Romanos 4

Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ka pai dune‑nana vivane Abaraham, tauna itoka me Iudea wanohika. Nau‑wawanika Abaraham yawaina kadueyei, ka aviani tauna vaniahei vitumahana wayahina kanuani.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Tauna ya vidoha Yaubada matana eha ta‑vinꞌ‑omo yana dewa wayahina. Aituhu Abaraham yana dewa tunuhina, akanai, tauna ana pata vona‑vanevane tomotau mataia. Kate tauna eha ana pata na‑vona‑vanevane Yaubada matana.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Iuna Iginuma ivona deina,
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Avaha kanamanei, avi tuta tau paisewa ipaipaisewa, taui ai nau‑pata eha am‑venena awawaehina ai tau veimea wayahia, kate tau veimea nau‑wawani yai tau paisewa inau‑pata‑neiei yai paisewa wayahina.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Ka Yaubada yana dewa tunina. Aituhu aviyaivia eha ipaipaisewa yai ito‑yavuha wayahina, kate aituhu taui yai ito‑yavuha ivaniahei yai vitumahana wayahina, akanai Yaubada dewa‑haiawa taui yai vitumahana wayahina. Vona ahiahina, taui tau goyogoyona, kate Yaubada dewa‑haiawa yai vitumahana wayahina. Wayahina, taui ivi‑tau tunutunuhi tauna matana deina.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Nonova Davida ipuipupu taui ivi‑tau tunutunuhi Yaubada matana wayahi. Ka Davida ivona aituhu aviyaivia eha ipaipaisewa, kate aituhu taui ivi‑tau tunutunuhi Yaubada matana iuna tauna ana heta wayahina ivaniahei, akanai taui avaha nau‑iaiava ananina ivaniahei deina. Davida ivona,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Aituhu aviyaivia avaha nua‑piaha
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Aituhu aviyaivia wayahi
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Ka itomi me Iudea anau‑dadanemi vi‑tanai tupwai wayahina. Itoka me Iudea medeina? Kaiwadi, Yaubada ya nuanua nau‑iaiavaia vivane itoka me Iudea aka heta wayahika, iuna yaka aidaba mamaei? Avonemi eha. Yaubada ya nuanua kadu taui eha yai aidaba nau‑iaiavaia ivaniahei. Avaha kanuani,
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Ka avi tuta Yaubada awaeha deina? Medeina? Naona Abaraham wagana dabei, e munia Yaubada yanꞌ awaeha vinꞌ‑omo tauna wayahina? O kadi naona Yaubada yanꞌ awaeha vinꞌ‑omo, e munia Abaraham wagana dabei?
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Udu! Naona Yaubada awaehei Abaraham tau tunutunuhina tauna matana. Iuna Abaraham ya vitumahana mamaei. Ka munia Yaubada dewa‑dabadaba venei. Ka dewana vivane pai viwavenena ana heta Abaraham ya vitumahana wayahina. Ka kadu kana‑vona aidabana pai ainana deina. Ka pai ainana viwaveneka Abaraham avaha vi‑tau tunutunuhina Yaubada matana.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ka kadu itoka yaka aidaba deina. Aituhu Yaubada kavitumahanei, ka kadu aituhu itoka yawaika Abaraham yawaina deina, tutana tauna Yaubada vitumahanei, akanai tauka amaka vivane Abaraham. Aituhu aviyaivia Yaubada ivitumahanei, Yaubada nꞌ‑awaehei taui tau tunutunuhi matana.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Yaubada Abaraham vona‑dabedabei, ka Yaubada ivona deina, “Yauke nau‑iaiava avenem, ka apaina wanowanohim avenei deina, vivane tanopi habuhabuna evaniahei, aitam onoto amana yana gabu vaniahei deina.” Ka nau‑wawanika kanuani, vona‑dabadabana vinꞌ‑omo, kate Abaraham eha naona Yaubada ya veimea ta‑vi‑ateteye. Eha‑ohota. Vona‑dabadabana vinꞌ‑omo iuna naona Abaraham Yaubada yana vona vitumahanei.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Eha Yaubada ya nuanua naona tomotau ya veimea ivi‑munie, e munia tauna nau‑iaiava vene. Aituhu Yaubada ya nuanua deina, akanai taui ivitumahanei yai vitumahana eha aitam aviani, ka kadu kana‑vona Yaubada ya vona‑dabadaba eha aitam aviani.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Yaubada nua‑goyo yaka dewa goyona wayahi. Ka tauna ya nua‑goyo wayahina aka dewa‑yaiyai vinꞌ‑omo iuna itoka tauna ya veimea katana‑bwegebwegei. Ka udu! Aituhu veimeana eha, eha aka pata veimeana katana‑bwege.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Wayahina, Yaubada nau‑iaiava wayahina vona‑dabadaba, ka itoka aka pata nau‑iaiavana kavaniahei vitumahana wayahina. Ka kadu kana‑vona nau‑iaiavana vinꞌ‑omo wayahikaia Yaubada yanꞌ am‑venena awawaehina wayahina. Ka nau‑wawanika kanꞌ‑anamanei Yaubada ya vona‑dabadabana boui tau vitumahana habuhabui wayahi. Eha itoka me Iudea aka heta Abaraham dayahina wayahina katupua. Kate aituhu aviyaivia Yaubada ivitumahanei, Abaraham deina, akanai kadu taui ai pata nau‑iaiavana ivaniahei.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Ka Iginuma nihenina Yaubada ivona Abaraham wayahina deina, ivona,
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Abaraham vona‑dabadabana vitumahanei. Kaiwadi, aituhu vona‑dabadabana kanononi, kava‑hamwahamwana, o kanuanua, “Eha ana pata dewana vinꞌ‑omo.” Kate Abaraham onoto tunina. Wayahina, tauna ya nua‑vaniaha nui potapota a itoava Yaubada ya vona‑dabadabana ya tupua‑nenenehi wayahi vaniahei wayahina. Iuna Yaubada avaha vona‑dabedabeyei,
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ka vona ahiahina, Abaraham avaha a ponimana 100 vaniahei, ka tauna avaha anamanei ininina ihanua, ka kadu avaha anamanei awana Sara gagana ka madina ihanua deina. Kate Abaraham ya vitumahana bagibagina eha ta‑ihanua.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ka eha ta‑va‑hamwahamwana, kate tauna Yaubada ya vona‑dabadaba vitumahanei. Ika, ya vitumahana natanata, ka tauna ate‑vatu vaniahei, ka Yaubada didigana vo‑vi‑natei yana dewa wayahina deina.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Iuna Abaraham vitumahanei vivane Yaubada ya vona‑dabadaba kadu ya bagibagi vivane aitamoata.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Wayahina,
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Yaubada tauna a tau apa‑taputapu awaehei tauna vonaia Iginuma nihenina ginumi,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 kate Yaubada ya nuanua aituhu aviyaivia ivitumahanei tauna avaha yaka Kauvea Iesu anigea si‑vi‑mini‑havinei, akanai taui nau‑wawani ivi‑tau tunutunuhi Yaubada matana aitamoata deina.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Yaubada awaehei yaka Kauvea Iesu aniga. Ka tauna yanꞌ aniga vivane patana itoka yaka dewa goyona wayahi. Iakwa, e Yaubada yaka Kauvea Iesu anigea si‑vi‑mini‑havinei. Ka ya mini‑havine viwaveneka Yaubada ya vona‑dabadaba vona tunutunuhina. Wayahina, tutana tauna voneka itoka tau tunutunuhika tauna matana yaka vitumahana ana heta wayahina, itoka vivane tau tunutunuhika akanai.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.