Lucas 18
Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs ARIB
1 Aitam auyewa wayahina Iesu tauna a tau vi‑muni‑waiwai vona tana‑minikuna aitam venei, e viwavenei vivane tuta tuta taui nau‑wawani iviama Yaubada wayahina, ka eha ina‑ihanua.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 Ivona,
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Kadue meagaina nihenina aitam wadae imamaei. Ka tuta habuhabuna wadaena iomomo tau vanenehana wayahina, ka iviamei, ‘Bada, nau‑wawanim evo‑taitaieai ama havia wayahina.’
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Auyewa aitamoata aitamoata wayahina wadae‑nana yai dewa deina, ka tau vaneneha‑nana eha nuanuana na‑ivaite. Ka aitam tuta wayahina tau vaneneha‑nana ininina yoina. Tauna ana heta wayahina ivona, ‘Ia! Akanai. Eha Yaubada amatamataute, ka kadue eha tomotau adewa‑didigune.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Kate wadae‑nana yai omana‑havihavine wayahiua, ka avaha aihanua. Wayahina, ataina ana‑ivaitei ai havia wayahina, ka apaina eha imavi‑havihavine wayahiua!’”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Ka Kauvea kadue vonei, ivona,
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Wayahina, vona ahiahina, Yaubada vivane ahihinata, ka tauna ya tomotau ate‑nuanuaiei. Ka aituhu ya tomotau auyewa ka ioyoma nihenia iviama‑havihavine wayahina, vona ahiahina, tauna ya nuanua ananina na‑ivaitei, kadu goyona na‑bou‑potei wayahia. Kaiwadi, tauna vi‑kiwadi? Avonemi, eha.
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Tauna ya ivaita na‑va‑tawanei, e vo‑kwayavonina vinꞌ‑omo wayahia. Kate yau vi‑tanai taina wayahimia. Avi tuta yauke, Tauna Vi‑tomotau, amavina tanopia, kaiwadi, tomotau ivitumahaneu avaniahei, o eha?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Ka tomotau tupwai inua‑vane, ka ivitumahanei taui tunutunuhi ka mani tomotau goyogoyoi. Wayahina, Iesu vona tana‑minikuna taina venei, ivona,
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Aitam tuta wayahina onoto ainua ivane Manua Vito‑pota inui, iuna yai nuanua iviama Yaubada wayahina. Aitam Parisi ka aitam takesiV a tau vitua.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Ka Parisi‑nana mini, e viama, ivona, ‘O Yaubada, anau‑kaiwa wayahima, iuna yauke eha mani tomotau deina. Taui yai dewa vivane gugua inua‑tania, ka ivainau, kadu ivivitupu, kadu ikenekenene. Ka adewa‑haiawa ananina iuna yauke eha takesiV a tau vitua tanoi deina.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Iuna wiki aitamoata aitamoata nihenina auyewa ainua wayahia au aniani habuhabuna kadu au pai nim habuhabuna avito‑potau, ka kadue tuta tuta yau gugua habuhabuna atana‑vewani gwau ai yau 10 wayahia, ka gwau aitamoata wayahia avene‑kavovo‑havinem, yam veimea veimeyeai deina.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Ka takesiV a tau vitua‑nana ya ini‑yauyau nui mini tupwana bana mamanaina Yaubada ya pai vi‑nomu wayahina, ka manakadana vinanahi, ka dune‑opu, e viama, ivona, ‘O Yaubada, avaha eanamaneu yauke tau goyogoyona. Wayahina, aviamem eate‑nuanuaieu!’” Onoto ainua iviama Yaubada wayahina|alt="God Be Merciful" src="GS-IB04135.tif" size="span" loc="LUK 18:9-14" ref="18:13"
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Wayahina, Iesu kadue wayahia ivona, “Vona ahiahina, ononotoi ainuai yai viama iakwa, e imavina yai megeia, ka aitamoata tunutunuhina Yaubada matana, vivane takesiV a tau vitua‑nana, eha Parisi‑nana. Iuna aituhu aviyaivia inua‑vane, apaina taui apa‑goyogoyo ivaniahei Yaubada wayahina. Ka aituhu aviyaivia inua‑opu, apaina taui apa‑vidovidoha ivaniahei Yaubada wayahina.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Ka tupwai tomotau natunatui motutukui iomane‑neiei, e yai nuanua Iesu nimana bouni kadu nau‑iaiavai. Ka a tau vi‑muni‑waiwai, avaha tomotaui yai dewa idueyei, ivito‑potai.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Ka Iesu yaheheia honei inau‑hohoni wayahina, ka tauna a tau vi‑muni‑waiwai vonei, “Eha yaheyahe uvito‑potai wayahiua. Kate nau‑wawanimi unꞌ‑awaehei wayahiua iomomo. Iuna aituhu aviyaivia ivitumahaneu yaheyahe deina, vona ahiahina, memeanina taui wayahia Yaubada ya pai veimea ivaniahei, e ina-nui.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Memeanina nuami vi‑tupatupa, kate avonemi, aituhu aviyaivia eha ivitumahaneu yaheyahe yai vitumahana deina, eha kadu aitam etawana ta‑mamae wayahi. Taui eha ai pata Yaubada ya pai veimea ina‑nu.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Ka me Iudea yai tau eta‑naonao aitam omo, e Iesu vi‑tanaiei, ivona, “Tau Viwavenena Ahiahina, aviani nau‑wawaniu adewei, e munia yawai‑vavaha avaniahei?”
