Atos 27

Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ka munia, tau veimea‑nana aitam wae vaniahei yama nae papani Itali wayahina. Ka tauna me Rom yai tau nau‑havia yai tau eta‑naonao aitam ana wava Iuliusi honei, e Paulo kadu mani tomotau yohoyohoni tupwai nui vene‑tamanei, e tauna na‑dune‑vi‑anai. Ka Iuliusi vivane SisaV ana heta ya tau nau‑havia yai tau eta‑naonao aitam.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Ka wae‑nana me Adiramitium yai waꞌ aitam. Ka itoai agenu, ka wae‑nana a venau mosikuna na‑nu papani Asia taniana meagaina wayahia. Ka aitam onoto ana wava Arisitakusi, me Masedonia, ya meagai Tesalonika wayahina, itoai nui asi‑nata. |alt="Paulꞌs Journey to Rome" src="Paulrome.tif" size="span" ref="Dewa 27:2"
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ka mana navia, meagai Sidoni wayahina aduduna. Ka Iuliusi Paulo dewa‑bigebigei. Wayahina, tauna Paulo awaehei yaiana tanoi na‑nau‑vi‑taui, ka aviani tauna vi‑kutakuta inꞌ‑am‑venena‑kavovoi.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Ka Sidoni ani‑tawanei asi‑nata, e bonabona Sipirusi akeniaia ani‑tawanei, iuna yahina mavimavineai.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ka asi‑nata, e papani Silisia ka Pampilia ateiaia ani‑tawanei, aomo meagai Mira wayahina papani Lisia nihenina, e aduduna.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ka tau eta‑naonao‑nana me Alekisanideria yai waꞌ aitam vaniahei vivane omomo papani Itali wayahina. Wayahina, tauna veimeyeai agenu.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Ka yama venau ivita auyewa habuhabuna nihenina, ka mai‑nuai meagai Kinidusi nepena avi‑kiwada‑vaine, iuna yahina tutu‑poteai. Wayahina, avenau‑vinei, ka bonabona Kirete ateiaia avaniahei, Salimone nepena.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Ka tania nepena avenau‑dadani ivita, ka mai‑nuai meagai aitam wayahina aomo, ana wava Awa‑navu Gomagomanina, meagai Lasea nepena.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Ka avaha tuta mamanaina iakwa, ka kadue si‑nata ana tuta avaha iakwa, ka yahina manimaninina ana tuta avaha vi‑putu. Wayahina, Paulo nau‑vi‑avini, ivona,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Yaiau, venau taina adueyei goyo‑vainena. Aituhu kaomomo, vona ahiahina, vitana ananina kavaniahei vi‑totohata wayahina, ka kadu wae wayahina, ka kadu itoka kagavivina deina.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Kate tau muniauta ka tau vi‑wae yai nuanua aomomo, e ivonavona deina. Ka tau eta‑naonao‑nana taui yai vona nononi, ka Paulo ya vonana vihahaiei.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Ka awa‑navu‑nana nihenina eha ama pata amamae kwadudu ana tuta nihenina. Wayahina, tau vi‑ata aitamoata aitamoata yai vi‑nua‑dadana inau‑tamoia, e ivi‑nua‑dadani meagai‑nana ini‑tawanei, e yai nua‑vaniaha nui idewa‑dadani awa‑navu ahiahina ana wava Poenikisi ivaniahei. Taui yai nuanua Poenikisi nihenina amamaei a itoava kwadudu ana tuta na‑iakwa wayahina. Awa‑navu‑nana bonabona ana wava Kirete wayahina mamaei. Ka papani‑nana wayahina kadunedune yavanatea, kadue kadunedune aunupua.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Ka avaha aunupu kikituna vi‑putu hunahuna, e wae a tau paisewa inuanua yahinana akanai Poenikisi aubo‑tamanei. Akaka nomu itaini ivane, ka Kirete nepena tania asi‑nata aomomo.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Kate tuta eha ani‑hoina iakwa, e yahina tunina ivi‑wahani Eurakulo vinꞌ‑omo. Ka yahinana vivane wedinia ananina, ka hunahuna bonabona a papani wayahina.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Ka yahinana ananina, ka eha ama pata ata‑vine yahina matana, ka eha ama pata Poenikisi ata‑vaniahe. Akaka awaehei hunahuna, ka anunueai deina.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Ka bonabona kikituna ana wava Kauda upuna avenau, ka wae a tau paisewa ibebewa ani‑vainena, wae a pai tana‑iwaha itaini ivane.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Iakwa, manawa iepei, e wae itawatawani, ka nomu iopuei, e wedinia iawaehei mai‑nuai iveiveai. Iuna imatamatauta apaina Siritisi nene magamata wayahina na‑tuna na‑pwata. Wayahina, naya ibunia ka anunueai.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Ka auyewana wayahina wedinia ananina wae nau‑vinevinei. Wayahina, mana navia, wae a vi‑totoha ivitua‑yavunei iopu hawana.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Ka wedinia anꞌ auyewa vꞌ‑itonuna wayahina, taui nimaia wae a gugua ivitua‑yavunei.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ka auyewa habuhabuna nihenina wedinia‑nana hunahuna ananina. Ka auyewa‑naia nihenia eha ama pata babau adueye, kadu ioyoma‑naia nihenia wadima eha ata‑dueye deina. Ka habuhabuai avaha anuanua aitamoata agavivina. Yama nua‑vaniaha yama vidoha wayahina avo‑haini.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ka wae a tau paisewa itoha‑vi‑anai, ka tuta bana mamanaina wayahina eha itꞌ‑amam. Ka Paulo mataia mini, ka ivona,
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Kate ataina tuta yauke apa‑taputapuemi, e avo‑vi‑vatumi. Iuna munia, eha aitam koiaka wayahikaia nꞌ‑aniga vita taina wayahina. Kate wedinia wae taina ana heta vita‑vovoni.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Navinavi ioyoma wayahina Yaubada tauna yanꞌ anelose vi‑tunei omo wayahiua. Ka Yaubada‑nana vivane yau Yaubada kadu au tau veimea. Ka anelose‑nana omo, nepeua mini,
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 e voneu, ivona, ‘Paulo, eha ematauta. Wamke nau‑wawanim SisaV matana emini, e tauna nau‑wawani na‑nau‑yanahim. Ka Yaubada am‑venena awawaehina ananina awaehem. Iuna munia, eha aitam koiaka taui habuhabui nui uvi‑ata wayahia nꞌ‑aniga.’
