Lucas 16
Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs NTLH
1 Iesu kadu vona tana‑minikuna taina a tau vi‑muni‑waiwai vonei, ivona,
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Wayahina, tau kaikaiwabo‑nana ya tau dune‑vi‑avina honei ka vonei, ivona, ‘Avaha dewa goyona wayahim anononi. Ka yau nuanua aviani ededewei yau kina aitamoata aitamoata wayahina anꞌ‑anamanei. Wayahina, nau‑wawanim yam dewa eginumi eveneu adueyei. Na‑iakwa, ena‑opu. Iuna yam paisewa wayahiu avaha iakwa.’
2 Por isso ele o chamou e disse: “Eu andei ouvindo umas coisas a respeito de você. Agora preste contas da sua administração porque você não pode mais continuar como meu administrador.”
3 Akaka tau dune‑vi‑avina‑nana nuanua, ka ana heta wayahina ivona, ‘Aioi! Ataina medeina adewe avidoha? Iuna yau kauvea avaha vihahaieu. Eha yau bagibagi, wayahina eha memeanina wayahiu abagubaguna. Ka aituhu ana‑omo tomotau wayahia, e aniani aviame, ini‑yauyau avaniahe deinake.
3 — Aí o administrador pensou: “O patrão está me despedindo. E, agora, o que é que eu vou fazer? Não tenho forças para cavar a terra e tenho vergonha de pedir esmola.
4 Avaha anamanei! Taina deina adewei, e apaina avi tuta eha yau paisewa, akanai yaiau habuhabui avaniahai ina‑ivaiteu.’
4 Ah! Já sei o que vou fazer… Assim, quando for mandado embora, terei amigos que me receberão nas suas casas.”
5 Wayahina, tau dune‑vi‑avina‑nana ya kauvea a tau vi‑aga habuhabui honei, e aitamoata aitamoata wayahia vinꞌ‑omo wayahina. Ka tauna onoto naona vi‑tanaiei, ivona, ‘Ai vi‑am am aga yau kauvea wayahina?’
5 — Então ele chamou todos os devedores do patrão e perguntou para o primeiro: “Quanto é que você está devendo para o meu patrão?”
6 Ka onotona vona‑nau‑patei, ivona, ‘Au aga vivane gam bunama wayahina ai yau 100 aepei.’
6 — “Cem barris de azeite!” — respondeu ele.
7 Ka onoto vꞌ‑inuana inui, e tau dune‑vi‑avina‑nana vi‑tanaiei, ivona, ‘Ka wamke medeina, ai vi‑am am aga yau kauvea wayahina?’
7 — Para o outro ele perguntou: “E você, quanto está devendo?”
8 Ka munina kauvea‑nana ya dewana vaneana nononi, e awa‑vidovidohei, ivona, ‘O! Tauna ya nua‑uya ananina, wayahina dewei deinake.’”
8 — E o patrão desse administrador desonesto o elogiou pela sua esperteza. E Jesus continuou:
9 Wayahina avonemi, itomi nau‑wawanimi tanopi a gugua unꞌ‑am‑veneneyei, ka tomotau una‑ivaitei, e ivi‑yaianemi deina. Iuna apaina auyewa pai nau‑yehata omomoi, ka auyewana wayahina tanopi a gugua na‑iakwa. Ka auyewana wayahina Yaubada na‑nau‑kaiwemi, e pai maꞌ‑vavaha nihenina una‑nu, e umamaei.”
9 Por isso eu digo a vocês: usem as riquezas deste mundo para conseguir amigos a fim de que, quando as riquezas faltarem, eles recebam vocês no lar eterno.
10 Ka Iesu ya vo‑vi‑maheta neine, ivona,
10 Quem é fiel nas coisas pequenas também será nas grandes; e quem é desonesto nas coisas pequenas também será nas grandes.
11 Wayahina, aituhu Yaubada tanopi a gugua venemi uveimeyei tanopia, kadue aituhu yami veimea eha tunutunuhina gugua‑naia wayahina, vona ahiahina, eha Yaubada ya nuanua wahuma a gugua na‑vo‑patami.
11 Pois, se vocês não forem honestos com as riquezas deste mundo, quem vai pôr vocês para tomar conta das riquezas verdadeiras?
