Lucas 19

Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ka Iesu meagai Ieriko wayahina inu ka omo‑neine.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ka meagai‑nana nihenina aitam takesiV a tau vitua ai tau eta‑naonao mamaei, ana wava Sakaeusi, ka tauna tau kaikaiwabo ananina.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Ka Sakaeusi nuanuana ananina Iesu dueyei, kate yoko ananina nui ivenavenau, ka Sakaeusi kutakutana, wayahina eha ana pata ta‑dueye.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Wayahina, tauna nau‑bwanunua eta‑naoi, e aitam madaiba ana wava sikamoreV ai‑vane, e vivane hetana wayahina na‑dueye, iuna Iesu etawanana omomoi.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Ka tutana Iesu omo ai‑nana wayahina, tauna dune‑vane, e Sakaeusi dueyei. E vonei, ivona, “Sakaeusi, eopu‑me‑kwayavoni, iuna ataina wamke yauke yam manua kamamae.” “Sakaeusi, eopu‑me‑kwayavoni, iuna ataina wamke yauke yam manua kamamaei.”|alt="Zacchaeus" src="GS-IB04120.tif" size="span" loc="LUK 19:5" ref="19:5"
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Wayahina, Sakaeusi vo‑kwayavoni iopu, ka ya dewa‑haiawa nui Iesu ainua ivi‑vaniaha.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Ka tau vi‑meagai habuhabui avaha dewana idueyei ivi‑putu ivi‑vonavona wayahina, ivonavona, “Ia! Onoto‑nana tau goyogoyona, ka Iesu inei ya manua, na‑nau‑vi‑taui! Medeina yana dewa deina?”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Ka Sakaeusi mini, e Kauvea vonei, ivona, “Kauvea, edueyei. Ataina yau gugua habuhabuna atana‑vewani ainua ka ana tupwa aitamoata habuhabuna tau payapayaya avene‑neiei. Ka kadu aituhu aviyaivia nonova avitua‑pani patana aitamoata wayahina, ai vo‑vi‑tupana na nau‑punina hetana aboui.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Wayahina, Iesu vonei, ivona, “Ataina tuta wayahina ito‑yavuha avaha vinꞌ‑omo manua taina wayahina. Iuna onoto taina kadu aitam Abaraham wana.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Vona ahiahina, yauke, Tauna Vi‑tomotau, yau paisewa vivane aomo tanopia, e taui tupatupai wayahia anaunau‑nene, kadu ana‑ito‑yavuhi, onoto taina deina.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Ka tutana tomotau‑naia imamaei Sakaeusi ya manua nihenina, Iesu aitam vona tana‑minikuna venei. Iuna avaha ivi‑maupwani Ierusalem wayahina, ka tauna avaha anamane‑yehai vivane yoko‑naia inuanua bwagona, e tuta eha ani‑hoina na‑iakwa wayahina, Yaubada ya pai veimea vi‑putu. Ka kadu taui inuanua bwagona ai pata mataia idudueye.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Wayahina ivona,
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Ka eha ani‑hoina na‑ni‑tawane wayahina, tauna ya tau paisewa ai yau 10 honei inau‑hohoni wayahina. Ka yana kina tupwai tana‑vewani, ka aitamoata aitamoata wayahia ai vo‑pata venei, e vonei, ivona, ‘Ami vo‑pata taina avenemi, vivane kode aitamoata. Ka ani‑tawanemi, ka nau‑wawanimi uvi‑paisewei, e kina tupwana hetana uvaniahei wayahiu a itoava amavi‑havine wayahimia wayahina.’ Vonana iakwa, e ni‑tawanei ine bana mamanaina wayahina.
