Lucas 20
Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs ARIB
1 Ka aitam auyewa wayahina Iesu tomotau wayahia viwavenena Manua Vito‑pota a pai nau‑hohona nihenina kadue Vane Ahiahina nau‑waheyei. Ka tau vi‑nomu mata‑genai, kadu veimea a tau viwavenena, ka tau eta‑naonao nui iomo.
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 Ka ivi‑tanaiei, ivona, “Taum koiaka? Evoneai avi awaeha wayahina dewaia ededewei, o kadi koiaka am awaeha venem.”
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Ka vona‑nau‑patei, ivona, “Kaduke yau vi‑tanai mamaei, e avi‑tanaiemi.
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 Ioni Tau Bapitaiso, ya bapitaiso medeina? Kaiwadi, tauna dedewei iuna a veimea vinꞌ‑omo Yaubada wahuma wayahina, o kadi iuna a veimea vinꞌ‑omo tomotau wayahia?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ka matataui ivi‑vonavona, “Kadi aituhu kana‑vona, ‘Yaubada wahuma wayahina’, e tauna ya vi‑tanai wayahikaia ‘Aituhu deina, aviani wayahina eha uta‑vitumahane?’
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Kadi aituhu kana‑vona, ‘Tomotau wayahia’, e yoko taina habuhabui inau‑vunuka, iuna ivitumahanei Ioni Tau Bapitaiso vivane Yaubada ya tau apa‑taputapu aitam.”
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Wayahina, ivona‑nau‑patei, ivona, “Kaiwadi. Itoai eha atꞌ‑anamane aveta baina wayahina a veimea vinꞌ‑omo.”
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Ka Iesu vonei, “A. Wayahina, eha au awaeha iuna asi‑vinꞌ‑omanemi.”
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Ka Iesu magigino, ka vona tana‑minikuna taina venei tomotaui ivanevaneneha wayahina, ivona,
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Ka avaha aihana ana tuta vinꞌ‑omo, e tau vi‑bagunana ya tau paisewa aitam vi‑tunei ine wayahia vivane a vo‑pata ivenei. Kate tomotau‑naia ya tau paisewa ivunuvunui, ka ivi‑tunei mavi‑havine nimanata.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Wayahina, tauna kadu aitam tau paisewa vi‑tunei ine wayahia, ka tauna kaduke ivunuvunui, ivi‑goyoi, e ivi‑tunei nimanata.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Ka kaduke tau paisewa vꞌ‑itonuna vi‑tunei ine wayahia, ka taui kaduke ivunui, ininina ivo‑himwani, e baguna upuna ihaponei.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 Ka tauna ana heta wayahina ivona, ‘Aviani adewe? Avaha anamanei. Yauke natu adune‑nuanuaiei avi‑tunei ine wayahia, ka tauna kadi ivi‑ateteyei!’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Kate tomotau‑naia avaha natuna idueyei, e matataui ivonavona, ‘O, ataina tuta yaka auyewa. Iuna onoto taina vivane unu‑tauna. Ka avi tuta amana yana tuta iakwa, vona ahiahina, baguna taina vivane ya gugua. Ka aituhu ataina kanau‑vi‑anigi, apaina tano taina yaka tano.’
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Ka tomotau‑naia baguna upuna ihaponei, kadu inau‑vi‑anigi.”
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Vona ahiahina, tau vi‑bagunana na‑mavi‑havine ya baguna wayahina, ka taui habuhabui na‑nau‑vi‑anigi, kadu ya baguna mani tomotau nꞌ‑awaehei idune‑vi‑avini tunuhina.”
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Ka Iesu dune‑vi‑anai, e ivona, “Aituhu deina, Iginuma taina yauke, Tau Ito‑yavuha, wayahiu anꞌ anamana medeina? Ivona,
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Ka vona ahiahina, aituhu aviyaivia ohonana wayahina ivito‑paine, apaina ipeu ananina, ka iam‑bwegei. Kate aituhu ohonana na‑peu hetaia, taui apaina na‑mutu‑yehai, hanavu deina.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Ka veimea a tau viwavenena, ka tau vi‑nomu mata‑genai avaha vona tana‑minikuna tanoi inononi, inua‑goyo. Iuna avaha ianamanei Iesu ya vonana wayahina apa‑goyogoyoei. Wayahina, auyewana wayahina inaunau‑nene aitam etawana ivaniahe vivane ipoyꞌ‑avini. Kate taui imatamatauta yoko‑naia wayahia.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Akaka yai vitupu inau‑vevewanei, e mani tomotau ivi‑tunei iomo tauna wayahina. Ka taui iviam‑nonona vivane tau tunutunuhi. Ka veimea a tau viwavenena, ka tau vi‑nomu mata‑genai yai nuanua Iesu yana vona nihenina goyona ivaniahe, ka dewana wayahina iuna mamaei ipoyꞌ‑avini, ka inꞌ‑am‑veneneye me Rom ai tau veimea Ierusalem wayahina.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Wayahina, tau vitupu‑naia ivinꞌ‑omo, e ivi‑tanaiei, kadu iana‑dibidibiei, ivona, “Tau Viwavenena, anamanem vivane tuta tuta wayahina evonavona ahiahina, kadue eviwaveneai tunutunuhina. Kadu eha aitam koiaka ananina matama, kate Yaubada ya nuanua eviwavenei tunutunuhina tomotau aitamoata aitamoata wayahia.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Wayahina, nau‑wawanika takesiV SisaV wayahina kavenevenei o eha?”
