Lucas 20
Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs ARC
1 Ka aitam auyewa wayahina Iesu tomotau wayahia viwavenena Manua Vito‑pota a pai nau‑hohona nihenina kadue Vane Ahiahina nau‑waheyei. Ka tau vi‑nomu mata‑genai, kadu veimea a tau viwavenena, ka tau eta‑naonao nui iomo.
1 E aconteceu, num daqueles dias, que, estando ele ensinando o povo no templo e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos
2 Ka ivi‑tanaiei, ivona, “Taum koiaka? Evoneai avi awaeha wayahina dewaia ededewei, o kadi koiaka am awaeha venem.”
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos: com que autoridade fazes essas coisas? Ou quem é que te deu esta autoridade?
3 Ka vona‑nau‑patei, ivona, “Kaduke yau vi‑tanai mamaei, e avi‑tanaiemi.
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: dizei-me, pois:
4 Ioni Tau Bapitaiso, ya bapitaiso medeina? Kaiwadi, tauna dedewei iuna a veimea vinꞌ‑omo Yaubada wahuma wayahina, o kadi iuna a veimea vinꞌ‑omo tomotau wayahia?”
4 o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ka matataui ivi‑vonavona, “Kadi aituhu kana‑vona, ‘Yaubada wahuma wayahina’, e tauna ya vi‑tanai wayahikaia ‘Aituhu deina, aviani wayahina eha uta‑vitumahane?’
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
6 Kadi aituhu kana‑vona, ‘Tomotau wayahia’, e yoko taina habuhabui inau‑vunuka, iuna ivitumahanei Ioni Tau Bapitaiso vivane Yaubada ya tau apa‑taputapu aitam.”
6 E, se dissermos: dos homens, todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Wayahina, ivona‑nau‑patei, ivona, “Kaiwadi. Itoai eha atꞌ‑anamane aveta baina wayahina a veimea vinꞌ‑omo.”
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Ka Iesu vonei, “A. Wayahina, eha au awaeha iuna asi‑vinꞌ‑omanemi.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Ka Iesu magigino, ka vona tana‑minikuna taina venei tomotaui ivanevaneneha wayahina, ivona,
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a
10 Ka avaha aihana ana tuta vinꞌ‑omo, e tau vi‑bagunana ya tau paisewa aitam vi‑tunei ine wayahia vivane a vo‑pata ivenei. Kate tomotau‑naia ya tau paisewa ivunuvunui, ka ivi‑tunei mavi‑havine nimanata.
10 E, no devido tempo, mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Wayahina, tauna kadu aitam tau paisewa vi‑tunei ine wayahia, ka tauna kaduke ivunuvunui, ivi‑goyoi, e ivi‑tunei nimanata.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este e afrontando-
12 Ka kaduke tau paisewa vꞌ‑itonuna vi‑tunei ine wayahia, ka taui kaduke ivunui, ininina ivo‑himwani, e baguna upuna ihaponei.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este,
13 Ka tauna ana heta wayahina ivona, ‘Aviani adewe? Avaha anamanei. Yauke natu adune‑nuanuaiei avi‑tunei ine wayahia, ka tauna kadi ivi‑ateteyei!’
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Kate tomotau‑naia avaha natuna idueyei, e matataui ivonavona, ‘O, ataina tuta yaka auyewa. Iuna onoto taina vivane unu‑tauna. Ka avi tuta amana yana tuta iakwa, vona ahiahina, baguna taina vivane ya gugua. Ka aituhu ataina kanau‑vi‑anigi, apaina tano taina yaka tano.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Ka tomotau‑naia baguna upuna ihaponei, kadu inau‑vi‑anigi.”
15 E, lançando-o fora da vinha,
16 Vona ahiahina, tau vi‑bagunana na‑mavi‑havine ya baguna wayahina, ka taui habuhabui na‑nau‑vi‑anigi, kadu ya baguna mani tomotau nꞌ‑awaehei idune‑vi‑avini tunuhina.”
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isso, disseram: Não seja assim!
17 Ka Iesu dune‑vi‑anai, e ivona, “Aituhu deina, Iginuma taina yauke, Tau Ito‑yavuha, wayahiu anꞌ anamana medeina? Ivona,
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra que os edificadores reprovaram, essa foi feita cabeça da esquina.
18 Ka vona ahiahina, aituhu aviyaivia ohonana wayahina ivito‑paine, apaina ipeu ananina, ka iam‑bwegei. Kate aituhu ohonana na‑peu hetaia, taui apaina na‑mutu‑yehai, hanavu deina.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Ka veimea a tau viwavenena, ka tau vi‑nomu mata‑genai avaha vona tana‑minikuna tanoi inononi, inua‑goyo. Iuna avaha ianamanei Iesu ya vonana wayahina apa‑goyogoyoei. Wayahina, auyewana wayahina inaunau‑nene aitam etawana ivaniahe vivane ipoyꞌ‑avini. Kate taui imatamatauta yoko‑naia wayahia.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo, porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Akaka yai vitupu inau‑vevewanei, e mani tomotau ivi‑tunei iomo tauna wayahina. Ka taui iviam‑nonona vivane tau tunutunuhi. Ka veimea a tau viwavenena, ka tau vi‑nomu mata‑genai yai nuanua Iesu yana vona nihenina goyona ivaniahe, ka dewana wayahina iuna mamaei ipoyꞌ‑avini, ka inꞌ‑am‑veneneye me Rom ai tau veimea Ierusalem wayahina.
20 E, trazendo- o debaixo de olho, mandaram espias que se fingiam de justos, para o apanharem em alguma palavra e o entregarem à jurisdição e poder do governador.
