não consideraram nossas palavras meras ideias humanas, mas as aceitaram como palavra de Deus, o que sem dúvida são. E essa mensagem continua a atuar em vocês, os que creem.
14 Mee mɨguꞌuktɨ, ku tø xkuꞌayoꞌomba̱a̱dɨdɨ ja Dios, kawɨneꞌen ja mmɨguga̱jp tø mdagubetyɨdɨ, nayɨdeꞌen tø mja̱ttɨ sa̱m ja ja̱a̱ꞌdyɨ pøn ja Dios tjanchja̱ꞌwɨdɨp pøn ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesucristo tjanchja̱ꞌwɨdɨp pøn tsɨnaadyɨp jam Judea, pø nayɨdeꞌenxɨ ja tø yja̱ttɨ, nayɨdeꞌen ja myɨꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌy ja kyameeꞌkxyɨdɨ.
14 E então, irmãos, vocês foram perseguidos por seus próprios compatriotas, tornando-se assim imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus na Judeia, que também sofreram nas mãos de seu próprio povo, os judeus.
15 Yøꞌøbɨ israelɨt ja̱a̱ꞌyts ɨdøꞌøn tyikꞌooꞌktøø ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesús. Nayɨdeꞌen ttungojmɨdɨ sa̱m ja tø tyikꞌooktɨ ja kyøꞌøm mɨguꞌuk pøn jaty ja Dios kyuga̱jpxꞌajtpy, jøts øøts ja tø xpawøpy. Nɨwɨneꞌen ja Dios ja tkayikjotkujkꞌa̱ttɨ jadeꞌen, jøts yjanchtumwenkꞌejxtɨp ja ja̱a̱ꞌy øy pøn,
15 Eles mataram o Senhor Jesus e os profetas, e agora também nos perseguem. Não agradam a Deus e trabalham contra toda a humanidade,
16 jøts ku øøts ja Dios yjaꞌ njadukmadoowa̱ꞌa̱nmɨyɨ pøn kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ jøts ja ñɨtsoꞌoktɨt, kaꞌats øøts ja jadeꞌen xuktunwa̱mɨ. Xjats jadeꞌen ja pyøky nugo tyikmɨwenɨꞌadøꞌøtstɨ. Ɨxya̱mnɨmts ɨnet ja Dios ja møk ayoꞌon tø tyuktagɨda̱ꞌa̱gɨdɨ.
16 procurando impedir-nos de anunciar a salvação aos gentios. Com isso, continuam a acumular pecados, mas a ira de Deus finalmente os alcançou.
17 Mee mɨguꞌuktøjk, ku ojts nnawyaꞌkxyɨndɨ jøts waanɨ ña̱jxy ja et ja xøøw, nja̱ꞌmyajtsꞌijtpyɨm meets øy mee njagaꞌijxy jøts øøts njanchjaꞌatsnøjkxwa̱ꞌa̱ñ kawɨna̱a̱k ojk jøts mee nꞌatsꞌext.
17 Irmãos, depois de um breve tempo separados de vocês, embora nosso coração nunca os tenha deixado, esforçamo-nos por voltar a vê-los, pela grande saudade que sentimos.
18 Ojts øøts njadyimyjaꞌuktsøøñ; øts meets jam køꞌøm kawɨna̱a̱k ojk tø njadyimyꞌatsꞌejxwa̱ꞌa̱ñ, jatyɨ jatyɨts øøts ja mɨkuꞌ xyiktuuꞌduky jøts øøts jam nganijkxy.
18 Queríamos muito visitá-los, e eu, Paulo, tentei não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Jøts tigøjxp øø nxonda̱ꞌa̱ky, ti øøts ɨdøꞌøn ndaxondakpy, ti øøts ɨdøꞌøn njøpꞌijxpy, ti øøts ɨdøꞌøn ndajotkujkꞌajtpy, pø meetsxɨ døꞌøn ndajotkujkꞌajtpy ku myeꞌent ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm Jesucristo.
19 Afinal, o que nos dá esperança e alegria? E qual será nossa magnífica recompensa e coroa diante do Senhor Jesus quando ele voltar? Serão vocês!
20 Meetsxɨ døꞌøn ndajotkujkꞌajtpy ku øø nxonda̱ꞌa̱ky.
20 Sim, vocês são nosso orgulho e nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.