Lucas 10
Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs ARA
1 Ka dewaia munina Kauvea Iesu mani tau vi‑muni ai yau 72 vi‑nua‑dadanei, e vi‑tunei ine ainua ka ainua meagai anani kadu meagai kikitui papanina habuhabuna wayahina. Iuna ya nuanua tuta eha ani‑hoina na‑iakwa, tauna tau vi‑meagai‑naia na‑nau‑vi‑taui.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Ka tauna a tau vi‑muni vovoui vonei, ivona,
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Una‑ne, upaisewa. Itomi lamiV deinake, ka avi‑tunemi kedewa manimanini niwania. Wayahina, nau‑wawanimi udune‑vivinimi!
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Ka yami nae taina wayahina eha nau‑wawanimi kina o kina a pai vi‑ai unꞌ‑epe. Ika, nau‑wawanimi uneine ka eha ami kode, ka kadu eha ami ae‑yapayapa vꞌ‑inuana unꞌ‑epe. Ka avi tuta uni‑awana etawana, eha nau‑wawanimi babau uoneone vona‑kavokavovo wayahina. Wayahina, eha aitam koiaka unau‑kaiwe etawana.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Ka avi tuta aitam manua nihenina unuinu, nau‑wawanimi naona una‑vona, ‘Yau nuanua manua taina kadu taui imamaei baina nua gomagomanina ivaniahei Yaubada wayahina.’
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Ka aituhu tau vi‑manua‑naia wayahia aitam mamaei, e tauna ya nuanua ananina vivane nua gomagomanina, akanai enau‑iaiavei, e yam nua gomagomanina tauna wayahina mamaei akanai. Ka aituhu tau vi‑manua‑naia wayahia eha aitam ya nuanua nua gomagomanina na‑vaniahe, akanai nua‑vita uvaniahei, iuna yam nua gomagomanina mavi‑havinem, ka kadu nau‑wawanimi manua‑nana uni‑tawanei.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Ka aituhu tau vi‑manua‑naia wayahia aitam yami nua gomagomanina vaniahei, akanai manua‑nana nihenina umamaei a itoava meagai‑nana uni‑tawanei wayahina. Eha mani manua mani manua wayahia uneine umamae meagai‑nana nihenina. Kate nau‑wawanimi avi manua umai‑nui, akanai manua‑nana nihenina umamaei. Ka avi pai am o avi pai nim tau vi‑manua‑naia iam‑veneneyemi, akanai uamam kadu unimnim deina. Eha anianina wayahina uvi‑tanatanaie. Iuna itomi tau paisewa nau‑wawanimi ami nau‑pata paisewana wayahina uvaniahei. Wayahina, aituhu tomotaui yai nuanua ivo‑patami, akanai, eha ami vo‑pata uvihahaie!
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Ka aituhu avi meagai inau‑kaiwemi, itainimi, e nui umamaei, avi aniani matamia ibouboui akanai, aniani taina uamam.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Ka avi tau kwanakwanaha tenoke imamaei uvo‑vi‑aiaiei ividoha, ka kadu unaunau‑wahei, una‑vona, ‘Yaubada ya pai veimea avaha omo nepemia.’
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Ka avi tuta aitam meagai unuinu, aituhu tau vi‑meagai‑naia ivihahaiemi, akanai itomi etawana uneine, e wayahia una‑vona,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 ‘Yami meagai a genahihi aeai pwatepwatei, kate udueyei! Ataina anau‑wohi‑yavunei matamia yami iaiaya wayahina. Ka iaiaya taina anꞌ anamana vivane apaina Yaubada meagai taina na‑vita‑vovoni. Ka yama nuanua unꞌ‑anamanei Yaubada ya pai veimea avaha vi‑maupwani wayahimia.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Ataina avonemi, apaina, vita‑vovona anꞌ auyewa wayahina, tau vi‑meagai‑naia nonova Sodom nihenina ai vita‑vovona ivaniahei, akanai taui ai dewa‑yaiyai ivaniahei, kate avi meagai ivihahaiemi, taui ai dewa‑yaiyai ani‑vainena ivaniahei.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Aioi, meagai Korasini! Kadu aioi, meagai Betesaida! Aioi wayahimia! Iuna avaha dewa‑bagibagi‑vainenaia habuhabuna matamia adedewei ududueyei, kate ataina eha yami vitumahana. Ka aituhu dewa‑bagibagi‑vaine‑naia adedewe taui eha me Iudea wayahi, taui meagai Taia o kadi meagai Sidoni imamaei nihenia, vona ahiahina, tau vi‑meagai‑naia ivitumahana, ka yai dewa goyona wayahia inua‑vinana, kadu kwama moimoiana iweteweteni, kadu hanavu nihenina imanuena, iuna inua‑vita.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Ka avona‑havine. Vita‑vovona anꞌ auyewa wayahina, tau vi‑meagai Taia ka Sidoni ai viha ivaniahei, kate itomi inahe ani‑vainena uvaniahei.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Ka meagai Kapenaum, apaina wamke medeina? Ataina enuanua auyewa pai nau‑yehata wayahina wahuma evaniahei, a? Avonem eha! Apaina ena‑opu ai ananata a papani HadesiV wayahina.