12 Ka aituhu eha tauna ya gugua uveimeye ahiahina, vona ahiahina, apaina eha tauna ya nuanua itomi yami gugua na‑venemi, e ami heta uveimeye. Eha‑ohota.
12 E, se não forem honestos com o que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Vona ahiahina, tau paisewa eha ana pata vi‑tau paisewa kauvea ainua wayahia. Kaiwadi, apaina tauna kauvea naona vihahaiei, ka kauvea vꞌ‑inuana dune‑nuanuaiei, o kadi kauvea naona vi‑ateteyei, ka kauvea vꞌ‑inuana nau‑nikonikoiei. Wayahina, eha ami pata tuta aitamoata nihenina uvi‑tau paisewa Yaubada wayahina, kadu uvi‑tau paisewa kina wayahina. Nau‑wawanimi aitam uvi‑nua‑dadani, ka aitam uni‑tawanei.”
13 — Um escravo não pode servir a dois donos ao mesmo tempo, pois vai rejeitar um e preferir o outro; ou será fiel a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e também servir ao dinheiro.
14 Ka tutana Parisi‑naia imimini nepena yana vona habuhabuna tanoi inononi, ivi‑putu Iesu ivi‑waipoei. Iuna taui kina nuanuai ananina.
14 Os fariseus ouviram isso e zombaram de Jesus porque amavam o dinheiro.
15 Wayahina, Iesu Parisi‑naia vonei, ivona,
15 Então Jesus disse a eles:
16 Tuta nonova a itoava Ioni Tau Bapitaiso yana tuta wayahina, Mosese ya veimea kadu tau apa‑taputapu yai iginuma yawaika iveimeyei. Ka Ioni Tau Bapitaiso yana tuta wayahina a itoava tuta ataina wayahina vane ahiahina Yaubada ya pai veimea wayahina anaunau‑wahei wayahimia, ka aituhu aviyaivia yai bagibagi, taui Yaubada ya pai veimea nihenina inu‑dadani.
16 — A
17 Mosese ya veimea a bagibagi mamaei, kadu avonevonemi, veimeana habuhabuna vivane vona tunutunuhina, ka tuta tepakaia wayahina veimeana a bagibagi eha na‑ihanua. Ika, tuta tepakaia wayahina memeanina wahuma ka tanopi ina‑iakwa, ka Mosese ya veimea a iginuma aitamoata aitamoata eha ina‑iakwa.
17 — É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que ser tirado um simples acento de qualquer palavra da Lei.
18 Wayahina, aituhu koiaka awana vaiobuei, e tavine‑tamana mani vavine wayahina, tauna avaha vi‑tau kenekenene, ka kadu aituhu koiaka vavine vaivaiobuna tavine, onoto‑nana kadue avaha vi‑tau kenekenene.”
18 — Se um homem se divorciar e casar com outra mulher, comete adultério. E quem casar com a mulher divorciada também comete adultério.
19 Ka Iesu kadu aitam vona tana‑minikuna vonei, ivona,
19 Jesus continuou:
20 Ka Lasarusi payapayaya ka gonigoniana. Wayahina, yaiana iomanei, e tau kaikaiwabo ya manua mataetana iboui, e mamaei.
20 Havia também um homem pobre, chamado Lázaro, que tinha o corpo coberto de feridas, e que costumavam largar perto da casa do rico.
21 Ka avi tuta Lasarusi tau kaikaiwabo‑nana ana maꞌ kamukamumuna tupwana vaniahei, akanai tauna amam, e dewa‑haiawa. Ka tuta habuhabuna kedewa ivinꞌ‑omo, e Lasarusi a gonia itaumi‑neiei. Kedewa ivinꞌ‑omo, e Lasarusi a gonia itaumi‑neiei|alt="Rich Man and Lazarus" src="GS-IB04148.tif" size="col" loc="LUK 16:20-21" ref="16:21"
21 Lázaro ficava ali, procurando matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do homem rico. E até os cachorros vinham lamber as suas feridas.
22 Ka aitam auyewa Lasarusi yana tuta iakwa, ka anelose ivinꞌ‑omo itaini iomanei Abaraham nepena iboui, vivane tau tunutunuhina yai papani wayahina.
