Romanos 4
Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs NVI
1 Ka pai dune‑nana vivane Abaraham, tauna itoka me Iudea wanohika. Nau‑wawanika Abaraham yawaina kadueyei, ka aviani tauna vaniahei vitumahana wayahina kanuani.
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Tauna ya vidoha Yaubada matana eha ta‑vinꞌ‑omo yana dewa wayahina. Aituhu Abaraham yana dewa tunuhina, akanai, tauna ana pata vona‑vanevane tomotau mataia. Kate tauna eha ana pata na‑vona‑vanevane Yaubada matana.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Iuna Iginuma ivona deina,
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Avaha kanamanei, avi tuta tau paisewa ipaipaisewa, taui ai nau‑pata eha am‑venena awawaehina ai tau veimea wayahia, kate tau veimea nau‑wawani yai tau paisewa inau‑pata‑neiei yai paisewa wayahina.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ka Yaubada yana dewa tunina. Aituhu aviyaivia eha ipaipaisewa yai ito‑yavuha wayahina, kate aituhu taui yai ito‑yavuha ivaniahei yai vitumahana wayahina, akanai Yaubada dewa‑haiawa taui yai vitumahana wayahina. Vona ahiahina, taui tau goyogoyona, kate Yaubada dewa‑haiawa yai vitumahana wayahina. Wayahina, taui ivi‑tau tunutunuhi tauna matana deina.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Nonova Davida ipuipupu taui ivi‑tau tunutunuhi Yaubada matana wayahi. Ka Davida ivona aituhu aviyaivia eha ipaipaisewa, kate aituhu taui ivi‑tau tunutunuhi Yaubada matana iuna tauna ana heta wayahina ivaniahei, akanai taui avaha nau‑iaiava ananina ivaniahei deina. Davida ivona,
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 “Aituhu aviyaivia avaha nua‑piaha
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 Aituhu aviyaivia wayahi
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Ka itomi me Iudea anau‑dadanemi vi‑tanai tupwai wayahina. Itoka me Iudea medeina? Kaiwadi, Yaubada ya nuanua nau‑iaiavaia vivane itoka me Iudea aka heta wayahika, iuna yaka aidaba mamaei? Avonemi eha. Yaubada ya nuanua kadu taui eha yai aidaba nau‑iaiavaia ivaniahei. Avaha kanuani,
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 Ka avi tuta Yaubada awaeha deina? Medeina? Naona Abaraham wagana dabei, e munia Yaubada yanꞌ awaeha vinꞌ‑omo tauna wayahina? O kadi naona Yaubada yanꞌ awaeha vinꞌ‑omo, e munia Abaraham wagana dabei?
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Udu! Naona Yaubada awaehei Abaraham tau tunutunuhina tauna matana. Iuna Abaraham ya vitumahana mamaei. Ka munia Yaubada dewa‑dabadaba venei. Ka dewana vivane pai viwavenena ana heta Abaraham ya vitumahana wayahina. Ka kadu kana‑vona aidabana pai ainana deina. Ka pai ainana viwaveneka Abaraham avaha vi‑tau tunutunuhina Yaubada matana.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Ka kadu itoka yaka aidaba deina. Aituhu Yaubada kavitumahanei, ka kadu aituhu itoka yawaika Abaraham yawaina deina, tutana tauna Yaubada vitumahanei, akanai tauka amaka vivane Abaraham. Aituhu aviyaivia Yaubada ivitumahanei, Yaubada nꞌ‑awaehei taui tau tunutunuhi matana.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Yaubada Abaraham vona‑dabedabei, ka Yaubada ivona deina, “Yauke nau‑iaiava avenem, ka apaina wanowanohim avenei deina, vivane tanopi habuhabuna evaniahei, aitam onoto amana yana gabu vaniahei deina.” Ka nau‑wawanika kanuani, vona‑dabadabana vinꞌ‑omo, kate Abaraham eha naona Yaubada ya veimea ta‑vi‑ateteye. Eha‑ohota. Vona‑dabadabana vinꞌ‑omo iuna naona Abaraham Yaubada yana vona vitumahanei.