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Kate taui kiniV natu‑nana ya papani nihenina imamaei inau‑nikonikoiei. Wayahina, taui yai tau mataeda yoko ivi‑tunei ine papani‑nana bana mamanaina wayahina, ka ivona, ‘Itoai eha yama nuanua onoto tanoi vi‑kiniV, ka eha yama nuanua tauna veimeyeai.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Kate yai vona eha aitam aviani tenoke papani‑nana bana mamanaina wayahina, ka yai kauvea vi‑kiniV, kadu mavi‑havine, yana vona wayahia aitamoata deina. Ka avaha mavina, tauna ya tau paisewa nonova yana kina vo‑patai honei inau‑hohoni wayahina. Iuna ya nuanua nꞌ‑anamane vivane ai vi‑am kina ai vo‑pata hetana ivaniahei.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Ka aitam onoto eta‑naoi ya kauvea matana, mini, e vonei, ivona, ‘Bada, nonova yam kina wayahia au vo‑pata vivane kode aitamoata. Ka kodena wayahina avaha kode ai yau 10 avaniahei wayahim, ka ataina avene‑havinem.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ka kauvea‑nana ivona, ‘Dewa ahiahina! Wamke tau dune‑vi‑avina ahiahina aitam. Avaha eviwaveneu aituhu yau toea tupwai awaehem edune‑vi‑avini, akanai, am pata dewa tunutunuhina ededewei. Wayahina, ataina meagai ai yau 10 awaehem, evi‑tau veimea wayahi.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Ka onoto vꞌ‑inuana kadu omo, e ivona, ‘Bada, nonova yam kina wayahia au vo‑pata vivane kode aitamoata. Ka kodena wayahina avaha kode ai yau 5 avaniahei wayahim, ka ataina avene‑havinem.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Wayahina kauvea‑nana kadu tauna vonei, ivona, ‘Ahiahina. Wayahina meagai ai yau 5 awaehem evi‑tau veimea wayahi.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Ka kadu aitam tau paisewa omo, e ivona, ‘Bada, nonova yam kina wayahia au vo‑pata vivane kode aitamoata. Ka kodena taina avene‑havinem. Nonova kodena kaleko wayahina aumei, e abou‑vidovidohei ahiahina a itoava ataina wayahina.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Adewei deina iuna avaha anamanem vivane taum onoto manimaninim, ka yam dewa eha ebagubaguna, kate mani tomotau yai paisewa a nau‑pata epepei, ka kadue eha esi‑yavuyavunena, kate mani tomotau yai aihana enꞌ‑aihana. Wayahina amatamatautem.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Ka ya kauvea‑nana ivona, ‘Ia! Taum tau paisewa goyom! Yam vonea anau‑yanahim, iuna avaha eanamaneu vivane yauke onoto manimaniniu, ka yau kaikaiwabo aepepei mani tomotau yai paisewa wayahia.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Wayahina, nonova nau‑wawanim yau kina banikaV nihenina ebou, e avi tuta amavina wayahina, kodena avaniahe kadu a vo‑vi‑tupana hetana.’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Ka tauna ya tau paisewa tupwai imimini nepena vonei, ivona, ‘Au kodena onoto taina wayahina unꞌ‑epe, e onotona naona vinꞌ‑omo kode ai yau 10 wayahina uvenei.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Akaka tau paisewa‑naia nuai vi‑tupatupa, wayahina ivona, ‘Ia! Bada, yam dewana eha tunutunuhina, iuna onoto‑nana avaha kode ai yau 10 wayahina!’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Kate yai kauvea‑nana wayahia ivona, ‘Eha. Yau dewana vivane tunutunuhina, wayahina uvenei deina. Iuna vona‑vavaha, aituhu aviyaivia ivitumahaneu, ka iupu‑moimoiha, apaina gugua habuhabuna avenei. Ka aituhu aviyaivia eha ivitumahaneu, ka iupu‑tonetonene, apaina aviani kikituna wayahia mamaei anꞌ‑epa‑yavune, e munia, awakabi imamaei akanai.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Ka nonova yau tomotau tupwai au havia, iuna yau veimea ivihahaiei. Wayahina, ataina tuta uomanei wayahiua, e mataua unau‑vi‑anigi.’”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Iesu ya vonana nau‑yehai, mini, e a tau vi‑muni‑waiwai nui ivanevane Ierusalem wayahina.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Ka yai venavenau wayahina meagai Betepage kadu meagai Betani wayahia ivi‑maupwani. Ka meagai ainuai wayahia Oya Olive eha bana. Ka tauna a tau vi‑muni‑waiwai ainua mai‑vi‑tunei ieta‑naoi papanina wayahina ai mataeda nui.