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Ka tauna avaha yai viam‑nonona anamanei, wayahina vonei, ivona,
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 “Me Rom yai toea aitam uveneu adueyei.” Ka avaha ivenei, vi‑tanaiei, ivona, “Koiaka mayamayauna taina kadu koiaka ana wava taina?”
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Ka ivonei, “Ainuai vivane SisaV wayahina.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Wayahina, taui eha ai pata vonana nihenina goyona ivaniahe tomotau habuhabui mataia. Ka nuai vi‑tupatupa ananina, e igenuana.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Dewana iakwa, e tupwai Sadusi yoko iomo Iesu wayahina, ka taui ivitumahanei tomotau ianiga, e yawai iakwa, eha imini‑havine. Ka kadu taui yai nuanua ivi‑tanaiei. Wayahina ivona,
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 “Tau Viwavenena, Mosese veimea taina veneka, vivane aituhu onoto eha natuna inusi, ka aituhu wadaena mamaei, onotona vaneina nau‑wawani wadaena na‑tavine. Ka aituhu wadaena vi‑natuna, natunatui vivane onoto‑nana inusi natunatuna.
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Akaka aitam tuta wayahina vavaneina ai yau 7 imamaei, ka unu‑tauna tavine ka inusi, ka eha aitam natuna.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Ka vꞌ‑inuana wadaena tavinei, kate deinake inusi, eha aitam natuna.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Ka vꞌ‑itonuna deinake a itoava aya‑ketuna wayahina. Ka habuhabui inusi, eha aitam natui.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Ka pai nau‑yehata, wadae‑nana kadu inusi.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Wayahina, mini‑havine anꞌ auyewa wayahina, wadae‑nana koiaka awana? Iuna habuhabui itavinei awai?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Ka Iesu vonei, ivona,
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Kate apaina, aituhu aviyaivia Yaubada awaehei imini‑havine anigea, kadu Yaubada ya pai veimea ivaniahei, taui eha itavine, kadu eha aitam koiaka nꞌ‑awaehe itavine.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Kadue eha ana pata inꞌ‑aniga‑havine, iuna mini‑havine ana tuta na‑iakwa, e taui anelose deina, vivane Yaubada natunatuna, kadu mini‑havine natunatuna.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ka nonova Mosese ya iginuma nihenina viwaveneka mini‑havine omomo. Iuna tutana ai ananata dueyei, ivona, ‘Yaubada vivane Kauvea taui yawayawai wayahi, vivane Abaraham ya Yaubada, ka Isaki ya Yaubada, kadue Iakobo ya Yaubada.’ Tuta tanoi wayahina, aitonu avaha inusi, kate Mosese ivona deinake iuna aitonu yawayawai.
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Iuna vona ahiahina, Yaubada eha aninigai yai Yaubada, kate tauna yawayawai yai Yaubada. Iuna tauna matana tomotau habuhabui yawayawai imamaei.”
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Ka veimea a tau viwavenena tupwai ivona‑nau‑pata, ivona, “Akanai. Tau Viwavenena, yam vonana vivane vona tunutunuhina!”
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Ka ya vonana munina eha aitam koiaka vatuna nui vi‑tanai wayahina ita‑nau‑dadana. Iuna ya nua‑uya idudueyei akanai.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Ka Iesu vi‑tanaiei, ivona, “Medeina tomotau ivonavona Tau Ito‑yavuha‑nana vivane Davida natuna aitam?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Buki Sam nihenina Davida ya iginuma voneka, ivona,
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 a itoava am havia avunui wayahina,
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Unononi. Davida onoto‑nana vi‑wahani ‘yau Kauvea’. Ka aituhu deina, medeina Tau Ito‑yavuha‑nana kadue Davida natuna?”
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Ka yokoia habuhabui ivanevaneneha, ka tauna a tau vi‑muni‑waiwai wayahia magigino, e nau‑vi‑avini, ivona,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Udune‑vivinimi, ka veimea a tau viwavenena yai dewa uvihahaiei. Iuna yai nuanua ai kwama mamanaina iweteweteni, e ini‑awana‑kavokavovo tomotau mataia, kadu yai nuanua tomotau inau‑kaiwei maketia, kadu yai nuanua pai manuena ahiahina wayahina imanuena manua tapanono nihenia, kadu yai nuanua aituhu tomotau ikanibutu, imanuena pai manuena naona wayahia. Yai dewa habuhabuna ivinꞌ‑omo yai nua‑vane wayahina.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Kadue taui yai vitupu wayahina wadawadae yai manua ivainaui, ka viam‑nonona wayahina tomotau mataia iviama mamanaina, e tomotau inuanua Yaubada idune‑nuanuaiei. Apaina aituhu aviyaivia yai dewa deinake, taui dewa‑yaiyai ani‑vainena ivaniahei Yaubada wayahina.”
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.