Romanos 4
Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs ARIB
1 Ka pai dune‑nana vivane Abaraham, tauna itoka me Iudea wanohika. Nau‑wawanika Abaraham yawaina kadueyei, ka aviani tauna vaniahei vitumahana wayahina kanuani.
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Tauna ya vidoha Yaubada matana eha ta‑vinꞌ‑omo yana dewa wayahina. Aituhu Abaraham yana dewa tunuhina, akanai, tauna ana pata vona‑vanevane tomotau mataia. Kate tauna eha ana pata na‑vona‑vanevane Yaubada matana.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Iuna Iginuma ivona deina,
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Avaha kanamanei, avi tuta tau paisewa ipaipaisewa, taui ai nau‑pata eha am‑venena awawaehina ai tau veimea wayahia, kate tau veimea nau‑wawani yai tau paisewa inau‑pata‑neiei yai paisewa wayahina.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Ka Yaubada yana dewa tunina. Aituhu aviyaivia eha ipaipaisewa yai ito‑yavuha wayahina, kate aituhu taui yai ito‑yavuha ivaniahei yai vitumahana wayahina, akanai Yaubada dewa‑haiawa taui yai vitumahana wayahina. Vona ahiahina, taui tau goyogoyona, kate Yaubada dewa‑haiawa yai vitumahana wayahina. Wayahina, taui ivi‑tau tunutunuhi tauna matana deina.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Nonova Davida ipuipupu taui ivi‑tau tunutunuhi Yaubada matana wayahi. Ka Davida ivona aituhu aviyaivia eha ipaipaisewa, kate aituhu taui ivi‑tau tunutunuhi Yaubada matana iuna tauna ana heta wayahina ivaniahei, akanai taui avaha nau‑iaiava ananina ivaniahei deina. Davida ivona,
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 “Aituhu aviyaivia avaha nua‑piaha
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Aituhu aviyaivia wayahi
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Ka itomi me Iudea anau‑dadanemi vi‑tanai tupwai wayahina. Itoka me Iudea medeina? Kaiwadi, Yaubada ya nuanua nau‑iaiavaia vivane itoka me Iudea aka heta wayahika, iuna yaka aidaba mamaei? Avonemi eha. Yaubada ya nuanua kadu taui eha yai aidaba nau‑iaiavaia ivaniahei. Avaha kanuani,
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Ka avi tuta Yaubada awaeha deina? Medeina? Naona Abaraham wagana dabei, e munia Yaubada yanꞌ awaeha vinꞌ‑omo tauna wayahina? O kadi naona Yaubada yanꞌ awaeha vinꞌ‑omo, e munia Abaraham wagana dabei?
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Udu! Naona Yaubada awaehei Abaraham tau tunutunuhina tauna matana. Iuna Abaraham ya vitumahana mamaei. Ka munia Yaubada dewa‑dabadaba venei. Ka dewana vivane pai viwavenena ana heta Abaraham ya vitumahana wayahina. Ka kadu kana‑vona aidabana pai ainana deina. Ka pai ainana viwaveneka Abaraham avaha vi‑tau tunutunuhina Yaubada matana.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Ka kadu itoka yaka aidaba deina. Aituhu Yaubada kavitumahanei, ka kadu aituhu itoka yawaika Abaraham yawaina deina, tutana tauna Yaubada vitumahanei, akanai tauka amaka vivane Abaraham. Aituhu aviyaivia Yaubada ivitumahanei, Yaubada nꞌ‑awaehei taui tau tunutunuhi matana.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Yaubada Abaraham vona‑dabedabei, ka Yaubada ivona deina, “Yauke nau‑iaiava avenem, ka apaina wanowanohim avenei deina, vivane tanopi habuhabuna evaniahei, aitam onoto amana yana gabu vaniahei deina.” Ka nau‑wawanika kanuani, vona‑dabadabana vinꞌ‑omo, kate Abaraham eha naona Yaubada ya veimea ta‑vi‑ateteye. Eha‑ohota. Vona‑dabadabana vinꞌ‑omo iuna naona Abaraham Yaubada yana vona vitumahanei.