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 Ivona, “Meagaina tanoi tepakaia wayahina una‑ne, e tanoi wayahina apaina aitam vahitau udune‑vaniahei, vivane aseV tupunaina. Eha aitam tomotau ta‑vi‑ata‑dadana. Ka vahitauna uyavuhi, unꞌ‑omane‑havinei baina wayahiua.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ka aituhu koiaka wayahimia na‑vona, ‘Ia! Aviani wayahina tanai vahitauna uyavuyavuhi?’, onoto‑nana uvona‑nau‑patei, una‑vona, ‘Yaka Kauvea ya nuanua.’”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Akaka taui ineine, e dewa habuhabuna ivaniahei Iesu yana vona deina.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Ka tutana ase‑nanaV iyavuyavuhi, tau vi‑vahitau‑naia ivi‑tanaiei, ivona, “Aviani wayahina yama vahitau uyavuyavuhi?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Wayahina ivona, “Yaka Kauvea ya nuanua.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Ka vahitauna itaini ineiei Iesu wayahina. Ka ai kwama wauna iyaveni, ka Iesu vi‑ata hetana.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Ka tutana neine etawana, tomotau habuhabui ai kwama kadu etawana iyaveni‑neiei. Iuna yai dewa‑haiawa nui ya etawana ivaivani.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Ka tauna yoko nui ineine Oya Olive a etawana wayahina, ka etawana iopu Ierusalem wayahina. Ka tau vi‑muni yoko habuhabui yai dewa‑haiawa nui ivi‑putu movi ananina wayahina Yaubada iawa‑vidovidohei, kadu iaheahe, iuna avaha Yaubada ya dewa‑bagibagina habuhabuna idudueyei.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Ivonavona,
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ka Parisi tupwai yokoia nihenina avaha vonaia inononi, Iesu ivito‑potei, ivona, “Ia! Tau Viwavenena, nau‑wawanim am tau vi‑muni‑waiwai eveimeyei awa‑dava taina wayahina igenuana!”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ka Iesu vona‑nau‑patei, ivona, “Eha nau‑wawaniu avito‑potai. Iuna aituhu taui igenuana, vona ahiahina, hanu taina etawana baimina yai dewa‑haiawa nui ivi‑putu iawa‑davadava.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Ka avaha Iesu vinꞌ‑omo Ierusalem nepena, ka meagaina ananina dueyei, e nuana ivita, e toutou. Ka meagaina wayahina ivona,
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 “O Ierusalem! Aituhu ataina wamke eanamane ahiahina koiaka ana pata nua gomagomanina na‑venem, evidoha deina. Kate eha etꞌ‑anamane, iuna nua‑uya‑nana hivahivana matama.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Ka apaina, tuta tepakaia wayahina, am havia inꞌ‑omo, e havia ana yona iyonei awaniam, ka itutu‑gani‑vivinem, e ibou‑potapotam.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Ka munia, yam tutu‑gana itutu‑bwegebwegei. Na‑iakwa, tomotaui habuhabui yam tutu‑gana nihenina iva‑taunei tanopia, ka kadue manua habuhabuna ibwegebwege‑neiei deinake. Ka avaha haviana inau‑yehai, vona ahiahina, auyewana wayahina eha aitam hanu mani hanu hetana mamae nihenima. Apaina am havia idewam deinake, iuna ataina eha Yaubada yanꞌ omana wayahima etꞌ‑anamane.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Ka avaha meagai Ierusalem inui, tauna omo Manua Vito‑pota wayahina, ka avi tau aimwane vahitau pai vi‑nomu iaimwanei nihenina vo‑tahoi.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Ka vonei, ivona, “Iginuma nihenina Yaubada voneka deina,
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Ka mana navia a itoava yanꞌ auyewa pai nau‑yehata wayahina, auyewa aitamoata aitamoata wayahina, Manua Vito‑pota nihenina yoko wayahia viwavenena. Ka tau vi‑nomu mata‑genai, ka veimea a tau viwavenena, ka kadue tau eta‑naonao yai nuanua ananina Iesu ina‑nau‑vi‑anigi.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Kate yai etawana eha ai pata ita‑vaniahe, iuna auyewa aitamoata aitamoata wayahina yoko ananina Iesu ya viwavenena wayahina ivanevaneneha, kadu nuai epepei.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.