Lucas 15

Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aitam auyewa wayahina takesiV a tau vitua tupwai, kadu tau goyogoyona tupwai iomo Iesu wayahina, e yoko ainua yai nuanua tauna ya nau‑wahe inononi.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Ka Parisi yai yoko, kadu veimea a tau viwavenena tupwai inau‑vonuvonu dewana wayahina, ivonavona, “Ia! Onoto taina onoto goyona. Iuna tauna tau goyogoyona vi‑yaiana‑neiei, kadu nui iamam!”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Wayahina, Iesu yai vonana nau‑patei aitam vona tana‑minikuna wayahina, ivona,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Aituhu aitam wayahimia yam sipiV ai yau 100 imamaei, ka aituhu aitam wayahia ni‑tupa, medeina edewei? Vona ahiahina, nau‑wawanim sipiV ai yau 99 ai pai maꞌ nihenina eni‑tawanei, ka sipinaV vivino‑panina enaunau‑nene wayahina a itoava evaniahei wayahina, a?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ka aituhu evaniahei, yam dewa‑haiawa nui eavanei,
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 emavi megeia. Ka yaiam ehonei, inau‑hohoni, e evonei, ena‑vona, ‘Yaiau, nui kadewa‑haiawa! Iuna avaha sipinaV vivino‑panina avaniahei!’
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Aituhu avi tuta tau goyogoyona aitamoata nua‑vinana, vona ahiahina, tau maꞌ wahuma idewa‑haiawa ananina dewana wayahina. Ka aituhu tomotau ahiahina ai yau 99 imamaei, ka aituhu eha nau‑wawani inua‑vinana, tau maꞌ wahuma eha idewa‑haiawa ananina dewana wayahina.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Kadu deinake, aituhu aitam vavine yai kina ai yau 10 imamaei, ka aituhu aitamoata maiova, medeina idewei? Vavinena nau‑wawani lampaV ina‑tunu, ka yai manua habuhabuna na‑nau‑hinihinia, kadue inaunau‑nene ahiahina wayahina a itoava ivaniahei wayahina.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Ka avi tuta ivaniahei, yai dewa‑haiawa nui yaiai kadue taui nepeia imamaei ihonei, inau‑hohona, ka wayahia ina‑vona, ‘Yaiau, nui kadewa‑haiawa. Iuna avaha yama kina maimaiovina avaniahei!’ “Avaha yama kina maimaiovina avaniahei!”|alt="Woman With Lost Coin" src="GS-IB04144.tif" size="col" loc="LUK 15:8-9" ref="15:9"
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Ka vona ahiahina avonemi, aituhu tomotau aitamoata nua‑vinana, Yaubada yanꞌ anelose idewa‑haiawa ananina dewana wayahina.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Ka Iesu kadu aitam vona tana‑minikuna nau‑viviwavei, ivona,
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Ka aitam auyewa wayahina natuna nepena omo amana wayahina, ka vonei, ivona, ‘Amau, nuanuau ataina tuta au tana‑vewana yam gugua habuhabuna, ka yam tano wayahina eveneu.’ Wayahina, kauveana ya gugua habuhabuna tana‑vewani natunatuna wayahia.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Ka auyewa tupwai iakwa, nepena yana tano imwaneyei, ka kina‑naia habuhabui vaniahei totohi, ka ya gugua vo‑vi‑aiaia, e ni‑tawanei ine bana mamanaina mani papani wayahina. Ka tenoke dewa‑kavokavovo, ka yana kina vꞌ‑iakwani.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Ka avaha habuhabuna iakwa, awakabina mamaei. Ka tuta tanoi wayahina am navovo ananina papani‑nana wayahina vinꞌ‑omo, ka onoto‑nana eha ana maꞌ.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Wayahina, naunau‑nene paisewa wayahina, ka aitam meagai a kauvea vaniahei, ka kauveana vi‑tunei omo yana pono na‑dune‑vi‑avini.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Ka onoto‑nana am navovo ananina, ka ya nuanua pono ai maꞌ nꞌ‑am. Iuna eha aitam koiaka papani‑nana nihenina ana maꞌ ta‑venevene. Onoto‑nana am navovo ananina, ka ya nuanua pono ai maꞌ nꞌ‑am|alt="Man With Lost Son 2" src="GS-IB04146.tif" size="col" loc="LUK 15:16" ref="15:16"
