João 9
Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs ARIB
1 Tutana Iesu neine, tauna aitam onoto etawana dueyei, manuena mamaei. Onotona matana goyona ya tupua wayahina.
1 E passando Jesus, viu um homem cego de nascença.
2 Ka Iesu a tau vi‑muni‑waiwai kadu onoto‑nana idudueyei. Wayahina, taui Iesu ivi‑tanaiei, ivona, “Tau Viwavenena, koiaka dewa goyona dewei, e munia onoto taina matana goyona tupueyei? Kaiwadi, onoto taina yana dewa goyona wayahina vinꞌ‑omo, o kadi amana ayona ainua yai dewa goyona wayahina vinꞌ‑omo?”
2 Perguntaram-lhe os seus discípulos: Rabi, quem pecou, este ou seus pais, para que nascesse cego?
3 Ka Iesu vonei, ivona, “Vona ahiahina, tauna matana goyona tupueyei, kate eha tauna yana dewa goyona wayahina ta‑vinꞌ‑omo, kadu eha amana ayona yai dewa goyona wayahina ta‑vinꞌ‑omo. Ka tauna tupueyei deina, iuna apaina Yaubada tauna ya bagibagi na‑si‑vinꞌ‑omanei, e tomotau idudueyei.
3 Respondeu Jesus: Nem ele pecou nem seus pais; mas foi para que nele se manifestem as obras de Deus.
4 Itoka nau‑wawanika tuta auyewa nihenina tauna vi‑tuneu ya nuanua kapaipaisewei. Iuna tuta ioyoma omomo, ka eha aitam koiaka ana pata paisewa ioyomana nihenina.
4 Importa que façamos as obras daquele que me enviou, enquanto é dia; vem a noite, quando ninguém pode trabalhar.
5 Ataina yauke tanopia amamaei, ka tuta ataina a itoava yau nae wayahina, yauke vivane tau maꞌ tanopi ai maheta.”
5 Enquanto estou no mundo, sou a luz do mundo.
6 Iesu, avaha vonana nau‑yehai, iwani iopu tanopi wayahina, ka motopuna nau‑vevewanei deina, e motopunana epei onotona matana wayahina nau‑wohi.
6 Dito isto, cuspiu no chão e com a saliva fez lodo, e untou com lodo os olhos do cego,
7 E vonei, ivona, “Ena‑ne Ibwaniu Siloam wayahina, ena‑toa (Siloam a vo‑vina ‘Vi‑tune’).” Akaka onotona matana goyona ine, toatoa, ka matana mahete, e tauna dunedune mavina ya megeia. Onotona matana goyona ine, toatoa, ka matana mahete|alt="Wash in Siloam" src="GS-IB04130.tif" size="span" loc="JHN 9:7" ref="9:7"
7 e disse-lhe: Vai, lava-te no tanque de Siloé {que significa Enviado}. E ele foi, lavou-se, e voltou vendo.
8 Ka tau vi‑meagai onotona ya meagai wayahina, kadu yaiana nonova idudueyei, ka ianamanei tauna vivane tau viama. Ka matataui ivi‑tanatanaiei, ivonavona, “Kaiwadi, tauna tau viama‑nana, e tuta tuta mamaei ka viama, o eha?”
8 Então os vizinhos e aqueles que antes o tinham visto, quando mendigo, perguntavam: Não é este o mesmo que se sentava a mendigar?
9 Ka tupwai wayahia ivonavona, “Tauna aina.” Ka tupwai ivonavona, “Eha. Tauna mani onoto, kate ainua tepai aitamoata deina.”
9 Uns diziam: É ele. E outros: Não é, mas se parece com ele. Ele dizia: Sou eu.
10 Wayahina, taui yai vona panina wayahina ivi‑tanaiei, ivona, “Medeina matam dunedune?”
10 Perguntaram-lhe, pois: Como se te abriram os olhos?
11 Ka onotona vona‑nau‑patei, ivona, “Onotona, ana wava Iesu, motopuna nau‑vevewanei, e matau wayahina nau‑wohi. Iakwa, tauna voneu, ivona, ‘Ena‑ne Ibwaniu Siloam wayahina, e ena‑toa.’ Wayahina anei, atoatoa, e matau dunedune.”
11 Respondeu ele: O homem que se chama Jesus fez lodo, untou-me os olhos, e disse-me: Vai a Siloé e lava-te. Fui, pois, lavei-me, e fiquei vendo.
12 Ka taui ivi‑tanaiei, ivona, “Tauna aveta?”
12 E perguntaram-lhe: Onde está ele? Respondeu: Não sei.
13 Ka taui onotona ineiei Parisi yai yoko wayahia.
13 Levaram aos fariseus o que fora cego.
14 Ka tutana Iesu motopuna nau‑vevewanei, onotona matana vo‑vi‑aiaia, auyewana vivane SabataV.
14 Ora, era sábado o dia em que Jesus fez o lodo e lhe abriu os olhos.
15 Wayahina, Parisi‑naia kadu onotona ivi‑tanaiei, ivona, “Medeina matam dunedune?” Akaka onotona vonei, ivona, “Iesu motopuna nau‑vevewanei, e matau wayahina nau‑wohi, atoatoa, e ataina adunedune.”
