Lucas 19

Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ka Iesu meagai Ieriko wayahina inu ka omo‑neine.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Ka meagai‑nana nihenina aitam takesiV a tau vitua ai tau eta‑naonao mamaei, ana wava Sakaeusi, ka tauna tau kaikaiwabo ananina.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Ka Sakaeusi nuanuana ananina Iesu dueyei, kate yoko ananina nui ivenavenau, ka Sakaeusi kutakutana, wayahina eha ana pata ta‑dueye.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Wayahina, tauna nau‑bwanunua eta‑naoi, e aitam madaiba ana wava sikamoreV ai‑vane, e vivane hetana wayahina na‑dueye, iuna Iesu etawanana omomoi.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Ka tutana Iesu omo ai‑nana wayahina, tauna dune‑vane, e Sakaeusi dueyei. E vonei, ivona, “Sakaeusi, eopu‑me‑kwayavoni, iuna ataina wamke yauke yam manua kamamae.” “Sakaeusi, eopu‑me‑kwayavoni, iuna ataina wamke yauke yam manua kamamaei.”|alt="Zacchaeus" src="GS-IB04120.tif" size="span" loc="LUK 19:5" ref="19:5"
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Wayahina, Sakaeusi vo‑kwayavoni iopu, ka ya dewa‑haiawa nui Iesu ainua ivi‑vaniaha.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Ka tau vi‑meagai habuhabui avaha dewana idueyei ivi‑putu ivi‑vonavona wayahina, ivonavona, “Ia! Onoto‑nana tau goyogoyona, ka Iesu inei ya manua, na‑nau‑vi‑taui! Medeina yana dewa deina?”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Ka Sakaeusi mini, e Kauvea vonei, ivona, “Kauvea, edueyei. Ataina yau gugua habuhabuna atana‑vewani ainua ka ana tupwa aitamoata habuhabuna tau payapayaya avene‑neiei. Ka kadu aituhu aviyaivia nonova avitua‑pani patana aitamoata wayahina, ai vo‑vi‑tupana na nau‑punina hetana aboui.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Wayahina, Iesu vonei, ivona, “Ataina tuta wayahina ito‑yavuha avaha vinꞌ‑omo manua taina wayahina. Iuna onoto taina kadu aitam Abaraham wana.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Vona ahiahina, yauke, Tauna Vi‑tomotau, yau paisewa vivane aomo tanopia, e taui tupatupai wayahia anaunau‑nene, kadu ana‑ito‑yavuhi, onoto taina deina.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Ka tutana tomotau‑naia imamaei Sakaeusi ya manua nihenina, Iesu aitam vona tana‑minikuna venei. Iuna avaha ivi‑maupwani Ierusalem wayahina, ka tauna avaha anamane‑yehai vivane yoko‑naia inuanua bwagona, e tuta eha ani‑hoina na‑iakwa wayahina, Yaubada ya pai veimea vi‑putu. Ka kadu taui inuanua bwagona ai pata mataia idudueye.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Wayahina ivona,
12 Por isso, Jesus disse:
13 Ka eha ani‑hoina na‑ni‑tawane wayahina, tauna ya tau paisewa ai yau 10 honei inau‑hohoni wayahina. Ka yana kina tupwai tana‑vewani, ka aitamoata aitamoata wayahia ai vo‑pata venei, e vonei, ivona, ‘Ami vo‑pata taina avenemi, vivane kode aitamoata. Ka ani‑tawanemi, ka nau‑wawanimi uvi‑paisewei, e kina tupwana hetana uvaniahei wayahiu a itoava amavi‑havine wayahimia wayahina.’ Vonana iakwa, e ni‑tawanei ine bana mamanaina wayahina.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Kate taui kiniV natu‑nana ya papani nihenina imamaei inau‑nikonikoiei. Wayahina, taui yai tau mataeda yoko ivi‑tunei ine papani‑nana bana mamanaina wayahina, ka ivona, ‘Itoai eha yama nuanua onoto tanoi vi‑kiniV, ka eha yama nuanua tauna veimeyeai.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Kate yai vona eha aitam aviani tenoke papani‑nana bana mamanaina wayahina, ka yai kauvea vi‑kiniV, kadu mavi‑havine, yana vona wayahia aitamoata deina. Ka avaha mavina, tauna ya tau paisewa nonova yana kina vo‑patai honei inau‑hohoni wayahina. Iuna ya nuanua nꞌ‑anamane vivane ai vi‑am kina ai vo‑pata hetana ivaniahei.