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Ka aitam tuta wayahina nua‑vinana, ka ana heta wayahina ivona, ‘Aioi! Vona ahiahina, amau ya tau paisewai ai maꞌ ananina, kate yauke taua baina am navovo vunuvunu.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Wayahina, amini ana‑ne amau wayahina, ana‑vona, “Amau, avaha agoyo Yaubada wayahina, ka kadu wamke wayahima.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Wayahina, eha nau‑wawaniu evi‑wahaniu natum. Aituhu memeanina wayahim, enꞌ‑awaeheu avi‑tau paisewa wayahim.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Ka onotona nuanua deina, wayahina mini, e amana wayahina ine.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Wayahina, natuna amana vonei, ivona, ‘Amau, avaha agoyo Yaubada wayahina ka kadue wamke wayahima. Eha nau‑wawaniu evi‑wahaniu natum.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Kate amana ya dewa‑haiawa nui ya tau paisewa honei, e wayahia ivona, ‘Uvisina, e au kwama ahiahina unꞌ‑omanei, ka natu taina uvi‑weteni, kadu mwani aitam unꞌ‑omanei, e nimana uvaivani, kadu ae‑yapayapana uvenei, na‑weteni.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Ka munia, una‑ne, e bulumakauV tupunaina ka binabinana uvunui, kadu aniani ananina nui uvo‑vi‑aiaia. E habuhabuka nau‑wawanika nui kadewa‑haiawa.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Iuna nonova natu taina aniga deina, ka ataina yawayawaina kavaniahe‑havinei!’ Ka yai dewa‑haiawa nui ivi‑putu ikanibutu.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Ka tuta aitamoata wayahina natuna unu‑tauna baguna nihenina paipaisewa. Ka avaha ya paisewa nau‑yehai, etawana wayahina megeia mavimavina, e inava putuna ka aheahe ainua nononi, kadu tomotau itavotavona nononi.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Wayahina, aitam yai tau paisewa honei, e vi‑tanaiei, ivona, ‘Aviani iuna ataina idewa‑haiawa deinake?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Ka tau paisewana ivona, ‘Vaneim yawayawaina ka ahiahina avaha mavina, ka amam veimeyeai bulumakauV tupunaina ka binabinana avunui, e nui kadewa‑haiawa. Iuna natu‑nana vaniahe‑havinei.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Ka avaha unu‑tauna vonana nononi, tauna nua‑goyo ananina. Wayahina, eha nuanuana manua na‑nui, kate upuna mamaei. Wayahina, amana iopu natuna unu‑tauna wayahina, ka viamei vivane ainua ina‑nu manua.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Ka unu‑tauna ivona, ‘Eha‑ohota! Ai vi‑am ponimana nihenia avaha wayahim apaipaisewa, tau paisewa‑kavokavovo deinake? Ka kadu au veimea aitamoata aitamoata wayahima avi‑muniei, avi‑ateteyei. Ka eha aitam tuta eta‑dewa‑vidovidoheu! Eha aitam gotiV kikituna etꞌ‑awaeheu, e yaiau nui ata‑dewa‑haiawa! Eha aitam. Eha‑ohota!
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Kate natum taina avaha tau kenekenene vaivine nui yam gugua habuhabuna nau‑yavuyavunei. Ka ataina mavina, ka yam dewa medeina? Yaka tau paisewa eveimeyei bulumakauV tupunaina ka binabinana ivunui wayahina, a?’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Ka kauveana natuna unu‑tauna wayahina ivona, ‘Natu, avaha eanamanei, tuta habuhabuna nihenina aka inua nui kamamaei, kadue avaha eanamanei, avaha yau pai veimea habuhabuna nimama aboui eveimeyei.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Kate yau dewana tunutunuhina, ka kadu nau‑wawanika kadewa‑haiawa deinake. Iuna nonova taim aniga deina, ka ataina tuta yawayawaina kavaniahe‑havinei. Nonova tauna vivino‑panina, kate ataina avaha mavina.’”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.