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Aituhu aviyaivia movimi inononi, taui kadu moviu inononi. Ka aituhu aviyaivia ivihahaiemi, taui kadu taua ivihahaieu. Ka kadu aituhu aviyaivia ivihahaieu, taui kadu Yaubada ivihahaiei. Iuna tauna vi‑tuneu.”
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Ka ya ipupuna iakwa, e tau paisewa‑naia ai yau 72 ini‑tawanei, ine, ipaipaisewa. Ka yai paisewa iakwa, imavina iomo yai dewa‑haiawa nui, ka imataedei, ivona, “Kauvea, itoai avaha nua gawagawamina habuhabuna aveimeyei tomotau ini‑tawanei. Ka tomotau avo‑vi‑aiaiei deina, iuna am wava a bagibagi wayahina apaipaisewa.”
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Ka tauna vonei, ivona,
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Ka udu! Avaha ami awaeha bagibagina avenemi, e nua gawagawamina uveimeyei, ka ataina taui mwata kadu weweda deina uva‑taunei. Ami havia yai bagibagi ubagibagi‑tawanei. Wayahina, eha aitam nua gawagawamina ana pata vi‑goyomi.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Ka nua‑naia uveimeyei nau‑wawani ivi‑ateteyemi. Ka udewa‑haiawa dewana wayahina. Ka avonemi, kadu aitam dewa mamaei dewana vane‑tawanei. Yaubada avaha itomi ami wava ginumi wahuma, ka dewa‑nana vivane dewa ananina, ka nau‑wawanimi udewa‑haiawa ananina dewa‑nana wayahina.”
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Ka Iesu ya vonana tau paisewa‑naia wayahia iakwa, e Nuana Ahihinata dewa‑haiawa venei, ka dewa‑haiawana nau‑vi‑anai, ka Iesu tauna Amana awa‑davei, ivona, “Amau, kaiwa ananina! Wamke wahuma kadu tanopi ai Kauvea, ka awa‑davedavem! Iuna yam nua‑uya ehivehivei tanopi a tau nua‑uya wayahia kadu tanopi a tau anamana wayahia. Ka aituhu aviyaivia ivitumahanem, meameai ayo‑amai ivitumahanei deina, akanai tomotaui wayahia yam nua‑uya esi‑vinꞌ‑omanei inꞌ‑anamanei. Amau, kaiwa ananina. Iuna dewana vivane yam nuanua.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Amau avaha dewa habuhabuna awaeheu aveimeyei. Ka tauna ana heta anamaneu vivane yauke Natuna koiaka. Ka eha kadu aitam tꞌ‑anamaneu taua koiaka. Ka aitamoata deina, eha kadu aitam Amau tꞌ‑anamane, akanai yauke taua au heta anamanei. Ka yau nuanua Amau asi‑vinꞌ‑omanei mani tomotau wayahia, e kadu inꞌ‑anamanei.”
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Ka ya viama tanoi iakwa, e tauna magigino a tau vi‑muni‑waiwai ai yau 12 wayahia, ka vonei, ivona, “Vona ahiahina, itomi nau‑iaiava ananina uvaniahei Yaubada wayahina! Iuna tauna awaehemi yau dewaia ududueyei!