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Eha Yaubada ya nuanua naona tomotau ya veimea ivi‑munie, e munia tauna nau‑iaiava vene. Aituhu Yaubada ya nuanua deina, akanai taui ivitumahanei yai vitumahana eha aitam aviani, ka kadu kana‑vona Yaubada ya vona‑dabadaba eha aitam aviani.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Yaubada nua‑goyo yaka dewa goyona wayahi. Ka tauna ya nua‑goyo wayahina aka dewa‑yaiyai vinꞌ‑omo iuna itoka tauna ya veimea katana‑bwegebwegei. Ka udu! Aituhu veimeana eha, eha aka pata veimeana katana‑bwege.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Wayahina, Yaubada nau‑iaiava wayahina vona‑dabadaba, ka itoka aka pata nau‑iaiavana kavaniahei vitumahana wayahina. Ka kadu kana‑vona nau‑iaiavana vinꞌ‑omo wayahikaia Yaubada yanꞌ am‑venena awawaehina wayahina. Ka nau‑wawanika kanꞌ‑anamanei Yaubada ya vona‑dabadabana boui tau vitumahana habuhabui wayahi. Eha itoka me Iudea aka heta Abaraham dayahina wayahina katupua. Kate aituhu aviyaivia Yaubada ivitumahanei, Abaraham deina, akanai kadu taui ai pata nau‑iaiavana ivaniahei.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Ka Iginuma nihenina Yaubada ivona Abaraham wayahina deina, ivona,
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Abaraham vona‑dabadabana vitumahanei. Kaiwadi, aituhu vona‑dabadabana kanononi, kava‑hamwahamwana, o kanuanua, “Eha ana pata dewana vinꞌ‑omo.” Kate Abaraham onoto tunina. Wayahina, tauna ya nua‑vaniaha nui potapota a itoava Yaubada ya vona‑dabadabana ya tupua‑nenenehi wayahi vaniahei wayahina. Iuna Yaubada avaha vona‑dabedabeyei,
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Ka vona ahiahina, Abaraham avaha a ponimana 100 vaniahei, ka tauna avaha anamanei ininina ihanua, ka kadu avaha anamanei awana Sara gagana ka madina ihanua deina. Kate Abaraham ya vitumahana bagibagina eha ta‑ihanua.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Ka eha ta‑va‑hamwahamwana, kate tauna Yaubada ya vona‑dabadaba vitumahanei. Ika, ya vitumahana natanata, ka tauna ate‑vatu vaniahei, ka Yaubada didigana vo‑vi‑natei yana dewa wayahina deina.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Iuna Abaraham vitumahanei vivane Yaubada ya vona‑dabadaba kadu ya bagibagi vivane aitamoata.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Wayahina,
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Yaubada tauna a tau apa‑taputapu awaehei tauna vonaia Iginuma nihenina ginumi,
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 kate Yaubada ya nuanua aituhu aviyaivia ivitumahanei tauna avaha yaka Kauvea Iesu anigea si‑vi‑mini‑havinei, akanai taui nau‑wawani ivi‑tau tunutunuhi Yaubada matana aitamoata deina.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Yaubada awaehei yaka Kauvea Iesu aniga. Ka tauna yanꞌ aniga vivane patana itoka yaka dewa goyona wayahi. Iakwa, e Yaubada yaka Kauvea Iesu anigea si‑vi‑mini‑havinei. Ka ya mini‑havine viwaveneka Yaubada ya vona‑dabadaba vona tunutunuhina. Wayahina, tutana tauna voneka itoka tau tunutunuhika tauna matana yaka vitumahana ana heta wayahina, itoka vivane tau tunutunuhika akanai.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.