15 Então os fariseus também se puseram a perguntar-lhe como recebera a vista. Respondeu-lhes ele: Pôs-me lodo sobre os olhos, lavei-me e vejo.
16 Ka tupwai Parisi ivona, “Vona ahiahina, koiaka dewana dewei, tauna eha Yaubada wayahina ta‑vinꞌ‑omo, iuna tauna SabataV a veimea eha ta‑vi‑ateteye, kate auyewa SabataV wayahina paipaisewa.”
16 Por isso alguns dos fariseus diziam: Este homem não é de Deus; pois não guarda o sábado. Diziam outros: Como pode um homem pecador fazer tais sinais? E havia dissensão entre eles.
17 Ka dewa pai nau‑yehata wayahina, Parisi‑naia onotona ivi‑tanai‑havinei, ivona, “Tauna matam vo‑vi‑aiaia. Wayahina, medeina wamke enuanua tauna wayahina?”
17 Tornaram, pois, a perguntar ao cego: Que dizes tu a respeito dele, visto que te abriu os olhos? E ele respondeu: É profeta.
18 Kate me Iudea ai tau eta‑naonao eha ita‑vitumahana‑vidoha vivane onotona matana goyona ya tupua wayahina, e ataina matana dunedune. Ka taui nuai vi‑tupatupa‑vaine. Wayahina, taui onotona ayona amana ainua ihonei.
18 Os judeus, porém, não acreditaram que ele tivesse sido cego e recebido a vista, enquanto não chamaram os pais do que fora curado,
19 Ka avaha ivinꞌ‑omo, tau eta‑naonao ivi‑tanaiei, ivona, “Onoto taina vivane natu‑hoimi? Uhaeyei tunuhina wayahiaia aituhu matana goyona tupueyei. Kadu medeina ataina dunedune?”
19 e lhes perguntaram: É este o vosso filho, que dizeis ter nascido cego? Como, pois, vê agora?
20 Ka onotona ayona amana ainua ivonei, ivona, “Itoai anamane‑vidohei vivane tauna natuai, kadue anamane‑vidohei tauna matana goyona tupueyei.
20 Responderam seus pais: Sabemos que este é o nosso filho, e que nasceu cego;
21 Kate eha atꞌ‑anamane medeina matana dunedune, kadu eha atꞌ‑anamane koiaka vo‑vi‑aiaia. Tauna uvi‑tanaiei, iuna tauna avaha vi‑onoto, ka memeanina tauna ana heta mataedami!”
21 mas como agora vê, não sabemos; ou quem lhe abriu os olhos, nós não sabemos; perguntai a ele mesmo; tem idade; ele falará por si mesmo.
22 Ayona amana ainua vonana ivonei deina, iuna taui yai tau eta‑naonao imatamatautei. Imatamatauta deina, iuna me Iudea yai tau eta‑naonao‑naia avaha ivi‑nua‑dadani, aituhu aviyaivia iawaehei Iesu vivane Tau Ito‑yavuha‑nana, akanai taui manua tapanono wayahina ivito‑potei, eha ai pata nihenina itapanono.
22 Isso disseram seus pais, porque temiam os judeus, porquanto já tinham estes combinado que se alguém confessasse ser Jesus o Cristo, fosse expulso da sinagoga.
23 Aina iuna onotona ayona amana ainua ivona, “Tauna uvi‑tanaiei, iuna tauna avaha vi‑onoto.”
23 Por isso é que seus pais disseram: Tem idade, perguntai-lho a ele mesmo.
24 Akaka tuta vꞌ‑inuana wayahina Parisi‑naia onotona matana goyona tupueyei ihonei, e ivona, “Evona‑dabadaba Yaubada matana, kadu vona tunutunuhina evonavona wayahiaia! Iuna itoai avaha tauna anamanei vivane tauna tau goyogoyona.”
24 Então chamaram pela segunda vez o homem que fora cego, e lhe disseram: Dá glória a Deus; nós sabemos que esse homem é pecador.
25 Ka onotona ivona, “Aituhu tauna tau goyogoyona, yauke eha atꞌ‑anamane. Kate yauke dewa aitamoata taina anamane‑yehai. Nonova matau goyona, kate ataina avaha adunedune.”
25 Respondeu ele: Se é pecador, não sei; uma coisa sei: eu era cego, e agora vejo.
26 Ka Parisi‑naia kadu ivi‑tanaiei, ivona, “Aviani tauna dewei, e matam vo‑vi‑aiaia?”
26 Perguntaram-lhe pois: Que foi que te fez? Como te abriu os olhos?
27 Ka onotona ivona, “Avaha avonemi, kate itomi eha uta‑nononi. Aviani iuna yami nuanua unononi‑havine? Kaiwadi, yami nuanua itomi kadu uvi‑tau vi‑muni‑waiwai Iesu wayahina?”