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Avonemi, tuta nonova a itoava tuta ataina wayahina tau apa‑taputapu habuhabui, kadu tau veimea habuhabui yai nuanua dewaia idudueye, kate eha ai pata. Ka kadu yai nuanua vonaia inonononi, kate eha ai pata.”
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Ka aitam auyewa wayahina, Mosese ya veimea a tau nua‑uya aitam mini, ka ya nuanua Iesu a nua‑uya nau‑dadani aitam vi‑tanai wayahina. Akaka ivona, “Tau Viwavenena, avi dewa nau‑wawaniu yawai‑vavaha avaniahei?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Ka vona‑nau‑patei, ka vi‑tanaiei, ivona, “Aviani Iginuma voneka? Medeina enuanua wayahina?”
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Ka tau nua‑uya‑nana ivona, “Iginuma voneka,
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Akaka Iesu vonei, ivona, “Yam vona‑nau‑patana vivane tunutunuhina. Aituhu ededewei deina, akanai yawai‑vavaha evaniahei.”
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Ka onoto‑nana eha tupwai tomotau ta‑dewa‑nuanuaie. Kate tauna ya nuanua mani tomotau inuanua yana dewa vivane tunutunuhina ana noe. Wayahina, tauna Iesu vi‑tanaiei, ivona, “Ka au niau koiaka?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Ka Iesu vona‑nau‑patei aitam viviwava wayahina vivane tana‑minikuneyei, ivona,
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Ka munia, tau vi‑nomu aitam etawana tanoi wayahina opuopu. Ka avaha onoto‑nana dueyei, tauna ni‑tawanei etawana papania.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Ka munia, dede Levi onotona aitam opuopu, ka avaha onoto‑nana dueyei, tauna kadu ni‑tawanei etawana papania.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Ka munia, aitam onoto papani Samaria wayahina etawana opuopu. Ka tutana tauna onoto‑nana dueyei, dune‑nuanuaiei.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Ka omo wayahina, ka ana bwaka wayahia bunama ka wainaV iwahi, kadu pania. Iakwa, tauna tau inahena si‑nai, omanei tauna ya vahitau wayahina, e hetana boui. Ka Samaria onotona etawana baimina aena ni‑awana, ka tau inahe‑nana vi‑ata ineine a itoava aitam manua pai dauva ivaniahei wayahina. Ka auyewana Samaria onotona dune‑vi‑avini kadu nau‑matava. Me Samaria ana bwaka wayahia bunama ka waina iwahi, kadu pania|alt="Good Samaritan" src="GS-IB04143.tif" size="span" loc="LUK 10:33-34" ref="10:34"
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Ka mana navia, hanu ainua ana kode wayahina epei, e tau vi‑manuana venei patana wayahina, ka ivona, ‘Onoto tanoi edune‑vi‑avini. Ka avi tuta amavina, aituhu aviani evenevenei hetana, yauke avene‑havinem.’”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Ka ya viviwavana iakwa, e Iesu tau nua‑uya‑nana vi‑tanaiei, ivona, “Aitonu wayahia, koiaka enuanua vivane tau inahe‑nana vi‑niana?”
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Ka tau nua‑uya‑nana ivona, “Tauna dewa‑vidovidohei.”
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Ka Iesu tauna a tau vi‑muni‑waiwai nui ivi‑putu‑havine etawana ivanevane Ierusalem wayahina. Ka iomo aitam meagai kikituna wayahina, ka vavine aitam, ana wava Marita, nau‑kaiwei, ka taini neiei ya manua.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Ka Marita taina, ana wava Mari, Iesu aena manuena, ka yana ipupu wayahina vanevaneneha.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Ka Marita nuana ivita, iuna dewa habuhabuna mamaei aniani ananina wayahina. Wayahina, Marita omo Iesu wayahina, e viamei, ivona, “Kauvea, medeina? Taiu yana dewa eha tunuhina. Iuna ni‑tawaneu au heta apaipaisewa. Eveimeyei mavina na‑ivaiteu!”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Ka Kauvea vona‑nau‑pata, ivona, “O, Marita, Marita! Dewa habuhabuna wayahina enuanua toyoina, kadu dewaia wayahina nuam ivita.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Kate avonem, dewa aitamoata vivane dewa ananina, ka Mari avaha dewana vi‑nua‑dadani. Wayahina, ataina eha nau‑wawaniu dewa tunina aveimeye.”
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.