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Ka aitam onoto eta‑naoi ya kauvea matana, mini, e vonei, ivona, ‘Bada, nonova yam kina wayahia au vo‑pata vivane kode aitamoata. Ka kodena wayahina avaha kode ai yau 10 avaniahei wayahim, ka ataina avene‑havinem.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Ka kauvea‑nana ivona, ‘Dewa ahiahina! Wamke tau dune‑vi‑avina ahiahina aitam. Avaha eviwaveneu aituhu yau toea tupwai awaehem edune‑vi‑avini, akanai, am pata dewa tunutunuhina ededewei. Wayahina, ataina meagai ai yau 10 awaehem, evi‑tau veimea wayahi.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Ka onoto vꞌ‑inuana kadu omo, e ivona, ‘Bada, nonova yam kina wayahia au vo‑pata vivane kode aitamoata. Ka kodena wayahina avaha kode ai yau 5 avaniahei wayahim, ka ataina avene‑havinem.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Wayahina kauvea‑nana kadu tauna vonei, ivona, ‘Ahiahina. Wayahina meagai ai yau 5 awaehem evi‑tau veimea wayahi.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Ka kadu aitam tau paisewa omo, e ivona, ‘Bada, nonova yam kina wayahia au vo‑pata vivane kode aitamoata. Ka kodena taina avene‑havinem. Nonova kodena kaleko wayahina aumei, e abou‑vidovidohei ahiahina a itoava ataina wayahina.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Adewei deina iuna avaha anamanem vivane taum onoto manimaninim, ka yam dewa eha ebagubaguna, kate mani tomotau yai paisewa a nau‑pata epepei, ka kadue eha esi‑yavuyavunena, kate mani tomotau yai aihana enꞌ‑aihana. Wayahina amatamatautem.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Ka ya kauvea‑nana ivona, ‘Ia! Taum tau paisewa goyom! Yam vonea anau‑yanahim, iuna avaha eanamaneu vivane yauke onoto manimaniniu, ka yau kaikaiwabo aepepei mani tomotau yai paisewa wayahia.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Wayahina, nonova nau‑wawanim yau kina banikaV nihenina ebou, e avi tuta amavina wayahina, kodena avaniahe kadu a vo‑vi‑tupana hetana.’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Ka tauna ya tau paisewa tupwai imimini nepena vonei, ivona, ‘Au kodena onoto taina wayahina unꞌ‑epe, e onotona naona vinꞌ‑omo kode ai yau 10 wayahina uvenei.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Akaka tau paisewa‑naia nuai vi‑tupatupa, wayahina ivona, ‘Ia! Bada, yam dewana eha tunutunuhina, iuna onoto‑nana avaha kode ai yau 10 wayahina!’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Kate yai kauvea‑nana wayahia ivona, ‘Eha. Yau dewana vivane tunutunuhina, wayahina uvenei deina. Iuna vona‑vavaha, aituhu aviyaivia ivitumahaneu, ka iupu‑moimoiha, apaina gugua habuhabuna avenei. Ka aituhu aviyaivia eha ivitumahaneu, ka iupu‑tonetonene, apaina aviani kikituna wayahia mamaei anꞌ‑epa‑yavune, e munia, awakabi imamaei akanai.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Ka nonova yau tomotau tupwai au havia, iuna yau veimea ivihahaiei. Wayahina, ataina tuta uomanei wayahiua, e mataua unau‑vi‑anigi.’”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Iesu ya vonana nau‑yehai, mini, e a tau vi‑muni‑waiwai nui ivanevane Ierusalem wayahina.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Ka yai venavenau wayahina meagai Betepage kadu meagai Betani wayahia ivi‑maupwani. Ka meagai ainuai wayahia Oya Olive eha bana. Ka tauna a tau vi‑muni‑waiwai ainua mai‑vi‑tunei ieta‑naoi papanina wayahina ai mataeda nui.
