João 4
mxm (MXM) vs BKJ
1 Sou e Parisi sou longe a inade ve Iesu ei maavuvuti a vanunua makuba me sou a vanunua do sou palea a disaipel minei, ma savulu ne sou i vululusi a savulu ne sou a disaipel mine Ioanes.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Moni Iesu ei ma maavuvuti ete e sou. Sou a disaipel minei sou maavuvuti e sou.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Me Iesu ei asutase a avena e Iudia me ei veteliu usino ne Galili.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Ma vea ei ni ogomuli iodo i balivua bilesi na avena ne Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Maido me ei sibitala na aubu buobuo tasa ne Samaria, sou tole e Sikar. Sikar ei agavuale a magamaga Iekop ei bilii e natuna, e Iosep.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Lulu na nanu tasa lisa, Iekop ei pesi, ei ino na aubu odo. Iesu ei asuasu maino ma vovona i bale. Maido me ei ugu agavuale a lulu na nanu iedo. Ei tomane a matailala i pantasa mina lavilavi.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Tavine tasa mine Samaria ei asu maino ni sao a nanu, me Iesu ei vei lei maido, “Sao agu a nanu. Eau kale na inu.”
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Sou a disaipel minei sou asuosi usino na aubu buobuo mina unolina gona inani.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Tavine mine Samaria do ei vei le ei, “Oo Iuda, me eau a tavine mine Samaria. Posa matina o vei, ‘Sao agu a nanu. Eau kale na inu’?” Tavine ei goli a inade do, vuna maido sou e Iuda so ma maitamaina oto pilu e sou e Samaria.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Io Iesu ei vei le tavine do maido, “Mane o muada a niabi mine Salemo, me mane o muada e sei bibi vei lio, ‘Sao agu a nanu, eau kale na inu,’ io o no kake ei me ei ni bilii o a nanu na maulina.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ma tavine ei vei lei, “Bibi buo, oo ma isa oto a taogo, ma lulu na nanu ieli ei tano oto sele. Maido ma nanu na maulina, no guale iva?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Tubune amiteu Iekop ei bilii e amiteu a lulu na nanu ie. Me ei oto pilu e sou a natatuna me sou a bulmakau ma sipsip minei, sou vuso sou ininu na lulu na nanu ie. Nane o vululusi e Iekop, io?”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Iesu ei adeliu ane ei maido, “Sou vuso vanunua so inu na nanu ieli, ne sou malou lou.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Moni mane a bibi tasa ei ini a nanu eau na bilii e ei ie, ei ni ma mapigogoi ete ni malou lou. A nanu eau kale na bilii e ei ieli ei ni palea tomane a lulu na nanu lilo minei. Me a nanu iedo ni iopu taliuliu mei ni bilii e ei a maulina i kubaana taliuliu taliuliu.” A nanu iedo ni iopu taliuliu mei ni bilii e ei a maulina i kubaana taliuliu taliuliu (Ioa 4:14)|alt="The water that I give will become in those who drink it a spring of water that bubbles up into eternal life." src="LB00302B.TIF" size="col" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="4:14"
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Ma tavine do i vei le Iesu maido, “Bibi buo, bilii e eau a nanu iede, maido me eau na ma malou lou oto me eau na ma asu taliuliu oto mina sinao a nanu.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Iesu ei vei lei maido, “Oo asu toleale suamu usinani.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Tavine ei adeliu maido, “Eau ma isa oto a suagu.” Me Iesu ei vei le ei, “O vei ve oo ma isa oto a suamu, ede oo vei patotona sele,
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 vuna lisa suamu lima, ma bibi seidei oo malu pilu e ei ie, ei tamai e suamu boa. Inademu ieli ei patotona sele.”
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Ma tavine ei vei lei, “Bibi buo, seidei eau muada i, oo a profet tasa.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Sou e tubutubune amiteu sou viepilupilu na loena ieli, me sou kakaka. Moni amutou Iuda amutou vei, a muine sou a vanunua na kinakana, ei ino ne Ierusalem moni.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Iesu i vei maido, “Tavine, oo no silimuli a inadegu. Ilala tasa ei ni palea me ne amutou ma kaka oto ane Euma na loena ieli, me namutou ma kaka oto ne Ierusalem tamai.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Amutou Samaria amutou kaka ana golu amutou ma muada oto i. Moni amiteu e Iuda amiteu kaka ana golu amiteu muada i, vuna, pipigona mina gualeliuna vanunua ma tavivine ei maino ne sou e Iuda.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Moni a ilala tasa ni palea, seidei ei paleasi. Me sou a vanunua vuso sou kale a kinaka ivu, ne sou kaka ane Tamane eitou a Maolona Nunu ma inade patotona. Me Euma ei kale mamai sele sou a matana vanunua ma tavivine sou goli maido.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Salemo ei a Nunu. Me sou a vanunua ma tavivine sou kaka ane Salemo, ne sou kaka a Maolona Nunu ma inade patotona.”
