Lucas 16
Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs NAA
1 Iesu kadu vona tana‑minikuna taina a tau vi‑muni‑waiwai vonei, ivona,
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Wayahina, tau kaikaiwabo‑nana ya tau dune‑vi‑avina honei ka vonei, ivona, ‘Avaha dewa goyona wayahim anononi. Ka yau nuanua aviani ededewei yau kina aitamoata aitamoata wayahina anꞌ‑anamanei. Wayahina, nau‑wawanim yam dewa eginumi eveneu adueyei. Na‑iakwa, ena‑opu. Iuna yam paisewa wayahiu avaha iakwa.’
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Akaka tau dune‑vi‑avina‑nana nuanua, ka ana heta wayahina ivona, ‘Aioi! Ataina medeina adewe avidoha? Iuna yau kauvea avaha vihahaieu. Eha yau bagibagi, wayahina eha memeanina wayahiu abagubaguna. Ka aituhu ana‑omo tomotau wayahia, e aniani aviame, ini‑yauyau avaniahe deinake.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Avaha anamanei! Taina deina adewei, e apaina avi tuta eha yau paisewa, akanai yaiau habuhabui avaniahai ina‑ivaiteu.’
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Wayahina, tau dune‑vi‑avina‑nana ya kauvea a tau vi‑aga habuhabui honei, e aitamoata aitamoata wayahia vinꞌ‑omo wayahina. Ka tauna onoto naona vi‑tanaiei, ivona, ‘Ai vi‑am am aga yau kauvea wayahina?’
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Ka onotona vona‑nau‑patei, ivona, ‘Au aga vivane gam bunama wayahina ai yau 100 aepei.’
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Ka onoto vꞌ‑inuana inui, e tau dune‑vi‑avina‑nana vi‑tanaiei, ivona, ‘Ka wamke medeina, ai vi‑am am aga yau kauvea wayahina?’
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Ka munina kauvea‑nana ya dewana vaneana nononi, e awa‑vidovidohei, ivona, ‘O! Tauna ya nua‑uya ananina, wayahina dewei deinake.’”
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Wayahina avonemi, itomi nau‑wawanimi tanopi a gugua unꞌ‑am‑veneneyei, ka tomotau una‑ivaitei, e ivi‑yaianemi deina. Iuna apaina auyewa pai nau‑yehata omomoi, ka auyewana wayahina tanopi a gugua na‑iakwa. Ka auyewana wayahina Yaubada na‑nau‑kaiwemi, e pai maꞌ‑vavaha nihenina una‑nu, e umamaei.”
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Ka Iesu ya vo‑vi‑maheta neine, ivona,
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Wayahina, aituhu Yaubada tanopi a gugua venemi uveimeyei tanopia, kadue aituhu yami veimea eha tunutunuhina gugua‑naia wayahina, vona ahiahina, eha Yaubada ya nuanua wahuma a gugua na‑vo‑patami.
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Ka aituhu eha tauna ya gugua uveimeye ahiahina, vona ahiahina, apaina eha tauna ya nuanua itomi yami gugua na‑venemi, e ami heta uveimeye. Eha‑ohota.
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Vona ahiahina, tau paisewa eha ana pata vi‑tau paisewa kauvea ainua wayahia. Kaiwadi, apaina tauna kauvea naona vihahaiei, ka kauvea vꞌ‑inuana dune‑nuanuaiei, o kadi kauvea naona vi‑ateteyei, ka kauvea vꞌ‑inuana nau‑nikonikoiei. Wayahina, eha ami pata tuta aitamoata nihenina uvi‑tau paisewa Yaubada wayahina, kadu uvi‑tau paisewa kina wayahina. Nau‑wawanimi aitam uvi‑nua‑dadani, ka aitam uni‑tawanei.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Ka tutana Parisi‑naia imimini nepena yana vona habuhabuna tanoi inononi, ivi‑putu Iesu ivi‑waipoei. Iuna taui kina nuanuai ananina.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Wayahina, Iesu Parisi‑naia vonei, ivona,
15 Mas Jesus lhes disse:
16 Tuta nonova a itoava Ioni Tau Bapitaiso yana tuta wayahina, Mosese ya veimea kadu tau apa‑taputapu yai iginuma yawaika iveimeyei. Ka Ioni Tau Bapitaiso yana tuta wayahina a itoava tuta ataina wayahina vane ahiahina Yaubada ya pai veimea wayahina anaunau‑wahei wayahimia, ka aituhu aviyaivia yai bagibagi, taui Yaubada ya pai veimea nihenina inu‑dadani.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Mosese ya veimea a bagibagi mamaei, kadu avonevonemi, veimeana habuhabuna vivane vona tunutunuhina, ka tuta tepakaia wayahina veimeana a bagibagi eha na‑ihanua. Ika, tuta tepakaia wayahina memeanina wahuma ka tanopi ina‑iakwa, ka Mosese ya veimea a iginuma aitamoata aitamoata eha ina‑iakwa.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Wayahina, aituhu koiaka awana vaiobuei, e tavine‑tamana mani vavine wayahina, tauna avaha vi‑tau kenekenene, ka kadu aituhu koiaka vavine vaivaiobuna tavine, onoto‑nana kadue avaha vi‑tau kenekenene.”