22 O pobre morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão, na festa do céu. O rico também morreu e foi sepultado.
23 Ka tenoke papani HadesiV nihenina a dewa‑yaiyai vaniahei vivane viha‑vainena. Ka dune‑vane, e bana mamanaina wayahina Abaraham dueyei, ka Lasarusi nui imamaei.
23 Ele sofria muito no
24 Wayahina, tau kaikaiwabo‑nana vi‑hone ananina ka viama, ivona, ‘Aioi! Amau, Abaraham! Kaiwa ananina, enꞌ‑ate‑nuanuaieu, e Lasarusi evi‑tunei na‑opu wayahiua, e nima‑tabona wayahina daudau tutumina bunuva wayahina meau vi‑bigei. Iuna papani taina wayahina ai yabeyabena nihenina viha‑vainena avaniahei.’
24 Então gritou: “Pai Abraão, tenha pena de mim! Mande que Lázaro molhe o dedo na água e venha refrescar a minha língua porque estou sofrendo muito neste fogo!”
25 Akaka Abaraham vona‑nau‑patei, ivona, ‘Eha. Natu, enuani. Nonova tanopia yawaim habuhabuna dewa‑haiawa ana noe, ka Lasarusi eha aitam pai dewa‑haiawa ta‑vaniahe, ka tauna viviha. Ka ataina tuta tauna ya dewa‑haiawa vaniahei, mamaei, ka wamke eviviha.
25 — Mas Abraão respondeu: “Meu filho, lembre que você recebeu na sua vida todas as coisas boas, porém Lázaro só recebeu o que era mau. E agora ele está feliz aqui, enquanto você está sofrendo.
26 Kadue niwanikaia bebega ito‑niuna mamaei, ka tana‑vewanika. Wayahina, eha ama pata wayahimia aubo‑tamana, kadue eha ami pata wayahiaia uaubo‑tamana. Akanai kamamaei deinake.’
26 Além disso, há um grande abismo entre nós, de modo que os que querem atravessar daqui até vocês não podem, como também os daí não podem passar para cá.”
27 Ka tau kaikaiwabo‑nana viama‑havine, ivona, ‘O, amau, aituhu deina, aviamem Lasarusi evi‑tunei na‑omo yau yoko wayahia.
27 — O rico disse: “Nesse caso, Pai Abraão, peço que mande Lázaro até a casa do meu pai
28 Iuna vavaneiu ai yau 5 imamaei, ka yau nuanua Lasarusi mataedai nau‑vi‑avini. Aituhu tauna nau‑vi‑avini deina, apaina taui eha kadu inꞌ‑omo baina viha‑vainena a papani wayahina.’
28 porque eu tenho cinco irmãos. Deixe que ele vá e os avise para que assim não venham para este lugar de sofrimento.”
29 Ka Abaraham vona‑nau‑patei, ivona, ‘Tuta habuhabuna taui Iginuma inononi, ka Mosese, ka kadu tau apa‑taputapu habuhabui inau‑vi‑avini viha‑vainena a papani wayahina. Vavaneim nau‑wawani vonaia inononi.’
29 — Mas Abraão respondeu: “Os seus irmãos têm a
30 Kate tau kaikaiwabo‑nana ivona, ‘Amau Abaraham, Iginuma ana vona ana heta eha ana pata. Kate aituhu aitam koiaka anigea mini‑havine, ka aituhu tauna na‑omo wayahia, avaha tauna idueyei, dewana ana pata inua‑vinana ahiahina yai dewa goyona wayahina.’
30 — “Só isso não basta, Pai Abraão!”, respondeu o rico. “Porém, se alguém ressuscitar e for falar com eles, aí eles se arrependerão dos seus pecados.”
31 Ka Abaraham vona‑nau‑patei, ivona, ‘Eha. Aituhu Mosese yana vona ivihahaiei, ka aituhu tau apa‑taputapu yai vona ivihahaiei, taui eha ai pata inua‑vinana. Kadue aituhu aitam koiaka anigea mini‑havine na‑omo wayahia, e nau‑vi‑avini, taui kadue tauna ivihahaiei aitamoata deinake.’”
31 — Mas Abraão respondeu: “Se eles não escutarem Moisés nem os profetas, não crerão, mesmo que alguém ressuscite.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.