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 Ivona, “Meagaina tanoi tepakaia wayahina una‑ne, e tanoi wayahina apaina aitam vahitau udune‑vaniahei, vivane aseV tupunaina. Eha aitam tomotau ta‑vi‑ata‑dadana. Ka vahitauna uyavuhi, unꞌ‑omane‑havinei baina wayahiua.
30 dizendo-lhes:
31 Ka aituhu koiaka wayahimia na‑vona, ‘Ia! Aviani wayahina tanai vahitauna uyavuyavuhi?’, onoto‑nana uvona‑nau‑patei, una‑vona, ‘Yaka Kauvea ya nuanua.’”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Akaka taui ineine, e dewa habuhabuna ivaniahei Iesu yana vona deina.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Ka tutana ase‑nanaV iyavuyavuhi, tau vi‑vahitau‑naia ivi‑tanaiei, ivona, “Aviani wayahina yama vahitau uyavuyavuhi?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Wayahina ivona, “Yaka Kauvea ya nuanua.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Ka vahitauna itaini ineiei Iesu wayahina. Ka ai kwama wauna iyaveni, ka Iesu vi‑ata hetana.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Ka tutana neine etawana, tomotau habuhabui ai kwama kadu etawana iyaveni‑neiei. Iuna yai dewa‑haiawa nui ya etawana ivaivani.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Ka tauna yoko nui ineine Oya Olive a etawana wayahina, ka etawana iopu Ierusalem wayahina. Ka tau vi‑muni yoko habuhabui yai dewa‑haiawa nui ivi‑putu movi ananina wayahina Yaubada iawa‑vidovidohei, kadu iaheahe, iuna avaha Yaubada ya dewa‑bagibagina habuhabuna idudueyei.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Ivonavona,
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Ka Parisi tupwai yokoia nihenina avaha vonaia inononi, Iesu ivito‑potei, ivona, “Ia! Tau Viwavenena, nau‑wawanim am tau vi‑muni‑waiwai eveimeyei awa‑dava taina wayahina igenuana!”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Ka Iesu vona‑nau‑patei, ivona, “Eha nau‑wawaniu avito‑potai. Iuna aituhu taui igenuana, vona ahiahina, hanu taina etawana baimina yai dewa‑haiawa nui ivi‑putu iawa‑davadava.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Ka avaha Iesu vinꞌ‑omo Ierusalem nepena, ka meagaina ananina dueyei, e nuana ivita, e toutou. Ka meagaina wayahina ivona,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 “O Ierusalem! Aituhu ataina wamke eanamane ahiahina koiaka ana pata nua gomagomanina na‑venem, evidoha deina. Kate eha etꞌ‑anamane, iuna nua‑uya‑nana hivahivana matama.
42 dizendo:
43 Ka apaina, tuta tepakaia wayahina, am havia inꞌ‑omo, e havia ana yona iyonei awaniam, ka itutu‑gani‑vivinem, e ibou‑potapotam.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Ka munia, yam tutu‑gana itutu‑bwegebwegei. Na‑iakwa, tomotaui habuhabui yam tutu‑gana nihenina iva‑taunei tanopia, ka kadue manua habuhabuna ibwegebwege‑neiei deinake. Ka avaha haviana inau‑yehai, vona ahiahina, auyewana wayahina eha aitam hanu mani hanu hetana mamae nihenima. Apaina am havia idewam deinake, iuna ataina eha Yaubada yanꞌ omana wayahima etꞌ‑anamane.”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Ka avaha meagai Ierusalem inui, tauna omo Manua Vito‑pota wayahina, ka avi tau aimwane vahitau pai vi‑nomu iaimwanei nihenina vo‑tahoi.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ka vonei, ivona, “Iginuma nihenina Yaubada voneka deina,
46 dizendo-lhes:
47 Ka mana navia a itoava yanꞌ auyewa pai nau‑yehata wayahina, auyewa aitamoata aitamoata wayahina, Manua Vito‑pota nihenina yoko wayahia viwavenena. Ka tau vi‑nomu mata‑genai, ka veimea a tau viwavenena, ka kadue tau eta‑naonao yai nuanua ananina Iesu ina‑nau‑vi‑anigi.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Kate yai etawana eha ai pata ita‑vaniahe, iuna auyewa aitamoata aitamoata wayahina yoko ananina Iesu ya viwavenena wayahina ivanevaneneha, kadu nuai epepei.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.