Hebreus 6
Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs NAA
1 Viwavene‑naia ai pai vi‑putu Tau Ito‑yavuha wayahina avaha unononi‑yehai. Ka tuta ataina wayahina nau‑wawanimi uvi‑tau ekalesia ananimi, e viwavenena panina unononi uvi‑putu uvi‑ateteyei. Eha yau nuanua amavina dewa pai vi‑putu wayahia aviwavene‑havinemi. Viwavene‑naia naona nau‑wawanika avi dewa goyona nuaka inau‑vi‑anigi wayahia kanua‑vinana, ka Yaubada kavitumahanei,
1 Por isso, deixando os princípios elementares da doutrina de Cristo, avancemos para o que é perfeito, não lançando de novo a base do arrependimento de obras mortas e da fé em Deus,
2 ka bapitaiso ai viwavenena, ka tomotau tau eta‑naonao nimai wayahia am‑venena‑kavovo ivaniahei Nuana Ahihinata wayahina, ka tau aniga yai mini‑havine, ka kadu nau‑yanahi‑vavaha, vivane goyona a nau‑pata dewa‑yaiyai‑vavaha. Avaha viwavene‑naia habuhabui unononi.
2 o ensino de batismos e da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 Ka aituhu Yaubada yama viama taina nꞌ‑awaehei, akanai habuhabuka viwavene‑naia naona wayahia kavanevane tau ekalesia anani yai nua‑uya wayahia.
3 Isso faremos, se Deus o permitir.
4 — ausente —
4 É impossível, pois, que aqueles que uma vez foram iluminados, provaram o dom celestial, se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 provaram a boa palavra de Deus e os poderes do mundo vindouro
6 — ausente —
6 e caíram, sim, é impossível outra vez renová-los para arrependimento, visto que, de novo, estão crucificando para si mesmos o Filho de Deus e expondo-o à zombaria.
7 Vona tana‑minikuna taina unononi. Tomotau tano deina. Tupwai tano ahiahina. Wei atuatuna, ka tanoia ibiga, e memeanina waipei itabotabo, e munia aikayo ana tuta wayahina tau baguna yai dewa‑haiawa wayahina aniani habuhabuna iaikayo. Tanoia nau‑iaiava ivaniahei Yaubada wayahina.
7 Porque a terra que absorve a chuva que frequentemente cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que a cultivam recebe bênção da parte de Deus;
8 Kate tupwai tano goyona. Tanoia wayahina wetau kadu mata‑duduna ai heta itabotabo, eha aniani. Tuta eha ani‑hoina na‑iakwa wayahina, Yaubada tanoia na‑bwanatai, ka tuta pai nau‑yehata wayahina na‑haponei inu ai ananata nihenina. Tomotau tano ainua deina. Tupwai ahiahi, ka apaina nau‑iaiava ivaniahei. Ka tupwai goyogoyoi, ka apaina dewa‑yaiyai ivaniahei.
8 mas, se produz espinhos e ervas daninhas, é rejeitada e está perto da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Yaiai, adewa‑vidovidohemi, ka yama vonana tunutunuhina, ka avitumahanemi itomi tomotau ahiahimi, kadu anuanua nau‑iaiava uvaniahei, iuna itomi avaha Tau Ito‑yavuha uanamanei.
9 Quanto a vocês, meus amados, ainda que falemos desta maneira, estamos certos de que coisas melhores os esperam, coisas relacionadas com a salvação.
10 Yaubada ya vi‑nua‑dadana kadu yana dewa eha bwagona, kate tunutunuhina ana noe. Wayahina, tuta tepakaia wayahina tauna eha yami dewaia ahiahi na‑nua‑pania, kadu eha yami dewa‑vidovidoha tauna wayahina na‑nua‑pania. Ka tuta nonova wayahina a itoava tuta ataina wayahina itomi yami dewaia wayahina mani tau ekalesia uviwavenei Yaubada udewa‑vidovidohei.