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Tavine ei vei ane Iesu maido, “Eau muada i, e Mesaia ni asu usinani, ei e Krais. Na malada ei ni asu usinani, ei ni vei le eitou a golugolu vuso.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Me Iesu ei vei lei maido, “Ede eau moni, seidei eau ade pilu e oo ie.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Na ilala do sou a disaipel minei sou veteliu, me sou ite ei adeade pilu a tavine tasa, me sou saga me so damutatala papai. Moni a bibi tasa i ma tagi ete Iesu maido, “O kale a sava?” Ue “Posa matina o ade pilu a tavine do?”
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Io tavine do i asutase a taogo na nanu minei, me ei veteliu usino na aubu buobuo. Me ei vei ane sou a vanunua ma tavivine maido,
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 “Amutou vele mu ite a bibi tasa. Ei vei le eau a golugolu vuso eau goli lisa. Nane ei e Krais?”
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Io sou ilisitase a aubu buobuo me so asuale Iesu.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Na ilala do sou a disaipel so vei lei maido, “Magiligilina, o aani.”
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Me ei vei le sou maido, “Eau isa a gona inani amutou ma muada oto i.”
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Maido me sou a disaipel sou ade balivua ane sou oto maido, “Nane tasa maasi ana a gona inani?”
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Me Iesu ei vei ane sou maido, “Gona inani minau, iede a ogomulina masagana minei ei peltase eau me a mapalipalina pipigona ei bilii e eau.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Amutou vei maido, ‘A game iva ni pulu, io mauma ni matua.’ Moni eau vei le amutou, namutou gemu iiti a mauma vuso. A gona inani ei matuasi.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Bibi ei guale a gona inani, ei guale a mapana, me ei guale a gona inani na maulina ei kubaana taliuliu taliuliu. Maido ma bibina dinanina ma bibina gualena, sulu ne su mongemonge pilu.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Maido ma inade li, ‘Bibi tasa ei dani a vuavua ma bibi tasa sea ei guale a gona inani minei,’ ieli i patotona.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Eau peltase amutou usino na gualena gona inani na mauma lisa amutou ma pipigo oto i iodo. Vanunua sea sou totoe a mauma, me amutou asu ulilo mina gualena gona inani ei palea a sagaline sou.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Sou e Samaria papaina na aubu buobuo do sou longe a inade mine tavine do, me sou silimuli e Iesu. Vuna maido, tavine do ei vei, “Ei veiosi ane eau a golugolu vuso eau goli lisa.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Me sou Samaria so asu usino ne ei, me sou tagi e ei ni ugu pilu e sou. Maido me ei ugu a malada lua nado.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Papaina sele sou longe a inade mine Iesu oto me sou silimuli.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Me sou vei ana tavine do maido, “Amiteu ma silimuli ete a bibi iodo a inademu moni, boa. Amiteu oto te longe a inadena, me amiteu muada i, bibi moni iedo ei a bibi na gualeliuna vanunua ma tavivine mina magamaga.”
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Iesu ei ugu a malada lua pulu me ei asu usino na avena ne Galili.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Iesu oto ei ademuada maido, “A profet ei ma isa oto a aisa na vuna aubu minei oto.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Ei asu sibitala ne Galili, me sou e Galili so mongemonge e ei divi, vuna maido sou tamai so asu a kinaka buo ino ne Ierusalem, me sou ite a golugolu vuso ei goli na malada do.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Iesu ei sibitala lou ne Gana na avena e Galili. Na aubu odo ei sauvulesi a nanu i palea a vain. Na malada do a munuganuga tasa mina mapana ei ino na aubu buobuo e Kapenaum, me natuna bibi ei isa a sinobe.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Ma bibi iedo i longe a inade maido, Iesu ei sibitalasi ne Galili. Me ei asuale Iesu me ei tagi e ei ni asu usino ne Kapenaum ni toekube natuna. Bibaini iodo bisii moni ni mate.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Me Iesu ei vei lei maido, “Mane amutou ma ite ete a matamatana matailala ma gona sinaga, ne amutou ma silimuli ete.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Munuganuga ieli i vei maido, “Bibi Taula, oo asu asi usinani, dae natugu ei ni mate.”
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Me Iesu ei vei lei, “Oo asu. Natumu ei ni mauli.” Io munuganuga do ei silimuli a inade ne Iesu mei asu.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Munuganuga do ei saboa divi ne Kapenaum, me sou a vanunua na pipigona minei so poge ei na vea, me sou vei lei maido, “Natumu ei mauliosi.”
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Me ei tagi e sou, sei matailala ei kuba. Me sou vei, “Lavi na matailala padilua mina lodo, vovona tuntunu odo i bualetase ei.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Me tamana ei muada, lavi na matailala moni odo Iesu ei vei lei, “Natumu ni mauli.” Me ei pilu e sou vuso na luma so silimuli.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Ieli a maluana gona sinaga Iesu ei goli ne Galili maino ne Iuda.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.