27 Respondeu-lhes: Já vo-lo disse, e não atendestes; para que o quereis tornar a ouvir? Acaso também vós quereis tornar-vos discípulos dele?
28 — ausente —
28 Então o injuriaram, e disseram: Discípulo dele és tu; nós porém, somos discípulos de Moisés.
29 — ausente —
29 Sabemos que Deus falou a Moisés; mas quanto a este, não sabemos donde é.
30 Wayahina onotona vonei, ivona, “Yami vonana dewa tupatupana! Tauna matau vo‑vi‑aiaia, kate itomi eha utꞌ‑anamane aveta wayahina vinꞌ‑omo.
30 Respondeu-lhes o homem: Nisto, pois, está a maravilha: não sabeis donde ele é, e entretanto ele me abriu os olhos;
31 Habuhabuka avaha kanamanei Yaubada eha tau goyogoyona yai viama na‑nononi. Kate aituhu aviyaivia Yaubada ivi‑ateteyei, kadu aituhu aviyaivia Yaubada ya nuanua idedewei, akanai Yaubada tomotaui yai viama na‑nononi.
31 sabemos que Deus não ouve a pecadores; mas, se alguém for temente a Deus, e fizer a sua vontade, a esse ele ouve.
32 Ka kadu avaha kanamanei nonova, tanopi a pai vi‑putu ana tuta wayahina, a itoava tuta ataina wayahina, eha aitam tuta vane kata‑nononi vivane aitam onoto ana pata mani onoto matana goyona tupueyei vo‑vi‑aiaiei, e vidoha.
32 Desde o princípio do mundo nunca se ouviu que alguém abrisse os olhos a um cego de nascença.
33 Wayahina, memeanina kadueyei Yaubada onotona vi‑tunei omo, ka kadu tauna ana pata dewa‑bagibagina dewei.”
33 Se este não fosse de Deus, nada poderia fazer.
34 Ka Parisi‑naia onotona ivonei, ivona, “Ia! Wamke goyom yam tupua wayahina a itoava tuta ataina wayahina. Wamke tauai eviwaveneai, a? Eha am pata!” Akaka ipoyꞌ‑avini, e manua wayahina ineiei, e vuvunaha ihaponei.
34 Replicaram-lhe eles: Tu nasceste todo em pecados, e vens nos ensinar a nós? E expulsaram-no.
35 Ka Iesu onotona vaneana nononi vivane avaha vuvunaha ihaponei. Ka tutana Iesu onotona vaniahei, e vi‑tanaiei, ivona, “Medeina enuanua Tauna Vi‑tomotau wayahina? Evitumahanei, o eha?”
35 Soube Jesus que o haviam expulsado; e achando-o perguntou-lhe: Crês tu no Filho do homem?
36 Ka onotona vi‑tanaiei, ivona, “Bada, tauna koiaka? Evoneu, e au pata avitumahanei.”
36 Respondeu ele: Quem é, senhor, para que nele creia?
37 Ka Iesu vonei, ivona, “Avaha edueyei, kadu ataina tauna wayahina eipuipupu.”
37 Disse-lhe Jesus: Já o viste, e é ele quem fala contigo.
38 Akaka onotona ivona, “Kauvea, avaha avitumahanem!” E tauna iwaodu Iesu wayahina, kadu awa‑davei.
38 Disse o homem: Creio, Senhor! E o adorou.
39 Ka Iesu ivona, “Yauke avaha tanopi wayahina aomo, e nau‑yanahi aomanei. Wayahina, taui ataina matai goyogoyona, apaina idunedune. Kate taui ataina matai idunedune, apaina ivi‑tau mata‑goyo.”
39 Prosseguiu então Jesus: Eu vim a este mundo para juízo, a fim de que os que não vêem vejam, e os que vêem se tornem cegos.
40 Papanina wayahina tupwai Parisi imimini, ka Iesu ya vonana inononi, wayahina ivi‑tanaiei, “Medeina? Evonavona vivane itoai kadu tau mata‑goyo, ika?”
40 Alguns fariseus que ali estavam com ele, ouvindo isso, perguntaram-lhe: Porventura somos nós também cegos?
41 Ka Iesu vonei, ivona, “Aituhu itomi matami goyogoyona, akanai yami goyona avaha iakwa. Kate ataina uvonavona, ‘Itoai adunedune,’ wayahina yami dewa goyona eha na‑iakwa, kadu ami dewa‑yaiyai wayahi potapotami.”
41 Respondeu-lhes Jesus: Se fosseis cegos, não teríeis pecado; mas como agora dizeis: Nós vemos, permanece o vosso pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.