10 Porque Deus não é injusto para se esquecer do trabalho que vocês fizeram e do amor que mostraram para com o seu nome, pois vocês serviram e ainda estão servindo aos santos.
11 Yama nuanua aitamoata aitamoata wayahimia ugwagwaheyei deina a itoava tuta pai nau‑yehata wayahina. Aituhu udedewei deina, aviani ahiahina ataina yami nua‑vaniaha nui upotepotei, akanai munia uvaniahei.
11 Desejamos que cada um de vocês continue mostrando, até o fim, o mesmo empenho para a plena certeza da esperança,
12 Eha yama nuanua uaupu‑tonetonene, kate yama nuanua yami pai dune vivane tau vitumahana anani. Iuna yai vitumahana toyoina, kadu itoha‑vi‑anai a itoava dewa habuhabuna Yaubada avaha vona‑dabadaba wayahikaia ivaniahei wayahina.
12 para que não se tornem preguiçosos, mas imitadores daqueles que, pela fé e pela paciência, herdam as promessas.
13 Nonova Yaubada vona‑dabadaba Abaraham wayahina. Ka eha kadu aitam wava Yaubada ana wava ta‑vane‑tawane. Wayahina, Yaubada tauna ana heta a wavea vona‑dabadaba wayahina.
13 Pois, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não tinha ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 Ka ivona,
14 dizendo: “Certamente eu o abençoarei e multiplicarei os seus descendentes.”
15 Ka Abaraham nau‑wawani na‑toha‑vi‑anai tupwana bana mamanaina wayahina a itoava Yaubada ya vona‑dabadabana a vinꞌ‑omana wayahina. Ka munia, tauna aviani Yaubada vona‑dabedabeyei vaniahei.
15 E assim, depois de esperar com paciência, Abraão obteve a promessa.
16 Ka aituhu avi tuta itoka tomotau yaka nuanua kavona‑dabadaba, itoka yaka ihanua wayahina nau‑wawanika vona vꞌ‑inuana katomani hetana, e kadu aitam tomotau ana wava ananina wayahina katomani. Ka munia, tauna na‑veimeyeka yaka vona‑dabadaba kanau‑yehai. Tauna bagibagina, ka munia eha nꞌ‑awaeheka yaka vona kavihahaie.
16 Porque as pessoas juram pelo que lhes é superior, e o juramento, servindo de garantia, põe fim a toda discussão.
17 Tutana Yaubada vona‑dabadaba Abaraham wayahina, tauna ya nuanua taui munia iomomo pouna ivaniahei inꞌ‑anamanei vivane apaina tauna eha vona‑dabadaba‑nana na‑vo‑vine kadu eha na‑kweui. Vona‑dabadabana maꞌ‑vavaha. Wayahina, Yaubada tauna ana wava tomani, iuna eha kadu aitam bagibagi tauna ya bagibagi ta‑bagibagi‑tawane. Ka tauna yana vona vꞌ‑inuana bou hetana deina.
17 Por isso, Deus, quando quis mostrar com mais clareza aos herdeiros da promessa que o seu propósito era imutável, confirmou-o com um juramento.
18 Ka eha ana pata Yaubada vitupu dewa ainua wayahi. Aitam dewa ya vona‑dabadabana wayahina. Ka kadu aitam dewa yana vona vꞌ‑inuana bou hetana wayahina. Ka itoka avaha tanopi a dewaia goyona wayahia kanovo‑tawane. Wayahina, aka pata kanꞌ‑omo Yaubada wayahina, e aka pata ya vona‑dabadabana kavitumahanei, ka kadu nau‑wawanika kanꞌ‑ate‑vatu toyoina.
18 Ele fez isso para que, mediante duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, nós, que já corremos para o refúgio, tenhamos forte alento, para tomar posse da esperança que nos foi proposta.
19 — ausente —
19 Temos esta esperança por âncora da alma, segura e firme e que entra no santuário que fica atrás do véu,
20 — ausente —
20 onde Jesus, como precursor, entrou por nós, tendo-se tornado sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.