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Ka Iesu kadu aitam vona tana‑minikuna vonei, ivona,
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Ka Lasarusi payapayaya ka gonigoniana. Wayahina, yaiana iomanei, e tau kaikaiwabo ya manua mataetana iboui, e mamaei.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 Ka avi tuta Lasarusi tau kaikaiwabo‑nana ana maꞌ kamukamumuna tupwana vaniahei, akanai tauna amam, e dewa‑haiawa. Ka tuta habuhabuna kedewa ivinꞌ‑omo, e Lasarusi a gonia itaumi‑neiei. Kedewa ivinꞌ‑omo, e Lasarusi a gonia itaumi‑neiei|alt="Rich Man and Lazarus" src="GS-IB04148.tif" size="col" loc="LUK 16:20-21" ref="16:21"
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Ka aitam auyewa Lasarusi yana tuta iakwa, ka anelose ivinꞌ‑omo itaini iomanei Abaraham nepena iboui, vivane tau tunutunuhina yai papani wayahina.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Ka tenoke papani HadesiV nihenina a dewa‑yaiyai vaniahei vivane viha‑vainena. Ka dune‑vane, e bana mamanaina wayahina Abaraham dueyei, ka Lasarusi nui imamaei.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Wayahina, tau kaikaiwabo‑nana vi‑hone ananina ka viama, ivona, ‘Aioi! Amau, Abaraham! Kaiwa ananina, enꞌ‑ate‑nuanuaieu, e Lasarusi evi‑tunei na‑opu wayahiua, e nima‑tabona wayahina daudau tutumina bunuva wayahina meau vi‑bigei. Iuna papani taina wayahina ai yabeyabena nihenina viha‑vainena avaniahei.’
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Akaka Abaraham vona‑nau‑patei, ivona, ‘Eha. Natu, enuani. Nonova tanopia yawaim habuhabuna dewa‑haiawa ana noe, ka Lasarusi eha aitam pai dewa‑haiawa ta‑vaniahe, ka tauna viviha. Ka ataina tuta tauna ya dewa‑haiawa vaniahei, mamaei, ka wamke eviviha.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Kadue niwanikaia bebega ito‑niuna mamaei, ka tana‑vewanika. Wayahina, eha ama pata wayahimia aubo‑tamana, kadue eha ami pata wayahiaia uaubo‑tamana. Akanai kamamaei deinake.’
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Ka tau kaikaiwabo‑nana viama‑havine, ivona, ‘O, amau, aituhu deina, aviamem Lasarusi evi‑tunei na‑omo yau yoko wayahia.
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 Iuna vavaneiu ai yau 5 imamaei, ka yau nuanua Lasarusi mataedai nau‑vi‑avini. Aituhu tauna nau‑vi‑avini deina, apaina taui eha kadu inꞌ‑omo baina viha‑vainena a papani wayahina.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Ka Abaraham vona‑nau‑patei, ivona, ‘Tuta habuhabuna taui Iginuma inononi, ka Mosese, ka kadu tau apa‑taputapu habuhabui inau‑vi‑avini viha‑vainena a papani wayahina. Vavaneim nau‑wawani vonaia inononi.’
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Kate tau kaikaiwabo‑nana ivona, ‘Amau Abaraham, Iginuma ana vona ana heta eha ana pata. Kate aituhu aitam koiaka anigea mini‑havine, ka aituhu tauna na‑omo wayahia, avaha tauna idueyei, dewana ana pata inua‑vinana ahiahina yai dewa goyona wayahina.’
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Ka Abaraham vona‑nau‑patei, ivona, ‘Eha. Aituhu Mosese yana vona ivihahaiei, ka aituhu tau apa‑taputapu yai vona ivihahaiei, taui eha ai pata inua‑vinana. Kadue aituhu aitam koiaka anigea mini‑havine na‑omo wayahia, e nau‑vi‑avini, taui kadue tauna ivihahaiei aitamoata deinake.’”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.