21 Wayahina, tau vitupu‑naia ivinꞌ‑omo, e ivi‑tanaiei, kadu iana‑dibidibiei, ivona, “Tau Viwavenena, anamanem vivane tuta tuta wayahina evonavona ahiahina, kadue eviwaveneai tunutunuhina. Kadu eha aitam koiaka ananina matama, kate Yaubada ya nuanua eviwavenei tunutunuhina tomotau aitamoata aitamoata wayahia.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Wayahina, nau‑wawanika takesiV SisaV wayahina kavenevenei o eha?”
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Ka tauna avaha yai viam‑nonona anamanei, wayahina vonei, ivona,
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 “Me Rom yai toea aitam uveneu adueyei.” Ka avaha ivenei, vi‑tanaiei, ivona, “Koiaka mayamayauna taina kadu koiaka ana wava taina?”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Ka ivonei, “Ainuai vivane SisaV wayahina.”
25 Disse-lhes, então: Dai, pois, a César o que
26 Wayahina, taui eha ai pata vonana nihenina goyona ivaniahe tomotau habuhabui mataia. Ka nuai vi‑tupatupa ananina, e igenuana.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Dewana iakwa, e tupwai Sadusi yoko iomo Iesu wayahina, ka taui ivitumahanei tomotau ianiga, e yawai iakwa, eha imini‑havine. Ka kadu taui yai nuanua ivi‑tanaiei. Wayahina ivona,
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 “Tau Viwavenena, Mosese veimea taina veneka, vivane aituhu onoto eha natuna inusi, ka aituhu wadaena mamaei, onotona vaneina nau‑wawani wadaena na‑tavine. Ka aituhu wadaena vi‑natuna, natunatui vivane onoto‑nana inusi natunatuna.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de alguém falecer, tendo mulher e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher e suscite posteridade a seu irmão.
29 Akaka aitam tuta wayahina vavaneina ai yau 7 imamaei, ka unu‑tauna tavine ka inusi, ka eha aitam natuna.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem filhos;
30 Ka vꞌ‑inuana wadaena tavinei, kate deinake inusi, eha aitam natuna.
30 e o segundo
31 Ka vꞌ‑itonuna deinake a itoava aya‑ketuna wayahina. Ka habuhabui inusi, eha aitam natui.
31 e o terceiro também a tomaram, e, igualmente, os sete. Todos eles morreram e não deixaram filhos.
32 Ka pai nau‑yehata, wadae‑nana kadu inusi.
32 E, por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Wayahina, mini‑havine anꞌ auyewa wayahina, wadae‑nana koiaka awana? Iuna habuhabui itavinei awai?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Ka Iesu vonei, ivona,
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Kate apaina, aituhu aviyaivia Yaubada awaehei imini‑havine anigea, kadu Yaubada ya pai veimea ivaniahei, taui eha itavine, kadu eha aitam koiaka nꞌ‑awaehe itavine.
35 mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro e a ressurreição dos mortos nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Kadue eha ana pata inꞌ‑aniga‑havine, iuna mini‑havine ana tuta na‑iakwa, e taui anelose deina, vivane Yaubada natunatuna, kadu mini‑havine natunatuna.
36 porque já não podem mais morrer, pois são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ka nonova Mosese ya iginuma nihenina viwaveneka mini‑havine omomo. Iuna tutana ai ananata dueyei, ivona, ‘Yaubada vivane Kauvea taui yawayawai wayahi, vivane Abaraham ya Yaubada, ka Isaki ya Yaubada, kadue Iakobo ya Yaubada.’ Tuta tanoi wayahina, aitonu avaha inusi, kate Mosese ivona deinake iuna aitonu yawayawai.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Iuna vona ahiahina, Yaubada eha aninigai yai Yaubada, kate tauna yawayawai yai Yaubada. Iuna tauna matana tomotau habuhabui yawayawai imamaei.”
38 Ora, ele vivem todos.
39 Ka veimea a tau viwavenena tupwai ivona‑nau‑pata, ivona, “Akanai. Tau Viwavenena, yam vonana vivane vona tunutunuhina!”
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Ka ya vonana munina eha aitam koiaka vatuna nui vi‑tanai wayahina ita‑nau‑dadana. Iuna ya nua‑uya idudueyei akanai.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Ka Iesu vi‑tanaiei, ivona, “Medeina tomotau ivonavona Tau Ito‑yavuha‑nana vivane Davida natuna aitam?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Buki Sam nihenina Davida ya iginuma voneka, ivona,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o
43 a itoava am havia avunui wayahina,
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Unononi. Davida onoto‑nana vi‑wahani ‘yau Kauvea’. Ka aituhu deina, medeina Tau Ito‑yavuha‑nana kadue Davida natuna?”
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Ka yokoia habuhabui ivanevaneneha, ka tauna a tau vi‑muni‑waiwai wayahia magigino, e nau‑vi‑avini, ivona,
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Udune‑vivinimi, ka veimea a tau viwavenena yai dewa uvihahaiei. Iuna yai nuanua ai kwama mamanaina iweteweteni, e ini‑awana‑kavokavovo tomotau mataia, kadu yai nuanua tomotau inau‑kaiwei maketia, kadu yai nuanua pai manuena ahiahina wayahina imanuena manua tapanono nihenia, kadu yai nuanua aituhu tomotau ikanibutu, imanuena pai manuena naona wayahia. Yai dewa habuhabuna ivinꞌ‑omo yai nua‑vane wayahina.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Kadue taui yai vitupu wayahina wadawadae yai manua ivainaui, ka viam‑nonona wayahina tomotau mataia iviama mamanaina, e tomotau inuanua Yaubada idune‑nuanuaiei. Apaina aituhu aviyaivia yai dewa deinake, taui dewa‑yaiyai ani‑vainena ivaniahei Yaubada wayahina.”
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.