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Wayahina, yaiau, avonemi unꞌ‑ate‑vatu ahiahina. Iuna yauke avitumahanei dewaia taina inꞌ‑omo Yaubada mataedau aitamoata deinake.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Kate nau‑wawanika bonabona aitam wayahina kana‑tuna.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Ka wedinia‑nana hunahuna auyewa ai yau 14 nihenia. Ka ioyoma vi‑14‑na vinꞌ‑omo, ka Hawana Adiria wayahina anunueai. Ka ioyomana pouna wae a tau paisewa tupwai iayaune avaha tanopi nepena aomo.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Wayahina, manawa mamanaina iepei ione‑dadani vivane hawana a vi‑manamana ivaniahei. Ka naona a vi‑manamana ai yau 40 mitaV ivaniahei. Ka tuta kikituna iakwa ione‑dadana‑havinei, e a vi‑manamana ai yau 30 mitaV ivaniahei.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Akaka imatamatauta, e tuta eha ani‑hoina na‑iakwa wayahina aitam hanu ananina wae na‑tutu‑bwegei. Akanai ka, nomu na nau‑punina ionei wae munina wayahina, ka iviama ka ipotapota mana na‑mahete.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Ka wae a tau paisewa yai viam‑nonona inau‑vevewanei. Ivoneai nomu tupwai ibouni wae mutuna wayahina. Akaka ivi‑putu wae a pai tana‑iwaha iopuei hawana, e ina‑novo‑dadana.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Kate Paulo, avaha yai dewa dueyei, tau eta‑naonao‑nana, ka kadu tauna ya tau nau‑havia wayahia ivona, “Aituhu ononotoi taina wae ini‑tawanei, itomi eha ami pata ito‑yavuha uvaniahe, kate yawaimi ina‑iakwa.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Akanai ka, tau nau‑havia‑naia wae a pai tana‑iwaha a manawa iaupwei, e ipeu anuei.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Ka mata‑hamwahamwanina Paulo habuhabui vonei, ivona, “Yaiau, habuhabumi nau‑wawanimi unꞌ‑am, iuna auyewa ai yau 14 nihenia uainahe, utoha‑vi‑anai, udewa‑didiguna. Wayahina, ininimi ihanua ananina.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Ataina avonemi, nau‑wawanimi unꞌ‑am, e yavuha uvaniahei deina. Eha aitam koiaka wayahimia inahe uvaniahe.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ka ya vonana iakwa, e palaua epei, ka yoko habuhabui mataia nau‑kaiwa Yaubada wayahina, akaka gibui, e vi‑putu iam.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Ka habuhabui iate‑vatu, e nuai vidoha, e palaua kadu iamam.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Ka habuhabuai tau vi‑ata ama yau vivane 276.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Ka avaha iam‑iaua, akaka witiV utuna ione‑yavunei vivane wae ivo‑vi‑meani deina.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Ka avaha mana navia, idune‑dadani, kate tania tanoi eha itꞌ‑anamane. Ka aitam awa‑navu nihenina idueyei, ka tania magamagama. Wayahina, habuhabui ivi‑nua‑dadani aituhu ana pata, wae ina‑tuna tania‑nana wayahina.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Akaka wae ana nomu iyavuhi‑neiei, hawana nihenina ini‑tawanei, ka tuta aitamoata wayahina weyaisi a manawa iyavuhi. Ka naya naona itaini isi‑nai ivane yahina wayahina, ka tania ivenau‑dadani.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Kate wae mutuna ivane nene wayahina ka toyoa. Ka nupunina ipuna ivi‑putu itutu‑bwegebwegei.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Ka tau nau‑havia‑naia yai nuanua taui yohoyohoni imamaei aitamoata aitamoata inau‑vi‑anigi‑neiei. Iuna inuanua apaina kadi tupwai wayahia ihuna‑tubetube ina‑novo.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Kate tau eta‑naonao‑nana nuanuana Paulo na‑ito‑yavuhi. Wayahina, ya tau nau‑havia yai nuanuana vito‑potei, ka taui yohoyohoni imamaei veimeyei, ivona, “Aituhu aviyaivia wayahimia ami pata utubetube, akanai uni‑ubaubau utubetube uvanevane ayayana.”
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Ka taui eha ai pata itubetube, tupwai wayahia ai wayahina ihuna‑tubetube, ka tupwai wayahia wae hutana wayahina ipoyꞌ‑avini ihuna‑tubetube. Ka habuhabuai ayayana avaniahei ahiahina deinake. Eha aitam koiaka wayahiaia ta‑gavivina.Ka habuhabuai ayayana avaniahei ahiahina|alt="Shipwreck" src="GS-IB04218.tif" size="span" loc="ACT 27:41-44" ref="27:44"
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.