Romanos 4
Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs ARA
1 Ka pai dune‑nana vivane Abaraham, tauna itoka me Iudea wanohika. Nau‑wawanika Abaraham yawaina kadueyei, ka aviani tauna vaniahei vitumahana wayahina kanuani.
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Tauna ya vidoha Yaubada matana eha ta‑vinꞌ‑omo yana dewa wayahina. Aituhu Abaraham yana dewa tunuhina, akanai, tauna ana pata vona‑vanevane tomotau mataia. Kate tauna eha ana pata na‑vona‑vanevane Yaubada matana.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Iuna Iginuma ivona deina,
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Avaha kanamanei, avi tuta tau paisewa ipaipaisewa, taui ai nau‑pata eha am‑venena awawaehina ai tau veimea wayahia, kate tau veimea nau‑wawani yai tau paisewa inau‑pata‑neiei yai paisewa wayahina.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Ka Yaubada yana dewa tunina. Aituhu aviyaivia eha ipaipaisewa yai ito‑yavuha wayahina, kate aituhu taui yai ito‑yavuha ivaniahei yai vitumahana wayahina, akanai Yaubada dewa‑haiawa taui yai vitumahana wayahina. Vona ahiahina, taui tau goyogoyona, kate Yaubada dewa‑haiawa yai vitumahana wayahina. Wayahina, taui ivi‑tau tunutunuhi tauna matana deina.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Nonova Davida ipuipupu taui ivi‑tau tunutunuhi Yaubada matana wayahi. Ka Davida ivona aituhu aviyaivia eha ipaipaisewa, kate aituhu taui ivi‑tau tunutunuhi Yaubada matana iuna tauna ana heta wayahina ivaniahei, akanai taui avaha nau‑iaiava ananina ivaniahei deina. Davida ivona,
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 “Aituhu aviyaivia avaha nua‑piaha
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Aituhu aviyaivia wayahi
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Ka itomi me Iudea anau‑dadanemi vi‑tanai tupwai wayahina. Itoka me Iudea medeina? Kaiwadi, Yaubada ya nuanua nau‑iaiavaia vivane itoka me Iudea aka heta wayahika, iuna yaka aidaba mamaei? Avonemi eha. Yaubada ya nuanua kadu taui eha yai aidaba nau‑iaiavaia ivaniahei. Avaha kanuani,
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Ka avi tuta Yaubada awaeha deina? Medeina? Naona Abaraham wagana dabei, e munia Yaubada yanꞌ awaeha vinꞌ‑omo tauna wayahina? O kadi naona Yaubada yanꞌ awaeha vinꞌ‑omo, e munia Abaraham wagana dabei?
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Udu! Naona Yaubada awaehei Abaraham tau tunutunuhina tauna matana. Iuna Abaraham ya vitumahana mamaei. Ka munia Yaubada dewa‑dabadaba venei. Ka dewana vivane pai viwavenena ana heta Abaraham ya vitumahana wayahina. Ka kadu kana‑vona aidabana pai ainana deina. Ka pai ainana viwaveneka Abaraham avaha vi‑tau tunutunuhina Yaubada matana.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Ka kadu itoka yaka aidaba deina. Aituhu Yaubada kavitumahanei, ka kadu aituhu itoka yawaika Abaraham yawaina deina, tutana tauna Yaubada vitumahanei, akanai tauka amaka vivane Abaraham. Aituhu aviyaivia Yaubada ivitumahanei, Yaubada nꞌ‑awaehei taui tau tunutunuhi matana.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Yaubada Abaraham vona‑dabedabei, ka Yaubada ivona deina, “Yauke nau‑iaiava avenem, ka apaina wanowanohim avenei deina, vivane tanopi habuhabuna evaniahei, aitam onoto amana yana gabu vaniahei deina.” Ka nau‑wawanika kanuani, vona‑dabadabana vinꞌ‑omo, kate Abaraham eha naona Yaubada ya veimea ta‑vi‑ateteye. Eha‑ohota. Vona‑dabadabana vinꞌ‑omo iuna naona Abaraham Yaubada yana vona vitumahanei.