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Ka Iesu onoto‑nana vona‑nau‑patei, ivona, “Aviani wayahina eawꞌ‑ahihieu? Iuna Yaubada a heta‑ohota vivane ahiahina, eha kadu aitam koiaka.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ka avaha Yaubada ya veimea eanamane‑yehai, vivane
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ka onoto‑nana ivona, “Yau tuta tevana wayahina a itoava tuta ataina wayahina veimea‑naia avi‑muniei.”
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Ka Iesu avaha ya vonana nononi, vonei, ivona, “Kadu aitam dewa bou‑potam. Wamke nau‑wawanim yam gugua habuhabuna eimwaneyei, e ai nau‑pata tau payapayaya wayahia evo‑patai. Na‑iakwa, emavina, evi‑munieu. E apaina yam kaikaiwabo wahuma evaniahei deina.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Kate tauna, avaha vonana nononi, magigino, ka ya nua‑vita nui ni‑tawanei. Iuna ya kaikaiwabo ananina mamaei, ka nua‑tania.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Ka Iesu avaha onotona ya nua‑vitana anamanei. Wayahina, tomotau nepena wayahia ivona, “Aioi! Aituhu aviyaivia yai kaikaiwabo ananina mamaei, taui yai nui Yaubada ya pai veimea nihenina vivane vita‑vainena.
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Vona ahiahina, kameliV vahitau ananina, ka aituhu haima matana wayahina inu‑dadani, dewana vitana wayahina. Ka aituhu tau kaikaiwabo Yaubada ya pai veimea nihenina inu‑dadani, taui eha ai pata.”
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ka yokoia Iesu nui imamaei avaha vonana inononi, nuai vi‑tupatupa, ka ivi‑tanaiei, ivona, “Aioi! Aituhu taina deina tau kaikaiwabo wayahi, koiaka ana pata ito‑yavuha Yaubada wayahina na‑vaniahe?”
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Kadue wayahia ivona, “Avi dewa tomotau eha ai pata, dewaia vivane memeanina Yaubada wayahina.”
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Wayahina, Pita Iesu vonei, “Kauvea, edueyei. Itoai avaha yama meagai kadu yama gugua habuhabuna ani‑tawanei, e avi‑muniem. Wayahina, medeina wayahiai?”
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Ka Iesu tauna a tau vi‑muni‑waiwai habuhabui vonei, ivona, “Memeanina nuami vi‑tupatupa, kate avonemi, aituhu aviyaivia yai meagai, o awawai, o vavanei, o amamai, o ayoyoi, o natunatui ini‑tawane‑neiei, iuna yai nuanua Yaubada ya pai veimea ivaniahei,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 tuta taina wayahina tanopia taui mani tomotau habuhabui ivaniahei yai yoko deina, ka kadue apaina yawai‑vavaha ivaniahei.”
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Ka Iesu tauna a tau hae ai yau 12‑naia nau‑hohoni, e nau‑niai enoi neiei, e vonei, ivona,
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Naona iam‑veneneyeu taui eha me Iudea wayahia, e ivi‑waipoeu, e ivo‑vꞌ‑ini‑yauyau, e iaiwaniu, kadue yavunaia ivunuvunu, ka inau‑vi‑anigiu.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Ka kadue munia, auyewa vꞌ‑itonuna wayahina, anigea amini‑havine.”
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Kate eha aitam a tau vi‑muni‑waiwai wayahia ta‑nua‑hau. Vonaia ai anamana maimaiovina wayahia, ka eha itꞌ‑anamane.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Ka meagai Ieriko wayahina ivi‑maupwani, ka aitam tau mata‑goyogoyona etawana baimina manuena, ka toea kadu gugua viama tomotau ivenavenau wayahia.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Ka tauna avaha Iesu yana yoko nui movi nononi, e vi‑tanai, “Aviyaivia ivinꞌ‑omo?”
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Ka taui nepena ivona‑nau‑patei, ivona, “Taina Iesu, onoto Nasareta omo‑neine.”
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Wayahina, tau mata‑goyo‑nana vi‑putu vi‑hone‑havihavine movina ananina wayahina, e vonavona, “O, Iesu, taum Davida wana, nau‑wawanim eate‑nuanuaieu!”
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Ka tomotaui etawana ieta‑naoi, onoto‑nana ivito‑potei, ivona, “Ia! Egenuana! Akanai vi‑hone!” Akaka tauna eha ta‑genuana, kate movina ani‑vainena wayahina vi‑honehone, vonavona, “O, Davida wana, nau‑wawanim eate‑nuanuaieu.”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Ka tutana Iesu onotona ya pai manuena a papani wayahina vi‑maupwani, mini, e tomotaui vonei, ivona, “Onotona uomanei baina wayahiua.” Ka avaha onotona matana mimini,
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 e vi‑tanaiei, ivona, “Aviani nuanuam adewe wayahim?”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Akaka Iesu vonei, ivona, “O, ahiahina. Ataina tuta matam na‑mahete edunedune. Ataina evitumahaneu, wayahina avaha evidoha.”
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Ka vo‑kwayavonina matana mahetei, e tauna Yaubada awa‑davedavei, kadu vi‑putu Iesu vi‑muniei. Ka yokoia dewana idueyei, e habuhabui kadu Yaubada iawa‑vidovidohei.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.