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Eha Yaubada ya nuanua naona tomotau ya veimea ivi‑munie, e munia tauna nau‑iaiava vene. Aituhu Yaubada ya nuanua deina, akanai taui ivitumahanei yai vitumahana eha aitam aviani, ka kadu kana‑vona Yaubada ya vona‑dabadaba eha aitam aviani.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 Yaubada nua‑goyo yaka dewa goyona wayahi. Ka tauna ya nua‑goyo wayahina aka dewa‑yaiyai vinꞌ‑omo iuna itoka tauna ya veimea katana‑bwegebwegei. Ka udu! Aituhu veimeana eha, eha aka pata veimeana katana‑bwege.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Wayahina, Yaubada nau‑iaiava wayahina vona‑dabadaba, ka itoka aka pata nau‑iaiavana kavaniahei vitumahana wayahina. Ka kadu kana‑vona nau‑iaiavana vinꞌ‑omo wayahikaia Yaubada yanꞌ am‑venena awawaehina wayahina. Ka nau‑wawanika kanꞌ‑anamanei Yaubada ya vona‑dabadabana boui tau vitumahana habuhabui wayahi. Eha itoka me Iudea aka heta Abaraham dayahina wayahina katupua. Kate aituhu aviyaivia Yaubada ivitumahanei, Abaraham deina, akanai kadu taui ai pata nau‑iaiavana ivaniahei.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 Ka Iginuma nihenina Yaubada ivona Abaraham wayahina deina, ivona,
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 Abaraham vona‑dabadabana vitumahanei. Kaiwadi, aituhu vona‑dabadabana kanononi, kava‑hamwahamwana, o kanuanua, “Eha ana pata dewana vinꞌ‑omo.” Kate Abaraham onoto tunina. Wayahina, tauna ya nua‑vaniaha nui potapota a itoava Yaubada ya vona‑dabadabana ya tupua‑nenenehi wayahi vaniahei wayahina. Iuna Yaubada avaha vona‑dabedabeyei,
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Ka vona ahiahina, Abaraham avaha a ponimana 100 vaniahei, ka tauna avaha anamanei ininina ihanua, ka kadu avaha anamanei awana Sara gagana ka madina ihanua deina. Kate Abaraham ya vitumahana bagibagina eha ta‑ihanua.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Ka eha ta‑va‑hamwahamwana, kate tauna Yaubada ya vona‑dabadaba vitumahanei. Ika, ya vitumahana natanata, ka tauna ate‑vatu vaniahei, ka Yaubada didigana vo‑vi‑natei yana dewa wayahina deina.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 Iuna Abaraham vitumahanei vivane Yaubada ya vona‑dabadaba kadu ya bagibagi vivane aitamoata.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Wayahina,
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Yaubada tauna a tau apa‑taputapu awaehei tauna vonaia Iginuma nihenina ginumi,
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 kate Yaubada ya nuanua aituhu aviyaivia ivitumahanei tauna avaha yaka Kauvea Iesu anigea si‑vi‑mini‑havinei, akanai taui nau‑wawani ivi‑tau tunutunuhi Yaubada matana aitamoata deina.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Yaubada awaehei yaka Kauvea Iesu aniga. Ka tauna yanꞌ aniga vivane patana itoka yaka dewa goyona wayahi. Iakwa, e Yaubada yaka Kauvea Iesu anigea si‑vi‑mini‑havinei. Ka ya mini‑havine viwaveneka Yaubada ya vona‑dabadaba vona tunutunuhina. Wayahina, tutana tauna voneka itoka tau tunutunuhika tauna matana yaka vitumahana ana heta wayahina, itoka vivane tau tunutunuhika akanai.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.