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Eha Yaubada ya nuanua naona tomotau ya veimea ivi‑munie, e munia tauna nau‑iaiava vene. Aituhu Yaubada ya nuanua deina, akanai taui ivitumahanei yai vitumahana eha aitam aviani, ka kadu kana‑vona Yaubada ya vona‑dabadaba eha aitam aviani.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Yaubada nua‑goyo yaka dewa goyona wayahi. Ka tauna ya nua‑goyo wayahina aka dewa‑yaiyai vinꞌ‑omo iuna itoka tauna ya veimea katana‑bwegebwegei. Ka udu! Aituhu veimeana eha, eha aka pata veimeana katana‑bwege.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Wayahina, Yaubada nau‑iaiava wayahina vona‑dabadaba, ka itoka aka pata nau‑iaiavana kavaniahei vitumahana wayahina. Ka kadu kana‑vona nau‑iaiavana vinꞌ‑omo wayahikaia Yaubada yanꞌ am‑venena awawaehina wayahina. Ka nau‑wawanika kanꞌ‑anamanei Yaubada ya vona‑dabadabana boui tau vitumahana habuhabui wayahi. Eha itoka me Iudea aka heta Abaraham dayahina wayahina katupua. Kate aituhu aviyaivia Yaubada ivitumahanei, Abaraham deina, akanai kadu taui ai pata nau‑iaiavana ivaniahei.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Ka Iginuma nihenina Yaubada ivona Abaraham wayahina deina, ivona,
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abaraham vona‑dabadabana vitumahanei. Kaiwadi, aituhu vona‑dabadabana kanononi, kava‑hamwahamwana, o kanuanua, “Eha ana pata dewana vinꞌ‑omo.” Kate Abaraham onoto tunina. Wayahina, tauna ya nua‑vaniaha nui potapota a itoava Yaubada ya vona‑dabadabana ya tupua‑nenenehi wayahi vaniahei wayahina. Iuna Yaubada avaha vona‑dabedabeyei,
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Ka vona ahiahina, Abaraham avaha a ponimana 100 vaniahei, ka tauna avaha anamanei ininina ihanua, ka kadu avaha anamanei awana Sara gagana ka madina ihanua deina. Kate Abaraham ya vitumahana bagibagina eha ta‑ihanua.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Ka eha ta‑va‑hamwahamwana, kate tauna Yaubada ya vona‑dabadaba vitumahanei. Ika, ya vitumahana natanata, ka tauna ate‑vatu vaniahei, ka Yaubada didigana vo‑vi‑natei yana dewa wayahina deina.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Iuna Abaraham vitumahanei vivane Yaubada ya vona‑dabadaba kadu ya bagibagi vivane aitamoata.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Wayahina,
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Yaubada tauna a tau apa‑taputapu awaehei tauna vonaia Iginuma nihenina ginumi,
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 kate Yaubada ya nuanua aituhu aviyaivia ivitumahanei tauna avaha yaka Kauvea Iesu anigea si‑vi‑mini‑havinei, akanai taui nau‑wawani ivi‑tau tunutunuhi Yaubada matana aitamoata deina.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Yaubada awaehei yaka Kauvea Iesu aniga. Ka tauna yanꞌ aniga vivane patana itoka yaka dewa goyona wayahi. Iakwa, e Yaubada yaka Kauvea Iesu anigea si‑vi‑mini‑havinei. Ka ya mini‑havine viwaveneka Yaubada ya vona‑dabadaba vona tunutunuhina. Wayahina, tutana tauna voneka itoka tau tunutunuhika tauna matana yaka vitumahana ana heta wayahina, itoka vivane tau tunutunuhika akanai.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.